Gaij Appollinaris Sidonij clariſſimi ⁊ poete ⁊ Oratoris Epiſtole magis iamiliares Feliciter incipiunt.Sidonius S. D. P. Conſtantio ſuorIn p̄cepiſti mi ſuauiſſime conſtanti ſūma ſuadendi autoritate ſicuti es in his que deliberabunt̉ conſilioſiſſimus: Ut ſi que lrē paulo policiores varia occaſionefluxerīt. ꝓut eas cauſa ꝑſona tempus elicuit. retractatis exemplaribus enucleatis qͣꝫ vno volumine inclu-dam Quinti Simachi rotunditatem Gai Plinij diſciplinam macuritatemqͣꝫ veſtigijs preſumptuoſis inſecuturus Nam de MarcoTullio ſilere in ſtilo epiſtolari melius puto. quem nec vilius totuꝫſub nominibus illuſtrium feminarum digna ſimilitudine expreſſit.Propter quod illum ceteri quiqꝫ Romanoꝝ vtpote conſectaneumemulati. cum priſcoꝝ dicendi genus accuratiſſime imitaret̉ Orato-rem ſummum atqꝫ parentē eloquentie nuncupauerunt. Quibusomnibus ego incredibile dictū eſt qͣntum ſemper iudicio meo ceſſerim: qͣntum qꝫ ſeruandā ſingulis pronunciauerim temporum ſuo-rum meritoꝝ qꝫ prerogatiuā. Sed ſcilicet tibi tueqꝫ examinationihas non recenſendas. hoc enim parū ē: ſed defecandas vt aiunt limandasqꝫ commiſi Sciens te immodicū eſſe fautorem non ſtudiorum mō. verumētiam ſtudioſoꝝ Quamobrē nos nunc perquamhe-ſitabundus in hoc deinceps fame pelagus impellis: Porro auteꝫſuꝑ huiuſmodi opuſculo tutius conticueramus contenti verſuumfelicius editoꝝ opīone de qua in iampridem in portu iudicij publici poſt liuidoꝝ latratuum cillas enauigatas ſufficientis glorie ancora ſedet Sed ſi et hiſce deliramentis mordaces dētes inuidia nōfixerit actutum tibi a nobis epiſtolarum volumina etiam numero-ſa multiplicabuntur Uale felixSidonius Tandido ſuo Salutem.Arari me Rome congratularis: illud tamen quaſi facete etfatigationū ſalibus admixtis. Ais enim gaudere te ꝙ ali-quando neceſſarius tuus videam ſolem: quem vtiqꝫ rarobibitor araricus inſpexerim Nebulas enim meoꝝ lugdunenſiumexprobras et diem quereriſ nobis matutina caligine obſtructū vixmeridiano feruore reſerari. ec tu iſta hec nobis ceſenatis furni potius qͣꝫ opidi verna deblacteras: De cuius natalis tibi ſoli vl̓ iocunVitate vel commodo: quid etiam ipſe ſentires dum migras iudicauiſti Ita tamen ꝙ te Rauenne felicius exultantē auribus padua-no culice perfoſſis municipalium ranarum loquax curba circumſilie In qua palude inveſinenter reꝝ omnium lege peruerſa muri ea
int̓ y
liberitperit.