Diſertiſſimi ac eloquētiſſimi viri Poete ⁊ Oratoris celeb̓rimi AnImuet-thonij panormite elegātiores ac dulciores epl̓e Feliciter incipiuntaſAnthonius Panor. Cambio. S. Aſtinad 4q a-Ivales gaudeo. Ualere. qͥdem te felicitatis mee ꝑsē. Quāprimū allatorē reperio. Titu liuiū ad te mittoquē tibi magnoꝑe exſcribi deſideras, facis ⁊ hoc vt cetera ꝑprudenter. Dā Liuio nihil ſuauius aut grauiꝰextat apud Rhomanos ſcriptores: neqꝫ tuo illo excel-lenti aīo qd̓cūqꝫ dignius aut ꝯueniētius ē qͣꝫ paſci ⁊ excitari fortiſſimoꝝ hoīm exēplis. cuiꝰ rei refertiſſimus ē Liuius tuus. qd̓ tu plene noſti nō ſolū lectione. ſꝫ etiā imitatione reꝝ a te pleꝝqꝫ geſtaꝝ ſūipſo Tma cū animi vi atqꝫ pacientia Scipionē legis vehementiſſime adꝟtutem atqꝫ ꝓbitatem excitari ſolitū quoties ſimulachra maiorūpdolice dſuoꝝ intueretur. Siluiū quoqꝫ poetā non ignobilē totū inflāmariad ſtudia ſacre poeſis. Utcūqꝫ Publij Uirgilij ſepulchrū inſpiceret. Quid putē te facturū legendo deā ⁊ facta Camilli fabij. Curndeci. ⁊ ꝓpe īnumerabiliū viroꝝ quos apud tuū Liuiū offendes;Facile quidē imitamur q̄ natura ingēita ſūt: ſicut ꝑdifficile ē quicnamnaqͣꝫ niti īuita (vt aiunt) mineruā hͦ eſt repugnāte naͣ: Oblecteris igit̉quoad libeat meo hoc ⁊ tuo cōdice. nā ſiue eloꝙͣtia preſtare concucoꝝopieris ſiue animi excellentiā. Utrūqꝫ apud hunc diuinū hiſtoriographū venari potes ⁊ copioſiſſime Sꝫ tu plenius hoc noſti ⁊ egoenunte ad tuas artes exhortor; Ceterū tuo amore ita afficior vt ex Hereſibi-cule vel Iouem te fieri poptarī. val̓ Et cū libꝝ ſuſceꝑis mͥ ſignificapandi conſiAntonius Panor. Tambio S. Ito. Iteꝝ Uale extuſa nhlinri ſdeUm vix vnū aūt itē alteꝝ diem ad te nō ſcriberē quereris ſtrba it qecantem ꝯt.accuſas me quaſi tardū ⁊ negligentē in amicicia: Id egoqomatꝭ ſtarnō moleſte ſꝫ in bonā ꝑtem accipio. mihiqꝫ admodū gratulor. qͥppeſem amor anqui ob id ip̄m intelligo tuā in me beniuolentiā ad arcē vſqꝫ vt itaiam condixerī ꝑueniſſe. Uere quidē amantiū ē dies dinumerare ⁊ morā.mnunus īq̄ quidē ſit mīma egre pati. Quare haud ſcio. an mihi nūc faciened co-dū ſit vt puelle ſolēt que cū amatorē pellexerint irretierītqꝫ mox il-lū ad quoddā tꝑs deſtituūt. dure ⁊ ītractabiles qͦ magis ac magiſinterī miẜ ille incendat̉. Id ꝓ tua hac q̄rela ſane indigniſſima. iureipſamac merito facerē n̄ vincor frangorqꝫ mollicie ac facilitate quadā aīgas tuerga te mea ꝓpe incredibili. nec pati poſſū vllomō quēlas aut ꝯtraciuculas tuas. Noli igit̉ ſuccēſere mn Cambi ſuauiſſime. Nā pꝰ hacnō mō nō diē. ſꝫ nec etiā horā ad te ſilebo. ſi mō epl̓aꝝ viceſ reddideris. Nā ſis licꝫ ꝑarduis negocijs īpeditus. an ignoras amiciciamoībus fere rebus p̄poni debere; Odi ego negociū qͣꝫuis magnificū