Diſertiſſimi Oratoris Gaſparini pergamenſis Epiſtole magisfamiliares Ieliciter incipiunt.Audeo plurimū ac letor te in ea ſn̄ia eē vt nihil a mefieri ſine cauſa putes. Ego enim ⁊ ſi multoꝝ verebarſuſpicionē ꝙ a me reijciebā Semproniū antiquū familiarē meum tamē cum ad incredibilem animi tui ſapientiam referebā iudiciū meum nihil erat qͣre id a te ī-probari putarem. Nam ⁊ cū meos noſceres mores ⁊ illius natu-ram nō ignorares. non dubitabaꝫ quid de hoc facto meo iudicaturus eſſes. Non ergo has ad te litteras perſcribo quo nouā tibi derebus a me geſtis opinionem faciā. ſed vt ſi quādo aliter hominesnoſtros de me ſentire intelligeres. tu qui probe cauſam meaꝫ noſtidefenſionem meam ſuſcipias. Hoc ſi feceris nihil eſt qͦ officiuꝫ tuūvlterius requiram. Uale-Reſponſiua ad predictam. Genus honeſtum.Tſi antea litteris ⁊ ſermone multorū non ſatis probari faſctum tuū intelligerem. ꝙ veterem amicū deſtituiſſes. tamēcū haberem animū tuū multis iudicijs ꝑſpectum nullo pacto induci poterā vt in ea re temere quicqͣꝫ factum a te putarē. Sed qͣꝫ difficile ſit preſertim in hac noſtra vrbe poſſe ex animis hominū euel-lere eam opinionem que ſemel inciderit cū ſis prudens nihil opuseſt te ammonere. Ergo tibi omne ſtudiū meum polliceor. ⁊ quātumin me erit perficiam ne quiſqͣꝫ noſtroꝝ ciuium ea re tibi ſuccenſeat.ꝙ ſi vlla ratione poterit illis ꝑſuaderi nihil omittam. Si vero illo-in ſentencia manere ſenſero ego vicem tuam delebo Quum erit nōtantum officiū meū ex euentū quantū ex meo in te animo ſpectare.Erito amo te quia non vt noſtri homines ſolent tantū resipſas er aliorum ingenio quātū ex tuo iudicas quod niſide te mihi certiſſime perſuaſiſſem vehementer dubitarem ne rumorqui de me ꝑcrebruit paulo te alieniorem a me faceret. Naꝫ cū pleriqꝫ admirentur ꝙ Tiberij Claudij defenſionem non ſuſceperim ſūtqui vltro me accuſent ⁊ periniquū dicant ꝙ veteris amici ⁊ neceſſarij tui cauſam pacior me viuo et ſaluo rem eē deſertam. Ego ꝟocū non dubitarē multos homines eſſe quibus animus doleret ꝙme lume amares. videbam nō defuturos qui ad te ſcriberēt me nu-qͣꝫ bono animo in tuos fuiſſe neqꝫ tantū amiciciā tuam qͣꝫtum fortunam ſecutum. Sed cum te non ignorarē ſemꝑ horum hominū inſidias paruifeci. volui autem ſcribere ne te contemptum a me diceres. Illad igitur a me habeto ꝙ ſi cauſa Tiberij a me defendi potuiſſet ſalua ea opinione quā nos omnes volumus in rep. habere

nupiixipu ittoia res in-it aut deſevltudo ēche reip aliintire.raliliū meuvur vt nihnra ꝓter mijuecerte eas nppriuatIinationiumnemlitcr de