tute diuinior ſit p̄ceptio. ꝑmitte alijs de ꝟtute vanas ſuas diſputa-tiūculas qͥbus ſuꝑabunde et plus qͣꝫ ſatis eſt in ſcolis perſtrepuntet garriūt. Tu ꝟo cū grauitate et ẜmonis nitore de virtute loqui etcū ea viuere Tullio te docente nitare. hāc enī in libro de finibꝰ Tullius ip̄e ꝑfectā ph̓iaꝫ iudicauit q̄ de optimis maximiſqꝫ rebꝰ tū or-natu et grauitate dicere poſſit. idcirco vt rethoricis oꝑaꝫ dones inpͥmis optarē. In hac libri Ticeronis rethorice veterꝭ et noue te do-cebūt. Et ne quoſqꝫ ſecteris magnoꝑe tibi cauendū eſt. vulgus enīnequaqͣꝫ in loquēdo ſectādū. Uulgus puto omnes pene qͥ alema-nia noſtra ſe artē omēꝫ tenere ꝓmittunt que omnē latine lingue ve-nuſtatem miſſā facientes neſcio quem ſibi barbarū incultum horri-dūqꝫ ſermone confingūt non damno omnes qui a dicendi arte ab-horrent. Iuxta enī poetā. nō omnia poſſumus omnes. Sed hos noto qui per dies et noctes arti noſtre dicendi detrahunt remqꝫ īanēeſſe atqꝫ longe fugiendā cenſent. Rem omnino eis incognitam dāpnant quod ideo fit quia eius ſunt tarditatis ingenij vt nil in litte.ris et rebus humanis dignū videri poſſint. iacet clauſus ante eosmagnus Hieronimus nec ſilogiſmis eoꝝ cedit. Ab Aurelij Auguſtini ciuitate quā dei et dyaboli conſtruit arcētur Typrianū Lactācium ceteraſqꝫ innumeras fidei et religionis noſtre colūpnas attī-gere nō poſſūt ſignificādi modis. Sꝫ qͥd hꝰ moī ꝯtra litteraꝝ mācoſinaniter pugno. ſaterit mihi ſi ingeniuꝫ tuū eoꝝ ab errore eripiamIam tu mi Lubberte curabis vt meliora q̄qꝫ ſequaris mihiqꝫ ignoſcās. Deſcio qua fidutia. tam multa et forte inepta ad te ſcribenti. q̄ſi tibi grata eſſe ſenſero te ad artiū optimaꝝ excellentiaꝫ litteris cohortari non ceſſabo. Uale et me in tuū amicū ſuſcipito. Sunt inte-rea que modo ad te ſcripſi. que nōnullis forte duriora et mordatiora videbūtur ſed cū a virtute non deceſſeriꝫ eoꝝ iraſci nō magnifa-cio tu mihi plꝰ cure qͣm eoꝝ forte indignatio longe habitꝰ es Iteꝝvale ex Ad verth Fryſie ad ſeptimū kl̓as Apriles Anno 14 6 9Rodolphus Agricola. Dobili atqꝫerudito viro Magiſtro Rodolpho d̓Langhen S. D. P.Audeo humaniſſime Rodolphe Tōmuniiūqꝫ ſtudiorumnoſtroꝝ nomine plurimum letor. tum vero gratulor glorietue. eamqꝫ imprimis admiror ita conſenciente ac prope publica omnium voce tue ad me doctrine ſummeqꝫ eruditionis laudes perfe-runtur. Quocūqꝫ me verto. quēcūqꝫ doctū ꝯuenio oīa tui plena ſūt