Quorſū hec inquies tam multa. vt certe tibi de Ciceronis ſentētiatātuꝫ tribuā vt ꝓbe intelligas te aliquid ad patriā noſtrā decoris⁊ ornamēti allatuꝝ. his rebus quas ingenio tuo ⁊ ardentiori in litteris ſtudio comꝑaſti. hec vna omniū de te vox eſt. Hemo eſt qui ingeniū tuū non laudat. nemo qui non admiretur. Concitaſti aduer-ſum te expectationē amicoꝝ et mei qua te doctum imprimis et ornatum ꝟtute deſideramꝰ cui ꝓfecto expectationi ſūma tibi oꝑe conādūeſt vt ſatiſfacias. vt nec ego quideꝫ diffido ſed admonere te volui vtte apud teſtatū relinq̄rem qualis in te animus meus eſſet. Scis eīquā paucū ꝯſuetudinis te inter et me hactenus fuerit cū te vltimoAonaſterij videre̓. admodū puer eras. Hunc te audiens euaſiſſe virum non potui īgenio tam nobili tanta de ſe ꝓmittēti nō gratulariAccedit ad hec patrie noſtre amor tui vt dixi nō modico tu eris ornamēto Plato ille ph̓orum facile princeps ait non ſolum nobis na-tos nos eſſe. veꝝ ortus noſtri ꝑteꝫ prīaꝫ ꝑtem amicos vendicare. intellexit vir ſapientiſſimus ad quid nati eſſemus non ad voluptateſſectandas. non ad falſas perituraſqꝫ diuitias ꝑquirendas. ſed litterarum ſtudia et virtutum precepta complecti debere. his patriam illuſtrare. et vitam beatam conſequi poſſe. Uerū enīuero ꝙ ad te ſcribo veliꝫ ne leuitati tribuas ſed ex integro quem in te animū habeoꝓfectum eſſe credito. Conueniemus poſteaqͣꝫ tu doctus in patriā reuertiſti deo bene iuuāte in amicam conſuetudinem. Capiemuſqꝫ ſimul ſtudioꝝ noſtrorū dulces fructus. Sed vnum eſt qd̓ meus in teamor tibi dicendum arbitratur ne ſcilicet nimiū dyalericis illis in-hereas aut exquiſite nimis veſtre philoſophie operam impendasmodorum etiam ſignificandi ſi me audies ineptias pretermittesSunt ſane res non indigne in quas et ego nonnūqͣꝫ diligentiaꝫ cōtuli. ſed ingenium hoc tuum ad longe belliſſima aptum ſe iudicatſatiſqꝫ de hiſce rebus deguſtauit ad alia migrandū eſt. EleganterTomicus id in vita humana neceſſarium arbitratur. ne quid nimis. Sed ſi qui ſunt libri de virtutibus conſcripti. hos legendosoccupa in his ſtudium tere habes Ariſtotilis libros. ſed neſcio ande vera et noua tranſlatione que fidelis elegans et plana eſt. vetuſilla qua ad huc alemania noſtra vtitur O qͣm ſententiarū inuolu-tris plena qͣꝫ barbara qͣꝫ inlatina. Sed ſuper omnia tibi vt amicoſuadere auſim libros Ciceronis de officijs in quibus o deus boneqͣꝫ copioſe et eleganter et vere de omni virtute precepit vir ille. ſunteiuſdem paradoxa. De maloꝝ et bonorum finibus. De amicitia etſenectute in quibus neſcias an maior dicendi elegantia an de vir-