vt pͥor ille magꝭ eluceſcat ſplēdor: Ita his tuis q̄ mea qͦꝫ iudicō aduerſiſ. nihil mali accidiſſe tibi exiſtīo cui magꝭ ad exercitū qͣꝫ ad preſſurā ea eē IIntelligo. Non potui tamē nō ꝯmoueri aīo ac ꝑturbaricum neſcio qͥd ex tua epiſtola rerum minus proſꝑe ſuccedētium ſuſpicatus ſum. Uerum id humanitatis fuit. Generoſitatis eſt nonfrangi neqꝫ proſterni quod tibi faciendū cenſeo. Reliquū eſt vt adepiſtole tue ſentenciaꝫ veniam qua tibi ſumme eſſe cure negociummeum doces: quod cum tuis rebus ſecundis mihi futuruꝫ fueratIocūdiſſimū tu hoc tuo temꝑe. ſi nō iocundū. certe gratū incredibiter acceptum ē. Nihil adhuc ad me ꝑuenit. Scripſit aut vir ſpecta-tus genitor tuus ex fratre ſuo viro ſolertiſſimo ſe exploratuꝝ quidfieri poſſit. Si ad nos redieris. quod vtinā recreato liceat. ſpero qͥrem inchoaſti ad optatum exitū perduces. Ꝙ ſi in irrituꝫ. caſſū vececiderit non id pēſabo. Tua voluntas in me tuū ſtudiū hec mihiprecipua nulla obliuione delenda in mēte ſedent. Uale.Eloquentiſſimi imprimis ac celeberrimi Oratoris Gwiniforti Barzizij Papienſis Epl̓e elegātiores Feliciter expliciunt.f i