verū

falli: et illi ius peccandi ſuſpicando fecerunt. Quidam que tantūamicis narranda ſunt obuijs narrant et in quaſlibet aures quicquid illos vrit exonerant. Quidam rurſus etiam cariſſimorū cōſcientiam reformidant: etſi poſſent. ne ſibi quidem credituri interius premunt omne ſecretum. Deutrum faciendum eſt. Itrunqꝫenim vicium eſt et omnibus credere ⁊ nulli: ſed alterum honeſtiusdixerim vicium alterum tutius. Sic vtroſqꝫ reprehendas ⁊ eos ēſemper inquieti ſunt ⁊ eos qui ſemꝑ quieſcunt. Itaqꝫ hoc qd̓ apudPomponium legi animo mandabitur. Quidā adeo in latebrasrefugerunt vt putēt in turbido eſſe quicquid in luce eſt Inter ſe iſtamiſcenda ſunt. et quieſcenti agendum. et agenti quieſcendum eſt.Tum rerū natura delib̓a illa dicet tibi et diem feciſſe ſe ⁊ noctem.De contemptu mortis.Erſeuera vt coepiſti et quantum potes propera. quo diucius frui emendato animo compoſito poſſis. frueris quideꝫetiam dum emendas etiā dum componis. Alia tamen illavoluptas eſt que concipit̉ ex contemplatione mentis ab omni labepure ⁊ ſplendide. Tenes vtiqꝫ memoria quantū ſenſeris gaudiumcū pretexta poſita ſumpſiſti virilem togam et in foris deductus esMaius expecta cum puerilē animū depoſueris et te in virum philoſophia tranſcripſerit. Adhuc enim non puericia in vobis. ſedquod eſt grauius puerilitas remanet; Et hoc quidem peius eſt ꝙͥautoritatem habemus ſenum. vicia autem puerorum nec puerorūtantum ſed infantium: Illi leuia: Hi falſa formidant. Nos vtraqꝫProfice modo et intelliges quedā ideo minus timenda quia mul-tum metus afferunt. Nullum magnū quod extraneuꝫ eſt morsad te venit. Timenda erat ſi tecum eſſe poſſet. Neceſſe eſt aut nonperueniat aut tranſeat; difficile eſt inquis animuꝫ perducere adcontemptū aīe. Non vides qͣꝫ friuolis cauſis contemnat̉. Aliusante amice fores laqueo pependit Alius ſe p̄cipitauit e tecto ne dominuꝫ Stomachantē diucius audiret. Alius ne reduceretur ē fuga ferrum adegit in uiſcerā. Non putas virtutem hoc effecturaꝫquod efficit nimia for aido. Nulli poteſt ſecura vita contingerequi de producenda nimis cogitat. Pleriqꝫ inter mortis mētu ⁊ vite tormenta miſeri fluctuant ⁊ viuere nolunt mori neſciūt. Fac itaqꝫ tibi iocundam vitam omnem pro illa ſolicitudinē deponendoNullum bonum adiuuat habentem niſi ad cuius amiſſionem p̄-paratus eſt animus. Nullius autem rei facilior amiſſio eſt qͣꝫ quedeſiderari amiſſa non poteſt. Ergo aduerſus oīa q̄ accidere poſſint

piſti vindociorescipisſi voluomnes alN eorunpec in ha⁊ intonſuꝫet cubilſequitur etetur inuixxerpere-ir gtnloremmmendfficimadioſa-n e riere. et citveſideugere de-ncorruptanublicos.