Ai

cio. Nō venit vulnus ad cicatricē in qͦ medicamēta tēptant̓. Nonꝯualeſcit plāta q̄ ſepe tranſfert̉ nihil tā vtile ē quod in trāſitu ꝓſit.Diſtrahit libroꝝ multitudo. Itaqꝫ cū legere nō poſſis qͣꝫtuꝫ habueris. ſatis ē habere qͣꝫtum legas. Sꝫ mō inquis hūc libꝝ euoluerevolo mō iſtu. Faſtidientis ſtomachi ē multa deguſtare: Que vbivaria ſūt ⁊ diuerſa inqͥnant nō alunt. Probatos itaqꝫ ſemꝑ lege-Etſi qn̄ ad alios diuerti libuerit. ad priores redi. Aliqͥd quotidieaduerſus pauꝑtatem. aliquid aduerſus morteꝫ auxilij comꝑa: necminus aduerſus ceteras peſtes. Et cū ml̓ta ꝑcurreris vnū exerpequod illa die concoqͣs. hoc ipſe quoqꝫ facio; Ex pluribus q̄ legivnū apprehēdo hobiernū. hoc eſt qd̓ apud epicurū nactus ſum. Soleo enim ⁊ in aliena caſtra trāſire nō tāꝙͣ tranſfuga ſꝫ tanqͣꝫ explo-rator Honeſta inquit res ē leta pauꝑtas Illa vero non eſt pauperpertas ſi leta non eſt. Tui cum paupertate bene conuenit diues eſtNō qui paꝝ habet ſꝫ qui plus cupit pauꝑ eſt. Quid enī refert qͣꝫtūilli in archa qͣꝫtum in orreis iaceat. quātum paſcat qͣꝫtum feneret.ſi alieno īminet. ſi nō adquiſita ſꝫ adquirēda cōputet; Quis ſit diuiciarum modus queris. Primum habe quod neceſſe ē deinde qꝛ̓ſatis eſt. Uale.De Amicicia.Piſtolas ad me ꝑferēdas tradidiſti (vt ſcribis) amico tuoDeinde admones me ne omīa cū eo ad te pertinētia cōmunicē. quia nō ſoleas ne ipſe quidē hoc facere. Ita eadem epl̓a. illuꝫ⁊ dixiſti amicū et negaſti. Itaqꝫ ſi pͥore illo ꝟbo quaſi publico vſu-es. ⁊ ſic illum amicum vocaſti. quo mō omnes candidatos bonosviros dicimus: Quō obuios (ſi nomē nō occurrit) dominos ſalutamus. bene facis Sed ſi alique amicū exiſtimas cui nō tantūdeꝫcredis qͣꝫtum tibi. vehemēter erras ⁊ nō ſatis noſti vim vere amicicie Errat ⁊ ille qui amicū in atrio querit in cōuiuio ꝓbat. Nullum habet maius malū occupatus homo et bonis obſeſſus. qͣꝫ qamicos putat quibus. ipſe nō eſt. Tu vero omnia cuꝫ amico delibera ſed de ipſo prius. Poſt amiciciam credendū ē. ante amiciciaꝫiudicanduꝫ: iſti vero prepoſtero ordine iudicia ꝑmiſcent qͥ contraTheofraſti precepta. cū amauerint iudicant. ⁊ nō amāt cū iudica-uerīt. Diu cogita an tibi ī amiciciā aliquis recipiēdus ſit. Cū placuerit fieri toto illū pectore admitte. Tā audacter cū illo loquere qͣꝫtecū. Tu quidem ita viue vt nihil ei cōmittas niſi quod cōmittereetiā inimico tuo poſſis. Quia interueniūt quedā que conſuetudofacit archana. cum amico omnes curas omnes cogitationes tuaſmiſce. fidelē ſi putaueris facies: nā quidā fallē docuerūt dū timent