Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
190r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.VII.

ꝑmanere. ⁊ vocari cōiugiū etiā n̄ ꝑmixtio corꝑis ſexu.Pōt addi ⁊ tercia ꝑfectio mr̄imonij .ſ. qͣꝫtum ad ſignificatiōeꝫ q̄ ē ī mr̄imonio. vn̄ Apl̓s hͦ aūt dico magnuꝫin xp̄o ⁊ eccl̓ia ſacr̄m .ſ. eē mr̄imoniū. Signat em̄ cōiūctio aīoꝝ cōiūctiōeꝫ xp̄i. cū eccl̓ia ſeu cū aīa ꝑ fidē viuā. Sꝫ cōiūctio corꝑm q̄ facit mr̄imoniū oīno inſolubile ſignat cōiūctiōeꝫ xp̄i cū eccl̓ia ꝑ hūanitateꝫ aſſūptā q̄ nūqͣꝫ ſeꝑata ē: vel ſeꝑari pōt. Prīa igit̉ ſignificatio fuit ī mr̄imōio Marie ⁊ Ioſeph. ſꝫ nō ſcd̓a. qꝛ nulla ibi copula. vn̄ cōpleta ſignificatio ī illo mr̄imonioſi fuit. Sꝫ iā vidēdū ē aliqͥd de qͣlitate ⁊ magnificētia huius ſpōſi. Et pͥmo vidēdū ē qͣre dr̄ deſpōſata viro. Ubi Bern̄. Si nec foliū de arbore ſine cā. nec paſſer vnꝰ ſine pr̄e celeſti cadat ſuꝑ terrā. multomagis n̄pōt de ore euāgeliſte ſuꝑfluū defluere. p̄ſertim in ſacrahyſtoria v̓bi. Plena qͥppe ſūt oīa ſuꝑnis myſterijs. acceleſti ſingula dulcedie redūdantia. Si tn̄ diligēte: nhēant inſpectoreꝫ. qͥ ſciat mel de petra ſugere oleūqꝫ d̓ſaxo duriſſimo. Nō gͦ ſine cā dictū ē viro. qd̓ ẜm Alb̓.nō dictū ē ad denotādū ſexus diſcretiōeꝫ. ſꝫ ad tāgēdūſpōſi bt̄iſſime v̓ginis ꝯmēdatiōeꝫ. ⁊ ſpōſe in ſpōſo honoratiōeꝫ. Nō gͦ viro notat ſexū vl̓ etatē. ſꝫ virtutem.Fuit gͦ Ioſeph vir ꝑ cōſtātiā fidelitatis. ꝙͣtū ad iuſticiā ꝑtinet. ꝑ virtutē caſtitatis. qͣꝫtū ad tꝑātiā. ꝑ excellentiā diſcretōis. qͣꝫtū ad prudētiā. ꝑ ſtrēuitatē oꝑationis. ꝙͣtū ad fortitudinē. et ſic vir h̓ dr̄ a v̓tute. qꝛ excellent̓ hūit v̓tutes cardinales. Scd̓o cū natura nihilfruſtra agat. nec abundet ī ſuꝑfluis. ſicut nec deficit īneceſſarijs ẜm ph̓m. multomagis hoc vr̄ de gr̄a ⁊ ſcriptura ſacra vtpote dictata a ſpūſctō. Quare gͦ di. Lucas ad v̓ginē deſponſatā viro cui nomē erat Ioſeph.Ur̄ em̄ illd̓ ſuꝑfluū. cui nomē erat. ſufficiebat eī dice̓deſpōſatā Ioſeph. Ad qd̓ Rn̄. Alb̓. vbi ſupͣ. ꝙ nō ſuꝑflue ⁊ fruſtra hoc expͥmit̉. ſꝫ magno myſterio ⁊ multisde cāis. vicꝫ ꝙ eēt notabile ip̄m nomē deſignare voluit tali mō. vt .ſ. pleniꝰ ⁊ ordinabiliꝰ res deſcribat̉. vt ꝓbabiliꝰ credat̉ totū p̄electū. mōſtrat̉ locꝰ .ſ. Nazareth⁊ ꝑſona etiā noīe honoret̉. vt eccl̓ia exercitet̉ ad indagāda myſteria. Ut euāgeliſta familiaris ⁊ fidel̓ ꝯpropet̉. vt hūilitas ſpōſe declaret̉. cū ita noīatim. ⁊ exp̄ſſehūil̓ ſpōſus deſcribat̉. vt iuſtꝰ apud deū mōſtret̉. cuiusnomē tāꝙͣ in libro vite ſcriptū. ī euāgelio tāſignāt̉ expͥmit̉. Ut notꝰ hoībꝰ intelligat̉. qͥ teſtis ꝟginitati btēMarie adhibet̉. vt ī memoriā hoīm digne vertat̉. qͥ inpr̄em dn̄i aſſumit̉ putatiuū. Itē cū rota ſit ī mediorote .i. nouū teſtm̄ ī veteri figuratū iſtud. ⁊ multi ſt̓ inqͥbꝰ figurat̉ iſtud ꝯiugiū incarnatiōis. vt Aſſuerꝰ ſpōſus Heſter. Abraā maritus zare. q̄ miraculoſe peꝑityſaac chriſtum deſignanteꝫ. yſaac ſpōſus rebecce Manue pater Samſonis. videtur ꝙ potius debuerit vocari aliquo illorum nominum: vt Abraaꝫ. Aſſuerusyſaac ⁊ hmōi. qͣꝫ hoc noīe Ioſeph. cuꝫ hͦ nomē int̓p̄tet̉augmētū. ⁊ nll̓ū augmētū factū ſit ī iſto cōiugio. ⁊ Ioſeph filiꝰ Iacob magis figure ⁊ aptiꝰ xp̄m: vt vēdituꝫa iudeis ⁊ deiectū. et ſaluatorē mūdi factuꝫ. Sꝫ rn̄detAlb̓. ꝙ vna ꝑſona ẜm diuerſas ꝓprietates ſui pluresfigurat ꝑſonas vt Abraā qͥ in immolatiōe yſaac figurat deū patrē qͥ ꝓprio filio nō peꝑcit. In eo ꝙ egreſſꝰē de t̓ra ſua: ⁊ poſtea egreſſꝰ ē egyptum. ſignat filium qͥegreſſus a pr̄e venit ī mūdū. In eo ꝙ in oſtio tabernaculi ſedebat in feruore diei: ⁊ recepit hoſpitio tres: etvnū adorauit. ſignat ſctōs pr̄es expectātes incēſo deſiderio xp̄i aduentū. qͥ ē vna ꝑſona ī tribꝰ ſub̓ijs .ſ. deitate. aīa. ⁊ carne. Sic ⁊ Ioſeph pr̄iarcha in ſui vēditōe.incarceratōe. liberatōe. ⁊ ſaluatōe egypti xp̄m figurauit. Sꝫ in fidelitate. in caſtitate. in myſterioꝝ reuelatiōe. in ꝓcuratiōis cōmiſſiōe. in cibi ꝯſeruatiōe. huiꝰIoſeph ſpōſi Marie figura fuit. Nō aūt decuit eū p̄figurari ꝑ aliquē antiqͦꝝ. qͥ maritꝰ ꝑ carnalē copulaꝫextiterit. cū ip̄e Ioſeph ſine carnali copula ſctūs coniugiū ꝑ actiōem cōiugalē cōtraxerit. ⁊ cōiūx virgo vir

ginē cuſtodiuit. ⁊ mr̄i ⁊ filio paterno affectu cōiūctusfuerit. Propͥetas et̄ noīs ex int̓p̄tatiōe ei cōgruit optime. qͥ in ip̄a deſpōſatōe ꝙͣtū ad deū. ꝙͣtū ad ꝓximū. ꝙͣtū ad ſeip̄m ſublimatꝰ ē virtutū augmētatōe. fame celebritate. hoīm reuerētia ⁊ dilectiōe. mr̄is dei familiaritate. ⁊ diuina vt putabat̉ paternitate. vn̄ Bern̄. Adtp̄s Ioſeph appellatꝰ ē: ⁊ putatꝰ ē pr̄ xp̄i. Cōice. ex hacappellatiōe: ⁊ qualibet diſpēſatōe meruit honorari adeo. vt pr̄ dei: et dictꝰ ⁊ creditꝰ ē. Conice. ex ꝓprio vocabulo qd̓ augmētū nō dubites int̓p̄tari. qͥs ⁊ qͣntꝰ fuerit iſte Ioſeph. Memēto ſil̓qꝫ magni illiꝰ pr̄iarche vēditi ē egypto: ⁊ ſcito ip̄ius nōſolū vocabulū fuiſſe ſortitū. ſꝫ ⁊ caſtimōiaꝫ adeptū. innocenti aāſſecutū ⁊ gr̄āSiquidē ille Ioſeph frat̓na ex inuidia vēditꝰ ⁊ ductꝰin egyptū: xp̄i venditiōeꝫ p̄figurauit. Iſte herodianaꝫinuidiā fugiēs: xp̄m in egyptū portauit. Ille dn̄o ſuofidē ẜuās. dn̄e ſue noluit ꝯmiſceri. Iſte dn̄am ſuaꝫ dn̄iſui mr̄em ꝟginē agnoſcēs. ⁊ ip̄e cōtinēs fidelit̓ cuſtodiuit. Illi data ē intelligētia myſterioꝝ ſomnioꝝ. iſtidatū ē cōſciū fieri. ⁊ ꝑticipē celeſtiuꝫ ſacr̄oꝝ. Iſte frumenta ſeruauit nō ſibi: ſꝫ oī ppl̓o. Iſte pane viuū de celo ſeruādū accepit. nō ſibi. ſꝫ toti mūdo. Nō ē dubiūqͥn fidelis ⁊ bonꝰ hic fuerit iſte Ioſeph. cui mr̄ deſpōſata ē ſaluatoris. fidelis ſeruꝰ ⁊ prudēs quē ꝯſtituit dominꝰ ſue mr̄is ſolatiū. ſue carniſnutritiū. ſolū deniqꝫ īterris magni ꝯſilij adiutorē ſibi fideliſſimum. hec ille.Dr̄ aūt Ioſe ph de domo Dauid. Luc j. deſpōſatā Ioſeph de domo Dauid. nō tm̄ ꝓpt̓ ſucceſſionē in genere:ſꝫ pͥncipaliꝰ ꝓpt̓ v̓tutū imitatiōeꝫ. Et tales ꝓprie dicūt̉ eē de vna domo: iuxta illud pͣs. Qui hītare facitvniꝰ moris in domo ẜm Alb̓. Un̄ ⁊ Bern̄. vere de domo Dauid. vere de ſtirpe regia deſcēdit. Uir iſte Ioſeph genere nobilis mēte nobilior. plane filiꝰ Dauidnō tm̄ carne. ſꝫ ſāctitate ⁊ deuotiōe. quē tāꝙͣ alteꝝ Dauid dn̄s inuenit ẜm cor ſuū: cui cito cōmitteret ſecretiſſimū atqꝫ ſacratiſſimū ſui cordis archanū. Cui tāqͣꝫ alteri Dauid incerta ⁊ occulta ſapīe ſue manifeſtauit. ⁊ dedit illi nō eē ignaꝝ myſterū: qd̓ nemo pͥncipūhuius ſeculi cognouit. Cui datū ē ꝙ multi reges ⁊ ꝓphete voluerūt videre. ⁊ nō viderūt. Nec ſolū videre⁊ audire. ſꝫ etiā portare. deducere. amplecti. deoſcularinutrire. ⁊ cuſtodire. Et iō nō tm̄ Ioſeph. ſꝫ ⁊ Mariaꝫde domoDauid credēdū ē aſcendiſſe. alioqͥn nō fuiſſꝫdeſpōſata viro de domo Dauid hͨ Bern̄. Recte gͦ aitAlb̓. ſpōſus ꝟginis de domo Dauid dr̄. vt ſcādalumeuitet̉. vt eadē tribꝰ eſſe ꝓbet̉. vt amor legis in vtroqꝫoſtēdat̉: vt humilitas nobilitate regia exaltet̉: vt pauꝑtas nobilitati nō repugnare doceat̉. vt Dauid hūilitas euāgelizet̉. vt imitatio hūilitatis in Ioſeph inſinuet̉. vt veritatis promiſſio adimpleat̉. vt genealogiadn̄e deſcribat̉. vt pauꝑtas mirvbilior demoſtret̉. vt nobilius exēpluꝫ pauꝑtatis ⁊ hūilitatis det̉. Nec ꝓpterpctī maculā quā pnīa deleuit. minꝰ in genealogia dn̄idebuit noīari. ſꝫ audacter p̄dicari. cū hͦ pctōribꝰ cōfidētiā generet ⁊ mīaꝫ augmētet dicēte dn̄o. In qͣcūqꝫ hora peccator cōuerſus fuerit. oīm iniquitatū eius nonrecordabor.Quatuꝫ ad terciuꝫ .ſ. §. iij.ſuꝑnatural̓ cōceptio btē Marie notat̉ cū dr̄. Inuētaē in vtero hn̄s de ſpūſctō .i. gͣuida. vbi Origen̄. ait. Inuenta ē a btō Idſeph hn̄s in vtero .i. p̄gnās qͥ lꝫ eā nōꝯtingeret future tn̄. vt putabat̉ vxor oīa nouerat. Einfra. Si tibi vxor noīatur. Si tibi in deſpōſatiōe eſſedr̄. nō tibi tn̄ vxor ē. ſꝫ dei vnigeniti mr̄ ē eterni. In ſequētibꝰ demōſtrabo. ꝙ nec iſta tua cōiunr ẜm ꝯſuetudinē cōiugij hēatur. nec iſte qͥ generat̉ tuꝰ filius eē credat̉. .xxvij. q. ij. Inuenta. Fuit gͦ cōceptꝰ v̓ginis non aIoſeph. ſꝫ ſuꝑnatural̓. qꝛ de ſpūſctō .i oꝑe ſpūſſācti. cuiattribuitur oꝑatio miraculoruꝫ. quoꝝ oīm iſtud fuitmaximum. Et ex hoc ait Aug. in li. de bono cōiugali.