Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
170v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.XIIII.

in. iiij. Hec etiam p̄dixit lōge an̄ azarias ꝓpheta. decurrēs Aza regi iuda reu̓tēti a p̄lio cū magna victoria dicēs. ij. para lip. xv. Dn̄s vobiſcū qꝛ fuiſtis cū eo. Si q̄ſieritis eū: inuenietis. Si aūt dereliqueritis eū: derelinquet vos. Ttrāſibūt āt multi dies in iſrl̓ abſqꝫ deo vero. abſqꝫ ſacerdote abſqꝫ doctore ⁊ abſqꝫ lege. Cū reuerſi fuerīt ī anguſtia ſua ad dn̄m deū iſrl̓: ⁊ queſierint euꝫinueniēt. In tꝑe illo nō erit pax egrediēdi ⁊ ingrediēdi: ſꝫ t̓rores vndiqꝫ ī cūctis hītatoribꝰ terraꝝ. Pugnabit em̄ gens ꝯtra gētē. ciuitas ꝯtra ciuitatē. qꝛ dn̄s cōturbabit eos ī omni anguſtia. Ex qͥbꝰ pꝫ ꝙ loqͥtur d̓ tēpore vicino fine mūdi. Quintū ſignū erit. p̄ ꝯfuſiōeſonitus maris et fluctuū. Quidā circa hͦ exiſtimāt. ꝙmare cū magno fragore ꝑibit a priſtina qualitate. ẜmillud apoc. xxj. ⁊ mare iā nō ē .ſ. nō ꝙ nō maneat in ſubſtātia ſua: ſed ī alia qualitate. Ul̓ ẜm alios erit magnꝰſonitus ⁊ rumor aquaꝝ. qm̄ nō ſine magno murmure.xl. cubitis ſuꝑ montes cleuabit̉: et poſtea deprimet̉ vltra ſolitū. vt ẜm Gre. noua ⁊ inaudita maris fluctuūꝑturbatō erit Hiero. aūt refert ſe repperiſſe ī annalibꝰiudeoꝝ. nōſolū d̓ hmōi ſigno ſonitꝰ maris: ſꝫ ⁊ alia. ponit em̄. xv. p̄cedētia iudiciū. vtrū aūt ꝯtinua vel int̓polata n̄ expͥmit. Prima ergo die eriget ſe mare. xl. cubitꝭſuꝑ altitudinē montiū: ſtās ī loco ſuo qͣſi murꝰ. Scd̓adie tātū decreſcꝫ: vt vix poſſit vidēi. Tercia marie belue apparētes ſuꝑ vndas maris. dabūt mugitꝰ vſqꝫ adcelū. Quarta ardebit mare ⁊ aque eius. Quinta arbores ⁊ herbe dabūt rorē ſāguineū. Et ẜm alios etiā oīavolatilia celi ꝯgregabūtur ī cāpis nō guſtātia neqꝫ bibentia: ſꝫ formidātia vicinū interituꝫ. Sexta fulminaignea ſurgēt ab occaſu ſolis vſqꝫ ad ortū eiꝰ. Septimalapides adinuicē collidētur. ⁊ in quatuor partes ſcindent̉. Octaua fiet terremotꝰ generalis adeo magnꝰ. ꝙnullus hō vel aīal ſtare poterit: ſꝫ in terrā cadēt. Nona equobit̉ terra ⁊ mōtes oēs ⁊ colles ī puluerē redigētur Decima. exibūt hoīes de cauernis quaſi amentes.nec mutuo ſibi loqͥ poterūt. Undecima oſſa mortuorū ſalient de ſepulcris aꝑtis monumētis cunctis. Duodecima. cadēt ſtelle de celo. mō tn̄ quo dictum eſt .ſ. qͥacometes apparebunt magne et multe ⁊ ignee imp̄ſſiones. Tredecima morient̉ viuētes vt reſurgāt cū mortuis Decimaquarta. ignis oīa elem̄ta igne faciēs purgabit. In. xv. reſurgēt oēs mortui ad iudiciuꝫ. De histn̄ ſignis dic̄. b. tho. i. iiij. qd̓ Hiero. nō aſſerit. refert qd̓legit: ⁊ dicit ꝙ nō hn̄t multā rōnē veriſil̓itudīs. Sextū ſignū erit. areſcētibꝰ hoībꝰ p̄ timore ⁊ expectatiōeque ſuꝑueniet vniuerſo orbi. Areſce̓ dicunt̉ hoīes corporalit̓. qͣſi ꝯſūpti p̄ terrore ſignoꝝ ⁊ tribulationum.Spūalit̓ v̓o areſcēt deficiētes ab humore gr̄e. ꝓpt̓ ꝑſecutōnē antixp̄i. Sicut ⁊ ſemē ortū ſuꝑ petrā calore ſolis aruit. qꝛ nō hēbat humorē Lu. viij. Erit em̄ tūc taltribulatio qͣlis nō fuit ab initio md̓i nec futura ē: aitſaluator nr̄. Ꝙ futura ſit ꝑſecutio antixp̄i maxīa antediē iudicij. oēs doctores dicūt p̄cipue aug. ī. xx. li. de ci.dei. de quo ip̄e ſaluator ait Ioh̓. vj. Ego veni ī noīe patris mei ⁊ nō me recepiſtis. Aliꝰ veniet ī noīe ſuo .ſ. antixp̄s gloriā ſuā querēs: illū ſuſcipietis .ſ. in xp̄m. de eohr̄ ꝓuer. xxx. vbi dr̄. Tria ſūt q̄ bn̄ gradiūt̉ ⁊ quartū qd̓incedit felicit̓: Leo fortiſſimꝰ beſtiaꝝ ad nulliꝰ pauebitoccurſuꝫ. Gallꝰ ſuccīctꝰ lūbos ⁊ aries. nec ē rex qͥ reſiſtat ei. ⁊ qͥ ſtultꝰ apparuit poſtꝙͣ eleuatꝰ eſt ī ſublime.Si em̄ intellexiſſet ori ſuo manū īpoſuiſſet ẜm Greg. īmoral̓: Leo fortiſſimꝰ ſignat xp̄m cū apl̓is ⁊ martyribꝰquos non potuit ſeꝑare aliqͥs tyrānꝰ. nullū timentes.Gallꝰ ſuccictꝰ lūbos fuer̄t ſcī doctores eccl̓ie. qͥ ſuccīctifuer̄t abſtinētia ⁊ ꝯtinētia. ⁊ vt gallꝰ vocē de der̄t in nocte ⁊ tenebris hereticoꝝ p̄dicatiōis ⁊ doctrīe. Aries qͥ ēdux gregis ouiū. ſt̓ rectores eccl̓iaꝝ iuſti ⁊ ſctī. qͥ reſiſtebāt rectoribꝰ laicis. pꝰ hos ſtatꝰ qͥ bn̄ .i. v̓tuoſe vixerūtſeqͥtur qͣrtꝰ qͥ nō bn̄: qꝛ non v̓tuoſe: ſꝫ felicit̓ gradit̉. qm̄ꝓſperat̉ felicitate tꝑali .ſ. antixp̄s cū ſuis ſeq̄cibꝰ. Hic

ſtultus dr̄. qꝛ peccator maximꝰ. qͥ ita in ſublime eleuat̉vt dicat ſe xp̄m. et colli ſe faciat vt deꝰ. vt dicit apl̓s. ij.ad theſſal̓. ij. ꝓprie de antixp̄o loquēs. Qui ſi ītellexiſſꝫinteritū ſibi paratū: tacuiſſet a tanta ſtulticia. Nā vtdic̄ ibi idē apl̓s. quē ih̓s int̓ficiet ſpū ſuo et illuſtratōeaduentus ſui Durabit iſta ꝑſecutō tribꝰ ānis cū dimidio. vt hr̄ Dan̄. xij. Sꝫ qꝛ de iſta ꝑſecutiōe antixp̄i dcm̄eſt ī ti. p̄cedēti in fine: iō d̓ ea hic nil vltra. Septimūp̄cedēs ē. qꝛ v̓tutes celoꝝ mouebūt̉. Qd̓ ītelligi pōt ꝙv̓tutes .i. miracula q̄ fuerūt ī p̄terito ī celis .i. ſctīs in eccleſia. amouebūt̉ ab eis vt nō faciāt .ſ. p̄dicatores antixp̄i ip̄i eas oꝑabūt̉. lꝫ mēdaces vt ait apl̓s. ij. ad theſ. ij.ad maiorē ſctōꝝ ꝓbationē ꝓpter qd̓ virtutes īterioresſctōꝝ mouebūt̉ .i. titulabūt ī ſeip̄is tēptatiōibꝰ īpulſi:etſi n̄ lapſi vn̄ ⁊ ſaluator ip̄e de hoc ait. ꝙ talis erit ⁊ tāta tribulatio vt ī errorē īducant̉. ſi fieri p̄t etiā electi.Et niſi breuiati fuiſſent dies illi. nō fieret ſalua oīs caro: ſꝫ ꝓpter electos breuiabunt̉. Math̓. xxiiij. pōt etiaꝫintelligi illud de virtutibꝰ. vel de illo ſpāli ordine āgeloꝝ. qͥ dicūtur virtutes. quoꝝ officiū eſt miracula facē̓⁊ celos mouere. Et he virtutes dicunt̉ moueri .i. remoueri a faciēdis miraculis ꝑ ſctōs. qꝛ tꝑe antixp̄i nō fiētvt dictū ē. Ac etiā remouebūtur ab officio mouēdi celos .ſ. poſt iudiciū. Uel v̓tutes dicūtur oēs ſpūs angelici. qͥ ī iudicio mouebūt̉ ꝓpter admirationē nouitatꝭq̄ ī mūdo ē. Tho. tn̄ ī. iiij. dicit. ꝙ mouebūt̉ ad faciēdamiracula multa qd̓ forte erit poſt mortē antixp̄i ad cōuerſionem ſeductoꝝ: poſt mortē tn̄ antixp̄i iudei qͥ tūcerūt vidētes ſe deceptos ab antixp̄o quē meſſiā crediderāt ꝯuertent̉ ad fidē xp̄i. Et hͦ ē qd̓ p̄dixit p̄s. cū ait.Cōuertētur ad veſperā .i. ī fine mundi. iudei .ſ. ⁊ famēpatient̉ vt canes. Famē. intelligēdi veritatem: ⁊ circuipūt ciuitatē eccleſie vt recipiant̉ ī ea. Et yſaias. Si fuerit iſrl̓ vt numerꝰ arene maris reliquie ſalue fiēt .i. quierūt ī fine. qd̓ dcm̄ inducit apl̓s ad Ro. qd̓ etiā xp̄s on̄dit ī ſimilitudine ficulnee dicēs luce. xxj. Uidete ficulneā ⁊ oēs arbores cū ꝓducūt ex ſe fructꝰ. ſcitis qm̄ ꝓpeeſt eſtas. ficulnea .i. plebs iudeoꝝ. q̄ olī in patribꝰ ꝓduxerat ſuaues fructus. ſꝫ tꝑe xp̄i habebat tm̄ folia. Un̄xp̄s ad quādā ficulneā veniēs ad lr̄aꝫ. cū eēt ī via ⁊ eſuriret. nō inueniēs fructꝰ ī ea ſꝫ tm̄ folia: maledixit ei: dicens. Nūqꝫ ex te fructꝰ naſcat̉. Et ſubito ficꝰ aruit. Ficulnea iſta vt dictū ē. ſignat plebē iudeoꝝ. ad quā veniens xp̄s in incarnatiōe ⁊ ꝯuerſatiōe querēs ī ea fructuꝫfidei ⁊ bonoꝝ oꝑm ⁊ hoc eſuriēs .i. deſiderās cū nō īueniret ī ea niſi folia verboꝝ. ceremonialiū legaliū. nonfructus vere intelligētie ſcripturaꝝ maledixit. q̄ maledictio nō fuit aliud niſi quedā p̄nūciatio eꝰ. qd̓ futuꝝerat ī illo ppl̓o .ſ. ariditas a gr̄a fidei. vn̄ ppl̓s ille r̄māſit induratꝰ ī ſua ꝑfidia. Illud aūt ſꝑ ponit̉ ꝓ tꝑe vſqꝫad finē ꝓpe mūdi. qͥ oībꝰ ē incertꝰ. Alie arbores ſignātalias natiōes infideliū ex qͥbꝰ etiā multi ī fine ꝯuertēt̉Cū gͦ viderimꝰ plebē iudeoꝝ ꝓducē fructū cōuerſiōisad fidē xp̄i. nō dico vniꝰ homīs vel familie. ſꝫ ꝓ maioriꝑte illiꝰ natōis. tūc ſcitote qm̄ ꝓpe ē eſtas futuri iudicij ī qͣ qͥs metet qͥ ſeminauit bona vel mala. vn̄ timeātdn̄m oēs fines t̓re ait p̄s. ī hmōi ſignis. ſꝫ timore initiali. qꝛ ī timore dn̄i fidutia fortitudīs .ſ. ꝯͣ iſta terribilia.Secundū cōſide .§. iij.rādū circa iudiciū ē mūdi ꝯflagratio ꝑ ignē. de qͣ yſa.ſic ait. vt inducit aug. ī. ij. li. d̓ ci. dei. Ecce dn̄s vt ignisveniet. ⁊ vt tēpeſtas currꝰ eiꝰ. redde̓ indignationē vīdictā ⁊ vaſtationē ī flama ignis. In igne em̄ dn̄i iudicabit̉ oīs terra. ⁊ ī gladio eiꝰ oīs terra. vbi dicit Augu. ꝙdn̄s dr̄ venire vt ignis. qꝛ terribilis erit impijs. Curreius nō immerito angelica myſteria. oīs caro ⁊ omnisterra. intelligit̉ oīs terrenus ⁊ carnalibꝰ deditus gladius dn̄i. ſententia domini ꝯtra malos. ⁊ ignis pena ip̄o.tum maloꝝ. Et Petrus apl̓s. ij. epl̓a. veniet dies domini vt fur. id ē ex inſperato. In quo celi magno impetu