¶ Capitulum.IIII.

ſcirēt artē pugnādi. dū .n. tentatio inſtigat ad maluꝫdocetur hō ꝙ ſi magna oꝑat̉ ⁊ ſuꝑat. hoc nō a ſe: ſꝫ deiv̓tut ē agere. cū exꝑiatur ſepe in minimis qͣſi deficereetiā ſi nolit. Un̄ Greg. Tentari ꝑmittit deus: vt duꝫꝑ tentationē hō ꝯcutitur. imbecillitate cognita fortiꝰſolidet̉. pōt etiā talia exꝑtus aliter alios docere. ⁊ cautos reddere. Exꝑientia em̄ ē mgr̄a reruꝫ. Un̄ ⁊ de xp̄odicit apl̓us ad Heb. iiij. Nō em̄ habemꝰ pontificē quinō poſſit cōꝑati infirmitatibꝰ nr̄is. tentatū ꝑ oīa proſil̓itudīe abſqꝫ pctō. qꝛ ſcꝫ in nll̓o ceſſit. In qͦ .n. tentatus ē. potēs ē. ⁊ his qͥ tentant̉ auxiliari. ¶ Quinto cōſolatiōem ⁊ refectiōeꝫ ſpūalē cauſat. In cuiꝰ rei exemplū. poſtꝙͣ xp̄s tētatiōes ſuꝑ auit in deſerto. dr̄ Math.iiij. Ecce acceſſerūt angeli ⁊ miniſtrabāt ei. Et Hiero.ad Euſtochiū de ſe ait cū tentaret̉ tentatiōe luxurię.Ip̄am qͦꝫ cellulā meā qͣſi cogitationū cōſciam ꝑtimeſcebā. ⁊ mihi iratꝰ. ⁊ rigidꝰ ſolus deſerta penetrabamEt vt mihi teſtis ē deus poſt multas lachrymas nōnūqͣꝫ videbar mihi intereſſe agminibꝰ angeloꝝ. Hinc⁊ ſara vxor Thobie iunioris aīebat. Nō delectaris deus in ꝑditionibꝰ noſtris. ſꝫ poſt tēpeſtatē trāqͥllū facꝭſ. poſt tentatiōes qͥetē mētis. poſt lachrymatiōeꝫ ⁊ fletu exultatiōem infundis Thob. iij. Dr̄ a naturalibꝰde ceruo. ꝙ p̄liās cū dracōne: vel ſerpēte. poſtꝙͣ occiderit qͣſi infectus ex flatu eiꝰ: ad fonte currēs: in aquā ſeꝓijciēs. totus refrigerat̉ ⁊ iuueneſcit: ſic ſeruus dei p̄liatus cū dracone infernali: ⁊ qͣſi infectus ex tentatiene mala ad fluuiū ꝑadiſi recurrēs totꝰ cōfortat̉. ⁊ vigorat̉. ¶ Sexto maliciā demonū debilitat. pͣs. Cadēta latere tuo mille .ſ. demōes tentantes. tibi aūt nō appropinquabit .ſ. aliqͥs eoꝝ qͥ victus a te: cecidit. Dicit̉em̄ Origen̄. vt allegat mgr̄ in. ij. ſnīarū. ꝙ viri ſancti debellātes cū demonijs .ſ. in tentatiōibꝰ ⁊ ſuꝑantes. diminuūt numerū eorū. vt .ſ. tales victi nō amplius valeāttentare. Qd̓ intelligit. b. Tho. in ſcripto. qͦ ad illuꝫ qͥvicit. ⁊ ꝑfecte vicit tentatiōes. Sꝫ quocūqꝫ ſit. manifeſtū ē ꝙ ſancti viri vincēdo tētatōes dyaboli. aſſumūtmagnas vires cōtra eos. vt eis illudāt. nec valeāt alijsnocere ad petitōꝫ eoꝝ. Sic btā Margaretha victo demone qͥ apparuerat ei ſub ſpecie hoīs cōpatiētis ei detormētis ſibi illatis ad ꝑſuadenduꝫ: vt aſſentiret oliꝰbrio p̄fecto. ꝓiecit eū ad terrā. pede ſuo eū calcās. ⁊ dicens. Sternere ſuꝑbe demon ſub pedibo femine. Cuiille. Dimitte me obſecro. ſatꝭ illuſiſti mihi. Sctūs voBaſilius ꝓ eo qͦ fecerat cyrographū ſua manu dyabolo ſe ei tradēs. reuertēti ad pnīam: orās cū ppl̓o. coegitdyabolū ad reddendū publice inſtrumētū talis obligatiōis. ⁊ liberauit illū de manibꝰ eiꝰ. ¶ Septimo alios cōfortat. Un̄ dr̄ Thob. ij. Hāc tentatiōeꝫ dedit illi deus. vt poſteris daret̉ exēplū patīe eius ſicut a ſctōIob. Cū em̄ qͥs cōſiderat ſctōs etiā tentatos. cōfortatur: ⁊ nō deſꝑat qͣſi ſolus ip̄e. vel peccatores et imꝑfecti tententur. Et aduertēs etiā ꝙ illi hoīes erāt. et tn̄dei adiutorio ſuꝑabāt tētationes. inde etiā cōfortant̉⁊ animāt̉ ad fortiter dimicādū. Et ſi titubat. dat̉ ſibioccaſio recognoſcēdi debilitatē ſuā. Un̄ ⁊ pͣs. Probame dn̄e. ⁊ tent̓a me .i. tentando proba me. nō qͥdē vt tucognoſcas me: qͣfi prius nō agnoſceres. cū oīa nouerisſꝫ vt cognoſcā meip̄m. ¶ Octauo premiorū merita augmentat. Nō em̄ qͥs meret̉ ex hoc ꝙ nō furar̄ vl̓ mechatur. vel non odit. cū ſuꝑ his non impugnet̉. Sꝫ cū tentatur de his ⁊ reſiſtit. tūc meritū augetur. Iaco. j. Beatus vir qͥ ſuffert tentatiōem. qm̄ cū probatus fueritaccipiet coronā vite. Un̄ in vitiſpatrū legit̉. ꝙ cū quidā adoleſcēs diſcipulus cuiuſdā ſācti ſenis ſemel cuꝫeo diceret officium ⁊ pater ꝓpter vigilias p̄cedētes dormitaſſet. p̄ reuerentia nō audebat eū excitare: ſꝫ tentatio cogitatōis impreſſit ei. vt recederet ad cellā ſuamvadēs. ⁊ poſt tp̄s aliquod rediret. Sꝫ ſibi vim faciēsreſpondebat ꝙ licentiā nō habuerat a patre ſuo. ſicqꝫ

ſepties ſuꝑ hoctentatus fuit. Exinde pater euipilansillum. videns aſtare miratus eſt. et poſt officiū dictūcū eo miſit ad cellā. Poſt qd̓ in or̄one ſe tradēs. viditin celis ſedē paratā cū ſeptem coronis deſuꝑ. Et cū ille miraretur. ⁊ quereret cui illa parata ſedes eſſet. dictū ē diſcipulo ſuo. Et cuꝫ interrogaret quare. vij. cōrone ſuꝑ eam poſite erāt. dictū eſt. qꝛ illa nocte ſepteꝫvicibus reſtiterat tentationi inſtiganti eū ad recedēdum. Et ideo pro qualibet vice ſibi meruerat vnaꝫ cōronā. ¶ Nono tentatio peccata purgat. Eccl̓i. Deustentauit illos .i. ꝑmiſit tentari. ⁊ inuenit illos dignosſe. Tanꝙͣ aurū in fornace probauit illos. Aurū autēꝫin fornace ignis purgat̉ a mixtura vili. hinc et Greg.ait. Ab electis ſuis temꝑali afflictione maculas iniqͥtatū curat abſtergere. quas in eis ineternū nō vult videre. de peni. diſ. j. Si peccatuꝫ. In tentatione em̄ hōaffligitur. dum ſibi vim infert ne aſſentiat. in quo magis frequenter anxiatur qͣꝫ ꝑ afflictionē corꝑalem. vn̄patienter ferendo moleſtiam ⁊ reſiſtendo. purgantūrpeccata quo ad penā debitam .ſ. ꝑ modū ſatiſfactiōisEt ad hoc facit qd̓ legit̉ in vitiſfratrū. ꝙ cū quidā ſāctus religioſus ad extrema veniens. timorē ⁊ honoreꝫmultū oſtendiſſet ex tentationibꝰ qͣs patiebat̉ defunctus apparuit cuidam ſibi familiari. in ſtatu glorie ſeeē affirmans. Et cum ille quereret quare tātū horrorem ⁊ afflictionem habuiſſet in fine. Reſpondit. Neſcis ſcriptum eſſe .ſ. in Iob. quia territi purgabuntur¶ Decimo ⁊ vltimo in celo coronat. Luce. xxij. ait xp̄sdiſcipulis. Uos eſtis qui permanſiſtis mecum in tentationibus meis. ⁊ ego diſpono vobis regnū. vt edatꝭ⁊cͣ. Non coronabitur ait apl̓us. niſi qui legitime certauerit. Certat legitime. qui reſiſtit ⁊ vincit in p̄lio tentationum. Unde Apoc. iij. dicitur vincēti dabo edere de ligno vite quod ē in paradiſo dei mei. hec ē fruitio diuinitatis. Et ex his illuditur draco iſte. ⁊ ſerpēsantiquus. vt demū proijcitur in terram inferni. vt diApoc. xij. adaucta ſibi pena ex accidentali maliciā tētationū. ⁊ ſancti liberati ab eo gratias agunt omnipotenti deo de victoria habita eius gratia. De materiatentationum habes etiaꝫ multa ſupra in pri ma parte vbi vide.¶ De tribulatiōe maxima que erit tempore antixp̄i.¶ Capitulū. iiij.Uia tētatio maximafiet hominibus tempore antixp̄i. ideo nuncde ęa. Et quia locuti ſumus de dyabolotētante ſuo nomīe draconis. Ioh̓es Apoc. xij. de dra cōne loquens ait. Uidi angelum deſcēdentē de celo habentem clauem abyſſi ⁊ cathenā magnā in manu ſua⁊ apprehendit draconem ſerpenteꝫ antiquū qui ē dyabolus ⁊ ſathanas ⁊ ligauit eum ꝑ annos mille. ⁊ miſit̓eum in abyſſum. ⁊ clauſit. ⁊ ſignauit ſuꝑ eum. Et ſubditur. Poſtqͣꝫ cōſūmati fuerint mille anni. ſolueturſathanas .ſ. draco iſte de carcere ſuo. ⁊ exibit ⁊ ſeducetgentes. Et de eo etiam dicitur. c.xij. ꝙ draco iſte cauda ſua traxit de celo terciam partem ſtellarum. Quisſit iſte draco ipſe Iohānes inſinuat. qꝛ ſathanas. angelus deſcendens de celo ⁊ deijciens ⁊ ligās euꝫ in abyſſum. poteſt dici eſſe magni conſilij angelus .ſ. xp̄usqui paſſus ⁊ ad inferos anima eius deſcendens cū deitate. patres de lymbo eduxit. ligans ī inferno inſatiabilem homicidam dyabolum .i. potentiam ſuaꝫ: ⁊ maliciam ſuam debilitans virtute ſue paſſionis: ne qͣntūcupit nocere preualeat in animabus. In corporibus.autem ſeuiendo ꝑ tyrannos infideles contra xp̄ianosprecipue videtur fuiſſe ligatus tꝑe Silueſtri imperioad fideꝫ cōuerſo. Unde ⁊ in hmōi. Silueſter papa al-