¶ Capitulum.II.

tionem in omni tribulatiōe eſt tēptatio impatientie.Hic recipiet coronā vite Iaco. j. Confidit in muliereid eſt aīa forti cor viri ſui .ſ. xp̄i. qꝛ .ſ. nō recedet a fide eꝰꝓpter quecūqꝫ. Spolijs nō indigebit .i. indumentꝭ virtutū quibꝰ dyabolus expoliat incōſtantes. factꝰ eſt ergo dn̄s in ſalutē forti. perducēdo ad gloriā. Inſuꝑ fitei in ſalutē vt aliqn̄ nō videatur dolores ſentire. cōſolationes diuinas menti infundēdo. ¶ Ubi ſciendū. ꝙcirca actū fortitudinis tria ſunt ꝯſiderāda. Primumeſt ꝙ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxvj. fortꝭ ī actu ſuo principali qͥ eſt ſuſtinere. pōt ꝯſiderari ex parte corporis. ⁊ſic ſuſtinere percuſſiones. flagella vulnera. mortē. ē triſtabile ⁊ doloroſum. Et hoc negare. eſſet negare eos eſſe carnales .i. hr̄e ꝓprietatē carnis. Si em̄ hn̄t carnemſenſibilē. neceſſe eſt ꝙ leſiua inferāt eis dolorē ⁊ tantomagis. qͣꝫto quis eſt delicatioris complexiōis. Poteſtetiā ꝯſiderari ex ꝑte mentis: et ſic fortis hꝫ ꝙ delectet̉deactu fortitudinis ⁊ de fine eius .ſ. qꝛ ꝓpter deū vl̓ ꝓximū illa ſuſtinet. Un̄ Eleazarꝰ qꝛ noluit comedē carnes porcinas. ex eo ꝙ erat ꝯͣ legē dei. dū grauit̓ cederet̉.ait. Dn̄e qͥ habes ſanctā ſcīam tu ſcis. qꝛ diros ſuſtineocorporis dolores .ſ. quo ad ſenſum carnis. ẜm aīam v̓oꝓpter timorem tuum libenter hec patior. ij. Mach̓. vjSecundū quod notāduꝫ eſt circa actū fortitudīs ēꝙ in dolore ſenſus impeditur mens fortis. ne in ꝓpriaoperatione fortitudinis .ſ. patiendo delectationē ſentiat. Eo ꝙ vehementia paſſionis vnius potentie. īpedit potētiā aliā ī actu ſuo. ꝓpter ꝯnexionē potētiaruꝫadinuicē ſic̄ ⁊ cū aliqͥs intellectū figit ad aliquid. nonvidet que ante ip̄m ſunt. Nō ergo requiritur ꝙ fortꝭſentiat delectationē in ſuo actu. ſed ſufficit ꝙ nō ita cōtriſtetur vt a rōne ⁊ virtute recedat. Un̄ ⁊ Petrus ī canonica ſua ait. Modicū etſi oportet vos cōtriſtari invarijs temptationibꝰ. vt ꝓbatio fidei veſtre precioſiorſit auro ⁊c̄. Non dicit delectari: ſꝫ cōtriſtari. ⁊ .vij. q. j.ſuggeſtū. dr̄. Nō vos km̄i a pio mentis ꝓpoſito afflictionū amaritudo coartet recedere. cōſiderātes quāta ꝓabſolutione nr̄a creator dn̄s ⁊ redēptor nr̄ ꝓtulerit. qͥbuſue ꝯtumelijs ſe afficiēdū tradiderit. ¶ Terciuꝫ qd̓p̄t attendi circa actū fortitudinis eſt. ꝙ gr̄a dei ſuperabundans. fortius eleuat aīam ad diuina in qͥbus delectatur. ꝙͣ a corporalibꝰ penis afficiat̉. Un̄ apl̓s. Superabundo gaudio in omni tribulationē nr̄a. Hinc ⁊Tiburcius cū ſuper carbones viuos nudis plantis incederet aiebat: Uidetur mihi ſuper roſeos flores incedere in noīe dn̄i. ⁊ Agatha. Ego in his penis ita delector. ſicut qͥ audit bonū nunciū. aut qͥ videt amicū diudeſideratū. Un̄ aliqn̄ etiā miraculoſe fit. vt talia aduerſa ⁊ martyria corpori nō noceāt: vt pꝫ in martyribꝰ innumeris. qui ex diuerſis cruciatibus fortiter toleratis euaſerunt a morte liberi: vt dicere talis poſſit:fortitudo mea ⁊ ſalus mea dn̄s. factus ē mihi in ſalutēetiā corporis. ¶ Fit aūt in ſalutē actus fortitudīs nōſolū ſibi. ſed etiā plurimis. Multi em̄ pugnantes fortiter ꝓ patria. ⁊ morti ſe exponētes: liberauerūt populos ſuos. vt Iudith ⁊ Machabei. Et Amb̓. etiā dicitin lib. de offi. Fortitudo que bello a barbaris defenditpatriā. vel domi defendit infirmos. vel a latronibꝰ ſocios. plena eſt iuſticia .i. virtute. xxiij. q. iij. fortitudo.Correſpōdet aūt huic dono btītudo quarta. vbi dicit̉Math̓. v. Beati qͥ eſu. ⁊ ſiti. iuſ. qm̄ ip̄i ſatura. Et hͦ ſatis ꝯuenient̓. qꝛ ſic̄ fortitudo ī armis ꝯſiſtit. ita et̓ eſuries ⁊ ſitis iuſticie: qd̓ pꝫ ex eo. qꝛ valde virtuoſum ē ꝙaliqͥs nōſolū facit opera virtuoſa que cōmunit̉ operaiuſticie dicunt̉ ſꝫ ꝙ ea faciat cū quodam deſiderio inſatiabili. qd̓ pōt ſignari per famē ⁊ ſitim iuſticie Et gloſa. ibi dic̄. ꝙ eſuries iuſticie ſpū fortitudinis fulcit̉. nein via lateſcat. Sicut em̄ de fortitudine corporali ꝓcedit eſuries naturalis. ⁊ ecōtra ex debilitate corꝑis faſtidiū: ſic ⁊ de fortitudine ſpūali. ⁊ ſic̄ ex fortitudīe cor

porali ē eſuries certaminū: ſic ⁊ de dono fortitudinis ēeſuries iuſticie in pn̄ti. ⁊ ſatietas in futuro. Eſurientibꝰ ⁊ ſitientibꝰ ſaturitas eſt. quaſi laborantibꝰ ⁊ certantibꝰ refectio. Iuſticia at̄ ſua vnicuiqꝫ reddit deo ſibi ⁊ꝓximo. Hec iuſticia nō plene in nobis implebit̉. donecſit deus oīa in nobis. ⁊ hic poſſumus eſurire ſatiari ātin futuro vbi hoc donū habebit̉ a ſctīs. nō quidem adactū illū qͥ eſt in pn̄ti .ſ. paciēdi. ibi em̄ nulla penalitasUn̄ nec difficultas. Sed quo ad hunc actū .ſ. inniti ꝑfectiſſime virtuti diuine. ſeu ẜm Tho. in. iij. di. xxxiiij.perfrui plena ſecuritate ab oībꝰ laboribꝰ et malis. ⁊ ſicdn̄s erit factus in ſalutē perfectā.¶ De triplici fortitudine. ¶ Capl̓m. ij.Ro ampliatione huiꝰſmaterie fortitudinis. lꝫ multa ſint dicta ſupra de ip̄a ⁊ de ꝑtibꝰ eius. ſupra in ti. de fortitudine ꝑ totū. ⁊ in. c. de patientia. que hic nō oportꝫ replicare. Alia adhuc ponētur ꝑ aliū modū. Et qꝛ ī ſcripturis frequent̓ fit mentio de fortitudine. ſcienduꝫ ꝙtriplex eſt fortitudo.Fortitudo que eſt tꝑalis.Fortitudo que eſt virtus ſpālis.Fortitudo que eſt bonitas generalis.De prima dicitur.§. j.Hier̄. ix. Nō glorietur fortis in fortitudine ſua. Infirma huius mūdi elegit deus vt ꝯfundat fortia. Sꝫ quefortitudo tꝑalis. cuꝫ omnis caro fenū. ⁊ omnis gloriaeius quaſi flos feni. Iſa. xl. Hō em̄ natꝰ de muliere breui viuens tꝑe quaſi flos egreditur ⁊ ꝯteritur ⁊ fugit velut vmbra ⁊ nunqͣꝫ in eodē ſtatu ꝑmanet Iob. xiij. Sꝫ⁊ hec fortitudo tꝑalis triplex. Fortitudo actionis criminalis. ⁊ hec deteſtanda. Fortitudo dn̄atiōis nūdialis. ⁊ hec nō affectanda. Fortitudo vigoris corꝑalis. ethec edomanda. ¶ De fortitudine criminali dicit p̄s.Fortes queſierūt aīam meā .ſ. auferre. Siue hoīes ſiue demones fortes ad vicia ꝑpetrāda. qui nullis laboribꝰ vel difficultatibꝰ dimittur. quin mala faciāt. Un̄de dyabolo dr̄ Iob. xl. virtus eius in lumbis eius ⁊ fortitudo eius ī vmbilico ventris eius. Quia em̄: vt dicitGreg. ſeminariū luxurie eſt viris ī lumbis. Un̄ .ſ. deciditur ſemen. et in mulieribꝰ in vmbilico cū dyabolusmagis lahoret diuerſis vijs et fraudibꝰ ad inducendūviros et mulieres ad luxuriā qͣꝫ ad alia vicia. Sanctosem̄ viros quos ꝑ alia vicia non potuit deijcere ꝑ iſtudꝓſtrauit. ideo p̄cipue fortitudo eius dr̄ eſſe in lumbis⁊ vmbilico. Et Iſa. v. dr̄. Ue qui potentes eſtis ad bibendū vinū. ⁊ viri fortes ad miſcendā ebrietatē. Et inquibꝰ ꝯſiſtat fortitudo vicioſa maloꝝ on̄dit Greg. inli. moral̓. tractās illud Iob. vj. Que eſt fortitudo meavbi ait. Reproboꝝ fortitudo eſt tranſitoria ſine ceſſatione diligere: ꝯtra flagella cōditoris inſenſibilit̓ ꝑdurare: ab amore tꝑalium nec aduerſitate quieſcē ad inanem gloriā cū detrimento vite ꝑuenire. malicie augmēta querere. bonoꝝ vitā non lingua ⁊ moribus ſed etiāgladijs impugnare. In ſemetipis ſpē ponere. iniqͥtatem quotidie ſine vllo defectu ꝑpetrare. An non ſuntfortes reprobi: qui ad pn̄tis vite concupiſcentiam. totlaboribꝰ currunt. tot periculis ſe audacter obijciunt.ꝓ lucris libenter ꝯtumelias ferūt. Ab appetitus ſui lipidine nulla moti contrarietate deſiſtunt. ꝑcuſſionibꝰdecreſcūt. ⁊ mala mundi tolerant. ꝓ mundo et eius (vtita dixerim) gaudia querētes perdunt. nec tamen huius perdentes fatigantur. Unde ⁊ quaſi in abſinthioinebriant̉. Hec Greg. Et ſic fortes ſunt ad miſcendāebrietatem. non vim ſuauis. ſed abſinthiatici amariſſimi Tren̄. Inebriauit me abſinthio. Deteſtanda eſt