Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
130r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.IIII.

reꝝ: ſequit̉ de neceſſitate. ꝙ in illis rebꝰ habuerūt iusvtēdi: niſi qͥs diceret ꝙ habuerūt ſꝑ vſū nō iuſtum. qd̓blaſphemū ē dicere. Sequitur gͦ ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i nō potuerūt hr̄e vſū facti denudatū iure vtendi. Tercio ſciendū. ꝙ cū declaratū ſit ſupra ī quarto dubio. ꝙ ī rebꝰq̄ vſu ꝯſumunt̉ nō poſſit ſeꝑari vſus licitꝰ a iure ī re: etnō ſolū ī vſu rei. ⁊ claꝝ ſit ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i aliqͣs res vſu cōſumpſerūt. vt panē ⁊ vinū quē ꝯmedebāt ⁊ bibebant:ſequit̉ ꝙ ī talibꝰ rebꝰ ius ⁊ dn̄iū habebāt. nō vſuꝫ factidenudatū etiā iure ī re. Quarto ſciēdū ꝙ cū viſumſit ī ſexto dubio. ꝙ hr̄e ī cōi ī rebꝰ neceſſarijs ad vitā nōdiminuit de ꝑfectiōe ꝑſonali. nec de ꝑfectiōe ſtatꝰ religioſoꝝ vel p̄latoꝝ: ſequit̉ ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i. qꝛ ſūmā pauꝑtatē vel ſūmā ꝑfectionē tenuerūt. ꝙ ꝓpter hͦ nō ꝓbat̉ꝙ nō habuerint aliqua ī cōi. In iſta gͦ queſtiōe autqueritur de xp̄o ſeorſū. aut de xp̄o ⁊ apl̓is ſil̓ aut d̓ apoſtolis tm̄. vt poſt aſcenſionē xp̄i. Si de xp̄o ſeorſū. cumin xp̄o ſint due nature dīna parit̓ et humana: dubiumnō eſt. ꝙ de naͣ diuina locū nō hꝫ queſtio iſta. Sic enimxp̄s ẜm oēs hꝫ veriſſime et ꝓprijſſime dn̄ium oīm creaturaꝝ. ẜm illud p̄s. Dn̄i eſt terra et plenitudo eius ⁊c̄.Et heſt̓. xiij. Dn̄s oīm tu es. intelligēda eſt gͦ queſtio dede xp̄o ẜm humanā naturā. Scd̓o notādū ꝙ dominiū hr̄i de aliqua re p̄t intelligi dupl̓r. qꝛ aut infuſumaut acqͥſitū: ſicut dicimus de ſcīa infuſa vel acqͥſita circa aliquā ꝯcluſionē. Et iteꝝ dn̄iū p̄t acqͥri ī aliqua redupliciter. qꝛ vel ex facto ꝓprio ſic̄ miles acqͥrit ex facto ꝓprio .ſ. ſui laboris dn̄iū ī ſtipēdio. vel ex alieno donō ſicut acquirit pauꝑ dn̄iū ī elemoſyna ſibi liberalit̓data. his p̄ſuppoſitꝭ pono rn̄dēdo ad queſtionē ſex cōcluſiones. Prima eſt ꝙ xp̄s ab inſtāti ſue ꝯceptiōis habuit dn̄iū oīm reꝝ. Scd̓a ꝯcluſio ꝙ xp̄s ex facto ꝓpriohabuit dn̄iū acquiſitū aliquaꝝ reꝝ. Tercia concluſioꝙ habuit dominiū aliqͣꝝ reꝝ ex dono aliorū. Quartaꝯcluſio ꝙ apl̓i pꝰ emiſſionē voti de pauꝑtate. nō habuerūt in ꝓprio dn̄iū aliquaꝝ reꝝ. Quīta ꝙ xp̄s ⁊ apoſtoli habuerūt dn̄iū aliquaꝝ reꝝ in cōi. Sexta ꝯcluſio eſtꝙ apoſtoli poſt aſcēſionē habuerunt dn̄ium aliquarūrerum in communiPrima concluſioᵐ. §. xvij.ꝓbat̉ ſic .ſ. ꝙ xp̄s ab initio cōceptiōis habuit dn̄iū oīmreꝝ: hn̄s ius hn̄di aliquā rē. ⁊ vtēdi iure ꝓprio ꝓ libito volūtatis ⁊ alienādi eā. hꝫ dn̄iū in illa re. hͦ pꝫ ex declaratione tercij dubij ſupra. Sed xp̄s ab initio ſue cōceptionis habuit tale ius in oībus rebꝰ creatis. gͦ ⁊c̄.Probatio minoris pꝫ ꝑ id qd̓ hr̄ ad heb̓. ij. ⁊ ſumitur d̓p̄s. Minuiſti eū paulominus ab angelis ⁊c̄. Oīa ſubieciſti ſub pedibꝰ eius. In eo eī addit apl̓s. ꝙ ei ſubiecitomnia nihil dimiſit nō ſubiectū. Qd̓ exponens glo. c.iij. ait. Ecce ptās xp̄i oſtendit̉. vt em̄ a dn̄i oꝑe nihil excipit̉: ita nec a xp̄i ptāte. Attēde ꝙ nō ſimpliciter ait.ſuꝑ oīa oꝑa: ſꝫ addidit manuū tuaꝝ .ſ. ſuꝑ digniora etoꝑa .i. angelos ⁊ hoīes. que ꝑ excellentiā dicūtur operamanuum domini. Et non ſolū cōſtitutus ſuper operavt dignior: ſed etiā oīa ſubieciſti ſub pedibꝰ eius .i. poteſtati eiꝰ ⁊ dn̄io. poſſet em̄ ſuꝑior eē et nō dominari oībus. Sed dicit. Subieciſti oīa nihil dimiſit nō ſubiectū dn̄io eius. Ex qua auctoritate hr̄ ꝙ loquit̉ de xp̄oẜm naturā humanā. ẜm quā minoratus eſt paulominus ab angelis. Et loquit de ſubiectiōe non ſolū minꝰdigne ad digniorē: ſed de ſubiectiōe que eſt ſubditi adhabentem dominiū ſuꝑ ip̄m. Probatur idē ꝑ glo. ſuꝑillud hn̄s ſcriptū in veſtimēto ſuo. ⁊ in femore. Rex regum ⁊ dn̄s dn̄antiū Apoc̄. xix. Ubi glo. interlinearisIn veſtimento .i. in humanitate. In femore vt demōſtraret ſe de vera ꝓgenie patrū prioꝝ ꝓceſſiſſe. Rex regū .i. ſanctoꝝ qui ſe ⁊ alios virtutibꝰ regūt. ⁊ dn̄s dominantiū .i. eoꝝ qui dn̄iū exercent ſuꝑ ſubditos. Tercioꝓbatur idē ꝑ illud qd̓ hr̄ Math̓. vlti. quod dixit xp̄us

reſuſcitatus apparens diſcipulis. Data eſt mihi omīsptās in celo et in terra. Ubi glo. de coeterna patris diuinitate .ſ. et de aſſumpta dicit humanitate. ī qͣ minorangelis. Et eſt glo. rabani. Item remigius. Et hͦ ſciēdū. ꝙ anteqͣꝫ dn̄s ſurrexiſſet. nouerant angeli ſe ſubditos hoī xp̄o. Uolens ergo xp̄us etiā hoībꝰ notū fieri. ꝙdata eſſet ſibi oīs ptās in celo et terra: miſit predicatores in mundū vniuerſum. qui hoc cūctis p̄dicarēt. adidem etiam Augu. p̄s. ix. Donauit deus xp̄o ẜm hominem ẜm carneꝫ reſurgenti. vt in noīe iheſu omne genuflectatur celeſtiū terreſtriū et infernoꝝ .i. imperio eiꝰoēs fateāt̉ ſubijci angeli hoīes ⁊ demones. ⁊ ſubdit. eoꝙ erat filius dauid. factus eſt dn̄s dauid. Non obſtatꝙ xp̄s poſt reſurrectionē dixit ſibi datā ptātē hāc. nōem̄ tūc primo ſibi fuit data manifeſtatio talis iam facte collationis ptātis. Un̄ exponūt doctores cōmunit̓Aug. ⁊ mgr̄ ſnīaꝝ ī. iij. Data eſt mihi .i. manifeſtata eēiam data. Or̄ em̄ aliqn̄ aliqͥd fieri qn̄ innoteſcit factuꝫ.Scd̓o idem ꝓbatur ſic. Illud quod fuit cōmunicatūviatori. nec repugnat fini incarnatōnis. nec importatimꝑfectionem: ſed magis dignitatē ⁊ ꝑfectione. debuit cōicari xp̄o ẜm humanā naturā. Quod n̄ repugnatfini incarnationis ꝓ tanto dr̄. qꝛ licꝫ immortalitas qͣpotuit n̄ mori fuerit cōicata ade. nec dicat imꝑfectōꝫ.ſꝫ ꝑfectōnē: tn̄ qꝛ xp̄o repugnaſſet rōe finis incarnationis. qm̄ ad hoc incarnatꝰ eſt vt ꝓ hoībꝰ moreret̉ et moriendo redimeret. et ideo tale donū nō ſibi debuit communicari. Sed vbi iſta tria ꝯcurrūt .ſ. ꝙ nō īportet ꝑfectionē. ſcd̓o ꝙ importet dignitatem. tercio ꝙ non repugnet fini incarnatiōis magis debuit communicarihoī xp̄o ꝙͣ cuicūqꝫ alteri. Sed dn̄ium oīm iſtoꝝ inferiorū cōmunicatū fuit ade in ſtatu innocentie. vt patet ꝑillud Gen̄. iij. Dominamini piſcibꝰ maris. volatilibꝰceli ⁊ beſtijs t̓re. Ergo tale donū cū nō dicat imꝑfectionē ſꝫ ꝑfectiōꝫ. nec repugnat fini incarnatiōis: debuitxp̄o cōicari ẜm humanā naturam. Tercio idem ꝓbat̉ſic xp̄o ab inſtanti ſue ꝯceptionis cōmunicata fuit ſcīaomniū. ergo ⁊ cōicari ſibi debuit potentia dominij omnium reꝝ. Antecedens patet ẜm omnes ſanctos ſaltiꝫde his que nouit deus ſcīa viſiōis: ꝯſequentia eſt clara.qꝛ ſimile videtur qͣꝫtū ad xp̄m de ſcientia et potētia reſpectu hoꝝ inferioꝝ. ergo ⁊cͣ Sed contra p̄dictā cōcluſionem arguitur primo ſic. Quod importat imꝑfectionē nō debuit cōmunicari xp̄o ẜm humanā naturāSed hr̄e dn̄ium in ꝓprio importat imꝑfectionē vt on̄ſum eſt: qꝛ ad ꝑfectionē ꝑtinet renunciare rebꝰ in ꝓpͥo.Ergo tale dominiū nō debuit xp̄o cōmunicari. Scd̓oarguit̉ ſic. fruſtra ē potētia que nō reducitur ad actuꝫ.Sꝫ dominiū tꝑaliū querit̉ ꝓpter vſum: xp̄s aūt nō eſtvſus dominio tꝑaliū. ergo fruſtra ſibi fuiſſet collatuꝫtale dominiū. Sed deus ⁊ naͣ nihil fruſtra faciūt vt dicit ph̓s in li. de celo ⁊ mundo. Tercio arguitur ſic. xp̄sp̄t ꝯſiderari. vel vt caput eccleſie. vel vt ꝑſona ſingularis. Sꝫ de ip̄o loqͥmur nūc vt ꝑſona ſingularis. Et ẜmhͦ nō habuit dominiū. gͦ ⁊c̄. Sꝫ his nō obſtātibꝰ firma ⁊ vera manet ꝯcluſio prima .ſ. ꝙ habuit dominiuꝫreꝝ ſibi a deo infuſuꝫ ſeu collatū. Et ad argumētū primū reſpōdet̉. ꝙ lꝫ renūciare dominio reꝝ ī ꝓprio. ſit inſtrumētū accomodū ad ꝑfectionē: tn̄ hoc eſt illis ī qͥbꝰhr̄e dominiū taliū reꝝ. eſt natū inducere amorē recuruum ad tꝑalia vel nimiā ſolicitudinē ⁊ elationē. Sedin qͥbꝰ hr̄e dominiū ī ꝓprio nō ē natū inducere talia. īhis hr̄e dominiū nō derogat ꝑfectioni. Alioquin deuscū habeat dominiū oīm. hoc diceret in eo īperfectiōeꝫqd̓ eſt abſurdū. Modo xp̄s ab initio ſue ꝯceptiōis fuitcōp̄henſor ẜm aīam: lꝫ viator ẜm corpus. Et ideo poſſidere quātacunqꝫ tꝑalia nō poterāt in eo induce̓ amorē recuruū. vel diſtrahi ꝑ hec ab his que ſunt dei. Sciendū igitur ꝙ xp̄s in mūdū veniens pauꝑtatem aſſumpſit: nō in bene viuendi ſubſidiū. qꝛ nō egebat cum im