Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
98v
Einzelbild herunterladen
 

Citulus.L.

Hec ſunt ſeptē ocu­ §. vij.li ſuꝑ lapidē vnū .i. xp̄m. quēlibet viꝝ ꝯſtātē habēt̉nos illuminare dirigē ī ſacr̄is ſacra ſeptē eccleſie.Ꝙuis em̄ gratia ſeptiformis recipiat̉ qd̓libꝫ ſacr̄mvl̓ augeat̉. tn̄ qͦdlibet donū p̄t adaptari vni ſacr̄o. Perbaptiſmū em̄ credēdo incipit time̓ deū. offendere. reuereri. Per ꝯfirmationē roborant̉ ī dono fortitudinis ad ꝯfitēdū publice ſine erubeſcētia fidē xp̄i cuꝫexpedit. Per euchariſtiā que dr̄ ſacr̄m pietatis. donumpietatis exercet̉. pie credēdo colēdo deū ſuū ī ea. Advere penitēdū exigit̉ donū ſcīe. vt ſciat ꝯgnoſcē diſcernere pctā ſua ꝯfiteri. a qͥbꝰ oporteat caue̓. In ordīſacro exercet̉ donū ꝯſilij. ip̄m hn̄tes ſeruāt ꝯſiliū caſtitatis. alijs .ſ. populo hn̄t ꝯſulere de his expediūtſaluti aīaꝝ ſuaꝝ. donū intellectus docet vtunt̉ ſacr̄omr̄imonij. quātā ſpūalē ſignificet. vt vtāt̉ eo ſic̄equus mulus quibꝰ eſt intellectus: ſed ad ꝓlē ſuſcipiendā. vel fornicatōꝫ vitādā ī ſe vel ꝯſorte. Per ſacramētū extreme vnctōis. p̄parat̉ aīa magis ac magisad fontē ſapīe. vt relicto affectu pn̄tis vite. quēadmo ceruꝰ deſideret ad fontes aquarum eterne ſapiētie. De diſtinctionibꝰ donoꝝ ſpūſſancti. a v̓tutibꝰ īfuſis: de neceſſitate eoꝝ ꝯnexiōe. Capl̓m. ij.Ona ſpirituſſancti ſūtdiſtincta realit̓ a v̓tutibꝰ infuſis. neceſſaria ſūt oīa ad ſalutē. ſūt quidam hītus aīeConnexa ſunt adinuicē. ita vnū p̄t hr̄i ſine alio.Septē ſūt plura nec pautiora. Dignitas eoꝝ attendit̉ ſcd̓m enumerationē. incipiēdo tn̄ a ſuꝑioribꝰ .ſ.a ſapīa. In patria remanēt ī btīs. Et ꝯparādo ea v̓tutibꝰ. nobiliora ꝑfectiora ſūt cardinalibꝰ. Sꝫ inferioratheologicꝭ v̓tutibꝰ. hec oīa ẜm tho. pͥma ſcd̓e. q. lxviij.Quantum ad pri.§. j. ponit tho. vbi ſupra varias ſuꝑ opiniones. Aliqͥem̄ dixerūt dona diſtinguūt̉ a v̓tutibꝰ ſꝫ virturesdicunt̉ inqͣtū ꝑficiūt hoīem ad bn̄ oꝑandū. Dona aūtinqͣꝫtū a deo cauſant̉ tales hītus. Alij v̓o dixerūt indifferre v̓tutes a donis: qꝛ dona ꝑficiūt libeꝝ arbitriūẜm qd̓ facultas rōis ſꝫ v̓tutes ꝑficiūt libeꝝ arbitriumſcd̓m qd̓ eſt facultas volūtatis. Tercij dixerūt donadifferūt in a v̓tutibꝰ: qꝛ v̓tutes ꝑficiūt hoīem ad bn̄oꝑandū. ſꝫ dona ad reſiſtēdū tēptationibꝰ. Quarti poſuerūt in eſſe dr̄iam inter ea: qꝛ v̓tutes ꝑficiūt hoīeꝫad bn̄ oꝑandū ſimplicit̓: ſꝫ dona ad hoc ordinant̉ vtea ꝯformemur xp̄o. p̄cipue ꝙͣtū ad ea paſſꝰ ē. Sꝫ oēsiſtas opiniones reprobat tho. prima ſcd̓e. q. lxviij. art̓.j. rōnē aſſignās reprobatiōis. ibi potes videre. Et ponit ip̄e qͥntū modū dicēdi quō differāt. Dicit em̄ addiſtinguēdū dona a v̓tutibꝰ. debemus ſequi modū loquendi ſacre ſcripture. in tradūtur nobis ſb̓ noīedonoꝝ: ſꝫ ſb̓ noīe ſpirituū. Dr̄ em̄ Iſa. xj. Reqͥ eſcet ſuꝑ ſpūs dn̄i. Spūs ſapīe ⁊c̄. Ex qͥbꝰ nobis maīfeſte datur intelligi. iſta dona ſeptē enumerāt̉ ibi. ẜm ſūtī nobis ab inſpiratiōe diuina. Inſpiratio autē ſignatquādā motionē ab exteriori. Eſt em̄ ꝯſiderādū ī homine eſt duplex principiū motiuū. Unū interius qd̓ ē. Aliud exterius qd̓ eſt deus vt dictū eſt. Et et̓ ph̓sdicit ī li. de bona fortuna. Manifeſtū eſt āt qd̓ mouetur oꝫ eſſe ꝓportionatū motori. hec eſt ꝑfectio mobilis inqͣꝫtuꝫ mobilis diſpō qua diſponit̉ ad hoc bn̄moueatur a ſuo motore. Quāto em̄ motor ē altior.to neceſſe eſt mobile ei ꝓportionet̉ ꝑfectiori diſpoſitione. Sicut videmus ꝑfectius oꝫ diſcipulū eſſe diſpoſitū ad capiendū altiorē doctrinā a mgr̄o. Manifeſtū eſt aūt virtutes humane ꝑficiūt hoīem. ẜm eſtnatus moueri rōnē. in his que interius vel exterius.

agit. Oportet ineſſe hoī altiores v̓tutes. ẜm qͣs ſit diſpoſitus ad hoc diuinitus moueat̉. Et iſte ꝑfectiōesvocant̉ dona. nonſolū qꝛ infundūtur a deo. ſꝫ qꝛ ẜm ea diſponit̉ vt efficiatur ꝓmpte mobilis ab inſpiratōne diuina ſicut dr̄ Iſa. l. Dn̄s aꝑuit mihi aurē ego aūt ꝯͣdico. Et ph̓us dicit in li. de bona fortuna. hismouent̉ inſtinctū diuinū. expedit ꝯſiliari ym rationē humanā: ſꝫ ſequātur interiorē inſtinctū quiamouent̉ a meliori principio ꝙͣ ſit humana. Et eſt quidā dicūt. dona ꝑficiūt hoīem ad altiores actꝰ ſint actus v̓tutū. aūt dona nominent̉ a Greg. inj. moral̓. vel ab alijs aliqn̄ virtutes. hoc ideo eſt qꝛ hn̄tin ſe cōem rōnē ꝟtutis. Sed vltra hoc eſt in eis aliqͥdſuꝑueniēs communi rōni v̓tutis. inqͣtū .ſ. ſunt quedāv̓tutes diuine. ꝑficientes hoīem inqͣꝫtū eſt a deo motꝰUn̄ ph̓s in .vij. ethico. ponit vltra cōes aliā quandāv̓tutē diuinā ſeu heroycā. ẜm quā aliqͥ viri mouenturUn̄ ip̄e Greg. in. j. moral̓. diſtinguit dona a v̓tutibꝰ. aūt ſapīa ſcīa ponāt̉ a doctoribꝰ v̓tutes intellectuales. fortitudo moralis virtus. Dicendū iſta ſumuntur ẜm ꝓcedunt ex iudicio rōnis tunc ſūt dona: ſꝫ dona ſunt p̄dicta. ẜm ea oꝑatur ex inſtinctu diuino.Quātum ad ſecun­ .§. ij. .ſ. dona iſta ſint neceſſaria ad ſalutē: ꝓbat̉. qꝛ ſup̄mum donoꝝ infimū ſunt neceſſaria. intermedia. dr̄ de ſapīa Sap̄. vij. Neminē diligit deꝰ niſiſapīa hītat vel graditur. Et de timore dr̄ Ecc̄i .j. Sinetimore dn̄i nemo poterit iuſtificari. ergo et alia neceſſaria. Hoc aūt ſic declarat tho. vbi ſupra. ar. ij. hominis qua oꝑatur ꝑficitur a deo dupl̓r. Primo naturali rōe .ſ. ẜm lumē naturale rōnis. Secūdo ſuꝑnaturali ꝑfectione .ſ. virtutes theologicas. Iſta tn̄ ſecūda ꝑfectio hr̄ quaſi imꝑfecte. Imꝑfecte ei cognoſcimꝰhic deū. imꝑfecte diligimus. Illud aūt quod hꝫ imꝑfecte formā aliquā vel virtutē. p̄t ſe oꝑari niſi abaltero moueat̉. ſicut luna in eſt īꝑfecte naͣ lucis. illuminat niſi illuminata a ſole. diſcipulus in medicina ſe medicat niſi edoctus a mgro. Ꝙͣuis ratioẜm eſt aliqualiter imꝑfecte illuminata. virtutestheologicas moueat ad vltimū finē ſuꝑnaturalē. nonſufficit tn̄ iſta motio rōnis. niſi deſuꝑ adſit inſtinctꝰ etmotio ſpūſſancti. ẜm illud Ro. viij. Qui ſpū dei agūt̉hi ſunt filij dei. ſi filij dei et heredes. Et illd̓ p̄s. Spiritus tuꝰ bonꝰ deducet me in terrā rectā. quia .ſ. ad hereditatē illius terre nullus p̄t ꝑuenire. niſi ducat̉ a ſpirituſancto iſta dona ſua. ita ꝑficitur virtutes theologicas morales ī ordine ad vltimū fineꝫ.qͥn ſꝑ indigeat moueri quodā ſuꝑiori inſtinctu ſpūſſācti. vn̄ virtutes excedunt qͣꝫtū ad modū oꝑandi. inqͣꝫ .ſ. dona mouetur ab altiori prīcipio. Ꝙͣuis et v̓tutes multa cognoſcat. poſſit vicijs reſiſtere.tn̄ qꝛ rōni humane ſunt oīno cognita neqꝫ poſſibilia. Et ſiue accipiat̉ vt ꝑfecta lumine naͣli. ſiue vtꝑfecta v̓tutibꝰ theologicis. Inde eſt. p̄t ꝙͣtum adoīa repelle̓ ſtulticiā. ebetudinē. alia ponit Greg. īij. mora. eſſe ꝯtra dona. Sꝫ deus cuiꝰ pt̄ati ſcīe oīa ſb̓ſunt. ſua motiōe dona ſpūſſācti nos tutos reddit. abomni ſtulticia per ſapīam. ab ebetudīe per intellectūa p̄cipitatōis vicio per ꝯſiliū. a timore malo fortitudinē. ab ignorātia per ſcīam a duritia pietatē. a ſuꝑbia timorē. Iſta em̄ vicia ponit Greg. ibi ꝯͣriari donis iſtis. ſic on̄duntur ip̄s dona neceſſaria ad ſalutē.Quantū ad terciū.§. iij.ſcꝫ dona ſint hītꝰ. ꝓbatur per. qꝛ xp̄s loquēs de ſpūſcto diſcipul̓: ait Io. xiiij. Apud vos manebit in vol̓erit. Sꝫ ſpūſſctūs ē ī hoībꝰ abſqꝫ donis eiꝰ. Māſioaūt īportat ꝑmanētiā firmitatē. ſic denotat hītuꝫ. ē qualitas de difficili mobilis a ſub̓o. aūt notat