Druckschrift 
4 (1487)
Entstehung
Seite
81v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus.VII.

vel mala exēpla. Un̄ Augꝰ. Utrūqꝫ genꝰ ꝑſecutiōisdiſtinguēs: ait ſuꝑ pͣ̄s. Uox tribulatoꝝ xp̄o .i. martyꝝinter paſſiōes ꝑiclitātiū: ſꝫ de capite preſumētiū. Cuꝫillis vox oīs iuſti. cui ex charitate abundans iniqͥtasxp̄ianorū paſſio ē. vt Loth corꝑalē ꝑſecutiōeꝫ a nulloin zodomīs ſuſtinuerit. ſꝫ a malis eorū qͥbꝰ habitabat. Eſt ergo ꝑſecutio iuſti vel a leone in impetu. vl̓ adracone in inſidijs. vij. q. j. aduerſitas. §. eſt aliud.Ꝙtuꝫ ad ſecundū .ſ. de motiuo paſſionis. qd̓ .ſ. debꝫeſſe iuſticia. que includit omnē virtutē. Nam patipter ſua peccata ꝑſecutiōem. id ē punitioneꝫ: facithominē beatū ſꝫ miſerū. Un̄. j. Pe. iiij. dicitur. Nemoveſtrum patiat̉ quaſi homicida. aut fur. aut maledicꝰIdē. Siquid patimini propter iuſticiā: beati. Et ēqd̓ dicitur. Beati perſe cutiōem patiūtur ꝓpt̓ iuſticiā. Eriſo. ſuꝑ Math. Quidā patiūt̉ ꝑſecutōeꝫ ꝓpter cōmittendā ydolatriā. Et iſti ſūt beati quia ꝓpt̓iuſticiā fidei patiunt̉. vt fideles a paganis. vt Laurē.Uincē. Iohā. Paulꝰ. Coſmas. Damianꝰ a diuerſis tyrānis ydolatrꝭ. vt Agnes. Lucia Cecilia. katherina. Et innūeri vtriuſqꝫ ſexus. Aliqui patiūt̉ ꝑſecutiōem ꝓpt̓ veritatē deſerendā. Ut catholici ab hereticis. ſicut Athanaſius. Hylariꝰ. Ambro. pluresalij. ab arrianis imꝑatore eis fauēte. et Hermigildꝰfilius regis hyſpāie a patre ſuo iuſſus occidi. qꝛ ab arrianis noluit acciꝑe cōmunionē. vt narrat Grego. indyalogo. Et iſti etiā beati. qꝛ propt̓ iuſticiā veritatispatiūtur. Sed ſiquis ex potētibus ait Criẜ. qui xp̄iani videntur: forſitan propter pctā ſua correptus a tefuerit te ꝑſecutus: beatus es Iohan. baptiſta ſcꝫnon propter fidem: ſed ꝓpter veritateꝫ dicendā circamatrimoniū violatū a b herode corripuit: ꝑſecutōeꝫ mortē eſt paſſus. Qui ergo ꝓpter cauſā dei aliqͥd patitur. et ſi a ſuis patit̉. mercedē martyrij accipiet a deoBeati ergo qui ꝑſecutiōeꝫ patiuntur ꝓpter iuſticiaꝫ. Ꝙtum ad terciuꝫ .ſ. de premio. Nota regnū celorum eſt perſecutionē patientiū tribus modis. Primo modo ſpotanea voluntate. Uoluntarie ſacrificabo tibi ⁊cͣ. Secundo ꝑſeuerantia. Unde qui perfeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluus erit. Tercio ex legitima. quia propter rectā intentiōem cauſā. Naꝫ vtait apl̓s. Si tradidero corpus meū ita vt ardeā. charitatē aūt non habuero. ſcꝫ faciendo propter laudē humanā non propter deuꝫ: nihil mihi prodeſt. j. ad Cor.xiij. Et nota idē premiū in pͥma octaua beatitudine ponitur. Primo quideꝫ quia martyrij genus eſtpaupertas volūtaria. in cōſpectu ſeculi ſunt pauꝑesſpū qui ꝑſecutiōem patiunt̉. Scd̓o qꝛ per pauꝑtateꝫemitur regnū celorum qͣꝫtū ad gloriā anime .ſ. ſuſtinētibus perſecutionē paſſionē in corpore pro xp̄o. promittitur regnū celorum qͣꝫtum ad gloriam corporis.Beati ergo ⁊cͣ. De vltimo fine hominis eſt beatitudo ꝑfecta. Capitulū. vij.DEſtat videre de beatitudine perfecta. que eſt vltimus finis hoīsquā diffinit Boetius dicit. ē ſtatꝰ omniū bonorū aggregatione perfectus. Et primo viden eſt ſi eſt aliquid creatū vl̓ increatū. Pro cuiꝰ declaratiōe dicit. b. Tho. pͥma ſcd̓e. q. iij. beatitudo ē vltimus finis. Finis autē alicuius dicit̉ duplicit̓. Unomodo res quā cupimus adipiſci. ſicut auaro finis eſtpecunia. Alio modo ip̄a adeptio vel poſſeſſio ſeu vſꝰ.aut fruitio eius rei que deſideratur. Sicut ſi dicatur poſſeſſio pecunie eſt finis auari: et frui re voluptuoſa eſt finis intemꝑati. Primo ergo modo vltimus finis hominis eſt bonum increatum ſcilicet deus. qui ſo

lus ſua infinita bonitate poteſt voluntateꝫ hominisꝑfecte implere. Et iſta dicitur beatitudo obiectiua vlcauſatiua. quia deus eſt obiectū cauſa noſtre beatitudinis. Unde et Boetius dicit deū eſſe ipſam beatitudinē neceſſe eſt confiteri. Secūdo vltimus finis ſeubeatitudo hoīs eſt aliquid creatū in ipſo exiſtens. qd̓nihil aliud eſt ꝙͣ adeptio vel fruitio finis vltimi. Un̄Aug. dicit. illis rebus fruendū eſt que nos beatosfaciunt. Factio autē importat quid creatū. Et iſta dr̄beatitudo adeptiua vel fruitiua. ex eo eam adipiſcimur fruimur. Sic igitur qͣꝫtū ad obiectū cauſā heatitudo eſt quid increatū. ſed qͣꝫtū ad eſſentiā ē quidcreatū. Cum autem dicitur beatitudo eſt qͥd ſummūbonū: intelligenduꝫ ē ē adeptio ſūmi boni. ipſa adeptio que dicitur beatitudo ſit ſummū bonū qd̓eſt deus: et conſequens quid increatū. Et ſimiliterbeatitudo dicitur vltimus finis. id eſt adeptio vltimifinis. Probatio et declaratio quomodo beatitudoperfecta ſit operatio. non quecunqꝫ: ſed operatō intellectiua. non quecunqꝫ. ſꝫ clare viſionis diuine eſſentieEt primum probat ſic beatus Tho. prima ſcd̓e. q. iij.ſcꝫ beatitudo ſit operatō ẜm beatitudo eſt aliqͥdcreatum in ip̄o homine exiſtēs. Beatitudo eſt vltimahominis perfectō. Unum qd̓qꝫ aūt intantū eſt ꝑfectūinqͣꝫtū eſt actu. potentia ſine actu imꝑfecta ē. Ergo beatitudinē oportet in vltimo actu hominis conſiſtere. Manifeſtum eſt auteꝫ. operatio eſt vltimusactus operantis. Unde et ſecundus actus nominat̉a Ph̓o in. ij. de anima. Nam habens formam poteſteſſe in potentia operans. ſicut ſciens potentia conſiderans eſt. Et inde eſt in alijs quoqꝫ rebus vnaqueqꝫdicitur eſſe propter ſuā oꝑationē. Neceſſe eſt igit̉ beatitudinē hoīs operatiōeꝫ eſſe. Un̄ et ph̓us in primoEthi. dicit felicitatē eſſe oꝑationē ẜm perfectam virtutē. aūt ſit duplex actio ẜm ph̓m. Una queqꝫcedit ab oꝑante ī materiā exteriorē. ſicut nere. ſecare hmōi. Et tal̓ actus pōt beatitudo hoīs. qꝛ tal̓oꝑatio ē ꝑfectio agentis ſꝫ magis patiētis. Alia ēactio manens in ip̄o agēte ſicut ſentire. velle intelligere: tal̓ actio ē ꝑfectio agētis: pōt btītudo. iſtaat̄ oꝑatio que dr̄ beatitudo: alio ē in deo. aliomōin angelis bonis ſanctis. alio in viatoribꝰ. Naꝫin deo in quo ē btītudo eſſentiā: oꝑatio eiꝰ ē ip̄iꝰ.In āgelis beatis in vitā eterna: ē vltima ꝑfectō ẜmaliquā oꝑationē qua iunguntur bono increato. Eteſt in eis operatio vnica et ſempiterna. In viatoribꝰautē ẜm ſtatū vite preſentis: eſt vltima perfectio. ẜmquā homo cōiungitur deo. Sed hec operatio pōteſſe cōtinua vnica. Nec obſtat p̄dictis. beatitudodicitur vita eterna. Iohā. xvij. Hec eſt vita eterna vtcognoſcāt ⁊cͣ. Et vita non eſt operatio. ſꝫ ẜm ph̓m viuere viuentibus ē eſſe. Nam ẜm Tho. vita dicit̉ dupliciter. Uno modo ip̄m eſſe viuentis. Et ſic btītudo ē vita niſi in deo cꝰ eſt ſua etiā oꝑatio. Aliodicit̉ vita operatio viuētis. ẜm quā prīcipiū vite exijtin actū. Et ſic nominamꝰ vitā actiuā contēplatiuāEt hoc btītudo ꝑfecta dicit̉ vita eterna. autēBoetius dicit beatitudinem ſtatum omnium bono: intelligit̉ hoc. beatus eſt in ſtatu oīs boni ꝑfecti .i. firmitate dignitate. non ſit in actu. operatio que ē bea. §. j.titudo ē oꝑatio intellectꝰ: ꝓbat̉ ſic. btītudo ſit ꝑfectū bonū: oportꝫ ſit optīa oꝑatio. Optīa oꝑatio eſtoptīe potētie optimū obiectū ē deꝰ. Potētie at̄ pͥncipaliores aīe ſunt intellectꝰ et volūtas. Sꝫ btītudopōt eſſe eēntialit̓ actus volūtatis. vn̄ reſtat ſit actꝰintellectus. et non poteſt eſſe actus volūtatis. qͣꝫtuꝫad id qd̓ ē eēntialiter ip̄a beatitudo. ſic probat beatꝰTho. prrma ſcd̓e. q. iij. Manifeſtuꝫ eſt ex premiſſis