¶ Capitulū.VI.

guitur autem cum quis abrenuncians ſeculo incipitponere affectum ad temꝑalia videlicet ad vilia ⁊ parua. Crathō philoſophꝰ docuit duos iuuenes diſcipl̓osſuos ꝯtemnere mundū ⁊ effici pauꝑes frangēdo ⁊ ꝯminuendo lapides p̄cioſos magni valoris in ꝯſpectu populi. Sed nō eſſe verā pauꝑtatem iſtā. qꝛ nō ſpiritu .i.ꝓpter ſpiritū ſꝫ ꝓpter gloriā mundi. Un̄ nec deo gratāoſtendit Ioh̓. euāgeliſta vt habet̉ in legenda eiꝰ. Illiaūt qui ſunt veri pauꝑes ſpū ꝑ ꝑfectū ꝯtemptū terrenorum. vt Dn̄icus. Franciſcus. ⁊ priꝰ ⁊ ꝑfectius apoſtoli. iſtoꝝ eſt regnū celoꝝ. Quinīmo ſunt futuri iudicesaſſeſſores cum xp̄o in vltimo iudicio. Iob. Pauperibꝰtribuit iudicium. id eſt ptātem iudicandi .ſ. aſſeſſorie.Unde ⁊ xp̄c dixit apl̓is Math̓. xix. Uos qui reliquiſtꝭom̄ia ⁊ ſecuti eſtis me. ſedebitis ſuꝑ ſedes duodecim iudicantes duodecim tribꝰ iſrael. Sicut ꝑ duodecim tribus intelligunt̉ om̄s iudicandi ita ꝑ ſedentes in duodecim ſedibꝰ intelligunt̉ om̄es ꝑfecti pauꝑes qͥ cū xp̄oiudicabūt. ẜm Aug.Beati mites quoniāᵐ. §. ij.ipſi poſſidebūt terrā. Poſt beatitudinē pauꝑtatis: ſequitur ſcd̓a beatitudo .ſ. mititatis vel māſuetudinis.Qui em̄ pauꝑ eſt: multis laceſſit̉ iniurijs. ⁊ ideo neceſſariū eſt ꝙ ſit mitis. Un̄ Ambro. ſuꝑ Aucā. Cum ſimplicitate ꝯtemptus fuero inops: ſuꝑ eſt vt mores meostemperem. Quid em̄ mihi ꝓdeſt carere temꝑalibꝰ niſifuero mitis? Ubi notandū. ꝙ mitis ⁊ manſuetus ideꝫſunt ẜm rem: ſꝫ differūt ratōne. Nam mitis eſt qui alios offendentes tolerat. Unde papias. Mitis eſt lenis⁊ ad ſuſtinendū iniuriā. tacens quaſi mutus. Manſuetus eſt qui manu aſſuetus eſt. qui nulli iniuriam irrogat. Uel ſic. Mitis eſt qui nulla animi accenſione turbatur: ſed in trāquillitate animi ⁊ bonitate iugiter ꝑſeuerat. Manſuetus aūt eſt cui facile eſt ſuſtinere. nonmalum ꝓ malo reddere: ⁊ ſic mitis dicit̉ in affectu māſuetus in effectu. Coīter autē ſumunt̉ ꝓ eodem. vt ſynonima. Et ſumunt̉ tribꝰ modis. Primo ſic. Mitꝭ eſtquē mentis amaritudo nō afficit. Et ſic importat lenitatem qͣꝫtum ad motum. ⁊ excludit̉ amaritudo rancoris. Unde Aug. Mites ſunt qui cedūt improbitatibꝰ: ⁊ nō reſiſtunt malo: ſꝫ vincūt in bono malum. Inbono .ſ. mititatis ⁊ manſuetudinis. malum rancoris. ⁊indignatōnis: reddentes bonū ꝓ malo. Dicit idē Auguſti. ſuꝑ pͣs. Sex differentie ſunt retributionū .ſ. reddere ꝓ malis bona. Non reddere mala ꝓ malis hec bonorum ſunt. Sed primū melius. Non reddere bona ꝓbonis. Reddere mala ꝓ bonis. Hec duo malorū ſunt⁊ poſterius deterius. Et reddere bona ꝓ bonis ⁊ malaꝓ malis. hec duo ſunt mediorū. Sed prius ꝓpinquumbonis. xxiij. q. iij. Sex. ¶ Secundo exponit̉ ſic. Mitiseſt quem ira non deijcit: ſed omnia equanimiter ſuſtinet. Et ſic ꝑtinet ad innocentiā ⁊ excluditur amaritudo liuoris .i. vindicte ꝑ innocentiam. Unde Amb. ſuper Lucam. Mitiga affectū tuum vt nō iraſcaris. autcerte iratus ne peccaueris .ſ. aliuꝫ offendendo. Preclarum eſt em̄ motum temꝑare ꝯſilio. nec minoris virtutis dicit̉ temꝑare iracundiā ꝙͣ oīno nō iraſci. Et ꝑmaxime iudices ⁊ rectores oportet ab ea cauere. qꝛ ꝑuertit iudicium: obnubilans rōnem. Un̄ Greg. Illa ꝓpſitoꝝ ſollicitudo vtilis eſt. illa cautela laudabilis in qͦnihil ſibi vendicat furor: ẜ totum ratio agit. Reſtringenda eſt ergo ſub ratōne ptās. nec quid agendum prius ꝙͣ ꝯcitata mens ad tranquillitatem redeat. Namꝯmotionis ſue tempore iuſtum putat omne qd̓ feceritxj. q. iij. Illa. Sicut phutifar patronus ioſeph. qꝛ iratus eſt ꝯtra eum. cum falſo fuit accuſatꝰ ab vxore. ꝙ voluiſſet ſibi violentiam inferre. nō diſcuſſa veritate iniuſte incarcerauit eum. Sicut gͦ ira impedit iudiciumne iuſte fiat: ⁊ veritatē ne capiat̉. Ita econtra de mititate dicit. pͣs. Diriget māſuetos in iudicio: docebit mi

tes vias ſuas. ¶ Tercio mō dicit̉ mitis qui nō irritatalios: nec nocet nec nocere cogitat. qd̓ ꝑtinet ad equanimitatem. ꝑ quā excludit̉ amaritudo impatientie etindignatōnis. Ad hanc xp̄c hortat̉: dicens. Math̓. xj.Diſcite a me quia mitis ſum. Om̄ia em̄ que habent irritare hominem. id eſt ꝓuocare ad iram ⁊ impatientiam: paſſus eſt xp̄c. Nam turbatur quis cum ei auferūtur ſua. Et xp̄o fuerunt ablata etiam ꝓpria veſtimenta ⁊ coram eo ludo expoſita. Iraſcitur quis cum ꝯtumelias ſuſtinet. Xp̄c ſuſtinuit in paſſione deriſiones.blaſphemias. detractiōes. calūnias: omnia equo animo ſufferens. Irritat̉ homo cum in amicis ſuis ⁊ conſanguineis iniurias ſuſtinet. Et xp̄c in matre et diſcipulis obprobria ⁊ ꝑſecutōnes paſſus eſt. Uerba vnicuiqꝫ ſunt aſpera ⁊ horrori habita ⁊ multomagis ipſamors. Sed hec omnia vt mitiſſimus agnus xp̄c tolerauit. vnde per Hiere. c. xj. dicit. Ego quaſi agnꝰ manſuetus qui portatur ad victimaꝫ. Mites ergo eē oportet exemplo pijſſimi magiſtri. ¶ Sunt autē mites beati. Quod patet tripliciter per oppoſituꝫ. per effectūet ꝑ fructū. Primo quideꝫ mites ſunt beati patet ꝑ oppoſitum. Nam ꝯtrariorum eadem eſt diſciplina. vt .ſ.quicquid de vno dicitur: intelligatur oppoſitū de aliocontrario. Sicut de albedine dicimus ꝙ eſt diſgregatiua viſus. Ita de nigredine que eſt ꝯtraria ipſi. oportet dicere ꝙ eſt congregatiua viſus. Nunc ergo mititas opponitur rabiei ⁊ iracundia manſuetudini. Sedrabies ſeu iracundia eſt miſeria per peccatum. Et ſapien. viij. dicitur. Miſeros facit populos peccatū. Ergo mititas ſeu manſuetudo erit beatitudo. Secundopatet hoc per effectum. Nam mititas facit hominemimpaſſibilem. qd̓ probatur ex hoc qd̓ philoſophus dicit in libro ethicoꝝ. ꝙ mitis patitur: ſed nō deducitur.id eſt vincitur. quia leſiones non ſentit ita ꝙ cōturbetur. Mititas eſt ſicut nobilis culcitra. que dura recipit. in qua animus leuiter ⁊ ſuauiter requieſcit ſic̄ corpus in culcitra. Ecc̄i. xiiij. Felix qui nō habuit animiſui triſticiaꝫ. Tercio patet ex fructu qui eſt hereditasſuperne patrie. pſal. Manſueti auteꝫ hereditabūt terram ⁊cͣ. Unde pro premio dicitur. Quoniā ipſi hereditabunt terraꝫ. Quod poteſt intelligi de triplici terra quam poſſidebunt mites ſcilicet terram mūdi terram corporis proprij: ⁊ terram paradiſi. Primo quiaimmites ⁊ feroces terram mundi deſtruunt. ideo nonmerentur eam poſſidere. Sed quia mites terraꝫ mundi pacifice regunt. cuꝫ miti̓tate ſe habent ad ſubditosideo poſſident terram. id eſt regnum mundi. Unde etMoyſe qui fuit primus rector populi dei. et per totaꝫvitam ſuam dicitur ꝙ erat mitiſſimus hominum quiſunt ſuper terram. Et dominium holofernis ⁊ Nabuchodonoſor ad nihiluꝫ deduxit. Et ad hoc facit quoddicitur Eccleſiaſtici. x. ſedes ducum ſuꝑborum deſtruxit ⁊ ſedere fecit mites pro eis. Secundo immites ⁊ feroces non poſſidebunt terraꝫ corporis proprij. immoeam deſtruunt. quia non ſubijciunt ſenſualitatem rationi: ſed ira ſuperant̉. que inducit ad nocenduꝫ alijspropter quod aliquando morte perimuntur. Sed etex ipſa paſſione iye ita ſanguis incendit ꝙ notabiliternocet corpori. Unde dicitur Eccleſiaſtici. xxx. zelus etfuror minuunt dies. Refert Auguſtinꝰ in de ciuit̓. dei.Syllaꝫ nobiliſſimum romanuꝫ qui pluries fuerat cōſul romanorum. a quo cepit bellum inteſtinum in vrbe. et diuiſio ſeu partialitas contra marium. ꝙ ex iraſua rupta vena effuſo ſanguine mortuus eſt. Sed mites vel manſueti qui habent dominium corporis ſui:ſubijcientes ſenſualitatem ratōni poſſident terrā Luce. xxj. In patiētia xeſtra poſſidebitis aīas veſtras.etiam ſenſitiuam. Tercio immites et feroces a terraparadiſi excluduntur: mites autem pacifice ⁊ quieteet ſecure dominum poſſidebunt in terra viuentium. dequa pſal. Credo videre bona domini in terra viuen-