¶ Titulus.VII.

tere ad poſſeſſionē terre viuentiū quod ꝯtinet ſecūdaqꝛ beati mites ⁊cͣ. Tercia etas cecidit qꝛ aduerſa in deſerto ſuſtinere nolebat. īmo ꝓſpera putabat aduerſa ⁊ꝯſolatōeꝫ tm̄ in minimis requirebat. Sed vade ad cōſolationē optatam ⁊ nō cognitā. ꝑ luctā mundi pn̄tisqꝛ beati qui lugent ⁊cͣ. Quarta etas aruit. qꝛ ſit iebatmoderamina regni. ⁊ iuſticia calcata ꝑuerſi regna tenebant. ⁊ ſaturaberis regno ꝑpetuo. ſi iuſticiā rectameſurieris. qꝛ beati qui eſuriūt ⁊cͣ. Quinta etas crudelitate maxima tabuit. vt libri machabeoꝝ teſtātur: ⁊crudeles crudeliter occiſi ſunt. vt habet̉ ibidem. Igit̉qꝛ om̄is hō miſcd̓ia indiget. per miſcd̓iam reſurge quoad quintuꝫ. Tūc em̄ miſericors dn̄s natus eſt. qꝛ beatimiſericordes ⁊cͣ. Et qꝛ de mundo corde natus eſt mundo corde vixit. ſe nobis on̄dere venit. eum ſequamur ſimundi corde erimꝰ: ⁊ ſic eū intuebimur. qꝛ beati mundo corde ⁊cͣ. Sed etas ſeptima ſeditōnibꝰ ⁊ guerrꝭ plena erit. quā ſoli pacifici tute tranſibūt. qꝛ beati pacifici ⁊cͣ. Et merito qꝛ illi pacifici a ꝑſecutōibꝰ nō erūt immunes īmo plus ceteris cruciabunt̉. Un̄ ſequit̉ de ꝑſecutōne ⁊ p̄mio ſuo qꝛ beati. qui ꝑſecutōeꝫ patiunt̉ ⁊cͣ.Ex his potes facere vnā p̄dicatōem. adde ad ſingulasbeatitudines quō talia mala regnāt in mūdo ⁊ ꝓpterea deſtruūt ip̄m. Ita vt Ioh̓. euāgeliſta dicat. Totꝰmundꝰ in maligno poſitꝰ eſt. Sꝫ diſcipulis xp̄i dr̄. ꝙ demundo nō ſunt. Io. xvij. Et ideo ſi volumꝰ eē diſcipl̓xp̄i. vt cū eo nos reperiamꝰ in mōte gl̓ie. oꝑtet hr̄e iſtasbeatitudines ꝯtrarias ꝯditōnibꝰ mūdanoꝝ. ſicut habuerūt ſancti iſti quoꝝ feſta agimꝰ.¶ De ſingulis beatitudinibꝰ in ꝑticulari. et primo depauꝑtate ſpiritus.¶ Capitulū. vj.Unc de ſingulis harūIeſt videndū in ꝑticulari .ſ. ſepteꝫ beatitudinum. dilatādo materiā ad vnā p̄dicatōeꝫ ꝓqͣlibet beatitudine. Eſt igit̉ prima. Btī pauꝑes ſpiritu. qm̄ ipſoꝝ eſt regnū celoꝝ Math̓. v. vbi dic̄ Criſ. inomel̓. Sūt quidā naͣliter ⁊ ex ꝯplexōne pauꝑes. humiles ⁊ v̓tuoſi. Sꝫ tales nō ſunt btī. Un̄ dic̄ nō ſimpliciter btī pauꝑes. ſꝫ addit ſpū .i. illi qͥ ex volūtate ⁊ electōnę ſe humiliāt. Ideo h̓ incipit radicitꝰ euellere ſuꝑbiam. qꝛ hͨ fuit radix ⁊ fons malicie vniuerſe ꝯtra quamponit humilitatē velut quoddā ſtabile fundamentū.q̄ ſubiecta cū ſtabilitate alia ſuꝑedificant̉. hac deſtructa pereūt quecūqꝫ bona ꝯgregaueris. hec ille.Sciendū aūt ꝙ pau .§. j.pertas ſpūs pōt ſumi ⁊ exponi tripl̓r ⁊ hoꝝ eſt regnumceloꝝ. Primo eſt pauꝑtas ſpūs ꝑ verā humilitatōem.Scd̓o eſt pauꝑtas ſpūs ꝑ inordinati affectꝰ remotōeꝫTercio eſt pauꝑtas ſpūs ꝑ totalē mūdi abdicatōneꝫ¶ Primo gͦ dr̄ ſpū pauꝑ verꝰ humilis. Un̄ aug. Paupertas ſpūs dr̄ hūilitas ſpūalis. q̄ ſpm̄ inflante eradicat. euacuat ſeu extenuat. Nam ſcriptura aliqn̄ vocatventū ſpm̄. ẜm illud Act. ij. Factꝰ ē repente de celo ſonus tanꝙͣ vehemētis ſpūs .i. venti. Suꝑbi em̄ dicūturinflati. ⁊ qͣſi vento diſtenti. Et nota ꝙ nō dicit chriſtꝰBeati qͥ nō hn̄t ſpm̄ .i. ventū .ſ. elatōis ⁊ inanis glorie.qꝛ pene nullus eſt. Nulla eſt em̄ tamexcelſa virtꝰ. quedulcedine glorie nō tangat̉. Et ideo dicit. beati pauperes .i. qui parum hn̄t. de iſto ſpiritu ſeu vento elationis. ⁊ quanto quis minꝰ tangit̉: eo tantomeliꝰ. Eſt autem humilitas ẜm bern̄. qua vnuſquiſqꝫ veriſſima ſuicognitōne vileſcit ſibipſi. Et vere magnā cauſam habet vnuſquiſqꝫ ſe humiliandi. Naꝫ vltra innumerasmiſerias ſuas aīe ⁊ corꝑis. quātumcūqꝫ ſit ꝑfectus. neſcit tn̄ terminū ſuuꝫ vtrū ſaluet̉ vel damnet̉. Un̄ dixitdn̄s ad Iob. Indica mihi ſi noſti om̄ia. in qua via habitet lux. ⁊ tenebraꝝ quis ſit locus vt ducat vnumqd̓-

qꝫ ad terminum ſuum. id eſt ẜm Grego. in. xxix. libromoral̓. Si te plenam ſcientiā habere putas dic in quavia habitet lux .i. in cuiꝰ mentem veniens iuſticia impleat ⁊ tenebraꝝ quis ſit locus .i. in quo iniquitas ceca perduret. vt ducas vnūquodqꝫ ad terminum ſuumid eſt vt diiudices ſiue is qui nūc iniquus cernitur inmalis vitam finiat vel is qui iuſtus cernit̉ extremitatem vite ſue iuſte ac ꝑfecte ꝯcludat. Quis iſta vel ſaltim imꝑterritus audiat. Multos videmus quotidie qͥiuſticie luce reſplendent ⁊ tamē ad finem ſuum nequitie obſcuritate tenebreſcūt: Et econtra. Multos tenebris peccatoꝝ inuolutos. ad lucem virtutum fore reuerſos. aliquos ſemꝑ in bonis ꝑmanere: alios ſemꝑ inmalis. Exempla. Illa gentilitas deo auerſa: luce iuſticie perfuſa eſt ⁊ iudea dudum dilecta derelicta ē. Latro de cruce tranſiuit in regnum. Iudas de apoſtolatus gloria demerſus eſt in tartarum. Alius latro cumchriſto crucifixus peſreuerans in malo. ductus eſt adiufernum. Alij apoſtoli ꝑmanentes in ſancto ꝓpoſitoꝑuenerunt ad regnum. Hec dei iudicia ꝯſiderans apoſtolus vas electōnis raptus ad tercium celum de ſeipſo timens ⁊ humilians ait. Caſtigo corpus meum ⁊ inſeruitutē redigo. ne cum alijs predicauerim ipſe reprobus inueniar. Idcirco aūt dominus interrogat Iob.Si nouit finem bonum vel malum quem habituri ſt̓luminoſi iuſti. vel tenebroſi peccatores: dicens. Indica mihi ⁊cͣ. Vt aliorum finem cognoſcere non valens.ad ſuum finem recurrat. quia ſicut aliorum: ita nec ſuum neſcit. Et inde neſciens fineꝫ ſuum: timeat. timēshumiliat. humiliatus: de actibus ſuis non ſe extollat.et non elatus ſpiritu ſuperbie: in arce gratie perſiſtat.Beati ergo pauperes ſpiritu. id eſt humiles. quoniamipſoꝝ humilium eſt regnum celoꝝ. quia vt dicit̉ Prouerb. xxix. Humilem ſpiritu ſuſcipiet gloria. Uel dicūtur pauꝑes ſpiritu .i. animo qui .ſ. oīno nihil ſe habereputant. nec ſeipſos nec corpus. nec animaꝫ nec mēbraſed omnia vt ꝯmodata habent. et vt alienis vtuntur.hec Criſo. Et ꝑtinet ad ꝑfectam humilitatem. vel etiam regnum celoꝝ .i. preſidentiam in eccleſia. Dan̄. iiij.Dominat̉ altiſſimus in regno hominum. ⁊ cuicūqꝫ voluerit: dabit illud ⁊ humilimum ꝯſtituet ſuꝑ eū. Exemplum de Petro apl̓o. ambroſio. nicolao. gregorio. ⁊alijs. ¶ Secundo dicit̉ pauper ſpiritu .i. voluntate.Sunt em̄ aliqui pauperes neceſſitate et coacti. qui ſcilicet indigent rebꝰ neceſſarijs. Et quia non habet. deſiderant ⁊ murmurant male ꝯtenti de ſua paupertateimpatientes. Iſti non ſunt beati ſed miſeri et reprobiquia nō pauperes ſpiritu .i. voluntate. Alij ſunt pauperes rebus temꝑalibus: ſed patienter ferūt ſuaꝫ paupertatem: non murmurātes: ſed deum laudantes. Etiſtis paupertas eſt ad meritum ratōne patientie. vt dicit Ambro. di. xlvij. Sicut hi. qualis fuit Lazarꝰ mendicus. qui moriens portatus ē ab angelis in ſinu abrahe vt ſcribitur luce. xvj. Tercij ſunt pauperes affectuetſi diuites ſubſtantia. id eſt non habentes affectuminordinatuꝫ ad terrena que poſſident abundanter. vtAbraham. de quo ſcribitur ꝙ erat diues in poſſeſſione auri et argenti. Et ſanctus Lugdouicus rex frācieet Grego. magnus. Et per ꝯtrarium ad iſtam paupertatem dicitur. Impoſſibile eſt diuitem intrare in regnum celorum Math̓. xix. Loquitur eniꝫ de eo diuitequi habet affectum inordinatū ad ea que poſſidet. ponens fineꝫ ſuū in diuitijs. Iſti gͦ quia pauꝑes ſunt ſpiritu .i. affectu. et ſi diuites rebꝰ ſunt beati. ¶ Tercō dr̄pauꝑ ſpū. qui ex feruore ꝑfectōnis om̄ibus ſe expropriat affectu ⁊ effectu. vt veri religioſi. Unde Criſ. ſuperhec in omel̓. Illos pauꝑes beatificat. qui ſpū .i. ꝓpterſpm̄ſanctū ſe bonis ꝓprijs priuāt. Iacobi. Nōne pauperes dn̄s elegit diuites in fine ⁊ heredes regni. Iſtudaūt non fit niſi ex magno feruore ſpūs. de quo ſpū aitapl̓s. Spiritū nolite extinguere. id eſt feruoreꝫ. Extin