¶ Capitulū.IIII.
claros largitas facit. ¶ Pōt aſſignari tercia rō. quiabeatitudo qͥetat ⁊ ſatiat appetitū. ẜm illud pͣs. Satiabor cū apparuerit gl̓ia tua. Sꝫ diuitie nō qͥetāt appetitū Ioh̓. iiij. Qui bibit ex hac aqͣ ſitiet iteꝝ. Prouer.penl̓. Due ſunt ſanguiſuge q̄ dicunt affer affer .i. auaritia ⁊ luxuria. Amb̓. xlvij. diſ. ſicut hi: ait. Nec ſatietasvnqͣꝫ nec finis aderit cupiditati. Exemplū in Alexandro magno. qͥ habēs dominiū mūdi. cū audiſſet a quibuſdam ph̓is eſſe plures mūdos. ſuſpirās ⁊ illos aliosdeſiderabat. Eſt aūt appetitꝰ diuitiarū artificialiuminfinitꝰ. qꝛ deſeruit cōcupiſcētie inordinate q̄ nō modificat̉ ẜm ph̓m. Aliter tn̄ eſt īfinitū deſideriū diuitiaꝝaliter deſideriū ſummi boni. Nā ſūmū bonū ꝙͣtomagis ꝑfecte poſſidet̉ tantomagis cognoſcit̉ ip̄m. et aliaꝯtemnunt̉. qꝛ quātomagis habet̉. tātomagis cognoſcitur. Un̄ Ecci. xxiiij. Qui edūt me adhuc eſuriēt ⁊cͣ.Sꝫ in appetitu diuitiaꝝ ⁊ qͦrūcunqꝫ tꝑaliū eſt ꝯtrariūNā cū nō habēt̉: appetūt̉. qꝛ eſtimat̉ magnū bonū ineis eſſe. Cū iā habent̉. ipſa cōtēnunt̉ et alia deſiderant̉Et hoc id̓o. qꝛ eoꝝ inſufficiētia tunc magis cognoſcit̉cum habentur.Ꝙ in honoribus .§. iij.cōſiſtat beatitudo hoīs eſt impoſſibile. ẜm Tho. pͥmaſcd̓e. q. ij. Et rō ē qꝛ honor exhibet̉ alicui ꝓpter aliquāeius excellentiā. ⁊ ita eſt ſignū ⁊ teſtimoniū quoddameius excellētie. q̄ eſt in honorato. Excellētia aūt hoīemaxime attendit̉. ẜm beatitudinē q̄ eſt hoīs ꝑfectumbonū. ⁊ ẜm ꝑtes eius .i. ẜm illa bona ex qͥbꝰ aliqͥd beatitudinis ꝑticipat̉. Et ideo honor pōt ꝯſequi beatitudinē. Sed principal̓r in eo nō pōt ꝯſiſtere beatitudo.Et qꝛ honor ꝯſequit̉ beatitudinē. hinc eſt. ꝙ ſicut naturalit̓ deſiderat̉ beatitudo. ita naturalit̓ appetit̉ honor ꝯſequēs ip̄am. Un̄ Augꝰ. in li. de ciui. dei. alleganscicerone: ait. Bonos alit artes quiqꝫ ad ſtudia accendunt̉ gl̓ia ¶ Scd̓a rō eſt ẜm Tho. Quia beatitudo ēin beato. Sꝫ honor nō eſt in honorato. ſꝫ in honorāteqͥ reuerētiā exhibet honorato. ẜm ph̓m in. j. ethi. gͦ nōin honore conſiſtit beatitudo. Et ſi dicat̉ ꝙ beatitudo non eſt p̄miū v̓tutis. ꝓpter quā v̓tuoſus oꝑat̉. ſꝫ honor ẜm ph̓m in. iiij. ethi. dr̄ eſſe p̄miū v̓tutis. gͦ videt̉ ꝙin eo ꝯſiſtat beatitudo. Rn̄dit Tho. ꝙ ph̓s nō dicit ꝙhonor ſit p̄miū v̓tutis. ita .ſ. ꝙ ꝓpt̓ ip̄m honorē habendum v̓tuoſus oꝑet̉ ſicut ꝓpter beatitudinē. qꝛ tūc noneſſet v̓tuoſus. ſꝫ ambitioſus. Sꝫ dr̄ p̄miū ꝟtutis qͦ adexhibētes honorē. qꝛ qͣſi nō hn̄t hoīes qͥd maius dent.et ſic v̓tuoſus accipit honorē ab hominibꝰ loco p̄mij.¶ Tercia rō eſt. qꝛ beatitudo cū ſit ꝑfectū bonū. noncōgruit niſi bonis. Sed honor eſt cōis bonis et malis.Un̄ Auḡ. dicit de malo p̄lato. vl̓ clerico. In exemplūculpa vehemēter extendit̉. cū ꝓ reuerētia ordīs pctōrhonorat̉. di. lxxxiij. nemo. Ex hͦ tn̄ nō efficit̉ beatꝰ. ſꝫ cōfuſibilis. Un̄ Symachus papa. j. q. j. ait. Uiliſſimuscōputādus eſt. ſi ſctītate ⁊ ſcīa nō p̄cellit. qͥ eſt honorep̄ſtantior. Ꝙ aūt deo ⁊ excellentiſſimis creaturis maxime exhibeat̉ honor. ẜm illud. j. ad Thi. j. Deo honor⁊ gl̓ia. hoc ē in ſignū ⁊ teſtimoniū excellētie p̄exiſtētisin eis. non ꝙ honor faciat eos excellentes. Aman fuitvalde honoratꝰ quia ſecūdus poſt aſſuerū et tn̄ malustandē ſuſpēſus eſt.Ꝙ in gloris.§. iiij.humana ſeu fama ꝯſiſtat beatitudo ē impoſſibile ẜmTho. pͥma ſcd̓e. q. ij. Rō eſt qꝛ ẜm Amb̓. gl̓ia eſt claracū laude noticia. Res aūt ꝯgnita alit̓ cōꝑat̉ ad cognitionē humanā. alit̓ ad diuinaꝫ. Humana em̄ cognitiocauſat̉ a rebꝰ cognitis. ſꝫ diuina cognitio eſt cauſa reꝝcognitaꝝ. Un̄ ꝑfectio hūani boni q̄ dr̄ beatitudo. nōpōt cauſari a noticia hūana. ſꝫ magis noticia hūanade beatitudine alicuius ꝓcedit ⁊ qͦdāmodo cauſat̉ abipſa beatitudine inchoata vel ꝑfecta. Et id̓o in fama
vel hūana gl̓ia nō pōt ꝯſiſtere hoīs beatitudo. ſꝫ bonūhoīs depēdet ſicut ex cā a cognitōe dei. Et id̓o ex gl̓iaq̄ eſt apud deū depēdet beatitudo hoīs ſicut ex cā ſua.ẜm illud pͣs. Eripiā eū et glorificabo eū. longi. die. ⁊cͣ.¶ Scd̓a rō eſt. qꝛ beatitudo hꝫ in ſe veritatem. Famaaūt ſeu gl̓ia tꝑalis hꝫ in ſe frequēter falſitatē. Nā humana noticia ſepe fallit̉. ⁊ p̄cipue in ꝯtingentibꝰ ſingularibꝰ cuiꝰ ſunt actꝰ humani. Multi em̄ credunt̉ boniqui ſunt mali. Unde Gregoriꝰ ad Mauriciū. Multaſunt q̄ de dei iudicio hoīes ignorāt. Nā qͦs vos laudatis. ille forte rep̄hendet. ⁊ qͦs vos rep̄henditis ille laudabit. xj. q. j. ſacerdotibꝰ. Un̄ Damaſus papa qui fuitſctūs. fuit infamatꝰ de adulterio. vt refert Hiero. ⁊ hrij. q. vij. §. cū balaam. in fi. Et ſymō magus reputatusdeꝰ a romanis. ¶ Tercia rō eſt. Quia beatitudo ē bonum ꝑmenēs. Un̄ dr̄ ſtatus. Sed gl̓ia tꝑalis dr̄ quidvalde tranſitoriū Yſa. xl. dr̄. Oīs caro fenū. et oīs gl̓iaeius qͣſi flos agri. qꝛ vna die apparet alia decidit ⁊ marcet. Un̄ Boetiꝰ. O gloria gl̓ia. qͥd aliud es ꝙͣ in milibꝰhoīm īflatio quedā auriū. Sedechias rex hierl̓m fuitin magna gl̓ia in regno ſuo. ⁊ poſtea captus excecatusductꝰ in babiloniā in magna cōfuſione Hiere. vltimo.vnde nō app̄cianda in ſe. Grego. xj. q. iij. Inter verbalaudātiū ⁊ vituꝑantiū ad mentē ſemꝑ recurrendū eſt.Et ſi ibi nō inuenit̉ bonū qd̓ de nob̓ dr̄. magnā debettriſticiā generare. Si aūt ibi nō inuenimꝰ malū qd̓ denobis hoīes loquūtur: in magnā debemꝰ leticiā reſilire. Ueꝝ vt dicit Auḡ. ibi in ca. Nō ſunt audiendi. adedificationē alioꝝ ⁊ tollendū ſcandalū debemꝰ conſeruare bonā famā. ⁊ cū quis pōt debet declarare innocētiam ſuā cū iniuſte infamat̉..§. V.Ꝙ conſiſtat be atitudo in ptāte ſeu dominio. ẜm Tho. prima ſcd̓e. q. ijeſt impoſſibile. ⁊ rō eſt. qꝛ ptās ſe hꝫ ad bonū ⁊ malumMulti em̄ male vtunt̉ vt frequētius. vt patꝫ in Saulepͥmo rege ppl̓i dei. qͥ de optimo effectꝰ eſt peſſimꝰ. Oēsetiā reges iſrl̓ fuerūt mali reges. etiā iuda ꝓ maiori ꝑteẜm Augꝰ. de ciui. dei. Beatitudo aūt eſt puꝝ ⁊ ꝑfectuꝫbonū. ⁊ nō pōt qͥs vti male. Magis aūt poſſēt cōſiſterealiqͣ beatitudo in bono vſu ptātis. q̄ eſt ꝑ v̓tutē qͣꝫ inipſa ptāte. ¶ Scd̓a rō eſt. qꝛ beatitudo nō hꝫ anxietatem. ſꝫ delectationē ⁊ ſecuritatē. Ptās autē terrena hꝫplurimū anxietatis et timoris. Un̄ Grego. Omnē qd̓hic eminet. plus meroribꝰ efficit̉ qͣꝫ honoribus gaudetdiſ. xiij. nerui. Et Boetiꝰ. ij. de cōſola. Ptās humanaſolicitudinū morſus expellere formidinū aculeos vitare neqͥt. Exemplū ponit̉ in illo dn̄o qͥ fecit gladiumacutum filo tenui ſuꝑ caput amici recūbentis ſecū inmēſa copioſiſſime p̄parata ⁊cͣ. Tercia rō eſt. qꝛ beatitudo eſt bonū ꝑ ſe ſufficiēs ⁊ nō indigens alio. vt patꝫin j. ethi. ita ꝙ ipſa adepta nullū bonū deficit homīni neceſſariū. Sꝫ habita ptāte adhuc multis indiget.al̓s miſer eſſet. nec eā tenere poſſet. Indiget em̄ ſeruitoribꝰ. officialibꝰ. ⁊ multis adiutorijs. Unde ⁊ due poteſtates principales in eccleſia .ſ. imꝑialis ſeu regalis.⁊ pontificalis. vna indiget altera. vt dicit Ciprianus.diſ. xcvj. cū ad verū. Et. xxiij. q. v. c. principes. Et ptāsimꝑialis frequēter adiuuit ⁊ defendit eccleſiā ſeu poteſtatē papalē. vt ptꝫ di. lxiij. adrianꝰ. ⁊. c. tibi dn̄s. Etpapa cōfirmat imꝑatorē.Ꝙ in voluptatibusᵐ. §. vj.conſiſtat beatitudo vera eſt impoſſibile. Et rō eſt ẜmTho. pͥma ſcd̓e. q. ij Quia delectatōes ſpūales ſūt potentiores corporalibꝰ. Sꝫ in delectationibꝰ ſpūalibusnō ꝯſiſtit principal̓r heatitudo ꝑfecta. gͦ multominusin corporalibꝰ. Ꝙ aūt nō ꝯſiſtat beatitudo principal̓rin delectatōe ſpūa li. Probat̉ ꝑ hͦ. qꝛ in vnaqͣqꝫ re aliudeſt qd̓ ꝑtinet ad eſſentiā rei. aliud eſt ꝓpriū accidēs eiꝰ.Sicut in hoīe aliud eſt qd̓ eſt aīal rōnale. aliud qd̓ eſt