¶ Capitulum.III.

tur cōtra. Quia viſio ē prīcipiū amorꝭ. vt dr̄. ix. ethi. ſꝫꝓximus eſt magis viſibilis qͣꝫ deꝰ a nob̓. gͦ magis vr̄ ꝓximus diligēdus. Un̄ etiā. j. Ioh̓. iiij. dr̄. Qui nō diligitfrēm ſuū quē videt. deū que nō videt quō pōt diligereRn̄det. b. Tho. ꝙ dupl̓r ē aliqͥd cā dilectiōis. vno mōſic̄ id qd̓ ē rō diligēdi. Et hͦ mō bonū eſt cā diligēdi. qꝛvnūquodqꝫ diligit̉ inqͣtū hꝫ rōnē boni. Alio mō qꝛ eſtvia ad acqͥrēdū dilectionē. Et hͦ mō viſio eſt cā dilectionis. nō qͥde̓ qꝛ ea rōne ſit diligibile qua ē viſibile: ſꝫ qꝛꝑ viſionē ꝑducimur ad dilectionē. Nō gͦ oꝫ ꝙ illud qd̓eſt magis viſibile. ſit magis diligibile: ſꝫ ꝙ priꝰ occurrat nobis ad diligēdū. Et hͦ mō argumentat̉ apl̓s Io.Proximꝰ em̄ qꝛ ē nob̓ magis viſibilis priꝰ occurrit nobis diligēdus. Ex his em̄ q̄ nouit animus didicit incognita amare. Un̄ ꝙ aliquis ꝓximū non diligit: arguipt̄. qꝛ nec deū diligit. nō ꝙ ꝓpter hͦ ꝓximus ſit magis diligibilis: ſꝫ prius diligendus occurrit. Deus aūt ē magis diligibilis ꝓpter maiorē charitatē.Debet etiā quili­ .§. iiij.bet magis dilige deū ꝙͣ ſeip̄m. Qd̓ ſic ꝓbat Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. xxvj. ar. iij. A deo acciꝑe poſſumꝰ duplex bonuꝫſcꝫ bonū nature ⁊ bonū gr̄e. In coīcatiōe aūt bonorūnaturaliū nobis a deo facta. fundat̉ amor naͣlis qͦ nonſolū hō ī ſua inregritate nature diligit deū ſuꝑ omīa etpluſꝙͣ ſeip̄m: ſꝫ etiā quelibet alia creatura ſuo mō. i. vl̓intellectuali. vel rōnali. vel aīali vel et̓ naͣli ſaltē amore. ſic̄ lapides ⁊ alia q̄ cognitiōe carēt. qꝛ vnaqueqꝫ ꝑsplꝰ naͣlit̓ amat cōe bonū totiꝰ qͣꝫ ꝑticulare bonū ꝓpriūqd̓ manifeſtat̉ ex oꝑe. Quelibꝫ em̄ ꝑs hꝫ inclinationeꝫad actionē cōem totiꝰ vtilitatis. Apparet et̓ hͨ ī politicis v̓tutibꝰ. ẜm qͣs ciues ꝓ bono cōi. ⁊ diſpēdia ꝓpriaꝝreꝝ ⁊ ꝑſonaꝝ interdū ſuſtinēt. Un̄ magis hoc verificatur ī amicitia charitatꝭ que fundat̉ ſuꝑ cōicatōe bonorū gr̄e. ⁊ iō ex charitate magis dꝫ hō diligē deū. qͥ ē bonū cōe oīm ꝙͣ ſeip̄m. qꝛ btītudo ē ī deo ſic̄ in coī ⁊ fontali oīm principio q̄ bt̄itudinē ꝑticipare pn̄t. Et nota ꝙquātū qͥs diligit frui deo. tantomagis diligit ſeip̄ꝫ. qͥahoc eſt ei ſūmū bonū. tn̄ hoc ꝙ aliqͥs velit frui deo. ꝑtinet ad amorē. qͦ deus amat̉ amore ꝯcupīe. Magis aūtamamꝰ deū amore amicitie. qͣꝫ amore ꝯcupīe. qꝛ maiꝰ ēī ſe bonū dei. qͣꝫ bonū qd̓ ꝑticipare poſſumꝰ ip̄o fruēdoEt iō ſimpl̓r hō magis diligit deū ex charitate qͣꝫ ſeipſū. Et iō dꝫ potiꝰ qͥs oīa mala ſuſtinere. ꝙͣ pctō aſſētireẜm Aug. vt dr̄. xxxij. q. v. ita ne. Et rō eſt. qꝛ mala peneſunt ꝯtra ſeip̄m. etiā pene inferni: ſꝫ pctm̄ ē ꝯtra deum.Ad diligendū deumᵐ. §. v.ſuꝑ oīa quaſi cogit triplex rō. q̄ mouere p̄t ad amāduꝫaliqͥd. que notari pn̄t ī eo qd̓ dr̄. Diliges dn̄m deū tuuꝫBeut̓. vj. Et Math̓. xxij. Et prima eſt rō ꝓuidentie etlargitatis. ibi dn̄m. Scd̓a eſt rō varie bonitatis. ibi deum. Tercia eſt rō attinētie ⁊ ꝓpinquitatis. ibi. tuum.Iſta mouēt ad amādū quicūqꝫ aliqͥd amat. ¶ Et ꝙͣtū ad primū claꝝ eſt ꝙ ſeruus amat dominū ſuū. cū eūdiligit. ⁊ ei ꝓuidet ⁊ tuet̉. ⁊ beneficia largitur. Ex hocgͦ diliges dn̄m. ſerui em̄ ſumus oēs. Quātū aūt diligaton̄dit. qꝛ ꝓprio filio nō peꝑcit: ſꝫ ꝓ nobis tradidit illū.quō cū illo nobis oīa donauit? Ro. viij. Bern̄. Domine qͥd eſt hō ꝙ memor es eius. aut filiꝰ hoīs. qm̄ viſitaseū. tot .ſ. ⁊ tātis bn̄ficijs. Mittis filiū tuū vnigenitumMittis ſpm̄ ſctm̄ ꝑaclitū. Teip̄m reſeruas adoptatisī p̄miū. Si dici phas ē nimis ꝓdigus es tuis. j petri. v.Oēm ſolicitudinē vr̄am ꝓijtiētes ī eū. qm̄ ip̄i ē cura devob̓. Math̓. v. Solē ſuū oriri fac̄ ſuꝑ bonos ⁊ malos. ⁊pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos ⁊ maͣliter ⁊ ſpūaliter. Inſuper ⁊ angelis ſuis deus mādauit de te. vt cuſtodiāt ⁊cͣ.in p̄s. īmo ẜm apl̓m ad Heb̓. j. Oēs admīſtratorij ſpūsſt̓. miſſi in miniſteriū eoꝝ qͥ hereditatē capiūt ſalutis.Ecce quāta ꝓuidentia dn̄i erga nos. quo ad corpus ⁊quo ad animā. Ergo diligamus ipſum ſuper omnia.

¶ Ꝙtū ad terciū (poſtea magis īmorādo in ſcd̓o) diligitur aliqͥs qꝛ eſt attinēs ⁊ ꝯſanguineꝰ. Et ẜm hoc maxime diligit̉ pr̄ a quo qͥs hꝫ eſſe. ⁊ frat̓ qͥ deſcēdit ab eodē ſtipite. qd̓ naͣ docet ⁊ inſtigat. Sꝫ nunqͥd: ait Moyſes. Nōne ip̄e eſt pr̄ tuus qͥ poſſedit ⁊ fecit. ꝙͣtū ad corpus. ⁊ creauit te. ꝙͣtū .ſ. ad aīam Deut̓. xxxij. Unꝰ ē pr̄veſter qͥ ī celis eſt Math̓. xxiij. Sꝫ qͣlis pr̄. ij. ad Cori. j.Pater dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i. pr̄ miſericordiaꝝ. ⁊ deꝰ totiꝰ ꝯſolationis. Et ſic tuus eſt pr̄. Sꝫ vt magis eſſet tuꝰ: effectus ē ꝑ incarnationē frater. Uade (ait ip̄e ad magdalenā) ad fratres meos ⁊c̄. Ioh̓. xx. Et qꝛ caro nr̄a ⁊ frater nr̄ eſt. vt dr̄ in figura Gen̄. xxxvij. Decuit ꝑ oīa fratribꝰ aſſimilari. vt ait apl̓s ad heb̓. In penalitatibꝰ .ſ.corꝑis nō vicijs mentis. Diliges gͦ tuū fratrē ⁊ patreꝫtuū. Et qꝛ qͥ diligit filiū aſſiduat ei flagella. vt dicit̉ inprouer. Ib̓o ex dilectione multipliciter flagellat nos.Amb̓. Non ſꝑ oſculat̉ pr̄ filiū: ſꝫ aliqn̄ flagellat. Ergocū caſtigat̉ qͥ diligit̉. tūc erga eū pietas exercet̉. hꝫ enimamor plagas ſuas que dultiores ſunt cū amare inferūtur. v. q. v. At eī dr̄ Sap̄. xiij. Cū nobis diſciplinā dasinimicos nr̄os multipliciter flagellas. Et ne ita videātur nobis graues labores noſtri: ip̄e nobiſcum portatErgo diligamus dn̄m deū. qͥ totus eſt noſter. nil ſui reſeruās ſibi. Nā corpus ī cibū ſanguinē in p̄ciū ⁊ poculūvitā ī redēptionē dedit ſuis ¶ Ꝙtū ad ſcd̓m notāduꝫ.ꝙ bonitas ē q̄ trahit ad ſe amorē nr̄m. Bonū em̄ ē qd̓oīa appetunt: dicit ph̓s. Bonitas aūt eſſentialiter eſtin deo. Et ẜm hͦ dr̄. Nemo bonus niſi ſolus deus .ſ. eēntialiter ⁊ ex ſe. Nā creature ſunt bone ex deo nō ex ſe etaccidētaliter. Bonitas em̄ vniuerſaliter eſt in deo. qͥaeſt fons bonitatis. ⁊ cauſaliter qꝛ ab eo cuncta bona ꝓcedūt. Et bonitas ſua (vt dic̄ mgr̄. ī. ij. ſen. di. j.) fuit cācreationis reꝝ. Un̄ ⁊ Moyſi dixit ꝙ aſcenderet ī montem ad eū. ⁊ on̄dā tibi: ait: omne bonū .i. meip̄m. Cū ātom̄e bonū ſit honeſtū. vel delectabile vl̓ vtile. Omniahec genera bonoꝝ reꝑiunt̉ ī deo. vn̄ dr̄ Sap̄. Uenerūtmihi oīa bona ꝑiter cū ea .ſ. ſapīa. q̄ deus eſt Deꝰ āt ẜmAnẜ. eſt quo meliꝰ cogitari nō p̄t. Et de bono honeſtodr̄ ibi. Innumerabilis honeſtas ꝑ manꝰ illiꝰ. Bonuꝫhoneſtū eſt ſcīa ⁊ virtus: ſed oīs ſapientia a domīo deoeſt Ecc̄i. j. Et ſpiritu oris eius omnis virtus eorū. Inp̄s. Uirtus iuſticie prudētie fortitudinis temporantie. ⁊ al̓s Amb̓. Omnis ratio ſuperne ſcientie ⁊ terrene creature in eo eſt. qui eſt caput eoꝝ ⁊ auctor. vt quihunc inuenerit. nil vltra querat. quicquid alubi queritur hic perfecte inuenitur. quia hec eſt perfecta dei virtus et ſapientia. De bono delectabili ibi dr̄. Letatusſum in omnibꝰ qm̄ antecedebat me iſta ſapientia. Leticia eſt delectatio in homine. Ea q̄ delectant trahūthominem ad ſui amorem. Selectant autem pulcra viſum. Fragrantia odoratum. ſuauia guſtuꝫ. conſonātia⁊ melos ſonoꝝ auditū ⁊ hmōi. Sed cum oīa iſta ſint adeo cauſa omnium. et omnis virtutis effectus preexiſtat in cauſa ſua. inde ſequitur. ꝙ oīa hmōi bona perfectius ſunt in deo. qꝛ ſine mixtura defectus. Un̄ Bern̄.Illud eſt verum gaudiū. quod non de creatura: ſed decreatore cōcipitur. quod cum acceperis nemo tollet ate. Cuiꝰ cōꝑatione om̄e fedū pulcrū. oē dulce amaruꝫ.Om̄e qd̓ delectare pōt: moleſtū. Gaudiū vt dictū eſt īhoīe idē eſt ꝙ delectatio. De bono vtili ibi dr̄. Prepoſui illā regnis ⁊ ſedibꝰ. ⁊ diuitias nihil eſſe dixi ī cōꝑatione illius ⁊cͣ. Bonū vtile dr̄ diuitie. auꝝ. argentū lapides p̄cioſi. dominia terraꝝ ⁊ hmōi. Que etiā bona adeo ꝓcedūt. ⁊ oīs vera vtilitas. Ergo diliges dominūdeū tuū ¶ Ubi etiā eſt notāda multiplex vtilitas ip̄ius dilectiōis nr̄e ad deū ⁊ inimicitie dānoſitas. ⁊ tercio amicitie fidelitas ⁊ vtilitas. qꝛ nihil pōt diligi fructuoſius qͣꝫ deus. Nā ip̄e diligentibꝰ ſe primo qͥdē peccata dimittit Luc. vij. Dimiſſa ſunt ei peccata multaqm̄ dilexit multum. Secundo ipſe eos erudit Ecc̄i. ij.Diligite deum et illuminabunt̉ corda veſtra. Grego.