¶ Capitulum.II.
trienda vel fouenda ne corrūpat̉. Scd̓m ſtudiū ſuccedat vt hō principl̓r intēdat ad hͦ ꝙ ī bono ꝓficiat. Ethͦ ſtudiū ꝑtinet ad ꝓficiētes. qͥ adhuc principal̓r intēdūt vt ī eis charitas ꝑ augmētū roboret̉. Terciū ſtudium ē vt hō ad hͦ principal̓r intēdat. vt deo inhereat eteo fruat̉. Et hͦ ꝑtinet ad ꝑfectos. qͥ cupiūt diſſolui ⁊ eēcū xp̄o. Sicut etiā videmꝰ ī motu corꝑali. ꝙ primū eſtreceſſus a termino a qͦ. Scd̓m eſt appropinquatio adaliū terminū. Terciū ē qͥes ī termino. De primo auctoritas. Regnum celoꝝ vim patit̉ ⁊ violēti rapiūt illudMath̓. xj. Hec violētia ē reſiſtēdo paſſiōibꝰ ⁊ ꝯcupiſcētijs ⁊ tēptatōibꝰ. Iac. iiij. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet avob̓. Figura Exo. Qm̄ filijs iſrl̓ egreſſis d̓ egypto ⁊ dura ẜuitute pharaonis. pꝰ trāſitū maris rubri. occurrerūt. Amalechite pugnātes ꝯͣ eos. recedētibꝰ de mūdo aſeruitute dyaboli. pꝰ mare ꝯtritiōis. occurrūt tēptationes. q̄ vincūt̉ pugnādo ⁊ alioꝝ or̄onibꝰ adiuti. Exemplū d̓ btō Bn̄dicto tēptato ī vrticis ſe ponēdo. De ſecūdo auctoritas cāticoꝝ. Fulcite me floribꝰ .i. ſcīs deſiderijs. ſtipate me mal̓. i. v̓tutibꝰ. qꝛ amore langueo. p̄s.Ibūt d̓ v̓tute ī v̓tutē. Figura ī li. Eſdre. Qn̄ reuerſi iſrahelite d̓ babylonia. reedificabāt muros hierl̓m tenētes vna manu gladiū ad defendendū ſe ꝯͣ aduerſarios.alia edificabāt. Exēplū d̓ btō anthonio qͥ diſcurrebatī viſitādo pr̄es ſic̄ apis. a ſingulis eligēdo flores v̓tutūDe tercio aucͣtas apl̓i. Infelix ego hō qͥs me liberabitde corꝑe mortis hꝰ. p̄s. Quēadmodū deſiderat ceruusad fōtes aqͣꝝ ⁊c̄. Figura gen̄. xviij. Abrahe ſtāti ī ꝯualli mābre ī feruore diei ī oſtio tab̓naculi. apparuerūt eitres viri qͥbꝰ fec̄ ꝯuiuiū. Sic ī hūilitatis valle morāti.ī magno feruore charitatis. ī oſtio .i. deſiderio mētꝭ. apparet dīna iuſticia ꝑ ꝯtēplatōꝫ. ī qͣ mēs ꝯminuat̉. Exēplū. b. dn̄ici. qͥ ꝑ noctabat ī or̄oibꝰ deſiderio celeſtꝭ pr̄ieaccēſus. Habudāt̉ flebat hn̄s ml̓tas dei reuelatōes ⁊c̄.De perfectione.§. iij.charitatis. Nota ꝙ triplex eſt ꝑfectio charitatis. ẜmtho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. Prima ē diuine eſſentie. Scd̓a ēſuꝑne pr̄ie ſeu triūphātis eccl̓ie. Tercia ē vie ſeu militātis eccl̓ie. Prima ꝑfectio in hͦ ꝯſiſtit. vt diligat̉ aliqͥdquātū diligibile ē. Deꝰ āt tantū ē diligibilis quātū eſtbonꝰ. Bonū em̄ ē obiectū amoris. Bonitas āt dei ē infinita. Un̄ ſequit̉ ꝙ deꝰ infinite diligibil̓ ē. Nulla autēcreatura p̄t dilige̓ deū infinite. cū q̄libet vtꝰ creata ſitfinita. Qd̓ aūt ē finite v̓tutis nō p̄t īfinite oꝑari. ⁊ ẜmhͦ nullius creature p̄t eſſe charitas ꝑfecta: ſꝫ ſolū charitas dei qͣ ſeip̄m diligit Math̓. v. Pr̄ vr̄ ꝑfectꝰ ē .ſ. ī dilectiōe de qua ibi loquebat̉. ¶ Scd̓a ꝑfectio ꝯſiſtit ī hͦꝙ totū cor hoīs ſeu affectus creature ſꝑ actualit̓ ferat̉in deū. ⁊ nunqͣꝫ ceſſet ab hoc actu. Et iſta ē ꝑfectō charitatis ſuꝑne pr̄ie ſeu ſctōꝝ. nec eſt poſſibilis infici ꝓpt̓diuerſas neceſſitates corꝑales ⁊ occupatiōes vite preſentis. in qͥbꝰ nō pōt tunc actu cogitari de deo. vt ī dormiendo ⁊ plura alia faciēdo. De hac ꝑfectiōe charitatis patrie intelligit̉ illud apl̓i ad Phil̓. iij. Nō ꝙ iā apprehenderim aut ꝑfectus ſim. Et j. Corin. xiij. Cū venerit quod ꝑfectū ē: euacuabit̉ quod ex ꝑte ē. Et illudAug. Perfectio charitatis nulla cupiditas. Eſt enimcupiditas affectus quicūqꝫ inordinatꝰ. ſine quo in vita preſenti nullus inuenit̉. niſi xp̄s ⁊ mr̄ eius. niſi ꝑ aliquā morulā. ¶ Terci a ꝑfectio .ſ. charitatis vie. p̄t eētriplex. Prima ꝯſiſtit in hoc vt hō ſtudiū ſuū deputetad vacādū deo ⁊ rebꝰ diuinis p̄termiſſis alijs niſi inꝙͣtū neceſſitas pn̄tis vite reqͥrit. Et iſta ē ꝑfectio charitatis poſſibilis ī via. de qͣ Aug. Charitas cū ad ꝑfectūvenit. dicit cupio diſſolui ⁊ eſſe cū xp̄o. Eſt alia ꝑfectōcharitatis viatoꝝ. q̄ eſt coīs oībꝰ hn̄tibꝰ charitatem. q̄ꝯſiſtit in hoc ꝙ aliqͥs cor ſuū totū habitualit̓ ponit indeo. ita .ſ. ꝙ nihil cogitet vel velit quod ſit diuine dilectiōi cōtrariū. Hec Tho. De hac pōt intelligi illud. j.Ioh̓. iijj. Perfecta charitas foras mittit timorē .ſ. ẜui
lē qͥ nō ſtat ī charitate quātūcūqꝫ minima. Talis em̄dolet de cōmiſſis ⁊ ꝓponit ī futuꝝ ab oībꝰ abſtinē mortalibꝰ ꝓpter deū. Ad hoc etiā facit dictū Hiero. de pe.di. ij. Charitas ī qͥbuſdā ꝑfecta ē. ꝑfectiſſima āt ī hacvita hr̄i nō p̄t. Tercia ꝑfectio .ſ. charitatis vie eſt media int̓ vtrūqꝫ. q̄ .ſ. tēdit ad primā. nō ſolū ſeruādo mādata dei qd̓ ꝑtinet ad ſecūdā: ſꝫ etiā obligādo ſe ad ꝯſilia pauꝑtatis. caſtitatis. ⁊ hmōi. de qͣ dr̄ Math̓. xix. ſivis ꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vēde oīa q̄ hēs ⁊ da pauꝑibꝰ. et ſequere me. vn̄ religio q̄ ordinat̉ ad primā ꝑfectionē: dr̄ſtatꝰ ꝑfectionis. In decre. de pe. di. ij. §. hͨ de charitateglo. ponit̉ alia diſtinctio de ꝑfectiōe charitatis vie. videlꝫ ꝑfectio qͦ ad ſufficiētiā neceſſariā ad vitā eternā. d̓qua de pe. di. iij. talibꝰ. Scd̓a ꝑfectio qͦ ad efficientiaꝫ.qua .ſ. ꝓducit̉ actꝰ ꝑfectiōis .ſ. ꝓpoſitū efficax ſuſtinendi martyriū. de qͣ Aug. Si qͥs habuerit tātā charitatēvt ꝑatus ſit ꝓ frībꝰ mori ꝑfecta ē ī eo charitas. Tercioꝑfectio quo ad ꝑſeuerātia actualē ī bono. de qua dicitGratianus in dicto. §. ꝙ intelligūtur auctoritates ille que vident̉ dice̓ ꝙ charitatē hn̄s non poſſit peccare.vt dicit Augu. Radicata eſt charitas. ſecurus eſto. nilmali ꝓcedere p̄t. de pe. di. ij. Et multa alia.De amiſſione cha .§. iiij.ritatis vidēdū ſi amitti poſſit. Si ꝑfectꝰ ſubito amittit. Ꝙͣtū ad pͥmū. q̄ſtionē iſtā format mgr̄ ſen. ī iij. diſ.xj. Et Gr̄anꝰ de pe. di. ij. ꝑ totū valde ꝓlixe eā ꝓſequēsUterqꝫ īducit plures aucͣtes q̄ vidēt̉ dice̓. ꝙ nō poſſitamitti. quas qͥdē male intelligētes hͦ aſſeruer̄t. Sꝫ ī hͦꝯcordāt oēs mgr̄i ſnīaꝝ cū theologis oībꝰ. ⁊ Gr̄anꝰ cūcanoniſtis cunctis. ꝙ charitas vie poſſit amitti ſimpl̓rloquēdo. qd̓ ꝓbat Gr̄anus ꝑ plura exēpla eoꝝ qͥ habuerunt charitatē valde ꝑfectā. ⁊ tn̄ qn̄qꝫ amiſerūt. lꝫ poſtea recuꝑauerūt ꝑ pnīam. vt exēplū ade qͥ habuit ꝑfectā charitatē. Et moyſes qͥ eā amiſit ꝓpter diffidētiā.ad aqͣs ꝯtradictiōis. Et ſil̓r Aaron ẜm Gr̄anū. Exemplū etiā dauid qͥ qͥmiſit adulteriū ⁊ homicidiū. de pe.di. ij. §. īducit ⁊. c. hieronymi. Si em̄ inqͥt. ⁊. c. gregorij.Ubi on̄dit lucifeꝝ cū ſotijs ī celo amiſiſſe charitatemAuctoritates āt q̄ vidētur ꝯͣriū dice̓ .ſ. ꝙ n̄ poſſit amitti ſūt he. j. Corin. xiij. Charitas nūꝙͣ excidit. Aug. charitas q̄ deſeri potuit. nūqͣ vera fuit. Idē. Charitas eſtfons ꝓpriꝰ ⁊ ſingularis bonoꝝ cui nō coīcat alienꝰ. Alieni ſūt qͥ audituri ſūt. Nō noui vos. Proſper. Cū charitate nemo peccare potuit. Et plura alia. ¶ Eſt autētriplex modꝰ rn̄dēdi ad dictas auctoritates ⁊ materiāqueſtionis. Primꝰ ē mgr̄i ⁊ gr̄ani. videlꝫ ꝙ pn̄t intelligi dicte aucͣtes de ꝑfecta charitate. ⁊ tūc oꝫ ꝙ ītelligat̉ꝑfecta charitas q̄ ꝑſeuerat ſꝑ vſqꝫ ī finē vl̓ de ꝑfecta cōfirmata ꝑ gr̄am. eo mō qͦ apl̓i ꝑ aduētū ſpūſſctī. ⁊ ſctīficati ī vtero. Scd̓s modꝰ rn̄dēdi eſt glo. Ioh̓. quē ſeqͥt̉Ray. cū qͥbuſdā alijs .ſ. ꝙ dicte auctoritates intelligūtur ꝯiunctim .i. ꝙ hn̄s charitatē dū ꝑmanet ī charitate. nō peccat .ſ. mortalit̓. Et ſic exponit Hiero. illud. j.Ioh̓. ij. Gīs qͥ natꝰ ē ex deo nō peccat. dū .ſ. ꝑmanet ī tali natiuitate ſeu filiatōe q̄ ē ꝑ gr̄am. de pe. di. ij. ſi eī inquit. Illud tn̄ apl̓i. Charitas nūqͣ excidit. intelligit̉ ꝙnō defic̄ ſic̄ fides ⁊ ſpes ī patria. Sꝫ ablata imꝑfectiōeeiꝰ q̄ nō ineſt eſſentialit̓: remanebit et actꝰ eiꝰ. Terciusmodꝰ dicēdi ē ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxiiij. qͥ ait. ꝙ triplicit̓ poſſumꝰ ꝯſiderare charitatē. Uno mō ex ꝑte ſpirituſſctī mouētis aīam ad diligēdū deū. Nā ꝑ charitatē ſpūſſctūs habitat ī nobis. Et ex hac parte charitashꝫ īpeccabilitatē ex v̓tute ſpūſſctī. qͥ infallibilit̓ oꝑat̉quodcunqꝫ voluerit. Un̄ impoſſibile eſt hec duo veraeſſe. ꝙ ſpūſſctūs velit aliquē mouere ad actū charitatis. ⁊ ꝙ ip̄e peccādo charitatē amittat. Scd̓o mō p̄t cōſiderari charitas ẜm ꝓpriā rōnē. ⁊ ſic charitas nō pōtniſi illud quod ꝑtinet ad rōnē charitatis. vn̄ charitasnullo mō p̄t peccare. ſicͣ nec calor p̄t infrigidare nec iniuſticia bn̄fact̓. Tercio mō p̄t conſiderari charitas ex