CCapitulum.XXI.

nam attulit̉ fructum aliud centeſimū ⁊cͣ. De hoc. sͣ. inc. de gradibus caſtitatis.Fructꝰ auteꝫ ſpūſſctī. §. j.enumerās apl̓s ad Gal̓. v. ponit. xij. dicēs. Fructꝰ ſpiritꝰ ſunt charitas. gaudiū. pax. patia. lōganimitas. bonitas. benignitas. māſuetudo. fides. modeſtia. ꝯtinentia. caſtitas. Hi ſunt fructus de quibꝰ Math̓. vij. Arbor bona bonos fructus facit. ⁊ figurāt̉ ꝑ. xij. fructꝰ ligni vite. quod vidit Ioh̓. Apocͣ. vlt̓. ex vtraqꝫ ꝑte fluiiij. Ex his dirigit̉ a ſpūſancto tota conuerſatio hoīevt ſit ꝟtuoſa. Et ꝑ prima tria dirigit̉ quo ad deū quieſt ſupra ſe. Per ſecūda tria dirigit̉ quo ad aīm ſuū qͥ ēintra ſe. Per tercia tria dirigit̉ quo ad ꝓximū qͥ eſt iuxta ſe. Per vltima tria quo ad corpus ſuū quod eſt infra ſe. ¶ Eſt gͦ primus fructꝰ charitas. ī quo datur ip̄eſpūſſāctus quaſi ī ſua ſil̓itudine cū ⁊ ipſe ſit amor. adRo. v. Charitas dei diffuſa ē in cordibꝰ noſtris ꝑ ſpm̄ſct̄m. Dr̄ autē charitas quaſi chareitas. ſeu chara vnitas. qꝛ facit vnionē anime cū deo. ⁊ trāſformari ī ip̄mper affectū. ⁊ tenere ip̄m chaꝝ ſuper omnia. Ubi ē theſaurꝰ tuus ibi ⁊ cor tuū. ait xp̄s Math̓. vj. Et ideo qͥacharitas facit hoīem deū reputare vt ſuū ⁊ ſūmū theſauꝝ chariſſimū tota cogitatio ⁊ affectio cordis eſt adip̄m. Ipſa charitao figurat̉ ꝑ ignē ī veteri lege. quemdeus p̄cepit ſemꝑ in altari cordis noſtri ardere. Et inſpecie ignis pleniſſime fuit data a ſpūſancto apoſtol̓.Ignis autē ſemꝑ flamā dirigit ſurſum. Et cor noſtꝝē ad modū flamē ignis. vt ipſa forma eiꝰ doceat te adipſum affectū tuum dirigere. Ignis ſemper eſt in motu. ⁊ ē maxime actiuus. nunqͣꝫ ſatiatur lignis. ⁊ cū hocincinerat. Sic amor dei inquit Greg. ī omel̓. nunꝙͣ eſtocioſus. Operatur em̄ magna ſi ē. Mouet em̄ amor deiad cogitandū de deo. ⁊ quo poſſit ei placere magis. adcogitandū miſerias proximi ad orandū ꝑ eo. Quādoqꝫ monet ad admonendū eū ⁊ corrigendū. Qn̄qꝫ monet ad ſeruiendū ſibi ⁊ operandū ꝓ deo. Et cū multabona faciat nihil ſibi videtur facere. ſed ſemꝑ appetitmaiora facere. Ipſa facit hominē humiliare recognoſcendo defectus ſuos. ⁊ ſe eſſe cinerē. Un̄ Abrahā cuꝫex plenitudine ſpūſſancti meruiſſet locutionē familiarem cum deo dicebat. Loquar ad dn̄m meū cum ſimpuluis ⁊ cinis. ¶ Secūdus fructus .ſ. ꝓcedēs a primoeſt gaudiū. ad Ro. xij. Gaudiuꝫ in ſpūſancto. Un̄ generatur gaudiū quod idē ē quod delectatio. certe ex p̄ſentia vel habitione rei amate. Et quātomagis illudamat̉. tāto maius gaudiū. Auarus q̄ ſumme amat pecuniā qn̄ gaudet. vtiqꝫ qn̄ adipiſcitur magnā pecuniam. Mulier q̄ multū amat filiū ſic̄ triſtat̉ ex abſentiafilij. ita multū gaudet ex pn̄tia filij. Qui hꝫ charitatēvtiqꝫ hꝫ deū pn̄tem. ⁊ eū poſſidet. qꝛ qͥ manet ī charitate ī deo manet ⁊ deus ī eo. j. Ioh̓. iiij. Habēdo ergo eūquē ſumme amat. non poteſt nō gaudere. ⁊ ſic bonumquod amat ē ſummū excedēs om̄e bonū. ita ⁊ gaudiūeius excedit omne mundanū gaudiū. O ꝙͣuanū ē gaudiū ⁊ omnis delectatio mūdi. Gaudiū hypocrite inſtar puncti. qͥ eſt qͥd indiuiſibile. Ipocrita mūdus eſtqui bonus videtur ⁊ ē malus. ⁊ coīter terminat̉ in triſticiā. Ecc̄s. Extrema gaudij luctꝰ occupat. qꝛ cōſcīaremordēs ⁊ pena ſeqͥtur. Sed vt dicit Bern̄. Illudēveꝝ gaudiū quod nō de creatura ſꝫ de creatore ꝯcipit̉.cuiꝰ comꝑatiōe om̄e pulcꝝ fedū. om̄e dulce amaꝝ. omne quod delectari pōt moleſtū. Et iſtud gaudiū d̓ deofacit hoīem fortiter. faciliter et ꝑfecte oꝑari. qꝛ vt dicit ſapiens. Delectatio ꝑficit opus. Et aliqn̄ tantū ē.vt occultari non poſſit. vt patet in Elyſabeth que repleta ſpūſancto ex gaudio immenſo quod ſenſit. exclamauit voce mogna laudando virgineꝫ. Et ipſa virgocanticū expreſſit dicens. Exultauit ſpiritus meus ⁊cͣ.¶ Tercius fructus ē pax. Unde in figuram columba(in cuius ſpecie apparuit ſpūſſanctus ſuper xp̄m ba-

ptizatuꝫ) attulit ramū oliue quod eſt ſignū pacis adNōe in archā. ſine pace nō poteſt hr̄i verum gaudiū.Pax ait Aug. xix. de ciui. dei dulce nomē ſꝫ dulcior resOmnia em̄ clamāt pacē. ⁊ ꝑmaxime eā deſiderat creatura rationalis. Sꝫ pax temꝑalis qͣntū exulauerit amundo tu vides. vndiqꝫ bella fremunt. Et ratō eſt qꝛtu nō vis habere pacē cum deo ſꝫ guerrā ꝓpter peccatatua. Pct̄a vr̄a. inquit Iſa. diuiſerunt inter vos ⁊ deuꝫveſtꝝ. Et ideo tibi aufert pacē tꝑalem. Dimitte pct̄areuertere ad pnīam. quere habere puraꝫ conſcīam. vtmens ſit libera a paſſionibus. ⁊ omnes ſenſus tui ſintvniti in vnū .ſ. ad conformandū te voluntati diuine. ⁊habebis verā ⁊ magnā pacē. Ꝙͣuis em̄ per totū mundū eſſet pax. ⁊ haberes quicqͥd velles de rebus temꝑalibꝰ. ſi non haberes deū ꝑ gratiā. adhuc nō haberes/ pacē ⁊ quietē. Aug. Omnia ſunt aſpera. ⁊ tu ſolusles requies. ⁊ inquietuꝫ eſt cor noſtꝝ donec requieſcat in te.¶ Conſequēter ſpūſſanctus ordinat animū tuum inſe ꝑ alios tres fructus. Eſt gͦ quartus patīa per quaꝫanimus dirigitur ī diuerſis. de conſe. diſ. iiij. om̄s. Cuꝫſpūſſanctus cordi infundit̉. cor fidele ad prudentiā etconſtantiā dilatat̉. In patīa vr̄a poſſidebitis aīas veſtras. ait xp̄s Lu. xxj. Nā ſine patīa aīaꝫ non hēs ī tualibertate ſꝫ ſeruā triſticie. Princeps apl̓oꝝ tꝑe paſſionis fuit ita debilis ⁊ incōſtās. ꝙ ad vocē ancille negauit. ⁊ ſocij ſui relicto mgr̄o fugerūt. ſꝫ poſt aduentumſpūſſctī. ita firmati ſunt in patīa. ꝙ flagellati. incarcerati. ꝯminati d̓ morte ꝓpter p̄dicationē. nō dimittebātillā. Et nō ſolū non cōtriſtabant̉ de illis aduerſis. ſedibāt apl̓i gaudentes a ꝯſpectu ꝯſilij ⁊cͣ. Act̉. v. O qͣꝫneceſſaria ꝙͣutilis eſt iſta patīa. Grego. in lib. dyalogoꝝdicit. ꝙ eſt maius patīa qͣꝫ facere miracula ⁊ expelleredemones. Et tatio eſt. quia in faciendis miraculis homonil ponit de ſuo. ſed deus operat̉ vtens homine vtinſtrumento. ſed in patientia oportet ꝙ ponas de tuoꝙ diſponas cor tuū ad patiendū ⁊ non contriſtandū īaduerſis. ita ꝙ ratio abſorbeat̉. Per miracula ſolū facta nullus ingredit̉ paradiſum. qꝛ ꝯmune ē illud bonis ⁊ malis. ſed patīa te ducit ad patriā. Per miracula mouent̉ hoīes ad āmirationē. ꝑ patīam etiā ad imitationē. Quō cognoſcis tu ſi veges ē plena vel vacuavino. ꝑ hoc videlꝫ. qꝛ ſi ꝑcutiendo digitis reſonat vacuā cognoſcis. ſi rumorē non facit plenam intelligis.Sic qn̄ ex cōtactu tribu lationū tu ſonas murmurando. conquerendo. blaſphemando. contriſtando. oſtendis te vacuū vino ſpūs diuini. ſꝫ qͣndo patiēs es plenꝰes. ¶ Quintus fructus ꝑ quē firmatur animus ī diutina ꝑpeſſione tribulationis. ⁊ dilatione p̄mioꝝ. dicit̉lōganimitas. ij. ad Coꝝ. vj. Exhibeamꝰ noſmetipſosſicut dei mīſtros in longanimitate. Et poſtea in ſpūſancto. Sicut exꝑientia docet. qn̄ quis videt ſibi paratā aliquā magnā tribulationē. ſi modicū eſt duraturadiſponit ſe ad ſuſtinendū ex breuitate tꝑis ſeip̄m ꝯfortās. Sꝫ ſi diu hr̄et tolerare. animus incipit deficere excōſideratione diuturnitatis. Sil̓r qn̄ qͥs ex magno labore ſibi ꝓpoſito alicuius artis. attēdit ſubito ſibi cōferri magnū lucꝝ. vigoreſcit animus ad laborē ꝓpterſubitū p̄miū. Sꝫ ſi ꝓmitteret̉ inde ad multos annosp̄miū. cū multo tedio ſe poneret ad illū. ⁊ vix. Sic adꝓpoſitū. Cū conſiderat animus fidelis. ꝙ oportet euꝫmulta aduerſa pati. nō ſemel vel ꝑ annū. ſed ꝑ totū vite ſue tempus. ⁊ deficiēte vna ſuccedit alia. Ac etiā. qꝛlabor ē magnus. ad ieiunandū orandum. elemoſynasdandū. alia mandata ſeruandū. nec poſt reddit̉ merces ſubito. ſed in fine vite. ex iſta dilatione animꝰ quaſi deficit. ⁊ vix ponit ſe ad iſta. Sed ſpirituſſanctus ꝑlonganimitate facit eum firmū ne deficiat. Et hoc cōſiderando breuitatē totius vite humane. que ſi ſit cētū annoꝝ. eſt vt vnus dies reſpectu alterius vite. Attendendo etiā ꝙ interea ſemꝑ poteſt lucrari. ⁊ multūſpūaliter. ⁊ qꝛ ſic bn̄placitum eſt deo. cui ratio natu-