¶ Capitulū.XVII.

ſibi cōſiliarijs ſuis. ꝙ ꝓditioſe hͦ egerat dauid. non adcōſolandū. ſꝫ ad expiorādū. Un̄ raſis eis barbis ꝓ medietate ⁊ veſtibꝰ eoꝝ abſciſis vſqꝫ ad nates. remiſit addauid. Sꝫ ob talē iniuriā factā. miſit Ioab cū exercitu ſuo ꝯͣ rabath ciuitatē pͥncipalē āmonitaꝝ. ⁊ ea capta fecit magnā ſtragē. vt hr̄. ij. Regū. x. Et de iudeisdicit Egiſippꝰ. Preuaricati ſunt leges oīm hoīm. ipſorū etiā barbaroꝝ. qm̄ apud ipſos qͣꝫ qͥ neſciūt hūanitatē inuiolabiles legati habent̉. dū vindicta celeſtisformidat̉. ⁊ tanti ſceleris vltor deꝰ timet̉. hͦ gͦ admiſer̄taduerſarij nr̄i .ſ. iudei. ꝙ nec humane nec diuine legesmultū relinquūt. hec ille. Et forte loquit̉ de apl̓is qͦsiudei ꝑſecuti ſunt multipl̓r qͥ erāt legati dei. Un̄ apl̓sPaulus. Legatione fungimur deo exhortāte per nos.¶ Ꝙtū aūt ad terciū dr̄ Accͣi. xxxiij. Si eſt tibi ſeruꝰfidelis. ſit tibi qͣſi aīa tua. ⁊ qͣſi fratrē ſic tracta illum.Fidelitas aūt ſerui ſeu diſpēſatoris on̄dit̉ circa bonaſibi cōmiſſa in tribꝰ. vt .ſ. nō diſſipet. nō defraudet. ⁊ vtmultiplicet. Primo cauere dꝫ cui cōmiſſa ē aliqͣ diſpēſatio. vt nō diſſipet bona dn̄i ſui. Un̄ in euāgelio. Uillicus qͥ diffamatꝰ fuit ꝙ diſſipaſſet bona dn̄i ſui. amotus fuit a diſpēſatione Luce. xvj. Et apl̓s. j. ad Coꝝ.iiij. ait. Hic iā querit̉ int̓ diſpēſatores vt fidel̓ qͥs inueniatur. q. d. Rari ſunt qͥ nō diſſipēt. Qn̄ in tꝑalibꝰ diſpenſator nō expēdit vtilit̓ bona dn̄i ſui. diſſipator eſt.Et ſil̓r qͥlibet p̄latus qͥ dat bn̄ficia officia diſpēſationes ꝯͣ iura cōmunia ⁊ ſacr̄a indebite. nō eſt diſpēſatorſꝫ (vt dicit Bern̄.) diſſipator. Et ſil̓r in bonis tꝑalibꝰvel naͣlibꝰ vel ſpūalibꝰ. qͥ dn̄s cōceſſit. fecit nos ſuos diſpēſatores. Sꝫ cū male eis vtimur. diſſipamꝰ bona dn̄inr̄i. ſic̄ filius ꝓdigꝰ qͥ diſſipauit ſb̓am ſuā Luc̄. xv. Secundo ẜuus diſpēſator dꝫ cauēne defraudet ſibi accipiendo bona dn̄i ſui ſicut fecit iudas. qͥ portabat locūlos. .i. burſaꝫ ſeu ſcarzellā pecunie q̄ elemoſynalit̓ dn̄o⁊ diſcipul̓ tradebat̉. de qͦ dicit euāgeliſta ꝙ fur erat. etea que mittebant̉ in loculis portabat Ioh̓. xv. Id eſtaſportabat donū ꝓ ſe ⁊ familia ſua. Sig etiā qͥlibet debonis operibꝰ ſuis totū dꝫ deo retribuē ab eo recogͦſcēdo. nō ꝑtē furādo videlꝫ attribuē v̓tuti vel inqͥrendogloriā hūanā. Un̄ Bern̄. Fidel̓ reuera famulꝰ es. ſi demulta gl̓ia dn̄i tui. etſi non exeunte a te. tn̄ trāſeunte ꝑte. nil manibꝰ tuis adherere ꝯtingat. Tercio bonꝰ ⁊ fidelis diſpēſator n̄ ſolū dꝫ ꝯſeruare bona dn̄i ſui. ſꝫ etiāaugmētare. inqͣtū pōt licite. ſic̄ fecit Iacob erga labāſoceꝝ ſuū. Et Ioſeph erga phutiphar dn̄m ſuū. qͥ diſpoſitionē totiꝰ domꝰ ſibi cōmiſerat. ⁊ oīa multiplicabant̉ ī manibꝰ ſuis. Nec cū nouerat Ioſeph niſi panēqͦ veſcebat̉ Gen̄. xlj. Sic ⁊ qͥlibet gr̄as ſibi a deo collatas varias. ſiue multas ſiue paucas. dꝫ ſolicite ꝓcurare vt eas multiplicet in gr̄a creſcēdo. vt talēta ſibi cōmiſſa. Nā vt hr̄ in ꝑabola euāgelica Math̓. xxv. Quiqͥnqꝫ talēta acceperat. qꝛ lucratꝰ ē cū eis alia qͥnqꝫ. gratioſe in redditōe rōnis ſibi dictū fuit. Euge ſerue bone ⁊ fidel̓. qꝛ in pauca fuiſti fidel̓ ſupͣ multa te ꝯſtituāintra in gaudiū dn̄i tui. Et ſil̓r dictuꝫ fuit ẜuo qͥ cumduobꝰ ſibi cōmodatis fuerat duo alia lucratꝰ. Qui v̓ovnū ſolū receptū. nō multiplicauit cū illo negociādo.ſꝫ illd̓ abſcōdit inuectiue ſibi dictū fuit. Serue nequā⁊ piger. qͣre nō dediſti pecuniā meā ⁊cͣ. Et ablato ſibitalento. fuit miſſus in tenebras. Un̄ ⁊ De. in canonica ſua. Si qͥs accepit grām in alterutꝝ illā admīſtrātes vt boni diſpēſatores ml̓tiformis gr̄e dei. Et Apoc̄.ij. dr̄. Eſto fidel̓ vſqꝫ ad mortē. ⁊ dabo tibi coronā viteFidelis .ſ. bene diſpenſando tibi cōceſſa.¶ De liberalitate inqͣtū differta miſcd̓ia. Cap̄i. xvij.Iberalitas cōnumeratur int̓ v̓tutes ānexas iuſticie ab andronico paripathetico. vt refert beatus Tho.

ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxx. Et Amb̓. dicit in li. de offi. ꝙ in euangelio multas diſciplinas accipimꝰ iuſte liberalitatis.Circa qd̓ ſciendū vt clareſcat de materia eiꝰ et de noīeqͣre ſic nuncupet̉. ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxvij. ar. ij. Uuplex eſt obiectuꝫ ſiue materia liberalitatis. Prima etīmediata materia eiꝰ eſt interior paſſio .ſ. affectꝰ ad pecuniā. Scd̓a exterior materia ē pecunia. Rō huiꝰ ē. qꝛliberalitas nō attendit̉ in quātitate dati ſꝫ in affectudātis. Affectꝰ aūt dātis diſponit̉ ẜm diſpoſitōnē amoris ⁊ cōcupīe. ꝑ modū delectatōis ⁊ triſticie ad ea quedant̉. Et id̓o īmediata materia liberalitatis ē paſſiointerior. pecunia aūt exterior eſt obiectū p̄dictaꝝ paſſionū. Et ẜm hͦ dicit ph̓us in. iiij. ethi. ꝙ liberalitas vieſſe q̄dā medietas circa pecuniā. Dr̄ aūt liberalitas exeo. ꝙ ad liberalē ꝑtineat emiſſiuū eſſe ẜm ph̓m in. iiij.ethi. Un̄ ⁊ alio noīe liberalitas largitas noīat̉. qd̓ qꝛlargū eſt. nō eſt retentiuū. ſꝫ emiſſiuū. hͦ idē ꝑtinere vr̄ad nomē liberalitatis. Cuꝫ em̄ aliqͥd emittit qd̓ āmodo illud a ſua cuſtodia ⁊ dominio liberat. ⁊ aīm ſuū abeius affectu libeꝝ eſſe on̄dit. Ea aūt que emittunt̉ abvno homine in aliū. ſunt bona poſſeſſa q̄ noīe pecunieſignificant̉. Nā vt dicit Augꝰ. ⁊ habet̉. .j. q. iij. TotūQuicqͥd hoīes in terra hn̄t. qͦꝝ ſūt dn̄i. pecunia vocat̉qꝛ et antiqͥ quicqͥd habebāt. in pecunia habebāt. Un̄pecunia a pecu. Et ſic pecunia dr̄ eſſe materia liberalitatꝭ. ¶ Ꝙ aūt liberalitas ſit v̓tus. declarat be. Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cxvij. ar. j. Sicut dicit Auḡ. in li. de liberearbi. Uti bene rebꝰ qͥbꝰ male vti poſſumus. ꝑtinet adv̓tutē. Poſſumꝰ aūt vti bn̄ ⁊ male. nō ſolū potentijs ⁊paſſionibꝰ. ſꝫ etiā his q̄ exͣ nos ſūt .ſ. rebꝰ tꝑalibꝰ ꝯceſſisnob̓ ad vſum ⁊ ſuſtētationē. Et ideo bene vti his rebꝰcū ꝑtineat ad liberalitatē. pꝫ ꝙ ſit v̓tus. Ꝙ autē dicitph̓s in. iiij. ethi. Liberal̓ nō ē reſpicē̓ ad ſeipſum. ita ꝙſibi minora derelinqͥt. Nō ſic ē intelligēdū ꝙ ſic alijsintēdat. ꝙ aīo ſe ⁊ ſuos deſpiciat. qꝛ hͦ eſſet ꝯͣ inclinationē naturalē ⁊ ꝑ ꝯn̄s nō v̓tuoſū opus. Sꝫ cū pauca vniſufficiāt. id̓o plura q̄ liberal̓ in alios expēdit ꝙͣ ſibi cūhabūdat rebꝰ. Debet aūt hō ſꝑ magis ꝓuidere ſibi inſpūalibꝰ bonis in qͥbꝰ vnuſquiſqꝫ ſibi ꝓuidere pōt. nonautē vnuſqͥſqꝫ pōt ita ſibi vel alijs de tꝑalibꝰ ꝓuidere.Un̄ Amb̓. in li. de offi. Probāda ē illa liberalitas. vtꝓximos ſeminis tui n̄ deſpicias. ſi illos egē cognoſcasMelius ē em̄ vt ipſe ſubuenias tuis. quibꝰ pudor ē abalijs ſumptū poſce̓ neceſſitatis. Nō tn̄ vt illos diuitesfacias. hr̄. in decre. diſ. lxxxvj. non ſatis. Et qꝛ ẜm ph̓min. iiij. ethi. nō ẜm ſb̓am .i. facultatē diuitiaꝝ dr̄ liberalitas. ſꝫ magis ẜm dātis habitū. Id̓o etiā pauꝑ qͥ nonhꝫ ad dandū alijs. pōt hr̄e liberalitatē ꝙͣtū ad habitūqꝛ pōt hr̄e talē diſpoſitionē mentis. ꝙ ſi hr̄et facultates. largiret̉ ⁊ rōnabil̓r diſpēſaret. Qd̓ etiā dicit ph̓sin. iiij. ethi. Liberalis nō ē acceptiuus vel cōſeruatiuꝰpecunie. ſꝫ emiſſiuus. Nō ſic ē intelligēdū ꝙ liberalisemittat facultates a ſe. quin retineat vnde ſuſtentet̉. ⁊vn̄ v̓tutis oꝑa exeqͣt̉ quibꝰ ad felicitatē ꝑuenit̉. UndeAmb̓. Dn̄s nō vult ſimul effundi opes. ſꝫ diſpēſari. niſi forte ſicut helizeus qͥ occidit boues ⁊ pauꝑes ex eo recreauit. qd̓ habuit vt nulla cura domeſtica teneret̉. dilxxxvj. nō ſatis. Qui etiā multa cōſumunt intꝑantiaſunt ꝓdigi nō liberales. Et ſil̓r qͥ expēdūt ꝓpter q̄cūqꝫpctā. Qui etiā cā iactātie in aliqͣ impia oꝑa expēduntnō ſunt vere liberales. Un̄ Amb̓. in li. de offi. Pulcraeſt etiā liberalitas. nō cōſiliādi fauoris gr̄a vltra modū effluere. Quicqͥd em̄ ex affectu ſincero ⁊ puro prumittit̉. hoc decoꝝ eſt. di. lxxxvj. nō ſatis.De actu liberalitatisᵐ. §. j.hͦ aūt eſt bene vti pecunia. Pro cuiꝰ declaratione dicitTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxvij. ar. iij. ꝙ ſpēs actꝰ ſumit̉ ex obiecto. Obiectū aut ſeu materia liberalitatis ē duplexInterior .ſ. vt ꝓpria materia ⁊ magis ꝓpinqͣ. Et hͨ ſūtpaſſiones quibꝰ hō afficit̉ ad pecuniā. Et exterior ma