.XII.¶ Titulus

vel ſequit̉. ſed qͥ ꝑtinacit̓ defēdit hereticꝰ ē cēſendus.Un̄ ſi qͥs nō ꝑtinaci malicia ſentiret aliqͥd contra fidem ſed ignorātia ꝑatus corrigi ſi qd̓ ſentit falſumoſtenderet̉ ſibi eſſe contra fidē vel ſacrā ſcripturamvel determinationē eccl̓ie. tal̓ nō eēt hereticꝰ. Hoc d̓cit Aug. xxiiij. q. iij. Dixit apl̓s. Et ideo ip̄e Aug.cebat. Errare potero hereticꝰ nō ero. qꝛ .ſ. erat partus corrigi cum ſibi fuiſſet oſtēſus error. Et ideo cōſtat ꝙ quotidie inter doctores circa diuina ſunt varie opiniones ⁊ aliqn̄ cōtradictorie. ita ꝙ neceſſe eſtalterā eſſe falſam. ⁊ tn̄ nulla eaꝝ reputat̉ falſa donecꝑ eccl̓iam altera ꝑs fuerit determinata. arg. xxiiij. q.iij. Qui in eccl̓ia. ¶ Sciendum tamē ꝙ ꝑtinacia noē tm̄ iudicāda ī ext̓eriori actu. vtputa ꝙ ille ſolus reputetur ꝑtinax ī errore qui verbis aut ſcriptura monitus reſiſtit. īmo etiā videt̉ ille ꝑtinax qͥ cōtra p̄dicatā ī eccl̓ia veritatē latenter diu ꝑſiſtit. vel vſqꝫ admortem ꝑdurat. qꝛ talis nō videt̉ ꝑ ignorantiā ſed ꝑobſtinatā maliciā ī tali errore tāto tꝑe ꝑſeueraſſe. etideo eccleſia tales preſumit hereticos. Et ex his patet ꝙ opinio fraticellorū dicentiū xp̄m ⁊ apl̓os nonhabuiſſe aliquid etiā in cōmuni qͣꝫtuꝫ ad ius ⁊ dominiū ē heretica. vt clare dicit Ioh̓es .xxij. ī extrauagāti. Cum inter nōnullos. Certū eſt em̄ ꝙ xp̄us ⁊ apoſtoli habuerunt aliqͥd qͣꝫtum ad vſum facti. ⁊ oppoſitū ꝑtinaciter aſſerere ē hereticū. qꝛ directe contraſacrā ſcripturā. Certū eſt etiā ꝙ nūc aſſerere ꝑtinacit̉ ꝙ ī rebꝰ qͣs habuerūt xp̄s ⁊ apl̓i habuerūt vſū facti denudatū oī iure ē hereticum. alioqͥn fuiſſet vſusnō iuſtus. Quod pꝫ ſic. qꝛ aſſerere ꝑtinacit̓ ꝯtra det̓minationē eccl̓ie ī his q̄ ad fidē ⁊ ſalutē ꝑtinēt ē hereticū. vt ſupra dictū ē. ſed hodie ꝑ eccl̓iam ē det̓minatū ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i ī rebo quas habuerūt nō potuerūtvſū nudū facti habere denudatū om̄i iure. alioqͥn fuiſſet nō iuſtus. quod de xp̄o ⁊ apl̓is nephas eſt diceregͦ patet nūc illā opinionē eſſe hereticā. ¶ Sed dubium eſt an iſta aſſertio ꝙ xp̄s ⁊ apl̓i nihil habueruntin cōi ꝙͣtum ad iuſtū dominiū an̄ determinationemeccl̓ie eēt hereticū. Poſſet em̄ videri ꝙ nō. tū qꝛ dn̄snr̄ .ſ. Ioh̓es. xxij. dicit ī dicta conſtitutiōe. Deincepshabeat̉ heretica dicta opinio. gͦ videt̉ ſupponere qd̓an̄ nō erat. Tū qꝛ iſtud nō erat ꝯtra aliquod cōtentū exp̄ſſe ī ſacra ſcriptura nec cōtra determīatiōꝫ eccleſie. īmo prima facie det̓minatō eccl̓ie videbat̉ magis ad hͦ declinare ī decretali. Exijt. Tū qꝛ licet hocpoſſet deduci ex ſcriptura aſſumendo vnā ꝓpō ſitōeꝫq̄ videbat̉ euidēs .ſ. ꝙ vſus denudatus omni iure eſtvſus nō iuſtus. ⁊ alia ꝓpoſitionē q̄ habet̉ ī ſcriptura.ſcꝫ ꝙ ip̄i habuerunt iuſtū vſum. Tn̄ cōcluſio .ſ. ꝙ haberet ius ⁊ dominiū nō negabat̉ ꝓpter ꝓpoſitionē cōtentā in ſcriptura. ſed ꝓpter aliā ꝓpoſitionē quā reputabant falſam que nō habet̉ ita clare ex ſcripturaſcꝫ ꝙ vſus denudatꝰ omni iure ſit nō iuſtus. Et ideoſicut negare iſtam non videbatur hereticum. ſic necnegare illam que ſequebatur ex ea videbatur hereticum an̄ determinationē eccl̓ie. Quicqͥd auteꝫ ſit dhoc certum eſt ꝙ nunc eſt hereticū. Et ꝙ ſemꝑ illudfuit falſum .ſ. ꝙ xp̄s et apoſtoli nihil habuerūt etiā īcōi qͣꝫtum ad ius ⁊ dominiū. Circa illam conſtitutionē. Exijt. de verbo. ſig. li. vj. que fuit Nicolai papequa dicitur ꝙ expropriatio omniū reꝝ in cōmuni etin particulari ꝓpter deum eſt ſancta ⁊ meritoria. ⁊ q̄xp̄s ⁊ apl̓i nil habuerunt in cōi ꝙͣtum ad dominium.Dicunt aliqͥ ꝙ ip̄a ē reuocata ꝑ ipſā extrauagantemIoh̓is. xxij. que incipit. Quia nōnunꝙͣ. ⁊ ideo argumentum ſumptū ab illa decretali Exijt. in cōtrariūnō cōcludit. Ueꝝ ē ꝙ aliqua decretal̓ pōt dici reuocata dupl̓r. Uno mō tanqͣꝫ falſa. ſicut qn̄ determinatur expreſſe eſſe falſum quod in illa decretali cōtinebatur. Et ſic dicunt ꝙ illa decretalis Exijt nō eſt re-

uocata ꝑ illaꝫ Ioh̓is. xxij. Quia nōnunꝙͣ. Alio moͣpōt dici reuocata qꝛ dubia .ſ. contenta in illa ſub dubio reuocātur. ⁊ ſic dicunt ꝙ fuit reuocata. quod declarāt ſic. Illa decretalis dicit̉ reuocata tāqꝫ dubiacirca quā ⁊ contenta in ea contingit contrario opinari. Sed ſic ē de illa decretali Exijt. vt patet ꝑ conſti. Quia nōnunqͣꝫ. gͦ ē tanꝙͣ dubia reuocata ⁊ ꝑeiꝰ auctoritati nō ē neceſſario ſtādū. Sed iſta īnon euadit difficultatē rōnis que inde elicit̉. poſitoem̄ ꝙ ſit reuocata ſiue tāqͣꝫ dubia ſiue tanqͣꝫ falſa. qd̓forte nō ē veꝝ ſimpl̓r. adhuc tn̄ remanet difficultasſcꝫ ꝙ eccleſia aliqn̄ diffiniuit in fide ⁊ moribus aliqͣeſſe vera. ⁊ poſtea diffiniuit oppoſitum. ⁊ ꝑ cōſequēseccl̓ia aliquādo errauit ⁊ alios errare fecit. Nec ꝑ cōſequēs ſemꝑ fuit v̓go immaculata ⁊ ſine ruga. quodvidet̉ abſurdū. Et ideo rn̄det̉ aliter ad. c. Exijt. qͥaſicut dr̄ extra de bap. et eius effec. c. Maiores. qn̄ occurrit aliquod dubiū in articulis fidei vel in ſcriptura ſacra. licet declaratio magiſtralis poſſit ꝑtineread doctores. tamē declaratio ⁊ determinatio auctoritatiua ⁊ finalis cui omnes habēt acquieſcere ꝑtinetad dominū papam. quod clare demonſtratū ē Act̉.xv. vbi orta diſſenſione vtrū legalia deberent ſeruari cum euangelio. conſuluerunt Petꝝ ⁊ alios apoſtolos qui erant in Hieruſalē. ⁊ Petrus ſicut princepsapoſtoloꝝ decreuit legalia nō eē ſeruanda. Nec obſtat quod ibidem dicit. Ego iudico non inquietarieos ⁊c. quia Petrus primo decreuit. poſtmodū Iacobus ſicut loci illius ep̄us. ad oſtēdendū ꝙ Petrꝰibi ſicut ⁊ in tota eccl̓ia iuriſditionē ordinariam habebat. Iaco bus autē in loco illo nō quidē equaleꝫſꝫ ſubordinatā. qꝛ illa erat ſub illa Petri ⁊ ſucceſſoꝝeius. Alij autē apl̓i ibi iuriſditione non habebant.Itē certū eſt ꝙ ſnīa Iacobi nō potuit artare extraterminos ſue iuriſditionis. ſicut ſnīa vnius ep̄i nō ligat hoīes in altera dyoceſi manētes. Sed illa ſentētia Petri obligauit vniuerſos ꝑ totum mundū conſtitutos. ergo ſnīa fuit in toto orbe vniuerſaliter p̄ſidentis. Ille autē erat ſolus Petrus. quare ⁊c̄. Si ergo cum occurrunt dubia circa ſacrā ſcripturā vel articulos fidei. declaratio ⁊ determinatio ad dn̄m papam ꝑtinet. Multofortius cū dubia occurrunt circa intellectū alicuius conſtitutionis ꝑ ipſum vel p̄deceſſorē ſuum edite. declaratio ⁊ determinatio pertinet ad ipſum. Et hoc exp̄ſſe dicit Gracianus. ij.j. §. Ex his omnibus. videlicet. Ille ſolus habet ꝑteſtatē interp̄tandi canones. qͥ habet ius condendi.Cū glo. Hodo circa dicta illius conſtitutōis Exijt.cōtingebat dubitare de pauꝑtate xp̄i ⁊ apoſtolorū.Et ideo Ioh̓es. xxij. ⁊ rei veritatē ⁊ veꝝ intellectuꝫillius conſtitutionis voluit declarare. Et ideo qͣꝫtūad hoc nō contradicit illi cōſtitutōi Exijt. ſꝫ declarat. Cum ergo dicit̉ ꝙ in illa decret̓. diffinit̉ ꝙ xp̄us⁊ apl̓i non habuerunt nec in ꝓprio nec in cōmuni aliquid qͣꝫtum ad dominiū. Dico ꝙ nō eſt verū ſimpl̓r.vel ſi alicubi hoc diceret̉. intelligendū eſſet qͣꝫtuꝫ adbona immobilia. Et hoc videtur dicere tex. Luc̄. ix.cū dicit̉. Filius homīs nō habet vbi caput ſuū reclinet. Xp̄s em̄ ⁊ apl̓i nō habuerunt domū. agrum vel p̄dia. ſed bn̄ eoꝝ precia. Et credo ꝙ iſta glo. ſit ita bona ſicut illa quam dāt doctores cōmuniter ſuꝑ verbo illius conſtitutionis. extra de ſta. mō. Cū ad monaſteriū. ꝙ .ſ. cōtra caſtitatē vel pauꝑtatē monachorū papa nō pōt diſpēſare. nō pōt .i. nō debet. ſic multi ſolēnes doctores gloſant. Quod ergo dicit̉ in illaconſtitutione Exijt. §. Porro dicimus. ꝙ abdicatōomniū rerum in ꝓprio ⁊ in cōmuni ꝓpter deū eſt ſancta ⁊ meritoria qua primi fundatores ⁊cͣ. Dico ꝙ intelligendū eſt omniū reꝝ .ſ. immobiliū. Et eodē modo ad illud quod ibi dr̄ ꝙ hanc expropriationē xp̄s ⁊