.XII.¶ Titulus

nare in feſto; nō in vigilia. In ſcd̓o caſu dicenduꝫ ꝙdꝫ ieiunare in dn̄ica. cuiꝰ rō eſt. qꝛ votū licitū ⁊ ꝟtuoſum obligat. hͦ aūt eſt hꝰ. ar. di. lxxvj. Utinam. Necob. ꝙ tali die ꝓhibet̉ ieiunari diſt. xxx. Siqͥs tanꝙͣ.c. Siqͥs p̄ſb̓r. qꝛ hec ꝓhibitio fit ꝯtra illos qͥ ieiunāin ꝯtemptū diei dn̄ici. vel ex aliquo errore hereticoꝝſeu ſuꝑſtitōne. Naꝫ ex deuotōe lꝫ. In tercio caſu dicendū eſt ꝙ dꝫ ieiunare in dn̄ica. cuiꝰ rō eſt. qꝛ cuꝫ vouerit ieiunare in die feſto ⁊ nō in vigilia feſti. magisꝓbabile eſt ꝙ intendat implicite ieiunare ieiunio eiultatōnis ꝙͣ ieiunio. afflictōnis ⁊ ꝑ ꝯn̄s idem iudicium eſt in hͦ. iij. caſu qd̓ in. ij. In. iiij. caſu videt̉ ꝙ magis ꝯſulendū eēt tali ꝙ ieiunaret in ſabbato p̄cedenti ꝙͣ in feſto vt ſic magis ꝯformaret ſe alijs fidelibꝰ inieiunādo. Ceteris aut paribꝰ magꝭ ꝯſulendū eſt vnicuiqꝫ ꝙ ꝯformet ſe qͣꝫtum ad diem vl̓i eccl̓ie in ieiunādo ꝙͣ ꝙ ſit ſingularꝭ. ¶ Querit̉ vtrū vouēs nō comedere carnes ſeu panē in feſto. b. Laurentij. qꝛ fuit aſſatus ad ignē ſicut panis. ⁊ ieiunare in pane et aquaferia ſexta. ſi tale feſtū .ſ. ſct̄i Laurentij euenerit in ſexta feria teneat̉ adimplere votū faciliꝰ vel difficiliusde duobꝰ p̄dictis? Rn̄. ẜm Io. neapol̓. in qͦlibet. xvij.ꝑ diſtinctōeꝫ. qꝛ aut talis pōt ambo vota implere ſine periculo mortꝭ vel grauis infirmitatꝭ. aut nō pōtaut eſt dubiꝰ vtrū poſſit aut nō. In primo caſu dicēdum eſt ꝙ talis tenet̉ ambo implere. cuiꝰ rō eſt. quiaobligatꝰ ad duo p̄cepta tenet̉ ambo implere. ſꝫ adimplere votū eſt p̄ceptū. gͦ ⁊cͣ. In. ij. caſu nō tenet̉ amboimplere ſꝫ vnū ſolū. cuiꝰ rō eſt. qꝛ ꝑ nullū votuꝫ obligatur hō ad faciendū ꝯtra p̄ceptū dei. ſꝫ occide̓ ſeip̄mad qd̓ diſponit grauis infirmitas ꝯtinuata eſt cōtraillud p̄ceptū. Non occides. vt dic̄ Aug. in. j. de ci. deiNon gͦ tenet̉ talis niſi ad vnū illoꝝ. ¶ Sꝫ queriturad qd̓ illoꝝ magꝭ teneatur. Rn̄det̉ ꝙ ſi talis fecit illaduo vota quodā ordine ſucceſſiuo tꝑis .ſ. vnū an̄ aliud tenet̉ implere illud qd̓ priꝰ fecit. cuiꝰ rō eſt. qꝛ ſemper obligato prior tollit poſteriorē ſibi eqͣlem ⁊ incōpoſſibilē. Exemplū pꝫ in mr̄imonio ⁊ in alijs ꝓmiſſionibꝰ. Si aūt fecit ambo vota ſimul .i. in eodē tꝑe: tenet̉ illud de duobꝰ adimplere qd̓ ſibi placet. cuiꝰ ratōeſt. qꝛ obligatꝰ ad duo aliqͣ ꝓpter indriam nec maad vnum qͣꝫ ad aliud ſe obligauit. nō tenet̉ gͦ plusplere vnū ꝙͣ aliud. gͦ ⁊cͣ. Cōſulēdū tn̄ eēt tali ꝙ adimplet illud de duobꝰ qd̓ eēt meliꝰ ⁊ virtuoſiꝰ. vn̄ ſi vnūilloꝝ eēt maioris deuotōnis. aliud maioris afflictionis. cū deuotio mentꝭ ſit p̄ferenda afflictiōi carnis exeo ꝙ eſt actꝰ ꝑfectioris virtutꝭ .ſ. religionis et bona ꝑſe .ſ. deuotio. afflictō v̓o carnis bona ꝑ accidēs. ⁊ actꝰminoris virtutꝭ qꝛ temꝑantie. vn̄ ꝯſulendū eēt ꝙ illud eligeret in qͦ hr̄et maiorē deuotōeꝫ. Et talis .ſ. qͥ ēcertꝰ nō poſſe niſi alterū duoꝝ implere ꝓ illo alio qd̓dimittit nō tenet̉ aliud opꝰ virtuoſuꝫ facē vl̓ in aliodie illud reſtaurare. qd̓ ꝓbari pōt multipl̓r. ¶ Prīoquidē qꝛ ideꝫ iudiciū eſt de impoſſibilitate adimplēdi p̄ceptū ⁊ votū. ſꝫ ille de quo eſt certū ꝙ nō pōt adimplere p̄ceptū de ieiunio eccl̓ie. vtpote qꝛ infirmꝰ acmortē. nō tenet̉ tale ieiuniū in aliud bonū ꝯmutarevel in aliū diem ꝓlongare. gͦ ⁊cͣ. ¶ Scd̓o ptꝫ a ſimiliqꝛ qui voluiſſet ieiunare in om̄i ſexta feria in pane etaqua ⁊ in aliqua dictaꝝ feriarū nō poſſet qꝛ infirmꝰad mortē nō tenet̉ tale ieiuniū ꝯmutare in aliud bonum aut in aliū diem ꝓlongare. gͦ idem in ꝓpoſito.¶ Tercio ex voto nullus tenet̉ niſi ad id qd̓ vouit. ſꝫtalis vouit certū quid ⁊ certa die. gͦ ſi ex impoſſibilitate nō implet votuꝫ. ad aliud nō tenetur. ¶ In tercio v̓o caſu qn̄ ē dubiꝰ vtꝝ poſſit vl̓ n̄ poſſit dicenduꝫꝙ talis vouens: illud ieiunium quod non poteſt implere. tenet̉ in alium diem ꝓlongare aut in aliud benum ꝯmutare. Cuiꝰ ratio eſt. quia exiſtens in dubioan tranſgrediatur votum ⁊ per ꝯſequens peccet mor

taliter tenetur ſe ponere in tuto vt ſcilicet votū nontranſgrediatur. ſed talis vouens ſi dubitat an poſſetambo ieiunia adimplere. dubitet etiam ꝯſequenteran alterum nō implendo tranſgrediatur votū ⁊ peccet mortaliter. quod peccatum vitat ꝓlongatio. autꝯmutando. in aliud votum. nō quidem auctoritateꝓpria ſed prelati ſui. q̄ requiritur ad omnē diſpenſationem vel ꝯmutatōeꝫ voti. vt patet ſcd̓a ſcd̓e. q. lxx.xviij. Cōmutans aūt votum .ſ. auctoritate ſuperiorꝭnō eſt tranſgreſſor voti. Tenet̉ ergo in tali dubio talis vouens ieiunium quod nō implet: prolongare inalium diem vel in aliud commutare auctoritate ſuperioris.¶ Titulus. xij. de Infidelitate.Capitulū primum de ſuꝑſtitōnibꝰ. ⁊ ibi de multꝭ generibus diuinatōnum. ⁊ ſortibꝰ. ſomnijs. breuibꝰ. etincantationibꝰ.Emuꝫ de infidelitate agendum. Sed quia vicium ſuꝑſtitionis quod eſt qͣſi quedā ꝓteſtatio infidelitatis eſt ꝯmuniꝰ qd̓ reperit̉ etiaꝫ infidelibus. ideo prius de eo agendum. poſtea de infidelitate ipſa.Superſtito eſt vicium ꝯtrarium virtuti religionis. Sicut em̄ irreligioſitas que ꝯſiſtit in irreuerentia dei ⁊ rerum ſacraruꝫopponitur religioni ẜm defectum. Ita ſuꝑſtitō queimportat ſuꝑfluum. id eſt indebitū modū cultus diuini opponit̉ ei ẜm exceſſum. Excedit̉ aūt modus debitus cultus diuini non ſolū cū exhibet̉ vero deo. ſednō vt debꝫ ſicut ſiquis ſeruaret legalia in honore deivt faciunt iudei. ſed etiam ⁊ ꝑmaxime cuꝫ exhibeturei cui non eſt exhibendus. vt creature. Cultus autendiuinus ordinatur ad tria. ¶ Primo ad reuerentiādeo exhibendam ¶ Secūdo ad hoc vt homo inſtriatur a deo quem colit. puta de ſciendis ſeu credēdis⁊ agendis. ¶ Tercio ad directōnē humanoꝝ actuūẜm inſtitutum dei quem colit. puta vt ieiunia. ſacrificia. feſta. remedia ꝯtra infirmitates. ⁊ huiuſmodi faciat ẜm ordinatōeꝫ dei ⁊ eccleſie. Scd̓m hoc poniturtriplex genus ſuꝑſtitōnis. Et ꝑ primuꝫ qd̓ dr̄ ydolatria nō exhibet̉ reuerētia deo ſed creature. Per ſecūdum qd̓ dicit̉ diuinatio nō querit̉ inſtructio a deo ſꝫa dyabolo. per conſultatōnes ⁊ pacta expreſſa vl̓ tacita. Per tercium quod dicit̉ obſeruantia nō dirigithomo actus ſuos ẜm inſtitutum dei. ſed dyaboli dūobſeruat dies. ⁊ incantationes. et huiuſmodi. Et dihis tribus generibꝰ dicit Auguſti. Superſtitioſuneſt quicqͥd inſtitutum eſt ab hominibꝰ ad faciend.⁊ colenda ydola. ⁊ creaturam quo ad primuꝫ. vel acconſultationes ⁊ pacta quedam cum demonibꝰ quoad ſcd̓m. ⁊ paulo poſt. Ad hoc genus ꝑtinent omnesligature ⁊ remedia q̄ medicoꝝ diſciplina cōdemnatin quibuſcūqꝫ rebo ſuſpendendis vel incantationibꝰ⁊cͣ. xxvj. q. ij. Illos. De ſingulis agendū eſt. Nō ē autem ſuꝑſtitio ipſa infidelitas ſꝫ proteſtatio infidelitatis. Sicut religio ꝯtraria ſuperſtitioni non ē fideivirtus. ſed virtus ꝑ quā fit ꝓteſtatio fidei ꝑ actus exeriores in deū ordinatos. b. Tho.Idolatria eſt§. ijcum cultus diuinus exhibetur creature repreſentate ꝑ aliquam ſenſibilem formam ſeu figuram que dicitur ydolum. ẜm Tho. ſcd̓a ſecunde. q. lxxxxiiij. Diuerſimode autem cultus diuinus ydolis exhibebat̉.Quidam enim ipſis imaginibus exhibebāt cultum