Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
67v
Einzelbild herunterladen
 

.II. Titulus

colorem viuacē. Salomō nunqͣꝫ fuit indutus veſte talis coloris. Nec tn̄ herba ſeu virgulta fenūdicunt̉ ſolicitant̉ ad faciendū ſibi tale indumētū ꝙͣtomagis credendū ē deus ꝓuideat de ſufficienti cibo veſtitu his qͦs ad ymaginē ſuā fecit cūctis nobiliores. Tercō hoc excludit rōne credentie ſpālis beniuolentie. ibi. Nolite ſoliciti ⁊cͣ. hec igit̉ omīa gentes .i. infideles inqͥrūt. ſcit .n. pr̄ vr̄ ⁊cͣ. Et ē talis ro. getes .i. infideles. credūt diuinā ꝓuidentiā curā hr̄ede actibꝰ hūanis. non mirū ſi ſolicitant̉ ad iſtaporalia inqͥrēda eſtimātes ſua induſtria poſſe ea habere. Sꝫ vos fideles credatis deū gubernatoremom̄iū. modo ſpāliori hoīm. oportꝫ ita ſolicitari:ſ laborando moderate ꝓuidendo ꝯfidere ī deo. Irſuꝑ pater aliquis eſt pius et ſcit filios ſuos indigerequomodo ſe poterit ꝯtinere qͥn neceſſitatibꝰ eoꝝuideat. Sed pr̄ celeſtis eſt pijſſimus ſcit qꝛ his oībꝰindigetis Non oportet dubitare de ꝓuiſione: etnolite ſoliciti eſſe. Reſpice filij natōnes hoīm dicit̉Ecc̄. ij. ſcitote qꝛ nullus ſꝑauit in dn̄o ꝯfuſus ēmanſit in mādatis eius derelictus eſt. q. d. nullus.Quātū ad terciamᵐ. §. iij.ſolicitudinē .ſ. ſpūalē hortatur diceus. Querite pri regnū dei ⁊cͣ. Ut em̄ dicit Iero. in omel̓. de cibo veſtimēto ſpūali debemus ſemꝑ eſſe ſoliciti. Cibueſpūalis quo aīa reficitur ē ſapīa ſeu v̓bū dei. qꝛ vt or̄Math̓. iiij. in ſolo pane viuit homo in verboqd̓ ꝓcedit de ore dei. Ueſtimēta varia ſūt hītus virtutū qͥbus anima ornat̉. Un̄ Ambro. Hec ſūt interna mentis vel aīa .i. indumēta. Circa hec igit̉ ſpūaliadebet homo ſolicitari erga deū. erga ſe ip̄m. ergaximū. Primo erga deū. Nam hoc ē vnū et vltimū deus reqͥrit ab hoīe vt veꝝ bonū. vt dr̄ Michee. vj.l. ſolicitū te ambulare deo tuo. qd̓ ſit ꝓpter feruētem dilectionē ad quā qͥs ꝑducitur ſolicite orādo etmeditando. Un̄ Apl̓us Ro. xij. Solicitudine nonpigri ſpiritu feruētes dn̄o ſeruientes. ſic q̄ritur regnū dei primū .ſ. potiſſimū regnū gl̓e. Scd̓o debethomo eſſe ſolicitus erga ſeip̄m in cauedo ab inſidijsdyaboli cuſtodiendo ſenſus ſuos tꝑs non ꝑdendo.Unde dr̄ Deūt̄. iiij. Cuſtodi temetip̄m aīaꝫ tuā ſolicite. Ad qd̓ faciendū Sal̓on inducit exemplū formice dicēs. ꝓuer. vj. Uade ad formicā opiger ꝯſidera vias eius. et diſce ab ea ſapīaꝫ .i. prudentiā ſolicitudinē habeat ducem nec p̄ceptorē neqꝫ prīcipem ꝯgregat ſibi in eſtate parat ſibi in meſſe cibūSic homo in tꝑe vite p̄ſentꝭ debet pigritari ẜſolicitari poteſt ſibi ꝯgregare merita bonoꝝ oꝑūſapīaꝫ. ſic q̄rit iuſticiam regni .i. virtutes bonaopera qͥbus venit̉ ad regnū. Tercio debet quis eiſolicitus quo ad ꝓximū. ad Eph̓. iiij. Soliciti ẜuarevnitatē ſpūs in vinculo pacis. Et ponit ad hoc exemplū in corꝑe humano dicēs .j. Coꝝ. xij. Proinuicemſibi ſolicita ſunt mēbra .ſ. ad iuuādū alteruꝫ aliud etſubueniendū. Et ꝑmaxime ſpectat ad p̄latos ſolicitari erga ſubditos in ſpūalibꝰ tꝑalibꝰ. Un̄ Ro. xij.Qui p̄eſt in ſolicitudine et pater erga filios Un̄ deThobia dr̄ morā faceret .ſ. filius in redeūdo ſolicitus erat pater filio. Et ꝯiuges alter altero .j.Coꝝ. vij. Qui aūt vxore eſt: ſolicitus ē qūo placeat vxori. ecōuerſo. Ec matrona de ꝓuiſione neceſſariorū. Un̄ Marthe ſatagebat circa frequēs miniſteriū. dixit xp̄us Martha Martha ſolitita es. In de ſolicitudine rep̄hendit̉ ſꝫ de turbatōne et murmuratione Luc. x. Et ſic q̄rendo regnū dei iuſticiāeius ſolicitudine ſpūs. hec om̄ia adijcientur tꝑalia vt oporteat ſolicitari anxie. Tiulus ſecundus de Reſtitutōnibꝰ. capitulū pri-

mūj de reſtitutione in genere vbi ponunt̉ viginti manus rapientiū quoꝝ quelibꝫ habet quinqꝫ digitosi. modos. et ſic centu modi in quibus fit reſtitutō vl̓erogatio. hoc modū p̄dicationis. in quo etiam demultiplici naui .ſ. pnīe eccleſie. religionis. vbi etiamponunt̉ impeditiua reſtitutionis vtilitas eius.Oc mare magnumet ſpacioſuꝫ manibꝰ illic reptilia quoruꝫ eſt numerus. Animalia puſilla cummagnis illic naues ꝑtranſibunt. pͣs. ciij.Loquens ꝓpheta de mari huius mūdi oſtendit ꝑicula eius ꝯn̄ter euaſionē. Naꝫ plenus eſt mūdus manibus raptorū et illicite acqͥſitoꝝ de quibꝰ dic̄ Aug. dimittit̉ peccatū niſi reſtituat̉ ablatū. xiiij. q. vj.ſi res. de re. iu. Pct̄m. li. vj. vnde et Math̓. xviij. dicitur. Redde qd̓ debes. apl̓us Ro. xiij. Reddite oībꝰdebita. Qd̓ em̄ debet̉ et ſi benigne remittit̉ tameniniuſte repetitur: peccat aūt vltra debitū exigit. aitAug. xiiij. q. j. Et qꝛ oꝑa noſtri ſaluatoris vltra veritatē hiſtorie rei geſte aliquid nobis inſinuant moraliter agendū in imitemur ex hoc ipſe abijttranſmare vt ſcribit̉ Ioh̓. vj. Et iterū aſcendens innauiculam tranſfretauit. vt habet̉ Math̓. xix. Figuratur debemus iſtud mare iſtius mūdi trāſire adqd̓ eſt neceſſaria nauicula. qꝛ ip̄e vſus eſt ea vt ꝑueniamus ad patriam ciuitatē noſtrā in montem dei.Tria ergo notat pͣs in predictis verbis.Primū qualitas mūdialis figuraliter deſignata ibi.Hoc mare magnum.Secundū malignitas criminalis generaliter demōſtrata. ibi. Et ſpacioſū manibus illic reptilia ⁊cͣ.Terciū ſuffragabilitas ſaluatoris pluraliter p̄parata. ibi. Illic naues ꝑtranſibūt: aliquā harū nauium oportet tranſire.Quantū ad primuꝫꝯmunis ſnīa eſt ſanctorū Gre. Ber. et alioruꝫ. maremūdū ſignificare multas ſil̓es ꝓprietates ſꝫ ꝓnuncſufficiat tres expͥmere.Et primo amaricationē.Secundo fluctuationem.Tercio periclitationem. Primo em̄ mare dicit̉ quaſi amarū. qꝛ .ſ. eius aqͣ ēamara .i. ſalſa ibi amara vita. ſic mūdus iſte pleramaritudinibꝰ Eccl̓iaſtes. ij. Cūcti dies eiꝰ labori erūnis pleni ſūt: nec noctē qͥeſcit Ber. Felicitashꝰ ſcl̓i multis amaritudinibꝰ reſꝑſa eſt. Grego.qd̓ eminet plꝰ meroribꝰ afficit̉ ꝙͣ honoribꝰ gaudet.di. xiij. c. Nerui. Quis poſſet explicare eiꝰ amaritudines? Nūc amaricat̉ ꝯtumelia deriſione. Ffirmitate ꝑſecutiōe? Aliqn̄ pauꝑtate alioꝝptione. Et tn̄ tanta eſt hūana cecitas ſꝑ velletin mundo iſto eſſe. Unde Hiere. tre. iij. in ꝑſona peccatoris inquit. Inebriauit me abſinthio. id eſt inebriari ꝑmiſit dominus abſinthio. quod eſt amariſſimum. id eſt amore huiꝰ ſeculi ita amari. In huiꝰ figuram legit̉ filij iſrael venientes ad locum qui dicitur marath inuenerūt aquas amariſſimas qͣs bibere poterant. Scd̓o mare continuo fluctuat.plus tamen minus ẜm temꝑa varia. ꝓpter qd̓ dicitpsͣ. Mirabiles elationes maris. Sic homines mundi fluctuant ꝯtinuo diuerſis affectibꝰ paſſionibusaliquādo in altum aſcendūt p̄ſumptionis dignitatis. aliquādo deſcendūt in ꝓfundū deiectōnis vilitatis. Fluctuant plus tamen minꝰ varijs etiam deſiderijs. que implere pn̄t yſa. lvij. Cor impij quaſi mare feruens: qd̓ quieſcere pōt. demū ad littusfrangit vndas ſuas Hiere. v. Qui poſuit harenā ter-