Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
109v
Einzelbild herunterladen
 

.IIII. Titulus

tas tamē ſeruatur in origine. Auelle radium ſolis acorpore. diuiſionē vnitas capit. Ab arbore frangeramū. fructus germinare poterit. A fonte precide riuū. preciſus areſcit. Sic eccleſia dei luce ꝑfuſa totū orbem radios ſuos porrigit. Unū tamen īquod vbiqꝫ diffundit̉. nec vnitas corꝑis ſeꝑatur. hecille. xxiiij. q. j. Loquitur. to. ca. illud multa de vnitate eccl̓ie pulcra dicit. Hiero. etiā dicit eccl̓ia vnica columba appellatur. ſponſa pulcra ſine ruga. ſine peccatis macula. ortus concluſus. fōs ſignatus. puteꝰ aque viue. paradiſus pomoꝝ fructiq. ea. Omnibꝰ. Grego. etiā dicit in li. moral̓. ī vnadomo comeditur agnus. quia in vna catholica eccleſia vera hoſtia redemptori imolatur. Sola eſt intra ſe poſitos valida charitatis cōpage cuſtodit. extra quam omnis perit. ſicut extra archā omnes reꝑti diluuio ꝑierunt. q. ea. Quia. Et nota extra eccleſie vnitateꝫ ſignificatam domini veſtē poniturquis tripliciter .ſ. ꝑfidiam. ſnīam. maliciā. Perperfidiam .ſ. hereſis ſciſmatis efficitur quis ſeꝑatꝰab eccleſia. Unde Cyprianus. Cum hereticꝰ in eccleſia ſit. bn̄dicit a deo ſit maledictus. vitā poſlicetur ſit mortuus. deum inuocat ſit blaſphemus .j. q. j. Si quis inquit. Et Aug. Quodlibet ho heretici ſciſmatici accipiāt .ſ. donoꝝ charitateꝫ.tn̄ oꝑit multitudinē peccatoꝝ ꝓpriū donū ē catholice vnitatis pacis ip̄i habent. q. ea. Multe.Secundo ſententiā .ſ. excōmunicationis ponit̉quis extra eccl̓ie vnitatē. Un̄ Aug. Qui excōicat̉ ſathane tradit̉. quō. qꝛ .ſ. extra eccl̓iaꝫ ponit̉. Extra eccleſiā aūt dyabolꝰ eſt ſicut in eccl̓ia xp̄s. Ac hoc dybolo traditur qui ab eccl̓ie cōione remouet̉. xj. q. iij.Omnis. Sed hoc veꝝ ē qn̄ iuſte excōicat̉. Un̄ Origen̄. ſuꝑ Leuit̓. quis recto iudicio foras mittitur .i. extra eccl̓iam excōicationē. ſi an̄ exierit .i.ſi egerit vt exire mereret̉. ledit̉. Interdū foras mittitur intus ē. qui foras ē intꝰ videt̉ retinerixxiiij. q. iij. c. aliqͥs. Tercio efficit̉ aliqͥs extraeccl̓iam peccatū .ſ. mortale. Un̄ Greg. Nec iſte dicendꝰ ē eſſe in eccl̓ia ad iſtā ſocietatem ſpūs ꝑtinere ouibꝰ xp̄i ficto corde miſcet̉. Spūs em̄ ſāctus diſcipline effugiet fictū. xxiiij. q. iij. De illis. Et Hierony. Qui ē aliqua ſorde peccati pollutꝰ de eccl̓ia dici pōt. de peni. di. j. Eccl̓ia.§. xiiij.Quātum ad tercium notat̉ p̄latoꝝ prauitas ī hoc mittūt ſortē ſuper veſtem dn̄i. ſignat eccl̓iam. vt .ſ. eoꝝ ſit chriſti. querūt videlicet regimē eccl̓ie ad ſua commoda. vt xp̄o lucrifaciāt aīas. Iuxta illud apl̓i. Unuſquiſqꝫ ſua ſūt querit. que ieſu xp̄i. quibꝰ AugSūt in eccl̓ia quidā p̄poſiti ( quibꝰ apl̓s dicit) ſuaquerētes. que Ieſu xp̄i. qͥd ē ſua querētes. chriſtū gratis diligētes. non deū ꝓpter deū querentes.poralia ꝯmoda conſequētes. lucris inhiantes honores ab homībo appetētes. viij. q. j. Contra hos inuehit Ezechiel dicēs. Ue paſtoribus qui paſcebāt ſemetip̄os. xxxiiij. Uel pōt ibi notari grauitas chariſmatis. ibi. Miſerūt ſortē. ſicut in miſſione ſortium p̄ter induſtriā laborē hoīm. dn̄o tn̄ diſponēte.conſequit̉ qͥs illud quod ſorte dirimit̉. Sic ſine meritis hominū labore quis adipiſcit̉. ei confert̉ adn̄o veſtis xp̄i .i. charitas. vt ponit glo. quā ꝑtinetad vnitatē eccl̓ie. Hec ē veſtis nuptialis ſine qua qͥsreꝑitur ī nuptijs eccl̓ie numero. excludit̉ de ea merito. vt habetur ꝑabolice Math̓. xxij. Poſſūt homīesmittere ſortem .i. ponere querere ſigna demōſtratiua quis debeat habere veſtē dn̄i .i. charitateꝫ. putaſi audit libenter verbū dei. ſi eſt promptꝰ ad bonum dolet de p̄teritis. Sed dn̄s dat ipſam cui placꝫ. ẜm

illud ꝓuer. xvj. Sortes mittūt̉ ī ſinū .ſ. ab hoībo. ſꝫ adomīo temꝑant̉ .i. diſponitur quis habeat quod ſorte queritur. Sic cecidit ſors ſuꝑ Mathiā Act̉. j. i. il.lud ſignū diſtinctiuū. id eſt ſuꝑ humilem. Interpretat̉ em̄ paruus Titulus quartus de inani gloria. Capitulumprimū de ip̄a primogenita ſuꝑbie filia.Rimogenita ſuperpie filia ē vana gl̓ia ē viciū capitale.ex quo. vij. alia oriūt̉. ẜm Greg. xxxj. moral̓. vt.. dicetur. Et ꝙͣuis multū ſue genitrici peſſime aſſil̓etur. differt tn̄ realit̓ ab ea. Naꝫſuꝑbia inordinate excellentiā appetit. Inanis gl̓iav̓o manifeſtationē ip̄iꝰ excellentie apud alios. Poſtqͣꝫ em̄ turrim babyl̓ .i. ſuꝑbie celſitudinem in menteſua ceperit edificare ꝑtingentē ad celum vt celebretur nomē eiꝰ in terra vanam gloriā exquirit. Cuiꝰtamen finis confuſio eſt ẜm illud apoſtoli ad Phil̓.iij. Gloria eoꝝ in confuſionē. Et cetera vicia ī ſeruis dyaboli inhabitēt (vt dicit Chriẜ) hec etiā ī ſeruis dei habitaculū reperit. Nulla em̄ eſt tam excelſavirtus que dulcedīe glorie tangat̉. ait quidaꝫ exgentilibus. Unde vulgare ꝓuerbiū eſt cuilibeplacet caro alaude. Un̄ narrat Ualeriꝰ maximꝰ. in quodā bello quidam mutꝰ ſtrēnue dimicaſſet.ita debebat̉ ei ẜm morē illius ciuitatis triumphꝰid eſt quidā honor vnde reſultabat ei magna gloria ſibi daretur. tanta fuit auiditas illius gl̓iefregit vincula mutitatis. petijt illum triumphuꝫDe ſancto Baſilio legitur in diebus ſolennibꝰī hītu pōtificali ornatꝰ ꝓceſſionalit̓ iret. ordinauerat vt quidā ſibi diceret. Pater ſepulcrum tuū non eſt ꝑfectum. iube ergo compleri. qꝛ neſtis qn̄ dn̄sveniet. hoc ne inſurgeret fumꝰ inanis glorie. Sed papa conſecratur quidā eleuans in arundīe ſtupam incēſam clamat. Pater ſancte ſic tranſit gloriamūdi .ſ. cito. Ratio autem huius quare tamardenter deſiderat̉ ē. qꝛ beatitudo naturalit̓ appetit̉ habet in ſe gl̓iam .i. claritatē decorē ſed verā ꝑmanē. Un̄ ip̄a beatitudo frequēter ī ſcripturis gl̓acupatur. p̄s. cxlix. Gloria hec ē om̄ibꝰ ſanctis eiꝰ. EtIaco .j. Beatꝰ vir ſuffert temptationē. qm̄ ꝓbatus fuerit accipi et coronā gl̓ie .i. premiū. Alia ratioeſt. quia naturaliter appetit ꝑpetuari. qꝛ in vita poteſt moriat̉. q̄rit gloriā .i. famā que durat in mentibꝰ hominuꝫ. Un̄ dicit ſapiens de iuſtisUiuēt noīa eoꝝ in ſcl̓m ſeculi. Prima ē inanis gl̓iaẜm Aug. campū intrat ꝯtra v̓tuoſos pugnatura.vltīa ē ī receſſu. Un̄ qꝛ nullus quaſi euadit qͥn ab eaaliqn̄ feriat̉. ꝓpterea ſaluator Math̓. v. dixit ſimpl̓r negādo bt̄i hn̄t ſpm̄ .i. ventū inanis gl̓ie. ſecbeati pauꝑes ſpū. i. paꝝ hn̄t de ea. In huiꝰ figuraꝫfortiſſimꝰ ſāctiſſimꝰ Samſon maxilla aſini mille ex philiſteis occidiſſet. aliquantulū gloriatꝰ eſt dicēs. In maxilla aſini ⁊c̄. Iudic̄. xv. ſubito tn̄ hūiliatus ē ſitiēs vſqꝫ ad mortē vt recognoſceret a deo om ſuā v̓tutē. Sic apl̓i fortiſſimi poſtea ſācti cumſimplicitate vite ſue doct̓ne demōes ab obſeſſis corꝑibꝰ expuliſſēt. vicia in mētibꝰ eoꝝ occidiſſēt adxp̄m reuerſi de hmōi gloriarent̉. xp̄s eos exemplo terruit ſathane de celo cadētis ex ſuꝑbia vn̄ ortū hꝫ inanis gl̓ia. Tanto autē. inquit Aug. de ciui. dei. efficimur deo acceptiores quanto fuerimꝰ ab hac immūdicia mūdiores. Hanc xp̄us vitare exēplo ſuo nos docuit dicēs Ioh̓. viij. Ego gloriā meā q̄ro. merito. qͥa ip̄a ducit ad confuſionē eternā. Un̄. p̄s. xlviij.Qui cōfidūt ī v̓tute ſua ī multitudine diuitiarum