¶ Titulus

bonoꝝ vt ieiunia. elemoſyne. ⁊ hmōi. non ſūt eis meritoriā ꝓpter infidelitatem que eſt grauiſſimū peccatoꝝ. tamen qꝛ peccatum non corrupit totū bonuꝫnature. ſꝫ remanet in eis lumen naturale. iō non oīactus eorū ē mortale peccatum. ſꝫ actus ꝓcedens exip̄a infidelitate vel relatus ad ip̄am etiam ſi ſit d̓ genere bonoꝝ. puta ſaracenus ieiunat vt ſeruat legeꝫMachamēti de ieiunio mandātem. iudeus celebratſuas feſtiuitates. ⁊ hmōi. in his ē mortale. Et de hisintelligit̉ illud dictum Augꝰ. Omnis infideliū vitapeccatum ē. xxviij. q. j. §. ij. Sed ieiunando ob caſtitatem ſeruādam ⁊ alia faciendo ex dictamine rōnisnaturalis non peccat dicendo verbuꝫ ocioſum ex ſenon niſi venialiter peccat. ¶ Item nota ꝙ dubitaei ex deliberatōe rōnis.re de aliquo eoꝝ que ſuntquia ſcꝫ vult dubitare non magis declinās ad vnaꝫpartem ꝙͣ ad alteram quod eſt ꝓprie dubitare. ē peccatū mortale. qꝛ infidelitas. extra de heret̓. c. j. Dubius in fide infidelis ē. ſecus ſi aliquādo vacillaretcirca ea que ſunt fidei ꝑ modū tētationis ⁊ cum diſplicētia rōnis. qꝛ tūc veniale vel nullū peccatum ēEt ſil̓r ſi quis crederet ꝙ quilibet in ſua fide vt iurus. ſaracenus. ⁊ hmōi ſaluaret̉. dūmodo ẜuaret legſuam ⁊ viueret ẜm rōnem naturalem. hoc em̄ ē dubitare de fide ſua immo n̄ credere xp̄o dicēti Marc̄.vlti. Qui crediderit ⁊ baptizatus fuerit: ſaluus eritQui v̓o non crediderit: condēnabit̉. Non em̄ quisſaluari poteſt niſi in fide catholice eccleſie. xxiiij. q. j.Quia ex ſola.Ad fideꝫ ſuſcipiedā .§. j.nullus iudeus vel gentilis dꝫ cogi. ratio ē ẜm Tho.vbi sͣ. qꝛ credere ē voluntatis. Un̄ dicit̉ diſt. xlv. Deiudeis p̄cepit ſancta ſynodus nemini vim inferre adcredendum. Cui em̄ vult miſeret̉ deus. ⁊ quem vultindurat. Non ergo inuiti ſunt ſaluandi ſed volētesvt integra ſit forma iuſticie. ſicut em̄ homo proprijarbitrij voluntate ſerpēti obediēs perijt. ita vocante ſe gratiaˡ dei quiſqꝫ credēdo ꝓpria mētis conuerſione ſaluatur. diſt. xlv. De iudeis. Sed ſuſceptā etiāmetu tormētorum ⁊ mortis cogēdus ē retine̓. vt dicto. c. De iudeis. Et qui redeunt ad iudaiſmū etiaꝫſi infantes fuerint baptizati vl̓ metu mortis ad baptiſmum adducti debet ꝓcedi contra eos ſicut contra hēticos. Et ſimilit̓ contra taliuꝫ fautores. extrade heret̓. Contra xp̄ianos. li. vj. Si qui tamē infideles cogerētur abſoluta coactione ⁊ ꝑ violētiam nonſuſciperēt ſacramētum. vn̄ nec eſſent cogēdi ad retinēdum exquo non ſuſceperunt. ſecus de coactōne cōditionali vt dictum ē. Debēt v̓o iudei ⁊ alij infideles adduci ad fidē rōnibus ꝑſuaſibilibꝰ ⁊ autoritatibꝰ on̄dendo ex eorum libris eoꝝ errorē ⁊ dulcibusmodis. vt dicit Gre. di. xlv. Qui ſincera. Pn̄t etiaꝫad fidē adduci ẜm Guil. ꝓmiſſis ⁊ muneribꝰ nō quidem factis ꝓ fide ſuſcipiēda. qꝛ hoc eſſꝫ ſymonia. ſꝫad captandum beniuolētiam. ⁊ excludendum ab eistimorē inopie ⁊ hmōi .j. q. ij. Ꝙͣpio. Pn̄t etiam adduci ad fidē ẜm Ray. ꝑ grauiorē exactionē penſionum ab eis. in principio tamē locationis nō pꝰ. xxiij.q. iiij. Debet. Item nota ꝙ poſſeſſiones ⁊ alia bonamobilia vl̓ immobilia iudeoꝝ vl̓ alioꝝ infideliū adfidem conuerſoꝝ non debent auferri ab eis. niſi ſinvſuraria. vl̓ de vſuris empta obnoxia reſtitutōni. exeo. De iu deis. Uſur aria autē eoꝝ debēt reſtitui eisa quibꝰ extorte ſunt vſure. vl̓ eoꝝ heredibꝰ. Ꝙ ſi noninueniunt̉ poterūt ip̄is ad fidē ꝯuerſis ꝑ ep̄m tanqͣꝫpauꝑibꝰ diſpēſari. Ray. ⁊ hoc in totū vl̓ in ꝑtē ẜmqͣntitatē ip̄oꝝ bonoꝝ. ⁊ qͣlitatē conuerſoꝝ plus velminus indigētium. extra de vſuris. Cum tu. Si aūtinuitis parentibꝰ tales baptizati eſſent: videt̉ ꝙ ſint

cogēdi ad ẜuandū fidē receptā ī baptiſmo. Guil. etiam dicit ꝙ nō licet nutricibꝰ occulte baptizare ꝑuulos iudeoꝝ. ſꝫ ſi in articulo mortis hoc facerent credit ꝙ nō peccarēt ⁊cͣ.e diſputādo de fi­ .§S. ij.de cū infidelibꝰ dicit Tho. ſcd̓a ſecunde. q. x. ꝙ ī huiuſmodi diſputatione ſunt duo ꝯſiderāda. Unū exꝑte diſputantis. quia ſi diſputat tāꝙͣ de fide dubiuꝫvolēs exꝑiri ꝑ rationē ⁊ veritatē tunc peccat procudubio tāqͣꝫ infidelis. Si aūt diſputat ad ꝯfutandūerrores vl̓ cauſa exercitij laudabile ē. Aliud ē conſiderandum ex ꝑte audiētium. qꝛ aut ſunt inſtructi infide ⁊ firmi. ⁊ tunc nullū periculum ē diſputare coram eis. Aut ſunt ſimplices ⁊ in fide titubātes. ⁊ tūcdiſtinguēdum ē. qꝛ ſi ſolicitant̉ ab infidelibꝰ nitētibus in eis fidē corrumpere tunc neceſſe ē publice diſputare. dūmodo inueniant̉ aliqui ad hoc idonei.hoc em̄ ſimplices in fide firmabūtur. ⁊ tollet̉ infidlibꝰ decipiēdi facultas. Si v̓o nō ſunt ſolicitati. tūcpericuloſum ē corā eis diſputare de fide. quoꝝ fidesſcꝫ ſimpliciū ex hoc reddit̉ firmior ꝙ nihil aduerſūaudierunt. Et ideo non expedit eis vt audiant v̓bainfideliū diſputātium ꝯtra fidē. hec Tho. Et ſic inligēdum ē illud Gelaſij. xxiiij. q. iij. Cum quibuslbi dicit̉. Canonuꝫ magiſtris atqꝫ cuſtodibꝰ nr̄isnullū fas ē inire certamē cū hoībꝰ cōditionis alieneUbi glo. cū hēticis non ē diſputādum nec cuꝫ alide fide. C. de ſum. tri. l. Nemo. Sꝫ ad hoc poteſt diſputari cum eis vt conuin cant̉. non vt in dubiū reuocent fidem noſtram. Prohibētur autē om̄es laicidiſputare de fide occulte vel publice. extra de heret̓.Quicūqꝫ. li. vj.De conuerſatione.§. iij.fideliū cum infidelibꝰ quō ſit ꝓhibitū. Nota primoꝙ cū hereticis ꝓhibita ē etiā locutio fidelibꝰ et hocqꝛ excōicati ſunt. extra de heret̓. Excōicamus. ⁊ xj.iij. Cum excōicato. Sꝫ cum alijs infidelibꝰ vt iudeis ⁊ ſaracenis non ē ꝓhibita locutio. ſꝫ nimia familaritas ⁊ ꝯuerſatio. Un̄ xxviij. q. j. dicit̉. Om̄es deinceps clerici ſiue laici iudeoꝝ cōuiuia vitent. nec eosquiſꝙͣ ad ꝯuiuiū excipiat. qꝛ cum apud xp̄ianos cōibus cibis non vtant̉. indignū at̄qꝫ ſacrilegū ē eoruꝫcibos a xp̄ianis ſumi. cū ea q̄ (apl̓o ꝑmittēte) nos ſumimꝰ ab illis iudicētur immūda. ac ſi inferiores incipiant eſſe xp̄iani qͣꝫ iudei: ſi vtamur cibis eoꝝ. ⁊ ip̄inoſtros ꝯtemnant. Et dicit ibi glo. ꝙ idē ē de gētilibus vt ſaracenis. quia ⁊ ip̄i hodie iam cibos diſcernunt. lꝫ em̄ nō contineant̉ verbis edicti. vt. xj. q. iij.Ad mēſam. continētur tamē in alijs. vt. ff. de petit.here. l. Item veni. Ita ſic. ij. q. j. Multi. Et aſſignatibi glo. rationeꝫ quare non ē prohibitum loqui cumiudeis ⁊ ē ꝓhibitum comede̓ cuꝫ eis. quia ſcꝫ maiorfamiliaritas ē in cibo ſumēdo ꝙͣ in colloquēdo. Etfaciliꝰ qͥs decipitur inter epulas. xxij. q. iiij. c. Unuſquiſqꝫ. Tho. aūt ſecūda ſecūde. q. x. dicit ꝙ illi qͥ ſūtfirmi in fide ita ꝙ ex conuerſatione cum infidelibꝰ n̄timetur de eorum ſubuerſione. ſed ſperari poteſt exhoc infidelium conuerſio. non ſunt prohibēdi cumillis communicare. Sed infirmi de quibus timeripōt eſt prohibendi ſunt extra caſum neceſſitatis necum illis conuerſentur. Tho. Sꝫ ⁊ firmi et̓ caute debent illud agere ne infirmos ſcandalizent. xij. q. prīaNolo.ueri iudeoruꝫ.§. iiij.⁊ alioꝝ infideliū nō ſt̓ baptizādi inuitis parētibusẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. x. ar. vlti. qd̓ ꝓbat̉ triplici rōne¶ Prima ē propt̓ periculū fidei. Si em̄ pueri nōdū