Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
224r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū.II.

Nec poſſunt parentes aut curatores bona retrahere que poſſent ſi illa bona vouiſſet quia non poteſttalia ſine illis alienare niſi ſeipſum alienando quiaquedā cum vniuerſitate tranſeūt que al̓s non tranſirent. Idem eſt ſi impubes intrauit nec ꝑſona eiꝰ retracta fuit qꝛ nec bona retrahi pn̄t. Si aūt hn̄s vſuꝫratōnis habeat parentes aut tutoreꝫ aut curatorem. voueat res ſuas ſe deo: licet in homineꝫpoſſet alienare tn̄ videt̉ in deū poſſit niſi ſi īueniatur leſus aut deceptus notabiliter pōt reſtitui. Etnota ſi impuberes intrent religionē. parētes vl̓ tutores pn̄t votum irritare vſqꝫ ad annum diem apore ſcīe ꝯputandū ſi volūt. vlterius aūt poſſuntEt licet Hugo. dixerit ſtatim cum malicia ſuppletętatem poſſit ſe vouere deo ſicut dare dyabolo. tamen ꝯtrariū tenent coīter canoniſte. Item impubes habꝫ pr̄eꝫ. pr̄ pōt reuocare ip̄m a religione. autem mr̄ nolente pr̄e. pr̄e aūt mortuo tūc mr̄ auia ſihn̄t tutelā eius vt qꝛ tranſierūt ad ſcd̓a vota. quiatūc pōt ꝑdat tutelā ſꝫ tutor pt̄. Sꝫ ſi impubesintret religionē vel emittat votū ſimplex aut ſolēneinſcio pr̄e vel inuito ſi pr̄ reuocat an̄ annū diem anpuer pꝰ pubertatē teneat̉ intrare: dubitat̉. Et videt̉ Numeri. xxx. Pr̄e irritante votuꝫ puelle ī etatopuellari ip̄a āmodo voto tenet̉ Tho. ꝯtra. qꝛ exqͦhabui vſum ꝑfectū liberi arbitrij ad deū eſt obligatus. Illud aūt Nūeri intelligit̉ in puella habente vium rōnis vel eſt in pupillari etate. vnd̓ etſeruus re tractꝰ a dn̄o de religione. poſtea ſi fiat libertenet̉ redire ꝯiunx retractꝰ ab vxore ip̄a mortua tenetur redire. hec Pe. vbi ſupra. Tercio filijfamil̓.poſt annos pubertatꝭ pn̄t qͣꝫtum ad ea ꝑtinent adꝑſonam ſuam vouere. tenent̉ implere etiam inuitisparētibꝰ puta de ingreſſu religionis vel ꝯtrahē mr̄imoniū. hmōi. Sꝫ ꝙͣtuꝫ ad ea ꝑtinent ad diſpēſationē domeſticā pn̄t ſine ꝯſenſu pr̄is puta de elynaPe. Tho. De peculio tamen caſtrenſi vel qͣſi: poſſūt vouere tenētur implere inuitꝭ ꝑentibꝰ ẜm Pe. depal̓. Quarto ẜui ſunt in ptāte dn̄oꝝ ꝙͣtuꝫ adſonaīes oꝑatōes pn̄t votū obligatoriū facē̓ ꝯͣ vluntatē ip̄oꝝ de ingreſſu religionis ꝑegrinatōis ethmōi ſb̓traheret̉ ẜuitꝰ eoꝝ Tho. pn̄t tn̄ vouē ꝯtinentiā nec dn̄i pn̄t tale votū irritare. ẜm Pe. de pal̓.Quinto clerici beneficiati pn̄t vouē ꝑegrinationem aut aliud qd̓ habeant relinquere eccleſiā ſine licentia p̄lati ſui. de ꝯſe. di. v. c. oportꝫ. extraeo. Magne. niſi votū religionis qd̓ poſſunt facere ſine licentia p̄lati tenent̉ factū implere. etiaꝫ ꝯtradicente ep̄o. Uota etiā abſtinētie or̄onuꝫ tenent̉ implere Ray. Pe. de pal̓. Inno. v̓o dic̄. ſi vouet aliqͥd qd̓ hꝫ eum impedire a religiōe ob̓ia p̄lati ſudꝫ illud ẜuare vt dicē aliqͦs pͣs. Pet̓. aūt de pal̓. dic̄ſi religioſus votum emittit: tenet̉ implē niſi p̄latꝰ irritet illud votū. Ricar. v̓o ordi. mīo. dic̄ religioſꝰ pt̄ vouē etſi vouet tenet. eſt. qꝛ penſatahūana fragilitate religionis onere pt̄ ſe ad aliquid vltra ſuam ꝓfeſſioneꝫ obligare quod poſſit implere ſine qͣlicūqꝫ piudicij periculo obſeruatōnis cuiuſſibet eoꝝ ex ſua ꝓfeſſione tenet̉ et abſqꝫ periculoreddendi ſe oneroſum interdum p̄lato ſuo vel alicuiex fratribus ſuis. Item quia tante altitudinis ē religionis votum om̄ia alia in ipſum cōmutari poſſunt. ideo eccl̓ia ꝯſiderans. hanc altitudineꝫ religionis humanaꝫ fragilitatem voluit auctoritate deiad religionis votum nullum aliud poſſe ſuꝑaddipter periculum tranſgreſſionis vitandum. Ad etiam faciunt iura. xxxiij. q. v. Noluit.. xx. q. iiij. Bonacho. in glo. hec ille. Tutius v̓o qd̓ dicit Tho. Pe.Et noͣ ẜm Pe. de pal̓. in oībꝰ his caſibꝰ ī qͥbꝰ pōt votum irritari qͦuſqꝫ votū irritet̉ pōt. votum te-

net obligatur. poſtꝙ aūt fuerit irritatum tenetur vouēs ſeruare. īmo nec debet ꝯtra voluntatē irritantis. Iteꝫ nota ē dr̄ia int̓ irritatōeꝫ diſpenſationē. irritatio pōt fieri ſine ad libitū irritantis. ſic̄ vir ad libitū irritat votuꝫ ꝯiugꝭ ita nec ipſepeccat irritādo qꝛ nemī facit iniuriā vtit̉ iure ſuo:nec illa votū omittēdo fuerit inefficax a pͥncipio.Sꝫ diſpenſatio in voto fit ꝓpter inefficaciā votiꝓpter aliā cām. vn̄ requirit̉ nonſolū aucͣtas ī diſpēinte ſꝫ etiam cauſa ex ꝑte diſpenſati .ſ. neceſſitas velvtilitas eiꝰ vel reipublice in om̄i genere diſpenſatōis in diſpēſante. etiaꝫ papa. qꝛ nec Petro nec alteriꝯmiſſa eſt auctoritas ſeu ptās in deſtructōeꝫ ſꝫ in edificatōeꝫ. qd̓ eſt verum in ꝓpoſito quia voti obligatōiuri naturali diuino innitit̉. Nam in his ſuntmala niſi qꝛ ꝓhibita iure poſitiuo ad libitū abrogare poteſt. per ꝯſequens ad libitum in illis diſpenſare. hec Pe. de pal̓.e redemptōne.§. vij.ꝯmutatōne diſpenſatōne votoꝝ. Nota prīo. qꝛ redemptio ꝯmutatio voti vident̉ differre ſic̄ emptio ꝑmutatio. qꝛ in primo requirit̉ p̄ciū in nūerata pecunia. vn̄ ſi ille vouit ad ſanctu Iacobū ire habetilluc hoſtes v̓ſus Romā liberet̉ a ꝑegrinatōne.ſct̄i Iacobi. obliget̉ ad viſitandū limina apl̓oꝝ:mutatio eſt. Si ꝟo impeditꝰ ire abſoluat̉ et p̄cipiat̉ſibi dare tātū deo qͣntū erat expenſurꝰ cūdo redeundo: redemptio ē. etiā dꝫ iuſti p̄cij eqͣlis. exͣ eo.c. Magne. hec Pe. de pal̓. Sꝫ inter diſpenſatōeꝫmutatōeꝫ Tho. dicit hāc dr̄iaꝫ. qꝛ ſi abſolute det̓minet p̄latꝰ aliqd̓ votū ſeruandū: erit diſpēſatio voti. Si aūt qd̓ obſeruandū erat aliqͥd aliudimponit̉: dr̄ ꝯmutatio voti. vn̄ maius erit diſpenſatio ꝙͣ ꝯmutatio. Utrūqꝫ pn̄t p̄lati eccl̓ie vt declarabitur. hec Tho. ſcd̓a ſcīe ꝯmutatōne.viij.voti. Nota primo. auctoritate iuris in votū religionis om̄ia ꝯmutant̉ etiā ſine diſpenſatōe: qꝛ tanꝙͣfectuꝫ alia includit. Un̄ ſiquis ex voto emiſſo ad artiorem religionē intrandū eēt obligatꝰ ad ꝓfitendum nec ad remanēduꝫ ſꝫ ſolum ad intrāduꝫ experiendū ſic̄ freq̄nter ꝯtingit: liceret tali vouē ad vouendū inducē laxiorē religionē ad ꝓfitendū remanendū qꝛ primū votū tanqͣꝫ tꝑale includit̉ in ſcd̓o taqͣꝫ in ꝑpetuo. Et plꝰ eſt experiri ꝓfiteri laxiorē ꝙͣ ſilum tm̄ exꝑiri artiorē. Un̄ decretalis dicit imponēdam pnīam ꝓfitēti laxiorē pꝰ votū artioris. de re. iuQui poſt votū. li. vj. intelligit̉ de illo vouit aīo remanēdi tenet̉ remanere. vn̄ talis vſqꝫ ad ꝓfeſſiōeꝫin religione laxiori ſi intraret eſt in mora votū implendi. cuꝫ de iure de facto poſſit debeat redire adartiorem. poſt ꝓfeſſionem aut abſoluit̉ qꝛ plꝰ ferit qͣꝫ vouerat. ſꝫ qꝛ votum ſolenne de re minori deregat voto ſimplici de re etiam maiori. Nota ſcd̓o licet vota ꝑſonalia ꝯmutent̉ in religionē quia vebo ꝯmutandi vtit̉ decre. de votis. c. Scripture. vl̓ ſouātur ꝓfeſſionē. etiam realia quo ad ꝑſonam.tn̄ ad monaſteriuꝫ. ſicut nec debita qͣꝫdiu aliquis ēnouitius excuſat̉ a voto ꝑſonali. puta ieiuniorumhmōi. autē a reali. puta de dando elemoſynā. immo ſe debꝫ ſoluere debita. Sꝫ ꝓfeſſionem qua bonis cedit mundomorit̉ vota ꝑſonalia extinguunt̉.ſed realia debita in monaſterio tranſferunt̉ obligat̉ ſicut heres .ſ. vltra valorē bonoꝝ que recepitmonaſteriū de illo ſi fecit inuentariū vel ſi non fecitex igͦrantia iuris ſic̄ nec quicūqꝫ aliꝰ heres. Itemnoͣ tercio. qn̄ votū eſt reale ſpāle. puta aliqͥs vouit equū ſuū determinatū deo tūc ip̄e quideꝫ pōt