CCapitulū.II.

ꝓdiens. Si qͥd vouiſti deo nō moreris reddere. ergodeus interpellat in oī voto. ⁊ ſic ꝙͣcitius pōt ⁊ recolitdebet omne votū qd̓ fecit implere. qꝛ quotiens deusei ad memoriā reducit ip̄m votū ⁊ poſſibilitatē ⁊ cōgruitatē ꝓtūc implēdi. ip̄m interpellebat ⁊ in moraꝯicituit. ¶ Itē nota ꝙ talis qui .ſ. vouit intrare religonē nō debet remanere in ſeculo vel differre ꝓpterdebita q̄ habet vt ſcribēdo vel oꝑando lucret̉ ad ſouendū. quia ꝓfitēdo cedit bonis. ⁊ hoc ſufficit. vndetalis nec in religione tenet̉ oꝑari manibꝰ ad ſoluendum. ſicut nec in ſeculo teneret̉ ſi ceſſiſſet bonis. Itēſi ꝓmiſiſſet talis oꝑari manibꝰ aliqͥd. poſſet hoc nonobſtāte intrare religionē. Sꝫ ſi bona ſua ſufficiūt adhoc debet illi cui ꝓmiſit ſolui intereſſe. īmo etiam vr̄ꝙ nec ad intereſſe teneret̉. ſicut iura ad nihil reſtituenduꝫ obligant ꝯiugē qui mr̄imonio nō ꝯſummatointrat religionē altero inſcio vel inuito qui tamē inmultis ꝓpter hoc ſepe damnificatur. hec Pe. de pal̓.vbi ſupra.De tranſgreſſione.§. ij.voti. Nota primo ꝙ trāſgreſſio voluntaria voti eſtmortale pctm̄ ẜm oēs. Unde ⁊ decre. dicit ꝙ ſolutiovoti vſqꝫadeo eſt neceſſaria. vt ſine ꝓprie ſalutis diſpendio alicui nō liceat reſilire. de vo. ⁊ vo. redemp.c. Licet. Un̄ ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxviij. grauiꝰ peccatum eſt trāſgreſſio voti qͣꝫ tranſgreſſio iuramēti.Nā votū innitit̉ fidelitati quā deo debemus. Iuramentū v̓o reuerētie ipſiꝰ dei. vnde magꝭ obligatoriūeſt votum ꝙͣ iuramentū (ceteris paribꝰ) ⁊ plus peccatagens ꝯͣ votū ꝙͣ ꝯͣ iuramentū. Sꝫ Io. neapol̓. dicit hͦeſſe veꝝ in iuramento aſſertorio. in ꝓmiſſorio autemqͣꝫtū ad ea q̄ ꝑtinent ad dei honorē grauiꝰ videt̉ ꝑiurium. qꝛ tale iuramētū includit votū. ¶ Nota ſcd̓oẜm Pe. de pal̓. ꝙ quotiēs quis frangit votū. totienspeccat mortalit̓ dū tn̄ actus interior ⁊ exterior iteret̉Secus ſi exterior tm̄. qꝛ pctm̄ ꝑ ſe eſt in actu interiori. vnde qui vult vno actu furari ⁊ mechari vel plurafurari. vnū pctm̄ ꝯmittit quo ad deū. licet plura furetur quo ad iudiciū hominū. Et hͦ in voto negatiquo qͥs vouet nō bibere vinū. ſecus in affirmativt cū quis vouet ieiunare. tūc em̄ n̄ totiēs peccatquotiēs comedit ſꝫ ſcd̓a vice. tercia autē vice ⁊ deinceps nō. maxime ſi nō in ꝯtēptū ſꝫ qͣſi nō reputans ſibi poſſibile plus illa die ieiunare: paratꝰ ieiunare ſiiā non fregiſſet. ⁊ eſſꝫ ꝑatus ieiunare alia die integreꝓ illa. Sed in ꝯtēptū vt nō fruſtra fregerit idē factirus ſi non fregiſſet: nec intētione ex integro al̓s ieiunandi tunc ſecus maxime in voto ſingulari ⁊ ſecretoin quo nō eſt ſcandalū. Nā ſecus eſſet de illo qͥ ieiunium ecceleſie fregiſſet. Non em̄ ꝓpter hͦ liceret ei exthoram cōſuetā comedere intētione al̓s redimēdi inſcandalum alioꝝ. hec Pe. de pal̓. ¶ Nota tercio ẜmeundē diſ. xv. in. iiij. ꝙ cū quis vouet nō bibere vinūdiſtinguendū vr̄. quia aut vouit in ꝑpetuū. aut certo die. Si in ꝑpetuū. tunc totiēs peccat mortalit̓ qͦtiens bibit vinū. etiā ſi eadē die. Eſt em̄ obligatꝰ omni hora diei ad nō bibendū vinū. Un̄ quotiēs bibit.totiens facit ꝯͣ ꝓmiſſum. Nec pōt dici ꝙ obligatōnevniꝰ diei fracta. obligatio illius diei trāſeat ad aliadiē. quia oēs dies erant in obligatione eqͣliter. Secſi votū eſt tꝑale. tunc ſi die certa ⁊ determinata. putadie ſabbati. ſexta feria ⁊ hinōi vouit. tunc pͥma viceillius diei bibendo vinū peccat mortalit̓. nō autē ſecunda vice niſi ex cōtemptu faceret. Qn̄ em̄ vouit nōbibere certo die: vouit nō bibere qͣlibet hora diei p̄ſuppoſito ꝙ in priori nō biberit. ſꝫ quia votū eiꝰ ẜminterp̄tationē iuris intelligit̉. exquo vna hora vinūbibit eſt obligatus ad non bibendū alia die ⁊ extuncilla die nō eſt plus obligatus. Dat ſuꝑ hoc exemplū

de indulgentijs. quia ſi eſt ꝑhennis. totiens ꝯſequit̉.quotiens vadit ad eccleſiam vbi poſita eſt. etiā eadēdie. Si in certo die. tunc tm̄ ſemel. vel aliter. quia cūvotū eſt tēporale .i. de aliquo die. ſi determinat diemvt ſabbatū vel aliuꝫ. tunc totiēs quotiens. tenet̉ em̄poſt primā vicem adhuc in reſiduo diei facere qd̓ poteſt. Si non determinat diē puta vnā diem in ebdomāda tūc ſi vna die quā volebat votū implere ſemelvinū bibit. tranſfertur obligatio ad alteꝝ diem poſtranſgreſſionē: nec franget̉ ſcd̓a vice bibendo vinunPe. Itē qui vouit tenere v̓ginitatē ſi ꝯtrahit matrimoniū ꝯſummādo mr̄imoniū frangit votū. nō autēpoſtea reddēdo debitū petenti exp̄ſſe vel interp̄tatiue ſꝫ exigendo totiens peccat mortalit̓ quotiens exigit qꝛ nō pōt dici ꝙ exquo ꝑdidit v̓ginitatē ꝙ trāſlata ſit ad alterā diē obligatio eius qꝛ omni tꝑe equaliter tenebat̉. ⁊ ideo dꝫ ſoluere ſicut pͥmo vt ſaltē nonpetat qd̓ eſt ei libeꝝ Pe. Et qͣꝫuis diſpēſatio vel cōmutatio voti ſit reſeruata dyoceſanis non tn̄ tranſgreſſio voti. Nā cōmunit̓ ꝯfeſſores pn̄t abſoluere abhmōi peccato.De vtilitate poti.§. iij.Nota ꝙ magis meritoriū eſt face̓ aliqd̓ bonū ex voto ꝙͣ ſine voto (ceteris paribꝰ) puta cū eqͣli charitateqd̓ ꝓbat b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxxxviij. Et hoc hr̄ ſin corpore. huiꝰ. c. Et nota ꝙ ꝓut dicit̉ exͣ de vo. ⁊ voredēp. c. Scripture. Reus fracti voti nō hr̄ qui tꝑale obſequiū in ꝑpetuā noſcit̉ religionis obſeruātiācōmutare. Un̄ ẜm b. Tho. in. iiij. diſ. xxxviij. deo obligatur qͥs ꝑ ingreſſum religionis a votis factis in ſeculo. Qd̓ videt̉ intelligēdū de votis ꝑſonalibꝰ nō realibus. puta de elemoſynis fiendis vbi hr̄et facultatēIntelligit̉ etiā in caſu ꝙ ꝑſeueret. Nā egrediēs religionē ante ꝓfeſſionē ad vota priora remanet obligatus. ar. ad hoc. .j. q. vij. Ꝙ ꝓ remedio. Et ẜm aliquosvt dicit idē Tho. ex ip̄a vi voti religionis abſqꝫ aliadiſpēſatione. Et rō eſt. qꝛ ꝑ introitū religionis moritur pͥori vite. et ideo nō tenet̉ ad ea q̄ fecit in ſecularivita. Et hoc tum ꝓpter ſecularitatē vitandā q̄ grauis eſt ꝯmunit̓ cōuiuentibꝰ. tū ꝓpter onus religionisaſſumpte qd̓ ſufficere vr̄. Alū tn̄ dicunt ꝙ hͦ fieri debet auctoritate ſuꝑioris ipſiꝰ religionis vn̄ declarareſeu exponere dꝫ ipſe qͥ vouit vota q̄ fecit in ſeculo. etipſe p̄latus pēſatis ꝯditionibꝰ ꝑſone ⁊ alijs circūſtantijs valet irritare ſeu diſpēſare vel cōmutare aut illadimittere ſeruare. Et nota ẜm Pe. de pal̓. ꝙ ſi quispenit eat de voto al̓s nō facturꝰ niſi quia nō vult votum frāgere adhuc ē maius meritū. ¶ Primo qͥdeꝫquia ẜm Ber. bona voluntas ſufficit ad meritū. vn̄a principio. qn̄ vouit ⁊ nō ſoluit. tantū meruit qͣntūqn̄ ſine voto ſoluit. ⁊ huic merito additū eſt merituiuſticie quo vult ſoluere qd̓ ꝓmiſit. ¶ Scd̓o qꝛ licetſit triſticia in hoc ꝙ vouit ⁊ quedam voluntas. tn̄ inſoluēdo qd̓ vouit ⁊ in venerādo votū eſt voluntariꝰ¶ Tercio etiā videt̉ ꝙ nō demeret̉ in hͦ ꝙ vellet nonvouiſſe. qꝛ ſicut a principio nō tenebatur vouere. itanec ex poſtfacto tenet̉ velle vouiſſe licet teneat̉ ſolue̓.vel dato ꝙ penitere ſit pctm̄ non ꝓpter hͦ impedit̉ qͥnvouendo bonū mereat̉. hec Pe. Itē quāto votū eſtſolēnius tāto eſt maioris meriti.De obligatōe poti. §. iiij.Nota ꝙ votū aut eſt de re de ſe illicita. aut de re licita. Si de re illicita que ſcꝫ eſt peccatū vel maioris boni impeditiuū. vt non ingredi religionē peccat ſic vouendo ⁊ aliquādo mortalit̓: nec tenet̉ immo nec debꝫſeruare ẜm Tho. ſed etiā ſine diſpenſatione p̄lati cōtrauenire. Si de re licita. tunc aut de re inutili ⁊ quaſi vana. vt non lauare caput die ſabbati. nō comede-