¶ Capitulum.II.
deficiat in tribulatōne poſitꝰ ſed ꝯſolet̉. Sic laudatafuit Noemi ⁊ Ruth moabitides afflicte ⁊ depaurate: a Boōꝫ vt ꝯfortarent̉ Ruth. iij. ¶ Tercio vttus in ꝓximo augeat̉ ⁊ in bono ꝓficere conet̉. Nā vtdicit Sen̄. Uirtꝰ laudata creſcit ⁊ vt ferat meliꝰ correctionē. Sic apl̓us laudat mirabilit̓ Corinthos inprincipio prime epl̓e dicēs. In omnibꝰ diuites factieſtis in illo ita vt nil vobis deſit in vlla gr̄a. ⁊ paulopoſt de multis rep̄hendit. Nec mēdaciū dixit in huiuſmodi qꝛ erant valde boni inter illos in quibꝰ erātilla ꝑfecta dona de quibꝰ laudauerat. ¶ Quarto laudari pōt quis ad malū finem vel nō ſeruatis debitiscircūſtantijs: qd̓ ꝑtinet ad adulatōeꝫ. ¶ Ꝙtū ad terciū fit laudatio vel alius actꝰ puta honoris ⁊ reuerētie ad ꝯplacēdū inordinate. ⁊ qͣdrupliciter ¶ Primolaudādo de ſibi dubio vel incerto. ꝓpt̓ qd̓ dicit̉ Ecc̄i.xj. Nō laudes virū in ſpecie ſua. Glo. i. ne iuxta ſpēmcorporis eſtimes qͣlitatē mētis. qꝛ hō videt que forisſunt. deꝰ aūt intuet̉ cor. Et Eccͣi. xj. dicit̉. Ante mortem nō laudes quēqͣꝫ. Glo. Stultū laudare pugnantem qͣſi iā pugne victorē. Ille em̄ qui videt̉ bn̄ aneſcimꝰ quo aīo agat. aut ſi velit vel poſſit ꝑſeuerin finē. Secūdo iaudat̉ qͥs male cū laudat̉ de illicito. ẜm illud. Laudatur peccator in deſiderijs aīe ſue.Et Iſa. v. Ue qͥ dicitis malū bonū. videlicet laudido malū tāꝙͣ bonū. vn̄ Eaſſiodorꝰ in qͣdā epl̓a ſic arAdulatō blāda oībꝰ applaudit. oībꝰ ſalue dicit. Prodigos vocat liberales. auaros parcos. ſapiētes laſciuos. vel ꝓdigos curiales. garrulos affabiles. obſtinatos ꝯſtātes. pigros maturos ⁊ graues. hec ille ¶ Tercio laudat̉ qͥs indebite cū laudat̉ de bono ſed vltra ꝙͣſit. vel nō ſeruatis debitis circūſtantijs. de quo pōt intelligi illud Iſa. iij. Popule meꝰ qui beatū te dicuntip̄i te decipiūt ¶ Quarto cū tacet malū qd̓ videt necrep̄hendit cū pōt. Un̄ ⁊ videt̉ approbare ⁊ qͣſi laudare cū hoc facit ne diſpliceat illi: ſꝫ vt placeat. Un̄ Beda. Adulator qͥ tacet ⁊ dat ꝯſenſum ne offendat illūquē credit habere ꝓpiciū. Improprie tn̄ dicit̉ hmōiadulatō. hec Alex. ſcd̓a ꝑte ſūme. q. xxxvj.Secūdo notat̉ in§. ij.fectio ipſiꝰ adulatoris qꝛ ex ip̄a adulatōe inficit̉ ⁊ peccator efficit̉. vn̄ dicit̉. Peccatoris oleo .ſ. adulatōis ꝓpter qd̓ qͥs efficit̉ peccator ⁊ maculat̉ in aīa. Ꝙ aūt n̄ſolū ſit pct̄m ſꝫ mortale ⁊ graue ꝓbat̉. Nullꝰ clericuspunit̉ pena depoſitōis niſi ꝓ mortali ⁊ graui. ⁊ rō eſt.qꝛ illa ē maxima pena maior etiā excoīcatōe. vt patetxxiij. q. iiij. forte. Sꝫ adulator punit̉ hmōi pena. Nādicit̉ di. xlvj. Clericꝰ qͥ adulatōnibꝰ ⁊ ꝓditōnibꝰ vacare dep̄hendit̉ degradet̉ ab officio. gͦ ⁊cͣ. Sciēdū tn̄ ꝙnō ſemꝑ ſꝫ tribo modis adulatio ē mortale ¶ Primꝰ ērōne materie laudatōis .i. cū qͥs laudat̉ de aliquo criminali. Et de hac intelligit̉ illd̓ Ezech̓. xiij. Ue qͥ cōſumit puluillos ſub om̄i cubito manꝰ. ⁊ faciūt ceruicalia ſub capite vniuerſe etatis ad capiēdas animasQd̓ exponēs Gregꝰ. in moral̓. ait. Ad hmōi puluillꝰſub cubito ⁊ ceruical ſub capite ponit̉ vt mollit̓ quieſcat̉. Quiſqͥs ergo male agētibꝰ adulat̉ puluillū ſubcubito ⁊ ceruical ſub capite ponit. vt qͥ corripi ex culpa debuerat: in ea fultus laudibꝰ qͥeſcat. di. xlvj. Sūtnōnulli. Ue aūt importat dānatōeꝫ eternā que prohmōi adulatōe incurrit̉: qꝛ mortale. Et rō huiꝰ eſt. qquicūqꝫ agit ꝯtra charitatē dei ⁊ ꝓximi: peccat motaliter Sꝫ hoc facit qͥ adulat̉ in hmōi malis. Namꝑ hoc fouet ⁊ nutrit eū in ip̄o peccato. vt ptꝫ ex dictaauctoritate ⁊ exꝑientia. ergo ⁊cͣ. ¶ Scd̓s modꝰ eſt rōeforme vel intentōis eū .ſ. qͥs ꝑ adulatōeꝫ intēdit nocere alicui notabilit̓ in tꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ. vt cū intendit ad aliqd̓ illicitū induce̓. vel deciꝑe ip̄m in tꝑali ſub̓a cū viderit eū in ſe ꝯfidere. vel vt indicet ſecre-
ta cordis ſui vn̄ adulator poſſit ei nocere. Sicut fecerūt phariſei cū miſerūt diſcipulos ſuos ad xp̄m interrogandū: vtrū licebat cenſuꝫ dari ceſari dicētes. Magiſter ſcimꝰ qꝛ verax es ⁊cͣ. Math̓. xxij. ei adulādo. Etde hmōi dicit̉ ꝓuer. xxvij. Meliora ſunt vulnera diligētis ꝙͣ oſcula fraudulēta odiētis. q. d. Meliores ſūtincrepatōes dure ⁊ v̓bera amici ſeu p̄lati (etiā ſi vulneret ſenſualitatē ꝯtriſtādo ⁊ inferat ꝓ demeritis pnas ⁊ plagas) ꝙͣ fraudulenta oſcula .i. ꝙ applauſus etadulatōes noce intēdentis vel diſſimulātis. Patet h̓etiā rōne. Nā qͥ intēdit alicui noce̓ tꝑalit̓ vel ſpūalit̓mortalit̓ peccat qꝛ cōtra iuſticiā agit ⁊ charitatē. Sꝫqͥ adulat̉ mō p̄dicto nocē intēdit ꝑ hoc. gͦ ⁊cͣ. ¶ Terciꝰmodꝰ eſt rōne circūſtantie vel occaſionis cū vꝫ ex hͦ ꝙaliqͥs laudat̉ ſupra modū inde ſuꝑbiam incurrit velinanē gl̓iaꝫ talit ꝙ peccat mortalit̓. tn̄ ⁊ ſi ꝑ accidensſeu p̄ter intentōeꝫ hͦ eueniat: tn̄ qꝛ adulans ē occaſioilliꝰ ruine. ideo peccat mortalit̓: ſi tn̄ occaſio ſit datanō accepta. Nā ſi ex ꝑua laudatōne ⁊ ſi inordinata ⁊incauta qͥs ſuꝑbiat: mortalit̓ peccat. vr̄ .n. occaſio magis accepta ex ſe qͣꝫ data ab alio. multū gͦ tꝑandū eſtopus laudatōnis hūane in pn̄tia hoīm Augꝰ. in. xiij.de trini. ait. Magis optabo a quolibet rep̄hēdi ꝙͣ aadulatore laudari. Nullus .n. rep̄henſor formidādꝰamatori veritatis. Laudator vero errat ⁊ ꝯfirmat errorē. probat̉ hoc rōne ꝑ regulā illā. Qui occaſionemdāni dat dānū qͦꝫ dediſſe videt̉. extra de iniu. ⁊ dā. da.Si culpa. Sed qͥ laudat aliū ita exceſſiue ⁊ ita inordinate ꝙ dat ei occaſionē ruine pct̄i mortalis: ſufficienter dat ſibi dānū peccati mortal̓. ergo ⁊ ip̄e mortaliter peccat. Snīas ꝯcluſiuas p̄dictas ponit. b. Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cxv. Extra p̄dictos tres modos vel caſusadulatio ē veniale cū videlicet qͥs adulat̉ ſola intentionē placēdi ⁊ delectādi ⁊ nō in malo vel cū qͥs adulat̉ ſola intentōe euitādi aliqd̓ malū ſine alteriꝰ detrimento. vel intentōe ꝯſequēdi aliqd̓ bonū in neceſſitate. Nullū .n. hoꝝ de ſe ē ꝯtra charitatē. Et ī his caſibꝰ intelligēdū eſt dictū Auguſ. qn̄ ponit adulatōeꝫinter venialia. di. xxv. §. Al̓s ea..§. iij.De grauitatē huipeccati in ſe. ⁊ ꝑ ꝯꝑatōeꝫ ad alia. Nota pͥmo ꝙ in ſe ēita graue ꝙ ꝑ eam incurrit̉ dei maledictō. ſequit̉ hominū erga ip̄m deteſtatō ⁊ dei ire ꝓuocatio ꝓduciturmaloꝝ obſtinatō. Pro pͥmo dicit dn̄s ꝑ ꝓphetā adulatoribꝰ. Maledicā bn̄dictōnibꝰ vr̄is. Quia vt exponit Gregꝰ. Qui iniq̄ agūt bn̄dicunt̉ ab eis. adulāturqꝫ peccatoribꝰ dūmodo diuites fiāt .j. q. j. Multi. Adqd̓ etiā facit qd̓ ait Hiere. ꝓpheta. xx. Maledictꝰ quiānūciauit pr̄i meo digna. Natꝰ ē tibi puer maſculꝰ ⁊letificauit eū. Pater de qͦ naſcimur ē mūdꝰ. puer maſculus mūdi eſt opus magni ſceleris. Filij mūdi ſuntoꝑa que fiūt a md̓o .i. mūdanis. Annūciat aūt pr̄i. i.mūdo maſculū natū et letificat: qn̄ adu̓lator laudathominē de magno ſcelere. ⁊ ſic letū facit qꝛ de huiuſmodi gaudet mūdꝰ. Hic aūt .ſ. adulator ē maledictꝰa dn̄o. Qn̄ .n. aliqͥs ꝑpetrat aliquā notabilem vindictam vel malū aliud ſolet ei dici ab adulatoribꝰ. Feciſti ſicut maſculꝰ ¶ Pro ſcd̓o dr̄ ꝓuer. xxiiij. Qui dicūt īpio iuſtꝰ es: maledicēt eis ppl̓i ⁊ deteſtabunt̉ eostribꝰ. Un̄ Augꝰ. ſuꝑ illo v̓bo. Iniquꝰ benedicit̉ .ſ. abadulatoribꝰ. Exacerbauit dn̄m peccator: ſic ait. Hecē magna ira dei vt deſit correctō ⁊ adſit adulatō. Etſubdit cām. Adulātiū .n. līgue alligāt hoīes in peccatis. delectat .n. ea face̓ in quibꝰ nō ſolū metuit̉ rep̄hēſor ſꝫ laudat̉ oꝑator ¶ Pro tercō .ſ. qd̓ inducit obſtīationeꝫ dr̄ figurate de Dyna filia Iacob violata deſgnāte aīaꝫ ſuggeſtionibꝰ dyaboli aſſentiētē ꝙ Sicꝭꝯſtuprator eiꝰ ip̄m triſtē effectā blanditijs deliniuitGen̄. xxxiiij. Cū .n. pctō ꝯmiſſo ꝯſcīa mordeat et tri-