Titulus
Ioh̓es. hec ille. Huic vltime opinioni aſſentit Guil.dicens ꝙ ex nudo pacto vel ꝓmiſſione orit̉ actio. ⁊ ꝙmortaliter peccat recedens a pacto. extra de pact. c. jAnto. de bu. dicit idem. ꝓbās hoc ibi tali ratōe. Excoīcatio nō debet ferri niſi ꝓ mortali vero vel p̄ſumpto. xj. q. iij. Nemo ep̄oꝝ. Sed pactū nō ſeruans pōtexcōicari. vt aꝑte dicit. c. Antigonꝰ. extra de pac. ergo ⁊cͣ. Et videt̉ hoc intelligendū de ꝓmiſſionibꝰ alicꝰimportātie vnde ſequat̉ damnū alicui ex fractōne ꝓmiſſi. qd̓ patet ex illis. c. que inducunt̉. Naꝫ in leuibꝰvidet̉ eſſe veniale. Nō eſt etiaꝫ dubiū ꝙ poſſint ꝑtesſibinuicē pactū relaxare. ⁊ quilibet obligatōneꝫ ſibifactaꝫ remittere. Sed ⁊ in alternatiuis ꝓmiſſionibꝰelectio eſt debitoris. ⁊ ſufficit alterū adimpleri. extrade re. iur̄. li. vj. Ar. aūt factū eſt ꝓ ſcd̓a opi. Nō tn̄ eſtvtrūqꝫ eiuſdē grauitatis peccatū. Un̄ dicit ibi Ioh̓.an. ꝙ ꝯꝑatio fit ibi in genere nō in quātitate cū dr̄ ꝙdeus nō facit dr̄iaꝫ inter ſimplicē loquelā ⁊ iurametū. qꝛ vꝫ vterqꝫ .ſ. frangēs ſimplicē ꝓmiſſionē. ⁊ ꝓmiſſionē iuramēto firmatā: peccat mortalit̓. ſed frāgēsiuramētuꝫ grauiꝰ peccat. Cōfirmat idē Abbas ſiculus qn̄ .ſ. ꝓmiſſioni ſimplici ⁊ iuramento dat̉ validitas. cū .ſ. ꝓmittit̉ iuſtū ⁊ licitū: mortale ē ꝯͣ venire etſinō ita graue pͥmū ſicut ſcd̓m. Secꝰ vbi ꝓmiſſio ē nulla ꝓpter turpitudinē rei ꝓmiſſe vel recipientis ꝓmiſſionē. vtputa qꝛ coegit. ⁊ hmōi. Turpiuꝫ .n. nulla eſtobligatio.De obſidibꝰ qui ſunt. §. v.quaſi quedaꝫ ſecuritas ſuꝑ facta ꝓmiſſione. Querit̉quis poſſit dari in obſidem. vtꝝ laycus. clericꝰ ſecularis. vel religioſus etiā. ⁊ a quo poſſit dari. ℟o. ẜm abbatē ſiculū. ſuꝑ. c. ex reſcripto. de iureiurā. Scienduꝫꝙ ꝙͣtuꝫ ad laycos dari pn̄t ab imꝑatore hoſtibꝰ ſuis.⁊ ecōtra. Et iſti obſides in hoc caſu ſunt qͣſi ẜui. Idēputo de alijs pͥncipibꝰ habētibꝰ iura pͥncipis ſeu iusindicendi bellū. Et licet inferiores his dare nō poſſint. tn̄ de facto ꝯtrariū eſt vſurpatū. ẜm Azo. in ſumma. Et ſi inter pͥuatōes dant̉ obſides vbi nō interuenit iuramētuꝫ nō tenet obligatō qͣtenꝰ .ſ. ille teneat̉ſtare in certo loco ⁊ nō inde recede̓: qꝛ hoc videt̉ qͥdaꝫcarcer pͥuatus quē miro mō iura deteſtant̉. vt. l. j. C.de car. pͥua. Sed vbi int̓uenit iuramētū talis pōt adobſeruātiā eius ꝯpelli. vt .ſ. ſtet in certo loco ꝓut cōuentū eſt. nō tn̄ aliter dꝫ detineri inuitꝰ. Nō .n. credotenere iuramētū vt poſſit detineri inuitꝰ. qꝛ eſſet contra bonos mores. de re. iur̄. Nō eſt obligatoriū. li. vj.¶ Ꝙtum vero ad clericos ſeculares nō pn̄t tales perep̄os dari obſides ſicut pn̄t monachi ꝑ abbatē. qꝛ nōſunt ei ita aſtricti ſicut monachi abbati. vn̄ nō poterūt inuiti detineri lꝫ ab initō aſſenſerint ſine excoīcationis pena. Nec pōt ep̄s ī hoc diſpēſare. ar. c. Si diligenti. de fo. ꝯpe. A papa aūt dari pn̄t clerici in obſides. ar. c. Cūcta. ix. q. iij. Ꝙtum ad monachos. de papa non eſt dubiū ꝙ pōt dare. ar. c. Per pͥncipalē. ix. q.iij. Sed ⁊ abbas etiā ꝓ neceſſitate ⁊ vtilitate monaſterij pōt dare etiā inuitū. qꝛ nō poteſt reſiſtere volūtati eius. Un̄ ⁊ detineri pōt inuitus de ꝯſenſu tn̄ abbatis. nō aut inuito abbate. qꝛ habet beneficiū canonis. Si quis ſuadente. xvij. q. iiij.¶ Capitulū ſecundū de Adulatōne.e7Uia in adulatione frequēter ꝯtingūt mēdacia. ⁊ ex auaricia aliquādo ꝓcedit. Ideo ſubſequēter de ea adum. de qua loquēs pͣs. clx. ait. Oleū aūt peccatonō impinguet caput meuꝫ. Ubi dicit glo. Falſa lausadulatoris a rigore veritatis emollit ad noxia. Ubi
ſciendū ꝙ cū adulatō fiat coīter ꝑ hūana colloquiain quibꝰ hoīes adinuicē viuūt ⁊ ꝯuerſant̉ ẜm ꝓprietatē ſue nature qͦ ad delectare vel ꝯtriſtare alios. tripliciter fieri ꝯtingit hn̄anū colloquiū. Quidā .n. tenētmediū in delectādo vel ꝯtriſtādo alios ex ſuis locutōnibꝰ ⁊ geſtibꝰ querētes delectabilit̓ ẜm debitū modūſe habere cū his cū quibꝰ ꝯuerſant̉ nō tn̄ ita qͥnetiaꝫꝯtriſtent cū expedit .ſ. rep̄hendēdo defectꝰ eoꝝ ⁊ hi d̓cunt̉ amici vel affabiles. Ad qd̓ hortat̉ ſapīēs dicēEcc̄i. iiij. Cōgregatōni paupeꝝ affabilem te facito.Quidā alij ſūt qͥ recedētes a medio ꝯmittūt defectūin minꝰ delectādo qͣꝫ debeāt ⁊ magis ꝯtriſtādo ꝙͣ congruat. ⁊ hi dicunt̉ agreſtes ſeu diſcoli vel litigioſi. ij.ad Thimo. ij. Seruū dei nō oꝫ litigare. Alij v̓o excedūt ī delectādo alios v̓bis plus ꝙͣ debeāt. ⁊ hi dicūt̉blāditores ſeu adulatores. Un̄ Sen̄. Laudato parce ⁊ vituꝑa ꝑtius. Et de hoc vicio adulatōis ait pͣsMolliti ſunt ẜmones eiꝰ .ſ. adulatoris ſuꝑ oleū. ⁊ ip̄iſūt iacula. ⁊ alubi. Oleū ⁊cͣ. In qͥbꝰ poſſumꝰ tria conſiderare.Primo ꝯditōeꝫ malicie adulatōis. ibi. Oleū.Scd̓o infectōeꝫ ꝯſcīe blāditoris. ibi. peccatoris.Tercio excluſionē ꝯplacentie laudatōnis. ibi. nō impinguet caput meū.latum ad primūAdulatō apte appellat̉ oleū ꝓpter ꝯditōꝫ materie ſidā lumīoſitatē apparētie. ⁊ ſuauitatē ꝯplacētie. ⁊ lubricoſitatē adherētie. Nā vt dicit qͥdā. Nulla eſt tāexcelſa virtꝰ q̄ dulcedīe gl̓ie nō tangat̉. gl̓ia aūt reſultat ex laude. Sꝫ ſicut oleū maculat pānū vbi effunditur. ita adulatō eū ad quē dirigit̉ multotiēs ⁊ ſi nonſꝑ maculat. Eſt gͦ adulatō quoddā viciū quo qͥs q̄rialteri placē ex laudatōe facta ad ip̄m vel alio actu ſꝫinordinate. Sūt gͦ tria vidēda ꝓ declaratōe eius.Primum de ꝯplacendo.Secundū de laudando.Terciū de inordinatōe ip̄ius laudis.¶ Ꝙtuꝫ ad pͥmū ſciēdū ꝙ velle alteri place̓ pōt fieriqͣdruplicit̓. ¶ Primo ad dei honorē ⁊ gl̓iaꝫ ꝓcurādaꝫ.Sic Heſter ad ꝯplacēdū regi aſſuero acceſſit ad euꝫornatiſſima laudās eū magnifice: dicēs. Mirabil̓ estu dn̄e: ⁊ facies tua plena ē oīm gr̄aꝝ. Heſt. xv. vt indepoſſet reuocare ſnīaꝫ datā ꝯͣ ppl̓m dei de ext̓minio eiꝰSic ⁊ hieremias laudabat nabuchodonoſor ſcribēstrāſlatis ī babyloniā vt orarēt ꝓ vita eiꝰ ⁊ filijs. qꝛ inpace eiꝰ erat pax eoꝝ. Sic ⁊ daniel ī exponēdo viſioneei ¶ Scd̓o pōt qͥs velle ⁊ q̄rē placē alteri ad beniuoltia eiꝰ habedā. Et ſic paulꝰ q̄rebat place̓ Feſto iudicivocās eū optimū. ⁊ herodi dicēs ſe fore beatū audiricorā eo. vt ſic habita beniuolentia liberaret̉ a calūnijs iudeoꝝ. Sic ⁊ ml̓r illa thecuites int̓cedēs ꝓ abſalone laudas dauid ¶ Tercio ꝓpt̓ ꝓximoꝝ vtilitatē faciendā. Et ſic apl̓s de ſe ait. Ego ꝑ oīa oībꝰ placeo. j.ad Coꝝ. x. Et iteꝝ. factꝰ ſū oīa oībꝰ vt oēs lucrifacerēj. Coꝝ. ix. ⁊ hͦ ꝯformās ſę moribꝰ eoꝝ quātū poterat ſine pct̄o vt eis placēt ¶ Quarto pt̄ qͥs alteri velle placere nō ꝓpt̓ aliqd̓ p̄dictoꝝ ſꝫ ꝓpt̓ inanē gl̓iaꝫ ſui vel ꝓpter decipiēdū eū vel dānificādū vel aliqd̓ illicitū cōſequēdū. ⁊ hͦ ē malū ꝑtinēs ad adulatōꝫ. De qͦ pͣs. aitDeꝰ diſſipauit oſſa eoꝝ .i. v̓tutes qͥ hoībꝰ placet .ſ. adulādo. Et ad Gal̓. j. Si hoībꝰ placerē xp̄i ſeruꝰ n̄ eſſem¶ Ꝙtū ad ſcd̓m notādū ꝙ laudare aliqͦs ꝯtingit qͣdrupl̓r ¶ Primo ꝓut deꝰ honoret̉. ⁊ hͦ eſt bonū. Sic ſacerdos ſumꝰ ioachim laudauit iudith de occiſiōe helofernis ⁊ liberatōe ppl̓i dicēs Iudith. xv. Tu gl̓ihierl̓m. tu leticia iſrl̓. tu honorificētia ppl̓i nr̄i. eo ꝙdilexeris caſtitatē ⁊cͣ ¶ Scd̓o laudat̉ qͥs v̓tuoſe vt n̄