Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
210v
Einzelbild herunterladen
 

Titulus

vel viderūt eodē modo atqꝫ eiſdē verbis eadē resfuerit indicata. hec ille. Si qua aūt aliqn̄ videt̉ ꝯtrarietas in ſcripturis. ſuꝑficialit̓ eſt tm̄ apparēter ẜmcorticē. realiter. Et Hīero. dicit. putemus inverbis ſcripturarū eſſe euangeliū ſed in ſenſu. non incortice ſed in medulla. non in verboꝝ folijs ſed in radice rōnis .j. q. j. Marchion. Sicut verbi gr̄a Lcas refert. viij. ca. Archiſynagogū rogaſſe xp̄m vtniret ad domū ſuā ad ſanandū filiā infirmā Matheus narrās eandē hyſtoriā. ix. ca. dicit Archiſynago ſeu principē xp̄o dixiſſe. Filia mea modo defunctaeſt. tn̄ adhuc eſſet mortua. ſed qꝛ xp̄c iret addomū eiꝰ mortua eſt. Matheꝰ abbreuiās hyſtoriā dicit illū dixiſſe qd̓ demū factū eſt. qꝛ mortua eſt ita īextremis dimiſerat. qꝛ iam mortuā iudicauit quampoſtea reſuſcitauit. vn̄ in ſnīa ꝯcordāt. alias apparētes ꝯtrarietates doc. exponēdo ſoluūt. Nullo igit̉caſu licet mētiri. huiꝰ (ẜm Tho. vbi ſupͣ) ē. qꝛ illud qd̓ ẜm ſe eſt malū ex genere ſuo. nullo pōt eſſebonū licitū. qꝛ ad hoc aliqͥd ſit bonū requirit̉oīa recte ꝯcurrat ad ip̄m. Bonū .n. ē ex integra ẜmDioniſiū. Mēdaciū aūt ē malū ex genere. Eſt .n. actꝰcadēs ſuꝑ indebitā materiā. Cuꝫ em̄ voces ſint ſignanaturalit̓ intellectuū. Innaturale ē īdebitū aliqͥs voce ſignificet qd̓ hꝫ in mēte. vn̄ et ph̓s dicit iniiij. ethicoꝝ. mēdaciū ē de ſe prauū fugiendū. Adhoc etiā facit decret. ſuꝑ eo. extra de vſu. vbi dr̄ nonlicet alteriꝰ vita mētiri. Idē Bonauē. in. iij.uātuꝫ ad terciū.§. iij.Nota ſeuerā punitōeꝫ ipſiꝰ mēdacij fit a deo. in eoqd̓ dicit pͣs. Perdes tu .ſ. deꝰ. Sꝫ deꝰ ꝑdit creaturāratōnale niſi ꝓpt̓ mortale ex videt̉ medaciū mortale. qd̓ verū eſt ſꝫ ſꝑ. Pro cuiꝰ declaratōne dicit. b.Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cx. arti. vlt. mēdaciū eſt mortaleẜm ꝯtrariat̉ charitati quā aīa viuit deo ꝯiūcta.Cōtrariat̉ aūt charitati tripl̓r. Uno ẜm ſe. Alio ẜm finē intentū. Tercio accidēs. Scd̓mſe quidē ꝯͣriat̉ charitati ex ip̄a falſa ſignificatōe. ſſit circa res diuinas ꝯtrariat̉ charitati dei cuiꝰ veritatē occultat. vel corrūpit. vn̄ hmōi mēdaciū ſolūopponit̉ virtuti charitatis ſed etiā fidei religionisvn̄ hoc mēdaciū eſt grauiſſimū. ſicut fidelis in ꝑſecutōe negaret ſe eſſe xp̄ianū qd̓ eſſet in obprobriū fidei qͣſi eſſet vera. ſicut etiā Petrꝰ negauit xp̄m cuꝫnegauit ſe eſſe eiꝰ diſcipulū Math̓. xxvj. Si vero falſaeius ſignificatio ſit circa aliqͥd cuiꝰ cognitio ꝑtineatad homīs bonū: puta que ꝑtinēt ad ꝑfectōeꝫ ſcientievt docēdo falſa ſcienter in iure. vel medicina. vel aliafacultate. vel que ꝑtinēt ad ꝑfectōeꝫ moꝝ. ſicut falſiꝓph̓e qui ꝓmittebāt populo liberatōneꝫ ꝑmanēti inpeccatis ſuis. iuxta illd̓. Prophete tui vider̄t tibi falſa. Tren̄. ij. Et Hiere. vij. Nolite ꝯfidē in v̓bis mēdacij dicētes. Templū dn̄i templū dn̄i. Templū dn̄i ē:ſupple ꝓteget nos a malis qd̓ falſo ꝓmittebāt ꝓph̓e.Tale mēdaciū qꝛ infert dānū ꝓximo. ꝯͣriat̉ dilectōiꝓximi. vn̄ mortale eſt. Ad idē videt̉ ꝑtinere mēdacium ꝓnūciantiū falſas indulgentias reliquias. inp̄dicatōne ſcienter falſa dicēdo ꝓmittentiū miſſas or̄ones mēdaciter dicentiū ſe habere aucͣtem. Sivero falſa opinio ex mēdacō generata ſit circa aliqͥdde quo referat vtꝝ ſic vel aliter ꝯgnoſcat̉ ex taſi mēdacio dānificet̉ ꝓximus. ẜm ſe erit mortale. Secūdo mēdaciū eſt mortale rōne finis intenti: puta quis intendit iniuriā dei vel nocumentum ꝓximi quo ad ꝑſonā. famā vel diuitias. vtrūqꝫeſt ꝯtra charitatē. nocere ꝓximo .ſ. notabilit̓ eſtmortale. Sic ē intelligēdū qd̓ dicit Ray. in ſcd̓a ꝑteſue ſumme in dictione mendaciū in fine .ſ. qui verbis mendacibꝰ in mercatōnibꝰ vtūtur dicētes rem vi

lem eſſe caram p̄cioſam: mortaliter peccāt ꝓpter nocumentū qd̓ inferunt ꝓximo. qd̓ verū eſt intendūtnotabiliter dānificare deciꝑe ſi poſſunt. de modico intēdentes apparet ratō qͣre ſit mortale. Exſola aūt intentōe peccati mortalis peccat̉ mortalit̓.ſicut iudei dicebāt xp̄m eijcere demonia in beelzebub vt tollerent famā eius Luc. xj. Et qui teſtificatiſunt ꝯtra Naboth. mētiētes maledixiſſet deo regi vt occideret̉. j. Reg. xxj. Et teſtificātes ꝯtra Stephanuꝫ ꝓtomartyrē vt lapidaret̉ Act. vj. Et Sibaoccurrēs Dauid fugienti a facie Abſalonis quimētitus eſt ꝯtra Miphiboſeth voluiſſet malicioſe accedere ad vt haberet ſubſtantiaꝫ eiꝰ. ij. Regū. xvj.Si v̓o finis intētus ſit ꝯtrariꝰ charitati nec mendaciū ẜm hāc ratōeꝫ erit mortale ſicut apparet indacio iocoſo in intēdit̉ aliqͣ leuis delectatio. vel etiam intendit̉ paꝝ nocumentū ꝓximo. officioſo inquo intēdit̉ vtilitas ꝓximi. ſicut fuit mēdaciū Sareque angelo negauit ſe riſiſſe ob quandā erubeſcentiāvitandā Gen̄. xviij. Et Michol que mētita ē Saulde Dauid .ſ. coacta dimiſerat recedere. j. Regūxix. Et Chuſi qui mētitus ē Abſaloni dicēs ſe ami ſuū: dās ꝯſiliū ſibi noxiū. ij. Reg. xv. ſed vt reuerteret̉ regnū ad cuiꝰ erat .ſ. Dauid. Tercioaccidēs pōt ꝯtrariari charitati rōne ſcandali vel cuiuſcūqꝫ dāni ꝯſequētis. ſic etiā erit mortale. .ſ. aliquis veret̉ ꝓpt̓ ſcādalū publice mētiri. Et ſic iſtomodo .ſ. accidēs ſolū ꝑnicioſuꝫ mendaciū qd̓ deſe ē mortale: ſed iocoſuꝫ officioſum de ſe ſunt venialia pn̄t eſſe mortalia. Perdit ergo deꝰ dānatōe et̓na oēs qui loquūtur mēdaciū quocūqꝫ iſtoꝝ modoꝝvbi ē mortale. ẜm intelligēdum ē illud Sap̄. j. Osqd̓ mentit̉ occidit aīam .ſ. mētit̉ mēdacō qd̓ ē mortale. vt ꝑnicioſum. Sic dicit glo. ſuꝑ dicto verſu pͣs.Perdes omnes. Ad hoc etiā facit qd̓ dicit Gr̄anus.xxij. q. ij. §. Item qd̓ dr̄ Perdes. pōt vniuerſalit̓ intelligi dicta auctoritas pͣs. etiaꝫ de mēdacio venialiNam veniale diſponit ad mortale. Sic quis perditur etiam mēdacio veniali inqͣꝫtū diſponit̉ ad mortale ꝓpter qd̓ quis perdit̉. Et ſic intelligenduꝫ eſt illud. c. Nec artificioſo. xxij. q. ij. Sciendum aūt opinio quorūdam fuit. vt refert Hugo cardi. ſuper illudpͣs. ꝑdes oēs ⁊cͣ. glo. ſuꝑ. c. Ne quis arbitret̉. xxij. q.ij.. h. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. vbi ſupra. arti. fi. omnedaciū etiā officioſuꝫ in viris ꝑfectis ē mortale. ſꝫ Hugo approbat. qͥnīmo. b tho. vbi ſupra exp̄ſſe reprobat vt falſaꝫ. Idē Bonauen. in. iij. Et huiꝰ eſtẜm ip̄m. qꝛ nulla circūſtātia aggrauat in infinitū niſi que tranſfert in aliā ſpēm. Circūſtantia aūt ꝑſon tranſfert in aliā ſpēm niſi forte rōne alicuiꝰ ānexiputa ſi ſit ꝯtra votū ip̄ius: qd̓ pōt dici de mēdacōofficioſo iocoſo. ideo neutrū eoꝝ eſt mortale in viris ꝑfectis niſi rōne ſcādali. Et ad hoc pōt referri qd̓dicit Aug. ꝑfectis eſſe preceptū non ſolū non mentiri ſed nec velle mentiri. ꝙͣuis hoc aſſertiue ſed ſubdubitatōne dicat. Nec obſtat ponūtur in ſtatuſernāde veritatis: qꝛ veritatē tenent̉ ex ſuo officio iniudicio vel doctrina ꝯſeruare. Cōtra que ſi mētiant̉vt iudicādo vel p̄dicādo erit mortale. alit̓ vero oꝫ ſit mortale. Eſt aūt ꝯͣ p̄ceptū octauū illud .ſ. Nonloq̄ris ꝯͣ ꝓximū tuū falſuꝫ teſtimoniū ẜm magiſtruꝫſnīaꝝ in. iij. di. xxxvij. hoc ē mortale. p̄ter aūt p̄ceptum eſt veniale. Oſtendit̉ aūt grauitas det.ſtatio eius: qꝛ inficit intellectū. minuit affectū. tollitdei aſpectū. inficiat intellectū patet ex hoc. qꝛ faſum ē malū intellectꝰ cui mēdoſus innitit̉. Sicut veꝝeſt bonū intellectꝰ a mēdoſus recedit. Un̄ dicūt danati. Errauimꝰ a via veritatis Sap̄. v. Sicut aūt intellectꝰ eſt nobiliſſima potentia p̄uia volūtati quiabonū intellectꝰ eſt quod mouet affectum ad ſui amo-