¶ Titulus
vel viderūt nō eodē modo atqꝫ eiſdē verbis eadē resfuerit indicata. hec ille. Si qua aūt aliqn̄ videt̉ ꝯtrarietas in ſcripturis. ſuꝑficialit̓ eſt tm̄ ⁊ apparēter ẜmcorticē. nō realiter. Et Hīero. dicit. Nō putemus inverbis ſcripturarū eſſe euangeliū ſed in ſenſu. non incortice ſed in medulla. non in verboꝝ folijs ſed in radice rōnis .j. q. j. Marchion. Sicut verbi gr̄a ꝙ Lcas refert. viij. ca. Archiſynagogū rogaſſe xp̄m vtniret ad domū ſuā ad ſanandū filiā infirmā Matheus narrās eandē hyſtoriā. ix. ca. dicit Archiſynagogū ſeu principē xp̄o dixiſſe. Filia mea modo defunctaeſt. cū tn̄ adhuc nō eſſet mortua. ſed qꝛ dū xp̄c iret addomū eiꝰ mortua eſt. Matheꝰ abbreuiās hyſtoriā dicit illū dixiſſe qd̓ demū factū eſt. qꝛ mortua eſt ⁊ ita īextremis dimiſerat. qꝛ iam mortuā iudicauit quampoſtea reſuſcitauit. vn̄ in ſnīa ꝯcordāt. ⁊ alias apparētes ꝯtrarietates doc. exponēdo ſoluūt. ¶ Nullo igit̉caſu licet mētiri. Rō huiꝰ (ẜm Tho. vbi ſupͣ) ē. qꝛ illud qd̓ ẜm ſe eſt malū ex genere ſuo. nullo mō pōt eſſebonū ⁊ licitū. qꝛ ad hoc ꝙ aliqͥd ſit bonū requirit̉ ꝙoīa recte ꝯcurrat ad ip̄m. Bonū .n. ē ex integra cā ẜmDioniſiū. Mēdaciū aūt ē malū ex genere. Eſt .n. actꝰcadēs ſuꝑ indebitā materiā. Cuꝫ em̄ voces ſint ſignanaturalit̓ intellectuū. Innaturale ē ⁊ īdebitū ꝙ aliqͥs voce ſignificet qd̓ nō hꝫ in mēte. vn̄ et ph̓s dicit iniiij. ethicoꝝ. ꝙ mēdaciū ē de ſe prauū ⁊ fugiendū. Adhoc etiā facit decret. ſuꝑ eo. extra de vſu. vbi dr̄ ꝙ nonlicet ꝓ alteriꝰ vita mētiri. Idē Bonauē. in. iij.uātuꝫ ad terciū.§. iij.Nota ſeuerā punitōeꝫ ipſiꝰ mēdacij q̄ fit a deo. in eoqd̓ dicit pͣs. Perdes tu .ſ. deꝰ. Sꝫ deꝰ nō ꝑdit creaturāratōnale niſi ꝓpt̓ mortale ex qͦ videt̉ medaciū eē mortale. qd̓ verū eſt ſꝫ nō ſꝑ. Pro cuiꝰ declaratōne dicit. b.Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cx. arti. vlt. ꝙ mēdaciū eſt mortaleẜm ꝙ ꝯtrariat̉ charitati ꝑ quā aīa viuit deo ꝯiūcta.Cōtrariat̉ aūt charitati tripl̓r. Uno mō ẜm ſe. Aliomō ẜm finē intentū. Tercio mō ꝑ accidēs. ¶ Scd̓mſe quidē ꝯͣriat̉ charitati ex ip̄a falſa ſignificatōe. q̄ ſſit circa res diuinas ꝯtrariat̉ charitati dei cuiꝰ veritatē occultat. vel corrūpit. vn̄ hmōi mēdaciū nō ſolūopponit̉ virtuti charitatis ſed etiā fidei ⁊ religionisvn̄ hoc mēdaciū eſt grauiſſimū. ſicut cū fidelis in ꝑſecutōe negaret ſe eſſe xp̄ianū qd̓ eſſet in obprobriū fidei qͣſi nō eſſet vera. ſicut etiā Petrꝰ negauit xp̄m cuꝫnegauit ſe eſſe eiꝰ diſcipulū Math̓. xxvj. Si vero falſaeius ſignificatio ſit circa aliqͥd cuiꝰ cognitio ꝑtineatad homīs bonū: puta que ꝑtinēt ad ꝑfectōeꝫ ſcientievt docēdo falſa ſcienter in iure. vel medicina. vel aliafacultate. vel que ꝑtinēt ad ꝑfectōeꝫ moꝝ. ſicut falſiꝓph̓e qui ꝓmittebāt populo liberatōneꝫ ꝑmanēti inpeccatis ſuis. iuxta illd̓. Prophete tui vider̄t tibi falſa. Tren̄. ij. Et Hiere. vij. Nolite ꝯfidē in v̓bis mēdacij dicētes. Templū dn̄i templū dn̄i. Templū dn̄i ē:ſupple ꝓteget nos a malis qd̓ falſo ꝓmittebāt ꝓph̓e.Tale mēdaciū qꝛ infert dānū ꝓximo. ꝯͣriat̉ dilectōiꝓximi. vn̄ mortale eſt. Ad idē videt̉ ꝑtinere mēdacium ꝓnūciantiū falſas indulgentias ⁊ reliquias. ⁊ inp̄dicatōne ſcienter falſa dicēdo ⁊ ꝓmittentiū miſſas⁊ or̄ones mēdaciter ⁊ dicentiū ſe habere aucͣtem. Sivero falſa opinio ex mēdacō generata ſit circa aliqͥdde quo nō referat vtꝝ ſic vel aliter ꝯgnoſcat̉ cū ex taſi mēdacio nō dānificet̉ ꝓximus. ẜm ſe nō erit mortale. ¶ Secūdo mō mēdaciū eſt mortale rōne finis intenti: puta cū quis intendit iniuriā dei vel nocumentum ꝓximi quo ad ꝑſonā. famā vel diuitias. ⁊ vtrūqꝫeſt ꝯtra charitatē. Nā nocere ꝓximo .ſ. notabilit̓ eſtmortale. Sic ē intelligēdū qd̓ dicit Ray. in ſcd̓a ꝑteſue ſumme in dictione mendaciū in fine .ſ. ꝙ qui verbis mendacibꝰ in mercatōnibꝰ vtūtur dicētes rem vi
lem eſſe caram ⁊ p̄cioſam: mortaliter peccāt ꝓpter nocumentū qd̓ inferunt ꝓximo. qd̓ verū eſt cū intendūtnotabiliter dānificare ⁊ deciꝑe ſi poſſunt. nā de modico intēdentes nō apparet ratō qͣre ſit mortale. Exſola aūt intentōe peccati mortalis peccat̉ mortalit̓.ſicut iudei cū dicebāt xp̄m eijcere demonia in beelzebub vt tollerent famā eius Luc. xj. Et qui teſtificatiſunt ꝯtra Naboth. mētiētes ꝙ maledixiſſet deo ⁊ regi vt occideret̉. j. Reg. xxj. Et teſtificātes ꝯtra Stephanuꝫ ꝓtomartyrē vt lapidaret̉ Act. vj. Et Sibaoccurrēs Dauid fugienti a facie Abſalonis quimētitus eſt ꝯtra Miphiboſeth ꝙ voluiſſet malicioſe accedere ad eū vt haberet ſubſtantiaꝫ eiꝰ. ij. Regū. xvj.Si v̓o finis intētus nō ſit ꝯtrariꝰ charitati nec mendaciū ẜm hāc ratōeꝫ erit mortale ſicut apparet in mēdacio iocoſo in qͦ intēdit̉ aliqͣ leuis delectatio. vel etiam cū intendit̉ paꝝ nocumentū ꝓximo. ⁊ officioſo inquo intēdit̉ vtilitas ꝓximi. ſicut fuit mēdaciū Sareque angelo negauit ſe riſiſſe ob quandā erubeſcentiāvitandā Gen̄. xviij. Et Michol que mētita ē Saulde Dauid .ſ. coacta ꝙ dimiſerat eū recedere. j. Regūxix. Et Chuſi qui mētitus ē Abſaloni dicēs ſe amicū ſuū: ⁊ dās ꝯſiliū ſibi noxiū. ij. Reg. xv. ſed vt reuerteret̉ regnū ad eū cuiꝰ erat .ſ. Dauid. ¶ Tercio mō ꝑaccidēs pōt ꝯtrariari charitati rōne ſcandali vel cuiuſcūqꝫ dāni ꝯſequētis. ⁊ ſic etiā erit mortale. dū .ſ. aliquis nō veret̉ ꝓpt̓ ſcādalū publice mētiri. Et ſic iſtomodo .ſ. ꝑ accidēs nō ſolū ꝑnicioſuꝫ mendaciū qd̓ deſe ē mortale: ſed ⁊ iocoſuꝫ ⁊ officioſum q̄ de ſe ſunt venialia pn̄t eſſe mortalia. Perdit ergo deꝰ dānatōe et̓na oēs qui loquūtur mēdaciū quocūqꝫ iſtoꝝ modoꝝvbi ē mortale. ẜm ꝙ intelligēdum ē illud Sap̄. j. Osqd̓ mentit̉ occidit aīam .ſ. cū mētit̉ mēdacō qd̓ ē mortale. vt ꝑnicioſum. Sic dicit glo. ſuꝑ dicto verſu pͣs.Perdes omnes. Ad hoc etiā facit qd̓ dicit Gr̄anus.xxij. q. ij. §. Item qd̓ dr̄ Perdes. pōt vniuerſalit̓ intelligi dicta auctoritas pͣs. etiaꝫ de mēdacio venialiNam cū veniale diſponit ad mortale. Sic quis perditur etiam mēdacio veniali inqͣꝫtū diſponit̉ ad mortale ꝓpter qd̓ quis perdit̉. Et ſic intelligenduꝫ eſt illud. c. Nec artificioſo. xxij. q. ij. Sciendum aūt ꝙ opinio quorūdam fuit. vt refert Hugo cardi. ſuper illudpͣs. ꝑdes oēs ⁊cͣ. ⁊ glo. ſuꝑ. c. Ne quis arbitret̉. xxij. q.ij. ⁊. h. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. vbi ſupra. arti. fi. ꝙ omne mēdaciū etiā officioſuꝫ in viris ꝑfectis ē mortale. ſꝫ Hugo nō eā approbat. qͥnīmo. b tho. vbi ſupra exp̄ſſe reprobat vt falſaꝫ. Idē Bonauen. in. iij. Et rō huiꝰ eſtẜm ip̄m. qꝛ nulla circūſtātia aggrauat in infinitū niſi que tranſfert in aliā ſpēm. Circūſtantia aūt ꝑſonnō tranſfert in aliā ſpēm niſi forte rōne alicuiꝰ ānexiputa ſi ſit ꝯtra votū ip̄ius: qd̓ nō pōt dici de mēdacōofficioſo ⁊ iocoſo. ⁊ ideo neutrū eoꝝ eſt mortale in viris ꝑfectis niſi rōne ſcādali. Et ad hoc pōt referri qd̓dicit Aug. ꝑfectis eſſe preceptū non ſolū non mentiri ſed nec velle mentiri. ꝙͣuis hoc nō aſſertiue ſed ſubdubitatōne dicat. Nec obſtat ꝙ ponūtur in ſtatu cōſernāde veritatis: qꝛ veritatē tenent̉ ex ſuo officio iniudicio vel doctrina ꝯſeruare. Cōtra que ſi mētiant̉vt iudicādo vel p̄dicādo erit mortale. alit̓ vero nō oꝫꝙ ſit mortale. Eſt aūt ꝯͣ p̄ceptū octauū illud .ſ. Nonloq̄ris ꝯͣ ꝓximū tuū falſuꝫ teſtimoniū ẜm magiſtruꝫſnīaꝝ in. iij. di. xxxvij. ⁊ hoc cū ē mortale. p̄ter aūt p̄ceptum cū eſt veniale. ¶ Oſtendit̉ aūt grauitas ⁊ det.ſtatio eius: qꝛ inficit intellectū. minuit affectū. tollitdei aſpectū. Ꝙ inficiat intellectū patet ex hoc. qꝛ faſum ē malū intellectꝰ cui mēdoſus innitit̉. Sicut veꝝeſt bonū intellectꝰ a qͦ mēdoſus recedit. Un̄ dicūt danati. Errauimꝰ a via veritatis Sap̄. v. Sicut aūt intellectꝰ eſt nobiliſſima potentia p̄uia volūtati quiabonū intellectꝰ eſt quod mouet affectum ad ſui amo-