Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
199r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum.IX.

tabile. Fuit quēdam mulier nobilis magnarum virtutum fame ⁊ conſilij. q̄ cum nō haberet virū ſibi aſeruis dei conſultū erat ꝙ remaneret in ſeculo potius ꝙͣ intraret monaſteriū. qꝛ plura bona in ſeculo faciebat. ſed inſtigante dyabolo qui felici eius ſtatuinuidebat: incidit in fornicationē. qd̓ illa poſtea qͣꝫcitius ꝑpendens oīno decreuit intrare monaſteriuꝫad agendū pnīam de ſcelere. ⁊ vitandū ꝑicula iam experta. Quo facto dedit ſe maxime abſtinentie. viglijs. orationibꝰ. ſilentijs. ⁊ lectiōibꝰ. nunqͣꝫ tn̄ de fonicatione ꝑpetrata pre verecundia voluit confiteriMortua aūt abbatiſſa cōi concordia iſta electa eſtin abbatiſſam ꝓpter exempla exteriora ſanctitatiseius: q̄ ſil̓r in magna auſteritate degebat ⁊ gubernabat monaſteriū. Et poſt multa tꝑa infirmata grauiter rogauit eaꝫ quedā ex ipſis monialibꝰ ſibi magisfamiliaris vt ſi cōtingeret eā decedere ſibi poſt mortem appareret ad intimandū ſtatū ſuū. qd̓ illa ꝓmiſit. dn̄o diſpenſante mortua igit̉. cum moniales expectarent de die in diem illā miraculis illuſtrari. quadam nocte apparuit illi cui ꝓmiſit tota turpis ⁊ triſtis. Et recognoſcēs eam cum interrogaret de ſtatueius rn̄dens ait. Damnata ſum ꝑpetuo in ignē eternum. Qd̓ illa ſtupens ait. Quis ergo poterit ſaluusfieri ſi tu q̄ vitam tam ſingularē. tamirrep̄henſibilē.tamauſterā in ſeculo ⁊ monaſterio tenuiſti: ſaluatanō es. Cui illa. Non mireris. qꝛ vna ſola de cā dānata ſum ex eo videlicet ꝙ in peccatū carnis in ſeculolapſa p̄ verecundia nunqͣꝫ volui cōfiteri. Et ſic declinantes ⁊cͣ.uatum ad ter.§. iiij.cium declinat quis in obligationē circa pnīe ſacr̄mqn̄ non facit pnīam ſibi iniunctam. vel nō vt debet.Math̓. iij. Facite fructus dignos pnīe. Cum gͦ qnō facit pnīam ſibi iniunctā ꝓ mortalibꝰ ex negꝭtia dimittēs mortaliter peccat qꝛ ſub p̄cepto ad illd̓tenet̉. Secus ſi dimitteret ex impotētia. debet tn̄ facere tunc ſibi cōmutare in aliud ab illo imponēte vl̓alio ſi ipſius copiā habere nō pōt: ⁊ oꝑtet iterare cōfeſſionē ſi ex negligētia dimiſit vel etiā obliuione ſialteri confitet̉. Scd̓o declinat nec agit fructū dignum pnīe qn̄ facit pnīam iniunctā ſed nō alia ad ētenet̉. vt reſtituere cum poſſet ſubſtantiā alienā velres alienas. Nam ſi ꝓpoſuit res iſtas facere in cōfeſſione. ⁊ poſtea ꝓpoſitū ex auaricia vel negligentia dimittit vel omittit facere cum debet. tunc recidiuatet intrat ſtatum damnatōis. Tercio cum facit penitentiā iniunctā ſed nō in ſtatu gratie recidiuās inaliqd̓ mortale an̄ completā ſatiſfactionē iniunctamtalis vtiqꝫ debet nihilominus ꝑficere pnīam. qꝛ implendo ſaltim ſatiſfacit p̄cepto ſacerdotis iniungentis ſibi pnīam. Sed illa ꝑs quā ꝑficit in mortali nōvalet ſibi ad id ad qd̓ eſt ordinata .ſ. ad diminuēdūde pena tꝑali hic vel in purgatorio ſibi debita ꝓ peccatis. et ſi poſt lapſum in mortale cōterit̉ de peccatoetiā an̄ confeſſionē pnīa iniūcta ipſam ꝓſequēdolebit ſibi in aſpectu dei ad diminutionē pene. Svtrū talis teneat̉ iterare cōfeſſionē vel pnīam iniūctam. qui .ſ. eam ꝑfecit in mortali de neceſſitate ſalutis. dico ꝙ nō. Sed hanc queſtionē diffuſe habes iniij. ꝑte ti. de ſacr̄is. in. c. de ſatiſfactōe. Et vtrū etiamquis teneatur ſtatim cōfiteri ꝑpetrato mortali peccato. ibi habes in. c. de cōfeſſione. videlicꝫ ꝙ nō tenet̉de neceſſitate. ẜm Tho. Ricar. ⁊ Pe. ꝙͣuis ſit ꝑiculoſum differre. ⁊ ideo ꝑſuadere oportet vt ꝙͣcitius. Deconditionibꝰ cōfeſſionis ⁊ de fructibꝰ eius ⁊ exhortationibꝰ ad ipſam ibi habes.

Capitulum nonum de negligētia circa ſacramētum eukariſtie ſumendum.Egligētia nō modicaexhibet̉ circa ſacramentū eukariſtie ſumēdum. cum etiā teneat̉ quilibet ſemel in anno cōicare in paſcha vt dicit decret. Omnis. de peniet re. ſuꝑius allegata. Et primū dubiū qd̓ circa hococcurrit eſt iſtud. Utrum ſatiſfaciat p̄cepto eccleſie de cōione ſemel in anno ſumenda qui cōicat feriaquinta in cena dn̄i vel in paraſceue. vel in ſabbatoſancto vel alia die infra annū. Ad qd̓ dicendū ꝙ licꝫquidā dicant hoc ſufficere. ſiquis tn̄ bene reſpicit textum decret. q̄ dicit in paſcha videt̉ ꝙ non. nam paſcha dicit̉ dies dn̄ice reſurrectōis. Interp̄tat̉ em̄ trāſitus. quia xp̄s tranſiuit illa die de mortē ad vitā immortalē. ipſa tn̄ dies cum duobꝰ ſequentibꝰ qͣſi ꝓ vnareputat̉ quo ad ſolennitatē officij ſimilē. vn̄ etiā procōione ꝓ vna poſſunt cōputari. ⁊ congruentiſſime eccleſia ſtatuit in die ſolenniſſimo feſti ſupra oēs aliosfideles ſumere debere ſacr̄m oīm maximū ⁊ reuerendiſſimū. cuius quaſi vigilia ad ſe p̄parādū ad ipſiusſumptionē eſt tota .xl. p̄cedens. Et Anto. de bu. eximius doctor vtriuſqꝫ iur̄. dicit ſuꝑ. c. Et ſi iudeos. extra. de iudeis. Nota ꝙ in die reſurrectiōis eſt ſumenrpus xp̄i. hoc ſermocinabant̉ ad ppl̓m eximijres dn̄s Io. dn̄ici. ⁊ ſanctus Uincentius quiaruit miraculis. Nec obſtat huic ſnīe illud. ca. deſe. diſ. ij. In cena dn̄i a quibuſdā. vbi dicit̉ in diecene eſſe cōicandū. qꝛ vt dicit glo. ibi. illa cōio eſt religioſorū .ſ. in cena dn̄i. oēs em̄ ſe cōicant in miſſa maīeri. qui etiā ꝑ hanc nō omittunt cōionem in die reſurrectionis. vel pōt dici etiaꝫ ꝙ illud. c. habuit locumquo ad oēs tꝑe antiquiori qn̄ fideles nō ſolū in dn̄ica reſurrectōis. ſed ſingulis diebꝰ dn̄icis cōicare ſolebant. vt de cōſe. diſ. ij. cōicandū. Et ſi dicat̉ ꝙ p̄ceptūde cōione non refert̉ ad diem determinatū: ſed ad ſemel cōicandū. Reſpondet̉ ꝙ exquo dies determinata ponit̉ refert̉ etiā ad ipſum diem. exquo ratio huiꝰeſt in ꝓmptū. vt ſupra dictum eſt. vel ſaltem negarinon pōt quin ſaltim ſit dubiū vtrū intentio legiſlatoris etiā determinaret̉ ad diem p̄fixam. ⁊ tunc ſtandum eſt lr̄e q̄ diem ponit. ⁊ cum in dubijs tutior viaſit eligenda. extra de ſpon. c. Iuuenis. ⁊ tutior viā ſitcōicare in die reſurrectōis. quare nō potius illud tenendū ⁊ p̄dicandū. Siquis tn̄ eſſet ita occupatus indie feſto reſurrectōis ꝙ nō poſſet huic vacare .ſ. ad ſep̄parandū forte cum hmōi poſſet ep̄s vel cōfeſſor licētiare. vt in aliquā diē p̄cedentē vl̓ ſequentē cōicaretSed ꝙ aliqui vel alique hoc faciant. vt qͣſi liberiusliceat eis vacare ornatibꝰ tripudijs ludis. pompis.laſciuijs. in feſto reſurrectōis hͦ eſt cōtra intentioneeccleſie q̄ vult fideles illa die p̄ ceteris vacare deuotioni. Dies etiā p̄cedentes ſūt magis inductiui ad deuotionē ex ipſis officijs q̄ maxime requirit̉ in acceſſu ad ſacr̄m. Quia tn̄ multi p̄dicatores ⁊ magni p̄dicant aliqn̄ cōtrariū illi qui ex doctrina eorū putātesſibi hoc licere cōtrariū faciunt nō puto cōdemnandos vt tranſgreſſores p̄cepti niſi eſſent ꝑtinaces. ⁊ cōſtaret etiā de cōtrario. Et qui hͦ p̄dicāt .ſ. alia die qͣꝫin paſcha cōicandū plus ſapiunt qͣꝫ oportet ſapereEt notandum ꝙ triplex negligentia cōmittit̉etvalde graue peccatū circa iſtud ſacr̄m ſumendum.Primo omittēdo indebite eius ſumptionē.Scd̓o accedendo indigne ad cōionem.Tercio exhibendo ſe tepide poſt acceptionē.Et de his p̄t ītelligi illa īp̄catio pͣs. ⁊ ꝯ iſtos. vbi ait.Fiat mēſa eorū .i. coīo eis ꝑata ⁊ ꝓ eis fiat .i. fiet coraipſis. in laqueum. in retributiones. ⁊ in ſcandalum.