.IX.Titulus

Obſcurent̉ oculi eorum ne videant: ⁊ dorſum eorūſemꝑ īcurua. Effunde ſuꝑ eos irā tuā. ⁊ furor ire tuecōprehendat eos. Fiat habitatio eorū deſerta: qd̓ p̄texponi de nō cōicantibꝰ ⁊ male cōicantibꝰ vt in finecapituli exponet̉.§. j.Quātum ad primū dic̄ Sapiēs. O ꝙͣſuauis ē ſpūs tuꝰ ī nobis dn̄e .i.qͣꝫdulcis affectus tuus ad nos. Nam angelorū eſcanutriuiſti ppl̓m tuū dn̄e. et panē de celo p̄ſtitiſti eis.Sap̄. xvj. Et ppl̓o quidē hebreorū figuram exhibēdo .ſ. manna ſuaue. Sed ppl̓o xp̄ianorū figuratuꝫ .ſmagnificū ſacr̄m. Sed ſicut ingratus ille ppl̓s dixitaīa noſtra nauſeat ſuꝑ cibo iſto leniſſimo alios appetens cibos ⁊ viliſſimos. Ita ⁊ ppl̓s xp̄ianus tāto ingratior qͣꝫto bn̄ficiū cōceſſum eſt incōꝑabiliter maius. qͣſi reputans cibū ſacramentalē vilem nō curāsde eo alia appetēs vana ⁊ viliſſima reſpectu ſpūaliūOmittunt aūt indebite ſumere quadrupliciter.Aliqui ex obſtinatione.Aliqui ex falſa humiliatione.Aliqui ex ignoratione.Aliqui ex tēpefactione.¶ Ex obſtinatōe dimittūt multi qui ꝑmanētesodio vel detentōe alienorū vel luxuria vel alio motali peccato. qꝛ nolunt pct̄m illud dimitttere. nolūtetiā cōicare. ⁊ ꝙ nō velint cum hmōi peccatis cōicare minus male faciūt qͣꝫ ſi cū illis cōicarent. ſed nōꝓpterea excuſant̉ a mortali omittētes cōionem.nec ꝑplexi ſunt. ẜm Tho. in. iiij. Nam pn̄t ⁊ debētmittere peccata illa ⁊ nō ꝑmanere in ſua obſtinatōecum de die in diē immo de puncto in punctū poſſintmori ⁊ ꝑpetuo dānari. Fit gͦ eis menſa cōionis in laqueū peccati: qd̓ cōmittūt omittēdo eam. ¶ Ex falſa humiliatōe dimittunt illi qui reputātes ſe peccatores ⁊ indignos tanto ſacr̄o nolunt cōicare. Equidem ſi attendat̉ magnitudo exiſtentis in ſacr̄o ſolū:nulla creatura inueniet̉ digna eo. Nec apl̓i ſancti.nec martyres. Sed nec hͦ dn̄s requirit a nobis .ſ. tantam diſpoſitionē et ſanctitatē. quantā meret̉ maieſtas eius. ſed quanta eſt poſſibilitas fragilitatis noſtre: nec requirit ꝙ efficiamur impeccabiles ſꝫ ꝙ doleamus de p̄teritis ⁊ ꝓponamus firmiter in futuruꝫabſtinere occaſiones ꝓximas euitādo. Nam et Petrus cum alijs apl̓is digne ſumpſerunt ſacr̄m in diecene. ⁊ tn̄ inde ad modicū Petrus xp̄m negauit ⁊ mortaliter peccauit ⁊ alij fidē ꝑdiderūt. Falſa vtiqꝫ humilitas eſt q̄ frangit p̄cepta. debuit potius quilibetPetrū imitari dicentē Luce. v. Exi a me dn̄e qꝛ hōpeccator ſum. et tn̄ non recedebat ſed adherebat ei.¶ Ex ignorantia dimittūt qui neſciūt ſe ad hoc teneri. ſed ignorātia iſta nō videt̉ excuſare. cum ſit cōep̄ceptū eccleſie qd̓ ad oēs extendit̉. ⁊ ignorātia factinō iuris excuſat. de regu. iur. li. vj. Et p̄cipue in locisvbi iſta p̄dicant̉ aut de facili ſciri pn̄t. Sed in locisſilueſtribꝰ vbi ſacerdotes ſunt ita ignorātes ꝙ nonſolū iſta nō nūciant ſed forte retrahut dicentes. nōſumendā cōionem niſi in morte vel a ſenibꝰ: poſſentmagis excuſari. ¶ Ex tepiditate omittunt quibꝰ vr̄labor ſe p̄parare et ad cōfeſſionē ⁊ ad cōionē qui itaimplicāt̉ terrenis ꝙ poſtponūt de facili ſpūalia etiāeis neceſſaria. Fit ergo iſtis menſa in laqueū peccatimortalis ꝓpter ſuā negligentiā. Si quis aūt omitteret ex aliqua impotentia vel cā rōnabili. puta qꝛ eſtin mari cōſtitutus in paſcha. vel ē clauſus in caſtrovel in carcere vbi nō pōt habere ſacerdotē. vel exiēsdomū timet inimicos capitales. vel de licētia confeſſoris ⁊ hmōi. iſte nō peccat habēdo deſideriū ſumendi ⁊ ꝓpoſitū qn̄ poterit ſupplere defectū. Sed impedimēto ſublato tenet̉ cōicare. al̓s tūc peccat morta-

liter. Et in huius figurā legit̉ in veteri lege ꝙ illi qͥnō poterant comedere agnū paſchalē deſignantemſacr̄m in feſto ꝓprio paſche. debebant in menſe ſeq̄nti ſupplere defectū al̓s grauiter peccabāt. ¶ Sed dubitari pōt in qua etate teneant̉ pueri cōicare. nampoſt pubertatē dubiū non eſt quin obligent̉ ſi ſuntſane mētis. Et pōt ſatis teneri: ꝙ ẜm qd̓ pōt confeſſor ex cōfeſſione eorū ꝑcipere de vſu rōnis eorū maiori vel minori. ſic pōt ⁊ debꝫ eis cōſulere vel artare adcōionem. Sed ⁊ parētes qͣꝫuis ad cōfeſſionē debeantqd̓āmodo cogere. ſicut ⁊ mgr̄i ſcolarū. nō aūt ſic adcōionem. ſed debēt bn̄ eos hortari. ſi vidēt eos habere bonā diſcretionē. vel dimittere in iudicio cōfeſſorum ſuorū. Retrahēdo aūt eos ſolū ex hͦ qꝛ ſunt parui. ⁊ qꝛ nō eſt de more patrie pueros qͣꝫtūcunqꝫ habeant vſum rōnis ꝙ cōicent. grauiter peccant.uātum ad ſecun.§. ij.dum principale ſcd̓a negligētia mixta ſacrilegio eſtcū quis accedit indigne ad cōionem. de quo apl̓us. j.Corin. xj. ait. Qui māducat ⁊ bibit indigne iudiciūſibi manducat ⁊ bibit nō diiudicās corpus dn̄i .i. nōdiſcernens ab alijs cibis cōibꝰ ad qͦs ſumēdos accedit̉ ſine cōſideratōe. ⁊ glo. ibi iudiciū ſibi māducat ⁊bibit .i. ac ſi xp̄m occiderit: puniet̉. Fit aūt indignaacceſſio quadrupliciter.Primo qꝛ cū mortalis peccati remorſione.Scd̓o qꝛ ſine mentis diſcuſſione.Tercio qꝛ ſine criminalis cōfeſſione.Quarto qꝛ ſine ritus obſeruatōe.Et de omnibꝰ his verificat̉ ill ud pͣs. Fiat mēſa eorūcorā eis in laqueū .ſ. peccati mortalis. ⁊ de primo nulli dubiū quin mortaliter peccet qͥ accedit ad ſacr̄mcuꝫ conſcīa peccati mortalis qd̓ eſtimat ſe hr̄e etiā ſiconſcīam erroneā haberet niſi eam deponeret ad arbitriū boni viri. Nimiā em̄ irreuerent iā facit ſacr̄ovn̄ Aug. Si mens in affectu peccādi ſit. grauari potius eukariſtie ꝑceptōe dico qͣꝫ purificari. de ꝯſe. diſ.ij. Quotidie. Et Iſi. Qui ſcelerate viuūt ⁊ cōicarenō deſinūt putantes ſe tali cōionē mūdari ſciāt ſe nihil ꝓficere. dicente ſcriptura. Nunquid carnes ſancte auferēt a te malitias tuas? q. d. nō. ſed addent. deꝯſe. diſ. ij. Qui ſcelerate. Sil̓is eſt hic Iude. de qͦ dr̄Ioh̓. xiij. poſt buccel lā introiuit in eū ſathanas .ſ. ꝑſpālem malitie nouū effectū. ¶ Qui etiā accedit ſine cōpetenti diſcuſſio ne conſcie ꝓpter qd̓ qꝛ nō recogitauit vitā ſuā. aliqua mortalia habet de quibꝰ nōeſt cōtritus vel cōfeſſus de quibꝰ nō habet remorſuꝫtalis etiā peccat mortaliter faciēs cōtra illud apl̓i. j.Coꝝ. xj. Probet aūt ſeip̄m hō ⁊ ſic de pane illo edatet de calice bibat .i. examinet conſcīam ſuā. hoc autēmultis euenit qui cū ſint ī grauibꝰ peccatis fraudiūet illicite acquiſitorū vel nō cōfitent̉ de eis vel ad cōfeſſores accedūt qui nō intelligūt facta eorū. ⁊ cōfeſſis quibuſdā minimis de alijs dicūt ſe nō habere cōſcīam. Sed ignorātia eorū non excuſat qꝛ craſſa eſt¶ Qui etiā poſt cōfeſſionē factā incidunt in aliqd̓mortale vel etiā recordant̉ de aliqͦ mortali qd̓ ex obliuione dimiſerūt. ⁊ multomagis ſi ex verecundia illud tacuerūt. ſi accedūt ſine cōfeſſiōe illorū ad cōionem. etiā ſi eſſent cōtriti peccāt mortaliter. qꝛ requirit̉ nōſolū cōtritio ſed etiā recōciliatio eccleſie ꝑ cōfeſſionē de mortalibꝰ ad cōionē. ẜm Tho. in qͣrto ēalios doctores. Et idē ſi dubitaret ꝓbabiliter illuoeſſe mortale vel nō. ⁊ hͦ niſi eſſꝫ ſacerdos qui haberetcelebrare. al̓s ſeq̄ret̉ ſcandalū. ⁊ ille nō hr̄et copiā cōfeſſoris. tūc ſufficeret cōtritio cū ꝓpoſito cōfitēdi .ſ.qͣꝫcitius ¶ Qui etiā accederet ad cōionē nō ieiunusqꝛ .ſ. poſt mediā noctē ſūpſiſſet aliqͥd ꝑ modū cibi vlpotus qͣꝫtūcūqꝫ parū etiā aquā pel modicū zinzibe-