Druckschrift 
2 (1486)
Entstehung
Seite
185r
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum

.VII.

ꝯqueritur ꝙ de rebꝰ hūanis non videt̉ curare dicēs.Cur idē .ſ. deꝰ qͥ tāta regis ſub quo vaſti pōdera mūdi. librata ſuos ducūt orbes hoīm mīme ades ſecutꝰnō ſolicitus ꝓdeſſe bonis nocuiſſe mal̓. Res humanas ordine nullo fortuna regit. ſpergitqꝫ manu munera ceca. Peiora fouēs. Uincit ſanctos dira libidoFraus ſublimi regnat ī aula. tradere turpis faſcesppl̓s gaudet. eoſdē colit. atqꝫ odit. triſtis v̓tus. ꝑuerſi tulit p̄mia recti. caſtos ſequit̉ mala voluptas. vicioqꝫ potēs regnat adulter. Un̄ ⁊ Boetiꝰ in. j. de phloſophica ꝯſolatione in ꝑſona horū ait. O ſtellifericonditororb̓. qͥ ꝑpetuo nixus ſolio: rapido celū turbine verſas ⁊cͣ. Et. jͣ. Oīa certo fine gubernas. Solos hoīm reſpuis actus. Merito rector cohibē mō.Nā cur tātas lubrica verſat fortuna vices. Premitinſontes debita ſceleri noxia pena. ac ꝑuerſi reſidentcelſo mores ſolio. ſanctaqꝫ calcant iniuſta vice collanocētes. Latet obſcuris ꝯdita v̓tus clara tenebris.Iuſtuſqꝫ tulit crimē iniqͥ. Nil ꝑiuria. nil̓ nocet ip̄isfraus mendacij compta colore ⁊cͣ. Sꝫ pōt ip̄e dicerequotidie qd̓ ſemel incarnatꝰ ait iudeis. Quis de vobis arguet me de pctō? Ioh. viij .ſ. ignorātie.prudētie aut iniuſticie? certe nullus. Et ꝙ nō poſſumus deū inculpare de aliquo vel arguere. ſꝫ oīa q̄ fac̄bonis ⁊ malis bn̄facit tribꝰ rōnibꝰ pōt on̄di ẜm Iohannē do. in ſermone.Primo ꝓpter diuini oꝑis ꝓfunditatē.Secūdo ꝓpter noſtre mētis tortuoſitatē.Tercio ꝓpter dei ſummā rectitudinē ⁊ claritatē. Primo etem̄ dico ꝙ non poſſumꝰ deū arguē ꝓpterſuoꝝ opeꝝ ꝓfunditatē. Sunt .n. oꝑa dei tamalta tāprofunda ꝙ nō poſſumꝰ ꝑ nos inueſtigare. Et nō ſolum alta ſua oꝑa non poſſumꝰ comp̄hendē. ſꝫ nec minima ⁊ vilia valēt a nob̓ ꝑfecte cogſci. Un̄ qͣre granum milij ſit rotundū ⁊ granū ordei oblōgū: omēsmūdi ſapiētes neſcirēt dicere. Et ſil̓r quare granuꝫfrumēti ſit ſciſſum ex vna ꝑte ⁊ ex alia nō: nullꝰ ſapiens poſſet ſufficient rōnem aſſignare. ⁊ ſic circa quālibet ꝑuā rem poſſent infinite moueri qōnes qͣs neſcires explicare. Tātā abyſſum ſapīe poſuit deiſtis ſuis creaturis. Si gͦ ī iſtis creaturis inferi⁊ magis vilibꝰ ē tāta ꝓfunditas qͣntomagis alieresalte ⁊ ꝓfunde? Quō gͦ tu viliſſima creatura p̄ſumisrep̄hendē deū qͣre iſtuꝫ fecit xp̄ianū. illū iudeireprobat. iſtū elegit. quare hoīs mala ⁊ malis bonaeueniūt? Uide miſer ne intres hoc pelagꝰ. qꝛ ſb̓mergeris. Et iō dicebat apl̓s ad Ro. xj. O altitudo diuitiaꝝ ſapīe ⁊ ſcīe dei. qͣꝫ incōprehēſibilia ſt̓ iudiciaeiꝰ. ⁊ inueſtigabiles vie eiꝰ. Uie eiꝰ ſūt oꝑa eiꝰ ⁊ he inueſtigabiles .i. nō cogͦſcibiles a nob̓ in vita iſta ꝓpterꝓfunditatē eaꝝ. Hinc ⁊ augꝰ. q̄rens quare dn̄s n̄ fec̄ſigna in Tyro ⁊ Sydone d̓ quibꝰ dic̄ xp̄s. ꝙ ſi factafuiſſent illa ibi q̄ fecit ip̄e ī iudea fuiſſent ꝯuerſi. ⁊ iudea ī qua fecit illa miracula non ē cōuerſa ad pnīaꝫꝓut dr̄ Mat. xj. dic̄ augꝰ. Nā ſi rōne facti ꝓfunditatē iudicij eius penetrare nō poſſumꝰ. maīfeſtiſſimetn̄ ſcimꝰ ⁊ veꝝ eē qd̓ deꝰ dixit. ⁊ iuſtū eē qd̓ fecit. xxiij.q. iiij. nabuchodo noſor. De tyrijs. Scd̓a rō quarę nō poſſumꝰ deū inculpare ē ꝓpter nr̄e mētis tortuoſitatē. Sumꝰ .n. oēs torti nō recti. ⁊ diſtortū ⁊ nonrectū ē iudiciū nr̄m. ⁊ iō male iudicamꝰ. ſic̄ qͥ ponitbaculū in aqua ſibi videt̉ ꝙ ſit tortꝰ qui tn̄ non eſt ſꝫdefectus ī vſu tuo. Et ſic oculꝰ iudicat d̓rebꝰ coloratis ẜm ꝙ ē ī eo. Dicūt ph̓i ꝙ lux ſiue pupilla oculi n̄ē colorata. nec vllū coloreꝫ dꝫ hr̄e in ſe vt bn̄ videatres ꝓut ſunt. Un̄ ſi ī oculo eēt aliqͥs humor ⁊ portares an̄ eū pānū rubeū vl̓ azurreū videret̉ tibi obſcurus. Sic ē de oculo nr̄i intellectꝰ. qꝛ ī eo ē humor nr̄eꝯcupīe. ⁊ malꝰ humor .ſ. cupiditatis md̓i. qꝛ vellemꝰilli mala ꝯtingē quē odimꝰ. illi bona quē amamꝰ. et

qꝛ nō ſic euenit vt vellemꝰ. ideo male iudicamus vedeo ⁊ dicimꝰ deū iniuſtū. vl̓ non hr̄e curā de nobis etꝓuidentiā. Sꝫ remoue prauū humorē ⁊ videb̓ recteSic fecer̄t ⁊ faciūt ẜui dei. qꝛ .n. remouēt a ſe amoreꝫa rebꝰ md̓i. iō videt̉ eis ꝙ qͥcqͥd fecerit ⁊ facit recte etoptime facit. ⁊ ꝯcordāt ſe ī oībꝰ cū volūtate dei dictis illud ꝓpheticū. Oīa q̄ feciſti nob̓ dn̄e ī vero iudcio feciſti. qꝛ peccauimꝰ tibi. ⁊ mādatis tuis nō obediuimꝰ. Sꝫ pctōres iudicāt ſicut infirmi quibꝰ dulcia amara vident̉. ⁊ ecōtra. Sic dicimꝰ tribulatōespauꝑtatē. infirmitatē eē amaras ⁊ malas. ſꝫ ẜui deTercia rō quare deū inculpare nō poipe ē ſumma rectitudo ⁊ mēſura oīm rerū. Un̄ dicūt ph̓i ⁊ ſancti ꝙ q̄libet res hꝫ mēſurā ſuam. nō dico ſolū menſurā cānaꝝ vt ī pāno. ⁊ ſextariorū vt in bladis. ſꝫ ſunt multe alie menſure ⁊ regulMēſura caloris ẜm ſapiētes ē ignis. qꝛ nulla reseita calida ſicut ē ignis. ⁊ iō res tāto ē calidior. quartomagis appropinquat caliditati ignis. Sic menſura oīm lucētiū ē ſol. qꝛ ſol ē lux ītēſior oībꝰ alijs lucidis. ⁊ iō oēs alie res luci de hn̄t mēſurā ab illa luce. ⁊res illa ē magis lucida q̄ magis appropīquat ad lucē ſolis. Sic mēſura oīm venaliū ē auꝝ. qꝛ ẜm ipſuꝫmēſurat̉ ⁊ ponit̉ p̄ciū reboꝰ. Nūc aūt ad ꝓpoſitū dicunt ſancti ⁊ ph̓i ꝙ regula nr̄e volūtatis ē lex q̄ ē tāꝙͣ quidā oculꝰ qͥ hꝫ dirigē volūtatē. Lex aūt hūanabus nō rectis. Oportet. gͦ ꝙ ſit vna volūtas ſummeabſqꝫ vllo peccato ⁊ defectu. Et iſtā dicūt oēs eē voluntatē diuinā q̄ nō pōt eē magis recta. ⁊ nulla rectitudo ē ſuꝑ eā. Et ſicut ignis nō pōt ꝑdere ſuū calorem. ⁊ ſol ſuū ſplendorē. ſic volūtas dei q̄ ē regl̓a oīsrectitudīs non pōt effici torta vl̓ curua. ſeu obliquaaut iniuſta. ſeu praua. vn̄ quicquid agit recte ⁊ iuſteagit. Nos aūt ī vita pn̄ti ꝓpt̓ paruitatē ⁊ cecitatē intellectꝰ nr̄i nō poſſumꝰ plene cognoſce̓ iſta. Sꝫ ī aliavita cū videbimꝰ eū ſicuti ē: aꝑte cognoſcemꝰ ꝙ oīaque facit ⁊ fecit deꝰ. cū maxīa ſapīa ⁊ rectitudine facta ſunt. ⁊ qd̓ ait Salomō Ecc̄es. iij. Cūcta fec̄ bona ī tꝑe ſuo. Nolite gͦ loqui aduerſus deū iniqͥtateꝫſcꝫ. blaſphemando ip̄m tāꝙͣ non habeat ꝓuidentiāde humanis. vl̓ nō recte ꝓuideat.Quātum ad ſecun.§. iij.dū. Blaſphemant aliqͥ diuinā potentiā vt illi qͥ dicunt. deꝰ non pōt face̓ hoc vl̓ illud. ac ſi nō eēt omīpotens. cū tn̄ dicat̉ Exodi. xv. Oīpotēs nomē eiꝰ. Oīaem̄ pōt niſi q̄ importāt defectū ⁊ imꝑfectōeꝫ. vl̓ queimplicāt ꝯtradictōem ẜm Tho. ī prīa ꝑte. Nā poſſepeccare vl̓ mori vl̓ errare ⁊ hmōi. nō ē poſſe. ſꝫ impotētia. Un̄ Hiero. Solꝰ deꝰ ille oīpotēs ē qui cuꝫ oīapoſſit hoc ſolū nō p̄t cuiꝰ poſſe non ē aliqͥd poſſe ſꝫ n̄poſſe .ſ. peccare. de peni. diſ. ij. §. fi. Et idē dic̄ ꝙ cumoīa poſſit deꝰ. hͦ n̄ p̄t .ſ. v̓ginē ſuſcitare pꝰ ruinā. xxxij.q. v. Si Paulus. Hoc em̄ implicat ꝯtradictioneꝫ .ſ.ꝙ aliqua ſit corrupta. ⁊ virgo .i. nō corrupta. Poteſtigit̉ deꝰ oīa facere que vult Sap̄. xij. Subeſt em̄ tibipoſſe cū volueris. Puniuit dn̄s plurimos blaſphemantes dei potētiam. vt ptꝫ ī Sēnacherib regeaſſyrioꝝ. Cū .n. veniſſet ī iudeā ⁊ quereret caꝑe hieroſolymā ciuitatē prīcipalē vbi regnabat ezechias.miſit nūcios Rapſacen ⁊ qͦſdā alios qͥ locuti ſūt nōſolū nūcijs ezechie. ſꝫ et̓ publice ad ppl̓m ciuitatꝭ qͥerāt ī muris ciuitatis vt audirēt ⁊ rebellarēt ſe ezechie vt tradēnt ciuitatē ⁊ ſe ī maībꝰ ſennacherib. int̓cet̓a dicētes. Nō te decipiat deꝰ tuꝰ ī qͦ ꝯfidis dicēs.Nō dabit̉ irl̓m ī manu regꝭ aſſyrioꝝ. Nūqͥd eruer̄tdij gentiū ppl̓os qͦs ſubuerter̄t pr̄es nr̄i. Et ad populū dicebāt. Nō ꝯturbet te ezechias dicēs. Dn̄s li-