¶ Capitulum.III.

infernadeſcēdet. Scd̓s peſſimꝰ fructꝰ odij ē crudelitas. Nulli placere ſinit odiū nec aīco nec ꝯſāguineoCayn ex odio ita crudel̓ factꝰ ē vt nō ꝑceret germāoabel innocēti. Egyptij qꝛ oderāt hebreos vt hr̄ Exoj. affligebāt eos multis modis ⁊ obprobrijs adeo crudeles effecti ad eos vt mādaret pharao oēs mares cūnaſcebāt̉ ſb̓mergi ī fluīe. Quid crudeliꝰ eſſe poteratIratꝰ herodes ex odio quē ꝯcepit ad regē iudeoꝝ recēter natū .ſ. xp̄m vt occideret eū occidit oēs puerosetiam filios ꝓprios abimatū ⁊ infra in finibꝰ bethleē reꝑtos. Lata ē crudelitas ⁊ ſtulticia odientis vtoccidat ſeip̄m gladio odij ex eo ꝙ aliqͥs aliqͣntulū ſcidit veſtē eiꝰ. Oīs em̄ īiuria q̄ fieri pōt ē circa corpꝰ qꝛ⁊ res tꝑales ordināt̉ ad corpꝰ. Corpꝰ aūt ē veſtis aīequā occidit gladio odij ip̄m ſuſcipiēs. Lācea lōginimilitis nō fuit ita crudel̓ ſicut ē odiū. qꝛ illa trāſuerberauit corpus mortuū. odiū aīam viuentē. ⁊ aliqn̄etiā corpus. Hinc ⁊ Boetiꝰ de ph̓ica conſolatiōe ait.Apud ſapiētes nullus locus odio ꝓrſus relinquit̉.Nā bonos quis niſi ſtultiſſimus oderit. Malos v̓oodiſſe rōne caret. Nā ſicut corꝑis languor. ita vicioſitas quaſi quidā morbꝰ ē aīaꝝ. cū tn̄ egros corꝑe mīme odio ſed miſeratōe dignos arbitremur. Et Sen̄.Ridiculū ē odio nocētis innocentiā ꝑdere. Idem īalia epl̓a. Si magnanimꝰ fueris nūqꝫ dices tibi īiuriā fieri. de inimico dices. Non nocuit mihi ſed aīmnocēdi habui. ⁊ cum illū in tua ptāte videris vindictā putabis te vindicare potuiſſe. ¶ Terciꝰ fructusodij ē damnū. Nā odiēs q̄rit in exolo. vij. genera dānoꝝ vel ſil̓ vl̓ ſeꝑatim. ⁊ ī quolibet ē mortale. In ſb̓aappetēs ꝙ ipſā amittat vel diminuat. ⁊ ad hͦ oꝑat̉ ſipōt ꝑ ſe vel ꝑ alios. In fama. qꝛ detrahit ſibi. et bona audita d̓ eo ꝑuertit dicēs malā intētionē habereIn patria. qꝛ q̄rit quō expellat̉ de ciuitate vel ſaltīldeſiderat. In faīlia qꝛ appetit infirmitates vl̓ mortē filioꝝ vel damnatione ⁊ iniurias eiꝰ. In libertate. qꝛ appetit ꝙ incarceret̉ ꝓpt̓ debita. vel al̓s etiaꝫ ꝙſeruituti ſubijciatur. In corꝑe. qꝛ cupit illū infirmari. vel mori. vn̄ ⁊ imp̄catur ei multas maledictōes. etſi ip̄e nō velit ꝑ ſe occidere optat tn̄ vt aliꝰ vel deꝰ hocfaciat ī vindictā ſui. In aīa. qꝛ vellet aīam eiꝰ ad inferna deſcendere. Quodlibet hoꝝ quis appetēs ꝓximo ex odio mortalit̓ peccat ¶ Ecōtra dimittēdo iniurias ⁊ odiū de corde mult iplex fructꝰ ⁊ optimꝰ ſectur .ſ. remiſſio pctōꝝ. Aug. in ſermone. Ego ad dilectionē inimicoꝝ vos moneo. qm̄ ad ſanādū vulnerpctōꝝ nullū medicamentū efficacius eſſe cognoſcoAug. Unuſqͥſqꝫ debitor ē. ⁊ hꝫ debitoreꝫ. debitor eſtdei. ⁊ debitotē hēt ꝓximū ſuū. Hāc regulā deꝰ ſtatuitcū debitore ſuo. quā ip̄e ſeruas cū tuo. Si nō ignoſcꝭdebitori tuo .i. ei qͥ te offēdit portādo .ſ. odiū ad eumnec deꝰ tibi ignoſcet debita tua .i. pct̄a. Si aūt ignoſcis. ⁊ deꝰ tibi remittet debita tua. vt dr̄ Math̓. vj .ſ. ſide pctīs ſis ꝯtritꝰ. ¶ Scd̓s fructꝰ ē adoptio filioꝝ qꝛefficit̉ filiꝰ dei ꝑ imitationē. ẜm illud Math̓. v. Diligite inimicos vr̄os. bn̄facite his qͥ oder̄t vos. Orateꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniātibꝰ vos vt ſitis filij pr̄is vr̄i .ſdei .ſ. ꝑ imitationē quibꝰ tandē hereditas gl̓ie daturDeꝰ em̄ nullū odit. ẜm illud. Diligis oīa ⁊ nihil odiſti eoꝝ q̄ feciſti. Un̄ p̄s. Quō miſeret̉ pr̄ filioꝝ miſertus ē dn̄s. Pr̄ aūt ignoſcit nō odit malos filios bn̄facit inimicis ſuis .i. ꝑmanētibꝰ in pctō. Nā ſolē ſuumoriri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos. ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos. ⁊ nō ſolū materialē ſolē ſꝫ ſpūalem. qꝛ lumenintelligētie dat ⁊ bonis ⁊ mal̓. ⁊ pluuiā gr̄e infunditſuꝑ iuſtos augmentādo eā ⁊ iniuſtos iuſtificādo eosvt patet ī Saulo. Cū em̄ eſſet in ip̄o actu ꝑſecutiōisxp̄i circūfulſit eū lux de celo. ⁊ cōuerſus gratiā dei recepit Act̉. ix. Orauit ⁊ ip̄e deꝰ incarnatꝰ ꝓ crucifixoribus ſuis. non odiuit aut ſe vindicauit Iſa. liij. Pro

trāſgreſſoribꝰ orauit ne ꝑirent. ¶ Terciꝰ fructus eſtcōuerſio inimicoꝝ. Un̄ apl̓s ad Ro. xij. Si eſurieritinimicus tuus ciba illū. ſi ſitit potuꝫ da illi. Hoc en̄faciens congeres carbones ignis ſuꝑ caput eius .i. talia bn̄ficia facta inimicis ex quibꝰ manifeſte ipſi pn̄tvidere dilectionē tui ad eos. nō odiū ꝓpter iniuriaꝫfactā. erunt vt carbones ignis excitantes in caput .i.ī mentē eius dilectionē. ⁊ ꝑ ꝯn̄s recognitionē ſue offēſe. Sic etiā oratio ꝓthomartyris Stephani ꝓ Saulo inimico eius maximo. qui ſeruabat veſtimenta lapidantiū eū ⁊ ꝓ alijs. impetrauit cōuerſiōꝫ eiꝰ. Un̄Aug. ī ſermone. Si Stephanus ꝓ Saulo nō oraſſꝫ.eccleſia Paulū non habuiſſet. Legitur de ſancto Iohanne elemoſynario qui erat patriarcha Alexādrinus. ꝙ cū ſemel quidā nepos eius recepiſſet magnaꝫiniuriaꝫ a quodā ciue qui erat debitor eccleſie ſue incerta quātitate pecunie. ⁊ multū cōquereret̉ ip̄e nepos de iniuria ſibi facta apud ipſum ſuū auunculuꝫpatriarchā. ⁊ cū vindictā ex odio expeteret. Dixit eircha conſolādo ip̄m. Patiēter expecta fili miito faciemus talē vindictā ꝙ tota Alexādrianirabitur. Qui exhilaratus diē expectabat vltionis fiende. Una igit̉ dieꝝ patriareba vocare fecit eūiuriam fecerat. ⁊ ſuum nepotem coram ſe. Etaſtantibꝰ multis ciuibus dicit patriarcha. Ecce talis tu feciſti talē iniuriā huic nepoti meo nō bene feciſti ledendo ꝓximū tuum. Nolo tranſeat inulta talis iniuria vt exemplo meo aſtantes ⁊ alij poſtea hocaudientes diſcāt ſuas vindicare iniurias ⁊ odijs ſatiſfacere. Quantū debes eccl̓ie mee. Reſpondit illetantū. Mandat patriarcha notario ſuo dicēs. Dele de libro rationū tale debitū. qm̄ ī ſatiſfactōem iniurie facte nepoti meo ⁊ ob vindictaꝫ. vn̄ ⁊ mihi. egotibi illud debitū ex toto remitto ⁊ abſoluo. ⁊ ammodo tibi caueas ī futurum ab offenſis ꝓximi tui ne deus iraſcatur tibi. Ex qua re tota Alexandria mirata eſt vt p̄dixerat. ¶ De ſancto Iohāne gualb̓. etiālegit̉ ꝙ cū eſſet miles et inimicicias mortales haberet cū quodā. qꝛ occiderat auunculū ſuū. Una dierū cū eēt armis accinctꝰ ⁊ īueniſſet inimicū ſuū ſolū⁊ inermē aggreſſus eſt eū vt interficeret. Qd̓ ille intuens ſe nō poſſe euadere ꝓſtrauit ſe rogans eum obamorē eius qͥ tali die ꝓ nobis om̄ibꝰ paſſus erat ſibiignoſceret. erat em̄ feria ſexta. Ad cuius preces ſb̓itoemollitū ē cor eius amoto oī odio dixit. Ob amoreꝫcrucifixi n̄ poſſū tibi n̄ indulgere cū ip̄e ꝓ nob̓ inimicis ſuis mortē guſtauerit hac die. Uade ſecurꝰ et fabonū. ego tibi iniuriā tantā ex corde remitto. Poſqd̓ cū acceſſiſſet ad eccl̓iam ſctī Miniatis ꝓpe florētiā ī mōticulo vbi nūc morant̉ fr̄es mētis oliuarumorāti ip̄i ad imaginē crucifixi. ip̄a imago inclīauit ſbi caput qͣſi gr̄as ei agēs de iniuria remiſſa inimicdinē inſtituit ſpālem .ſ. vallis vmbroſe. et miraculismultis claruit canonizatus ab eccleſia.Utrū odiēs proxi.§. vj.mū poſſit coīcari. Uerbigr̄a. Pone ꝙ aliquis ſuſtinuit magnā iniuriam vel damnū ab aliquo. propterquod denegat ſibi ſalutationē. nūquid poteſt licentiari ad cōionem. Rn̄. ẜm Duran. ordinis minoruꝫ.Ex illatione iniurie quatuor ſolēt oriri in hoīe. Primū eſt odium ſiue rancor in corde. Secundū eſt effectus odij in opere. Terciū eſt ſignū rancoris in ore.Quartū ē actio iniurie. ¶ Primū tenet̉ dimittere.ī mō potius nunqͣꝫ debuit admittere. quia nec deberdolere de ꝓſperitate īimici. nec gaudere de malo ſuonec malum ſibi optare niſi eſſet inimicus eccleſie. vthereticus vel tyrannus ꝑſequens. vel reipublice. ſi-