¶ Titulus.VIII.
ẜm id qd̓ hꝫ a deo .ſ. naturā ⁊ gr̄am. nō autē debet̉ eiamor ẜm illud qd̓ hꝫ a ſeip̄o vel dyabolo .ſ. culpā iuſticie ⁊ defectū. ⁊ iō licet odire in ꝓximo qd̓ ꝑtinet adpctm̄. ⁊ oē illud qd̓ ꝑtinet ad defectū iuſticie diuinehoc aūt ip̄m qd̓ odimus in ꝓximo culpā ⁊ defectumiuſticie ꝑtinet ad ip̄ius amorē. Nā eiuſdē ratōis eſtvelle alicui bonū. ⁊ odire maluꝫ eius. Un̄ apl̓s Ro.xij. Odientes maluꝫ adherētes bono. ⁊ ſic licite pōtodio hr̄i inimicus. Nā inimicus alicuius dicit̉ qͥ fecit ei aliquā leſionē vl̓ q̄rit facere ꝯtra rōnem. Talaūt grauit̓ peccat ꝯtra charitatē ⁊ iuſticiā agēs. vn̄in hoc malꝰ ē ⁊ hāc maliciā ⁊ culpā inimici pōt ⁊ dꝫqͥs odire ⁊ deteſtari. Sed ip̄am naturā frīs ⁊ gratiaꝫetiā inimici nō pōt qͥs odire ſine peccato. qꝛ odit qd̓fecit deus .ſ. naturā ⁊ gr̄am que bona ſunt. Unde dedn̄o dicit ſapiens Sap̄. xj. Nihil odiſti eoꝝ que fecſti. ⁊ hoc ꝓprie dicit̉ odiū ꝓximi. qd̓ ſine peccato eſſenon pōt ⁊ mortale: cū eſt cōpletū odiū. ¶ Tercio ꝓbat̉ eſſe pctm̄ ꝑ ꝯſecutionē. Seqͥtur .n. ad odiū caſſatio venie ſeu remiſſionis habite et habende pctōrū.Un̄ Augꝰ. Qui diuini bn̄ficij oblitꝰ ſuas vult vindicare iniurias .ſ. ꝓpter odiū ꝯceptū non ſolū de futuris peccatis veniā nō merebit̉ ſꝫ etiā q̄ ſibi dimiſſa fuiſſe gaudebat ei īputabunt̉ ad pena. de peni. diiiij. c. Qui diuini. qꝛ .ſ. damnabit̉ ꝓpter odiū ſequēsac ſi non fuiſſet ſibi dimiſſum aliqd̓ pctm̄. Exēpluꝫin ꝑabola de debitore. x. miliū talētorū Math. xviijEt vt dic̄ be. Tho. vbi. sͣ. ar. iiij. Cū grauitas peccti cōmiſſi in ꝓximū attendat̉ ex ꝑte deordinatōis vluntatis peccātis ⁊ ex ꝑte nocumēti illati proximoꝙͣuis ex ꝑte nocumēti in ꝓximū multa alia pctā ſintgrauiora odio. qꝛ maius nocumētum fit eī ꝑ illa vthomicidiū. adulteriū. ⁊ hmōi. tn̄ ex ꝑte inordinationis volūtatis odiū ē valde graue mortale. qꝛ ꝑ ip̄mdeordinat̉ volūtas q̄ ē potiſſimū in hoīe ⁊ radix oīspeccati. nam exteriores inordinationes nō eſſēt peccata niſi ex inordinatione volūtatis fierēt. ¶ Et notandū ẜm Duran. ordīs minorum ī ſūma ꝙ tripliciex cā hꝫ qͥs odio ꝓximū.Primo ꝓpter diſplicentiā veritatisSecūdo ꝓpter diſplicentiā bonitatisTercio ꝓpter diſplicentiā recepte penalitatis.¶ Ꝙtū ad primū aliqͥ ſunt ita ꝑuerſi ꝙ odio habētdiligētes ſe ⁊ amāt odientes ſe .i. vere nocent ſibi viinducētes ad mala. ⁊ econtra retrahētes a mal̓ peradmonitionē odiūt qd̓ falſo dictū ē d̓ Dauid. ij. Regum. xix. Diligis odiētes te. ⁊ odio habes diligēteste. Et tales odiūt ꝓpter diſplicētiā veritatis quaneis dicūt. Un̄ Saluſtius ait. Ueritas odiuꝫ parit.De numero hoꝝ fuit Achab rex iſrl̓ qͥ dicebat d̓ Michea ꝓpheta. Ego odi eū. qꝛ non ꝓphetat mihi bonum. ſꝫ tm̄ malū. iij. Reg. xxij. Quia .n. dicebat ſibiveritatē rep̄hendēs eū ⁊ p̄nūcians q̄ incurrēt cū populo ꝓpt̓ peccata ſua ⁊ non adulabat̉ regi vt p̄ſeudoꝓphete qͥ p̄nūciabāt ſibi ꝓſpera adulādo ei. iō ipſuꝫMicheam odiebat. Huiꝰ rōnem qͣſi aſſignās ſaluator ait Ioh. iij. Oīs qͥ male agit odit lucē .ſ. veritatꝭvt nō arguant̉ oꝑa eiꝰ. De talibꝰ dr̄ Amos. v. Odichabuerūt ī porta corripientē .i. ſapientē. Sapientesſeu iudices antiqͥtus ſtabāt ī porta ad iudicanduꝫ qͥdebēt oībꝰ dicere veritatē. ¶ Aliqͥ odiūt ꝓximos ꝓpter diſplicētiā bonitatis. qꝛ eo ipſo ꝙ mali ſunt bonos vide̓ vl̓ bona de eis audire non pn̄t. qd̓ ꝓcedit exinuidia. vl̓ qꝛ bonitas eoꝝ maliciā eoꝝ on̄dit ſicut d̓Ioſeph dr̄. Gen̄. xxxvij. ꝙ oderant eū frēs ſui. nec poterāt ei qͥcꝙͣ pacifice loqͥ. qd̓ erat ꝓpter ſingularembonitate eiꝰ. Unuſqͥſqꝫ em̄ (ait Hiero. (moribꝰ ſuisfauet. Sicut em̄ ouis delectabil̓r conuerſat̉ cū oue ⁊lupus cū lupo. ita ⁊ malus delectat̉ ⁊ amat malos ſimiles ſibi. ⁊ bonos ꝯtrarios moribꝰ ſuis odit. Alij
odiunt ꝓpter diſplicētiam conceptā ex aliqua iniuria recepta. ſicut Abſalon odiebat Amon fratrē ſuum ꝓpter opp̄ſſionē ſororis ſue Thamar. ſimulauitqꝫ diſplicētiam quouſqꝫ vindicaret iniuriam fratreocciſo. ij. Reg. xiij. Sic Eſau oderat Iacob fratreſuū ⁊ minabat̉ occide̓. qꝛ abſtulerat ius primogeniture ⁊ pat̓nā bn̄dictionē Gen̄.xxvij. qd̓ tn̄ iuſte Iacob fecerat cū a dn̄o ſibi datū fuiſſꝫ. Eſt āt peccatūiſtud multū generale ⁊ ꝑmaximū ⁊ mirabil̓r multiplicatū. Nā vix hoīes odiū ſemel ꝯceptū volunt dimittere qͣſi licitū eis videat̉. nec aduertūt ꝙ dum inodio manēt nō tm̄ vnū pctm̄ mortale ꝯmittūt. ſꝫ totiens quotiēs iniuriā receptā ad memoriā reuocantes actualit̓ optāt ill̓ mala qͦs odiūt. Qd̓ aūt dictū ēantiqͥs. Odio habeb̓ inimicū tuū Bat. v. non eratilla ſnīa in lege dei. ſꝫ falſa glo. quā faciebāt legiſdo.ctores ſuꝑ illud. Diliges amicū tuū ſicut teip̄m Leuitici. xix. Ex hoc arguebāt a ꝯtrario ſenſu dicentesExqͦ amicus diligi p̄cipit̉. gͦ ꝑ ꝯtrariū inimicꝰ odirimādat̉. Sꝫ tale argumētū ē validū qn̄ ꝯtrarium nōhabet̉ ī lege. ſꝫ exp̄ſſe mādabat dn̄s ꝯtrariū in ip̄a lege ſtatuēs ꝙ ſi qͥs tranſiēs ꝑ viam videret iumentūinimici ſub ſarcina in terrā lapſum. non ꝑtrāſiret ſꝫiuuaret ad ſb̓leuandū ip̄m. vn̄ talē falſam expoſitōꝫreprobās ait. Ego autē dico vobis. Diligite inimicos vr̄os Mathei. v.Producit autē odi.§. V.um tres fructus peſſimos.Cercio dānificationis malignatōem.ꝯdiū indurat cor terribil̓r vt merito de odiēte poſſit illd̓ verificari qd̓ dr̄ de dyabolo Iob. xlj. Cor eindurabit̉ quaſi lapis. Un̄ odiū ſil̓e ē qͦ fuit occiſiTraianꝰ imꝑator. Legit̉ .n. de ip̄o ꝙ ip̄o mortuo exenteratū ē corpꝰ eiꝰ vt medici poſſent vidē cām mortis eiꝰ. ⁊ inuētu ē cor eiꝰ duꝝ quaſi lapis qd̓ ex illo veneno ꝓceſſerat. Cōditōes āt duri cordis poīt Ber. īlibro de ꝯſideratione. d. Cor duꝝ ē qd̓ ꝯtritōe n̄ ſcindit̉. pietate nō emollit̉. p̄cibꝰ non flectit̉. minis nō cedit. flagell̓ obdurat̉. Cor duꝝ ait ſapiēs male hēbitī nouiſſimo. Hec oīa impleri vident̉ ī odiēte. naꝫ coreiꝰ nō p̄t hr̄e ꝯtritionē. vn̄ nec ī ꝯfeſſiōe abſol̓onē necveniā nec cōionem. Exp̄ſſe eī dr̄ de peni. di. v. Falſasꝙ tal̓ qͥ tenet odiū ī corde admitti nō dꝫ ad pnīaꝫ .ſ.ꝙ abſoluat̉ a ꝯfeſſore. Et quantomagis ꝑmanet inodio tātomagis indurat̉. Pietate n̄ emollit̉ tal̓. qͥa⁊ ſi videat inimicū ī adu̓ſitate nō compatit̉. ſꝫ appetit ei maiora mala vſqꝫ ad conſumptionē. Sic iudeiodiētes xp̄m nō fuerūt moti pietate ad ip̄m cū viderēt eū t̓ribil̓r flagellatū. qd̓ fec̄ Pylatꝰ ad flectendūeos ad pietatē erga eū ſꝫ oīno voluerūt eū crucifigivt ſatiarent̉ d̓ penis acerbiſſimis eiꝰ et obprobrijs.nec flectit̉ p̄cibꝰ obediēs. nā ſi amici ⁊ vicini r̄ligioſiet p̄lati dep̄cet̉ tales vt odia dimittāt ⁊ inimicitiasn̄ acqͥeſcūt qͥnīmo nec p̄cibꝰ eꝰ ad quē odiū hn̄t et̓ iniuſte flectūt̉ p̄cibo. Sic̄ nec iud̓i p̄cibꝰ ſtephani orātꝭꝓ ſe lapidātibꝰ quē iniuſte oderāt ꝓpt̓ v̓tutes ſuas ⁊ſapīaꝫ ⁊ miracl̓a. nō cedit minis odiēs. qꝛ etſi fiāt eꝯminatōes a p̄dicatoribꝰ ml̓toꝝ maloꝝ q̄ deꝰ ꝓ odioſuo īferret ⁊ p̄cipue dānatōis et̓ne n̄ vr̄ curare. ſꝫ necminas dei. Dic̄ .n. augꝰ. dicit dn̄s. Dimitte ⁊ dimittetur tibi. Ego dimiſi priꝰ .ſ. pctā tua. ⁊ offenſas mihiꝑ te factas. dimitte ⁊ tu poſtea. Nā ſi nō dimiſeris:reuo cabo .ſ. te ad dānatōeꝫ. ⁊ qͥcqͥd dimiſerā: replicabo tibi. de peni. di. iiij. c. dic̄ dn̄s. Flagell̓ obduratur.Nā incurrit in dāna ⁊ infirmitates. mortē familieſentit ⁊ tn̄ odiū tenꝫ. vn̄ ⁊ ī nouiſſimo male hēbit. qꝛī morte cū odio tranſiēs a demonibꝰ cruciandus ad