CCapitulum.III.

bile ē charitatē dei ineſſe vbi ē odiū. ꝓpt̓ qd̓ dyabolus a dextris eiꝰ ſtare d̓r .ſ. ad auferēdū ſibi fructum¶ Punitio infernal̓ notat̉ ibi cū d̓r. Cū iudicat̉ .ſ.morte a deo exeat ꝯdēnatꝰ ad penas et̓nas. ſicut prexemplū in ꝑabola ẜui debitoris decē miliū talētoqͥ ex eo ꝙ noluit ꝯſeruo dimitte̓ cētū denarios. et ſignat retētionē odij ex iniuria recepta tradidit eumtortoribꝰ .i. demonibꝰ quouſqꝫ redderet vniu̓ſum debitū Pat. xviij. qd̓ exponit̉ de odio. ꝓpt̓ qd̓ qͥs moriens cū eo ꝯdēnat̉ ad penā inferni.Quatum ad ſecun­ .§. iiij.dū quod vltīo poſitū ē qꝛ ꝓlixius tractandū ē. notēdum ꝙ odiū ē ꝯtrariū charitati. cū charitas ſit maxima v̓tutū. qꝛ vt ait apl̓s. j. Choꝝ. xiij. Maior hoꝝcharitas. Et Augꝰ. ī ẜmone. Charitas fons ē ⁊ origo oīm bonoꝝ. munimen egregiū. via q̄ ducit ad celū. Et iō on̄dit̉ grauitas huiꝰ peccati de qͦ dic̄. Odium ꝓ dilectōe mea. Sꝫ ſciēdū ꝙ triplex eſt odiū.Primū ſui ⁊ diſcernēdū.Secundū dei ⁊ horrendū.Terciū ꝓximi ⁊ fugiendum.Odiū ſui pōt eē bonū ⁊ malū. ⁊ iō ſecernēdū vt malū deſerat̉ ⁊ bonū teneat̉. In hoīe ſt̓ due ꝑtes .ſ. intellectiua et ſenſitiua. Intellectiua ſeu rō q̄ ſꝑ hortat̉ad optima appetit v̓tuoſa ⁊ odit vicia ⁊ pctā. Et qꝛiſta ē ꝑs pͥncipal̓ ī hoīe. iō qͥ v̓tuoſe viuit vere diligitſeip̄m. ⁊ vtuoſe odit ſe .ſ. ẜm ꝑtē ſenſitiuā q̄ ē inferiorꝑs ī hoīe. ⁊ nō appetit niſi placētia carni etiaꝫ ſi ſintvicioſa. Un̄ xp̄s Ioh. xij. Qui odit aīam ſuā in hocmūdo ī vitā et̓nā cuſtodit eā. Odire aūt aīam ſuamin hͦ mūdo ē odire ⁊ deteſtari vicia ⁊ delectabilia ẜmmundū ⁊ carnē vbi ē pctm̄. ⁊ tal̓ n̄ ꝓprie loq̄ndo odit.ſꝫ vere diligit ſe. qꝛ in vitā et̓nā cuſtodit aīam ſuā rōnalē vt intret ī eā. Sꝫ odiū ſui qd̓ ē dānabile cōſiſtitī ꝯmittēdo aliqd̓ criminale vl̓ ꝑmanēdo ī eo. quia ꝑhoc occidit aīam ſuā priuādo eā gr̄a ⁊ gl̓ia. ⁊ exponēdo eā igni et̓no. Un̄ bn̄ dr̄ in pͣs. x. Qui diligit inqͥtatē odit aīam ſuā. Et tale odiū non ē aliqd̓ pctm̄ſpāle ſꝫ generale qd̓ reꝑit̉ ī quolibet mortali. Sic̄ ātodire ī ſe vicia ⁊ q̄ impediūt ſalutē ē licitū ⁊ ſanctuꝫodiū ẜm illud psͣ. Iniqͥtatē odio habui. ſꝫ nō ꝓprieodiū ē. Ita ⁊ odire vicia alioꝝ ⁊ quod ī eis ē impediens ꝓpriā ſalutē laudabile ē ⁊ v̓tuoſum. Un̄ ī psͣPerfecto odio oderā illos .i. pctōres .ſ. deteſtādo vitia eorum. Et ſic etiā intelligit̉ illud. Qui nō oditpr̄em ⁊ matrē non ē me dignꝰ Luc̄. xiiij. Odienduꝫ ēparētibꝰ vl̓ alijs qͥbuſcūqꝫ qd̓ in eis ē impediens ſalutē nr̄aꝫ vel ip̄oꝝ. vt affectio carnal̓ et hmōi. ⁊ Leoapa. Odio habeant̉ peccata ⁊ non hoīes. corriganir tumidi. tolerent̉ infirmi. diſtinct. lxxxvj. c. odio.¶ Scd̓m odiū ē odiū dei. de quo dr̄ Ioh. xv. a xp̄o d̓iudeis. Uider̄t ⁊ oder̄t me ⁊ pr̄em meū. ē ſpāle peccatum diſtinctū ab odio ꝓximi. Sꝫ qūo deꝰ odio habeatur declarat be. Tho. ſcd̓a ſecunde. q̄ xxxiiij. arti. j.dicēs. Odiū ē qͥdam motus appetitiue potētie q̄ nōmonet̉ niſi ab aliquo app̄henſo. Deus aūt dupl̓r apprehendi ſeu cognoſci pōt ab hoīe. Uno mō ẜm ſeipſum. puta cū ꝑ eſſentiā videt̉. Alio mō ꝑ effectꝰ ſuos videri pōt. cū .ſ. inuiſibilia dei ꝑ ea que facta ſuntintellecta ꝯſpiciunt̉. Deꝰ aūt ꝑ eſſentiā ſuā ē ip̄a bonitas quā nullus odio hr̄e pōt. qꝛ de rōni boni eſt ꝙemet̉. Et iō impoſſibile ē ꝙ aliqͥs vidēs deū ꝑ eēntiam odid habeat. Un̄ ¶ Dyoni. dicit in libro de diuinis no. c. iiij. ꝙ omnibꝰ amabile ⁊ diligibile ē primūbonū ⁊ pulchrū. Eſt āt deus ip̄a bonitas ⁊ pulchritudo. Inqͣtū aūt deus cognoſcit̉ ꝑ effectus ſuos. ſciendū ꝙ aliqͥ effectus dei ſunt qͥ non pn̄t vllo mō contrariari volūtati hūane. vt eſſe. viuere. intelligere.quodlibet eoꝝ ē appetibile ⁊ amabile oībꝰ. Und̓ ẜm

ꝙ deus apprehendit̉ vt actor hoꝝ effectuū vicꝫ inꝙͣtum eſt creator. bn̄factor. veritas ⁊ hmōi. ſic non pōtodio haberi. Un̄ dicit̉. ij. Eſdre. iiij. ꝙ oīa inuocantveritatē. ⁊ benignant̉ in oꝑbꝰ eius. Et Dyoni. dicitꝙ deus conuertit oīa ad ſeip̄m. inqͣtum .ſ. eſt oībꝰ prīcipiū eſſendi. qꝛ oīa inqͣꝫtū ſunt tēdunt in dei ſil̓itudinē qͥ eſt ip̄m eſſe. Sunt aūt qͥdam alij effectus deiqͥ repugnant inordinate volūtati hūane. ſicut inflictio pene. cohertio peccatoꝝ per legē diuinā que repugnat volūtati humane deprauate ꝑ pctm̄. Et ẜmhanc ꝯſideratōnem pōt deꝰ odio haberi ab aliquibus tripliciter.Primo inqͣꝫtum ꝓhibitor pctōꝝ.Secūdo inqͣtuꝫ inflictor aduerſorTercio inꝙͣtum impeditor cupitoEx hoc em̄ ꝙ deus ꝓhibet aliqͣ mala q̄ aliqͥ vellēt facere ſꝫ conſcīā remordet ⁊ nō ſinit ita libere agē ſineſtimulo remordēte. vl̓ etiā qꝛ alij non aſſentiūt ī malis volūtati eoꝝ ducti ex ꝓhibitiōe dei. iō odiūt deūqͥ talia ꝓhibuit. ¶ Aliqͥ aūt odiūt deū ꝓpter aduerſa que ſuſtinēt a ceo. ⁊ denumero horū ſunt dānatide quibꝰ in psͣ. dr̄. Suꝑbia eoꝝ qͥ te oderūt aſcenditſꝑ. Non tn̄ quicūqꝫ odit penas odit deū. Nam ml̓tiodiūt penas qͥ tn̄ non odiūt deū. ſꝫ patient̓ toleranteas ex reuerētia diuina. Sꝫ ꝓrūpere in odiuꝫ ipſiꝰ d̓ipunientis tāꝙͣ iniuſte puniat: quod faciūt damnati. hoc ē odire diuinā iuſticiā. Alij v̓o odiūt cū nō ꝓſpere ſuccedit eis quod volūt. quod tn̄ ꝑtinꝫ ad magnum bn̄ficiū dei. Un̄ dr̄. ij. Mach̓. vj. Nō ſine peccatoribꝰ ex ſnīa agē .i. ẜm deſideriū eoꝝ ſꝫ ſtatim vltitiones adhibē magni bn̄ficij indiciū ē. Eſt āt odiuꝫdei maximū peccatoꝝ. qꝛ opponit̉ dilectiōi dei. qd̓ ēoptimū hoīs. Optimo .n. opponit̉ peſſimū ẜm ph̓mī. viij. ethi. Hoc magis aꝑte declarat. b. Tho. ſcd̓a ſecūde. q. xxxiiij. arti. ij. dicēs. Defectꝰ pctī ꝯſiſtit ī auerſione a deo. hmōi āt auerſio rōnem pctī nō hr̄et niſivolūtaria eēt. vn̄ pctm̄ cōſiſtit in volūtaria auerſiōea deo. ſꝫ hͨ volūtaria auerſio ꝑ ſe importat̉ .i. odio d̓i.ī alijs aūt pctīs ꝑticipatiue ⁊ qͣſi ꝑ aliud. Sic̄ .n. volūtas ꝑ ſe inheret ei quod amat. ita et ꝑ ſe r̄fugit idquod odit. Un̄ qn̄ aliqͥs odit deuꝫ auertit̉ ab eo ẜmſe volūtas eꝰ. ſꝫ ī alijs pctīs puta cū fornicatō n̄ auertit̉ a deo ẜm ſe. ſꝫ ẜm illud inqͣtū .ſ. appetit inordinatā delectationē q̄ hꝫ annexā auerſionē a deo. Sꝑ ātid quod ē ꝑ ſe ē potiꝰ eo quod ē ꝑ aliud. vn̄ odiū deiē grauiꝰ int̓ alia pctā. ⁊ ꝑtinet illud ad pctm̄ ī ſpm̄ſāctum ꝓut ē ſpāle genꝰ pctī. Iō āt nō ꝯputat̉ int̓ ſpecies eiꝰ. qꝛ reꝑit̉ ī qualibet ſpecie eiꝰ. Eſt et̓ iſtd̓ peccatū grauiꝰ infidelitate. Rō .n. pctī infidelitatis eſtex odio dei. circa cuiꝰ vitatē ē fides. ⁊ iō ſic̄ cā ē potior effectu. ita odiū dei maiꝰ peccatū ē ꝙͣ infidelitas.Odiū t̓cium quod ē ꝓximi ſꝑ ē pctm̄ ⁊ ſpāle pctm̄diſtinctū ab alijs ⁊ mortale qn̄ ē ẜm deliberationeꝫrōnis. Ꝙ āt ſit pctm̄ on̄dit̉ ꝑ ſcripture teſtificatōeꝫ.ꝑ rōnem. ⁊ ꝑ ſui cōſecutionē. ¶ Ꝙtū ad primū dr̄. j.Ioh̓. ij. Qui odit frēm ſuū ī tenebris ē. Tenebre ātīpūales ſunt pctā. Et Leuit̓. xix. p̄cepit dn̄s. Ne oderis fr̄em tuū ī corde tuo. ſꝫ face̓ contra p̄ceptū ē pctm̄mortale. Et. j. Ioh. iij. dr̄. Qui odit frēm ſuū homicida ē .ſ. aīe ſue. ſꝫ nō occidit̉ aīa niſi ꝑ mortale. quiamortale gr̄am extīguit q̄ ē vita ſpūalis aīe. Clemēset̓ dicit homicidioꝝ tria genera. Beatꝰ petrꝰ apl̓s eēdicebat eoꝝ parilē fore penā. Nā qͥ occidit ⁊ qͥ odit⁊ qui detrahit parit̓ homicida ē. de peni. di. j. Ꝙ aūtdicit̉ penā eoꝝ parilē eſſe intelligit̉ in genere ꝙ qd̓libet hoꝝ facit hoīem dignū pena eterna. quia mortale. ¶ Oſtendit̉ ſecūdo odiū ꝓximi eē pctm̄ ꝑ rationēquam ponit be. Tho. ſecunda ſecunde. q. xxxiiij. ar.iij. Odiū em̄ amori opponit̉. vn̄ tātū hꝫ odiū de rōnemali qͣntū amor de rōne boni. Amor āt debet̉ ꝓxīo