.VIII.¶ Titulus

ꝓfugus. ¶ Quartodecimo tabeſcit vidēdo gloriaꝫalioꝝ. ¶ Decimoqͥnto comedit carnes vipereas. qͥaſolū malis alioꝝ ſatiat̉ ⁊ paſcit̉.¶ CCapl̓m terciū de odio multiplici ⁊ de nocumētis⁊ varijs modis eius.Dium eſt prima filiainuidie. ⁊ orit̉ frequēter ex ira. ꝓpter qd̓ dicit Augꝰ. ī regula. Lites ēt nūqͣꝫ habeatis. aut ꝙͣcelerrime finiatꝭ ne ira creſcat ī odiū .i. ab ira ꝓcedatpoſtea odiū. Nihil .n. ꝓhibꝫ aliqͥd vnū oriri ex diuicauẜ ẜm diu̓ſas rōnes directiꝰ tn̄ orit̉ ex īuidia. ⁊ rōeſt ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xxxiiij. artic. v. qꝛ ex inuidiaip̄m bonū ꝓximi reddit̉ contriſtabile ⁊ ꝑ ꝯn̄s odibile. ſꝫ ex ira orit̉ odium ẜm quoddam augmētū. Naꝫꝑ iram appetimus malū ꝓximi ẜm quādam menſuram ꝓut .ſ. hꝫ rōnem vindicte. poſtea ꝑ ꝯtinuitatemire ꝑuenit̉ ad hoc ꝙ maluꝫ ꝓximi abſolute deſideretqd̓ ꝑtinet ad rōnem odij. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ cauſat̉ odiū formaliter ex ip̄a inuidia. ex ira aūt diſpoſitiue. Ꝙ auteꝫ oriat̉ odiū ex inuidia ſic declarat. b. Tho. vbi. sͣ.Odium ꝓximi ē vltimū in ꝓgreſſu peccati eo ꝙ opponit̉ dilectioni qua naturalit̓ proximꝰ diligit̉. Oaūt aliqͥs recedat ab eo quod ē naturale cōtingit exhoc ꝙ intēdit vitare aliqd̓ quod ē natural̓r fugien̄dum. naturalit̓ aūt om̄e aīal fugit triſticiā ſicut ⁊ apetit delectationē. ſicut patet ꝑ ph̓m in. vij. ⁊ x. ethi.Et iō ſicut ex delectatione cauſat̉ amor. ita ex triſticia cauſat̉ odium. Sicut .n. mouemur ad diligendūea que nos delectant. ita ⁊ mouemur ad odiendū eaque nos ꝯtriſtant inꝙͣtum accipiūt rōneꝫ mali. Un̄cum inuidia ſit triſticia de bono ꝓximi. ſeqͥtur ꝙ bonum ꝓximi reddat̉ nobis odioſū. ⁊ inde ē ꝙ odiumorit̉ ex inuidia. ⁊ ſicut ex amore ſeqͥtur delectatio cūſcꝫ poſſidet̉ bonū amatū ⁊ delectatio ip̄a cāt amorēqꝛ vis appetitiua reflectit̉ ſuꝑ actꝰ ſuos. ita ex inuidie triſticia cauſat̉ odium. ⁊ ex odio ad ꝑſonam aliquam cauſat̉ inuidia. Et qͣꝫuis odiū opponat̉ directe dilectioni que eſt prima ⁊ maxima v̓tutū non tn̄odium ē viciū capitale vl̓ maximū peccatorum niſiodiū dei. Ratō huius eſt ẜm be. Tho. ſcd̓a ſecun de.q. xxxiiij. arti. iiij. qꝛ illud dicit̉ viciū capitale ex quovt frequētius alia oriunt̉ vt dictum ē .s. Uiciū aūtē contra naturā hoīs inqͣtum ē aīal rōnale. In hisaūt quę cōtra naturā ſunt paulatim ⁊ nō ſubito illud quod ē nature corrumpit̉. Un̄ oꝫ ꝙ prīo recedatur ab eo quod eſt minus ẜm naturam. et vltimo abeo quod eſt maxime ẜm naturam. qꝛ illud quod eſtprimū in ꝯſtitutione ē vltimū in reſol̓one. Id auteꝫqd̓ ē maxime ⁊ primo naturale hoī ē ꝙ diligat bonū⁊ p̄cipue bonū diuinū ⁊ bonū ꝓximi. ⁊ iō odiū quodhuic dilectiōi opponit̉ non ē primū in deletione vitutis que fit ꝑ vicia ſꝫ vltimū. ⁊ ideo odiū non ē vicium capitale. Ꝙ em̄ virtus vniuſcuiuſqꝫ rei ꝯſiſtit īhoc ꝙ ſit bn̄ diſpoſita ẜm naturā ſuam. iō in v̓tutibus oꝫ eſſe primū ⁊ principale qd̓ ē primū ⁊ prīcipaleī ordine naturali. In ordine aut naturali primuꝫ inaffectiōibꝰ ſeu paſſionibꝰ ē amor. ⁊ ſic ī v̓tutibꝰ prīa⁊ principalior ē dilectio iuxta illud j. Chorint̓. xiij.Maior hoꝝ ē charitas. Et eadem rōne odiū nō pōteſſe primū in vicijs. Et ꝙͣuis odiū mali qd̓ contrariatur bono naturali ſit primū inter paſſiones aīe ſic̄⁊ amor natural̓ boni tn̄ odiū boni cōnaturalis nonpōt eſſe primū ſꝫ hꝫ rōnem vltimi. qꝛ atteſtat̉ corruptioni nature iam facte ſicut ⁊ amor extranei boniEt odium quidē quod ē paſſio pura non ē peccatūſꝫ odiū dei vel ꝓximi ſemꝑ ē pctm̄. Et pōt deſcribi ꝙodiū ē quo appetit̉ malum alicuiꝰ in malū eiꝰ. quod

ꝓ tāto dr̄. qꝛ qͥ appetit malū ꝓximo ꝓpter aliquā bonam cām vtputa infirmitate vel mortem ne noceatbonis vl̓ vt ꝯuertat̉ ad deum ⁊ hmōi. iſtud ꝓprie nōē odium. quia non intēdit p̄ciſe malū illius. Differtaūt ab ira. quia iratus appetit malū alicuius ſub ratione boni .ſ. ſub rōne vindicte: vt puniat̉ is contraquē eſt iratus de defectu cōmiſſo. ſꝫ odiēs ſolū intendit in malū exoſi.De odio inquit pſalmiſta loquēs in ꝑſona xp̄i ad pr̄em de iudeis odientibꝰ eū ⁊ ꝑſequētibꝰ. Poſuerūt aduerſum me mala ꝓhoīs. ⁊ odiū ꝓ dilectione mea. Cōſtitue ſuꝑ eū pctōrem: ⁊ dyabolꝰ ſtet a dextris eius. Cuꝫ iudicat̉: exeatcondēnatus. Ubi tria de odio notant̉.Primo ꝙ parit peſſimā retributōem. ibi. PoſuerūtScd̓o ꝙ eijcit optimā dilectioneꝫ. ibi. ⁊ odiū ꝓ ⁊c̄.Tercio ꝙ recipit maximaꝫ punitōnem. ibi. Conſtitue ⁊c̄.Quātum ad primuꝫ. §. ij.Odiēs aliū etſi ille ml̓ta bona fecerit ei. tn̄ oīm oblitꝰ fec̄ ml̓ta mala ꝯtra illū qd̓ peſſimū eſt. Un̄ augꝰſuꝑ pſalteriū ait. Sex differētie ſūt ſcꝫ retributōnūreddere ꝓ mal̓ bona. nō reddere mala ꝓ mal̓. hec bonoꝝ ſunt. ſꝫ prius meliꝰ. nō reddere bona ꝓ hoīs. reddere mala ꝓ bonis. hec duo maloꝝ ſunt. ⁊ poſteriusdeterius. reddere bona ꝓ bonis. ⁊ mala ꝓ malis. hecduo mediocriū ſunt. ⁊ prius propinquuꝫ bonis. qd̓xp̄s non arguit ſed plus oportere dicit. qꝛ et ethnicihoc faciunt. poſterius ꝓpinquū malis. ꝯuenit tamē⁊ bonis. Unde etiā lex modū vltionis ſtatuit dicēsoculū ꝓ oculo. que ſi dici pōt iniuſtoꝝ iuſticia ē. nōqꝛ iniqua eſt vltio quam lex ſtatuit. ſed qꝛ vicioſa libido vlciſcēdi magiſqꝫ ad iudicem ꝑtinet hoc interhoīes decernere ꝙͣ bonū hoīem ſibi expetere. Hic enmalum ꝓ malo redderet. Iudex v̓o nō odio. ſꝫ delectatione iuſticie iuſtum iniuſto quod ē bonū ꝓ malo. quod etiam deus iuſtus iudex fecit. hec ille. xxiij.q. iij. Sex dr̄ie ſunt. Peſſime ergo agit qͥ reddit malum ꝓ bono. ad quod inducit odiū. quod vtiqꝫ iudeierga xp̄m egerunt. Nā cum multa bona ⁊ innumerabn̄ficia eis contulerit. multa mala ei reddiderūt. verba obprobrioſa. ꝯtumelioſa poſuerūt aduerſus euꝫꝓ bonis verbis ſue doctrine vocādo eū ſeductorē. demoniacū. ⁊ hmōi. v̓bera duriſſima flagelloꝝ poſuerūt adu̓ſus eū ꝓ bonis miraculoꝝ in eis factis. Refectionē felleā ꝓ refectiōe ſua ſuaui. Demū malū mortis poſuerūt aduerſus eū ꝓ bono vite eis dato. Totum hoc egit odiū eoꝝ. Un̄ ip̄e ait de eis. Odio habuerūt me gratis .i. ſine cā.Quātum ad terciuꝫ. §. iij.notat̉ punitio odij triplex .ſ. tꝑalis. ſpūal̓. ⁊ infernal̓¶ Tꝑalis ibi. Cōſtitue ſuꝑ eū pctōrē .i. ꝯſtituēs ſuper illū ppl̓m pctōrem .ſ. ad dn̄andū ⁊ affligēdum qd̓factū ē ꝑ Tytū ⁊ Ueſpaſianū qͥ ppl̓m illū rebellātmultipl̓r afflixerūt ⁊ ſubiugauer̄t. Sic accidit odiētibꝰ ꝙ ī punitōem peccati eoꝝ deꝰ ſubijcit eos pctōribus qͥ affligāt eos. Un̄ de ill̓ pctōribꝰ odiētibꝰ deū ⁊bonos ait ꝓph̓a. Dn̄ati ſūt eoꝝ qͥ oder̄t eos ¶ Punitio ſpūalis notat̉ ibi. dyaholꝰ ſtet a dextris eius. Dextera ſpūal̓ hoīs ē opꝰ d̓ genere bonoꝝ vt elemoſyntieiunia. ⁊ hmōi. Sꝫ ſtat dyabolꝰ ad dexterā odiētisqꝛ tollit ſibi fructū oīs boni oꝑis. Nā vt ait apl̓s. j.Choꝝ. xiij. Si diſtribuero oēs facultates meas ī cibos paupeꝝ. ⁊ tradidero corpꝰ ita vt ardeā ſuſtinēdo et̓ martyriū nihil mihi ꝓ deſt .ſ. ad meritū ſine charitate hͦ faciēdo. Sꝫ vt ait Augꝰ. Tolle charitateꝫodiū tꝫ. Nil ita ꝯtrariū charitati vt odiū. Impoſſi