¶ Capitulum.II.
ficiamī ei ſil̓es ī ſcīa. Ecce error. Sicqꝫ exinde errores ī md̓o ml̓tiplicati ſūt prīo int̓ ph̓os. vt on̄dit lactantiꝰ in li. iij. inſtitutis. Unꝰ ph̓s ex inuidia volēsextinguē nomē ⁊ ſcīam alteriꝰ aliā opinionē inueniebat oppoſitā ſnīe alteriꝰ. quā etſi aīo nō ſentiret tn̄ꝑſuaſionibꝰ aliqͥbꝰ ꝓbare nitebat̉. Hinc aliqͥ dicuntAreſtotelē motū fuiſſe ad ꝯburēdū libros Platoīsſui mgr̄i qͦs potuit. ⁊ poſtea impugnare eū in librisſuis ꝯtra ea q̄ forte nūqͣ dixit. ⁊ ſic d̓ alijs ph̓is. poſtea ⁊ int̓ doctores xp̄ianos hͦ malū inuidie inuētu eſt.Un̄ ⁊ Haymo ī li. de xp̄ianoꝝ reꝝ memoria de Origene ait. Plurimū admirari nō ſufficio ꝙ vir tā illiſtris ⁊ tamaꝑte rebellās ⁊ obuiās hēticis: deuolut̉ſit ī tānotiſſimā hēſim ꝙ Seraphin ī Iſaia ſpm̄ſāctū eē dixerit. Et ī alio loco de pnīa dyaboli ſcripſerit. ⁊ d̓ abſol̓one reproboꝝ pꝰ mille annos ⁊ alijs ml̓tis q̄ ſane fidei aduerſant̉. cuꝫ abſtinētiſſime vite etcaſtiſſime fuerit. ⁊ tā preclare doctrine ⁊ lucidi ẜmonis. Ego ſane ſalua fide patrū dixerim vt hͨ vl̓ n̄ ſcripſerit. ſꝫ ab hēticis ob obfuſcādū nomē eiꝰ ⁊ famamab hēticis maligne ꝯfecta ſt̓. ⁊ noīe eiꝰ intitulata. hͨille. Hiero. Etiā ꝓpt̓ famā eiꝰ celebreꝫ ex trāſlationeoptima ſcripturaꝝ multi ex inuidia detrahebant ⁊calūniabant̉. vt pꝫ ī ꝓlogo galeato. Un̄ dic̄ ipſe adhmōi. Quid liuore torq̄ris? qͥd ꝯtra me imꝑitorumaīos ꝯcitas? ⁊cͣ. Gre. et̓ magnꝰ habuit emulos ſuosqͥ pꝰ mortē manꝰ poſuer̄t ad ꝯburēdū libros ſuos. ſꝫobſtitit Petrꝰ p̄claro miraculo. Frequent̓ et̓ multidoctrinā. b. Tho. approbatā impugnat vtꝝ ex inuidia vl̓ zelo veritatis ip̄i viderint.§. ij.Secūdo afflictioiſta ē occaſio augēde cupiditatis. Nā inuidꝰ vidēsꝓſperitatē ꝓximi affligit̉ tāꝙͣ hͦ ſibi noceat cū reueranihil noceat. Un̄ Tulliꝰ d̓ tuſculaīs qōnibꝰ ait. Inuidētia ē egritudo ſuſcepta ꝓpt̓ alteriꝰ res ſcd̓as ſoq̄ nihil noceāt īuidēti. tn̄ qꝛ ſibi videt̉ ꝙ noceāt ⁊ diminuāt ſui gl̓iam ⁊ reputatōem. iō appetit eū ill̓ bonis priuari. et ſi nō eueniat hͦ magis triſtat̉. ac et̓ vtillū excedat inſiſtit cupiditati honoꝝ ⁊ diuitiaꝝ. ſicBabylonū vidētes ꝙ tres iuuenes hebrei .ſ. Ananias. Azarias. Miſabel erāt magni pͥncipes ī curia regis Nabuchodonoſor inuidētes gl̓ie eoꝝ īſtigauer̄tregē ad ſtatuā aureā faciēdā ⁊ vt adoraret̉ p̄cipiēdiſb̓ pena ignis vt ꝑ hūc modū mitterent̉ ī fornacē nōadorādo ꝓut factū ē. Sꝫ deꝰ miracl̓o ſe ī igne ẜuauitilleſos. vt hr̄ Dan̄. iij. Sil̓r ī curia regis Darij prīcipes eiꝰ moti inuidia ꝯtra Danielē qꝛ cūctꝭ erat honoratior ⁊ maior corā rege inſtigauer̄t eū ad ſtatuēdū ꝙ nullus petēt aliqͥd ab aliqͦ et̓ deo īfra. vij. dies.al̓s mitteret̉ ī lacū leonū. vt ſic Daniel orās ad deū īlacū leonū mitteret̉. qd̓ ⁊ factuꝫ ē. ſꝫ et̓ dn̄s ꝯſeruauiteū illeſum. vt hr̄ Dan̄. vj. Uidēs īuidꝰ ꝓximū abundare. ⁊ hͦ ip̄e querit ꝑ phas ⁊ nephas. Si .n. videt eūindui ſcarleto. ⁊ ip̄e qͥ priꝰ erat ꝯtentꝰ griſeo vl̓ nigrovult indui ſcarleto ne ille honorabilior eo videat̉. ⁊ſi nō hꝫ pecuniā ſufficiētē conat̉ acqͥrere ꝑ fraudesvſuras. ludos. ⁊ hmōi. Si ml̓ier videt aliam portaremargaritas inuidet. ⁊ tātū moleſtat viꝝ ꝙ et ſi deberet vſuras exerce̓ inducit eū ad ꝓcurādū ſibi ſil̓ia neinferior illa videat̉. Sicqꝫ ml̓tū creſcit cupiditas ꝓpter iſtā triſticiā de alieno bono. Hīc ⁊ Sen̄. in epl̓elj. ad Lucillū. Nemo ſe auaꝝ ītelligit. nemo cupidūCeci cū ducē q̄rāt. nos ſine duce erramꝰ ⁊ dicimꝰ. nōego ambitioſus ſū. ſꝫ nemo p̄t alit̓ Rome viuē̓. Nonego ſumptuoſus ſū ſꝫ vrbs iſta magnas īpenſas exigit. ⁊ ſeqͥt̉. qͥd nos decipimꝰ? Nō ē extrīſecū malū noſtrū. intra nos ē. ī viſceribꝰ nr̄is ip̄is ſedet. ⁊ iō difficulter ad ſanitatē venimꝰ. qꝛ nos egrotare neſcimꝰ.hͦ ille. ⁊ ſic vita nr̄s n̄ videt̉ hūana ſꝫ ſymiaꝝ q̄ vnum
quēqꝫ effigiare conant̉. Refert Lactātiꝰ li. v. ꝙ Archimenides ſiculꝰ inuidēs deo qꝛ tāpulchꝝ celū tampulchro ordīe fecerat: conatꝰ ē eū imitari ī t̓ra. Fecigit̉ ex ere ꝯcauo ſil̓itudinē md̓i ⁊ figurā celi. ī qͦ ſolē⁊ lunā ꝯpoſuit. ⁊ ineqͣles motꝰ celeſtibꝰ ſil̓es ꝯuerſionibꝰ ſingul̓ qͣſi diebꝰ efficerēt. errātiū et̓ ſtellaꝝ ⁊ fixarū curſus diſpares ⁊ regulatos ꝯpoſuit. Sꝫ nūquidiſte potuit face̓ celū īcorruptibile. aut ꝑ ſuā naͣm mobile? Nō. ſꝫ ereū fuit. nec potuit eū celū ſuū a mortecorꝑali ſui ꝑſecutoris eriꝑe.Tercio inuidia ſeu .§. iij.afflictio iſta ī ꝓſperis ꝓximi ē defectꝰ oīs bone ꝯditionis ⁊ ꝟtutis. vn̄ ⁊ mal̓ plena. Un̄ Ouidiꝰ eius peſſimas ꝯditōes exprimēs i. ij. methamorphoſeos dicitprīo. ꝙ eiꝰ domꝰ ē ī imis. qꝛ .ſ. ī inferno manet. UndeGre. ī li. dyalogoꝝ. Antiquꝰ hoſtis vn̄ bonos cernitniteſcē ad gl̓iam inde ꝑuerſos ī īuidiā rapit ad penē¶ Scd̓o domꝰ eꝰ ē ī vallibꝰ nigris. qꝛ .ſ. abſqꝫ puritateOē .n. pctm̄ poīt ſe inuidꝰ ad ꝑpetrandū. ſic̄ frēs Ioſeph ex inuidia eū vēdider̄t ⁊ occide̓ priꝰ queſierunt.¶ Tercō carꝫ ſole. qꝛ .ſ. v̓itatē nō agͦſcit. ſic̄ ī figurā d̓Helyſūmo ſacerdote d̓r ꝙ lucernā dn̄i vide̓ n̄ poterat. ſic̄ inuidi ſacerdotes iudeoꝝ nō potuerūt videre.i. intelligē lucernā dn̄i .i. legē q̄ d̓ meſſia plene loquebat̉. Lucerna ē lex inqͥt ſapiēs. ¶ Quarto nō hꝫ ventum. qꝛ nō hꝫ ſucceſſus felices ⁊ nūqͣ finit̉ Cyprianus. Mala cet̓a finē hn̄t inuidia nō hꝫ t̓minū. vt notat Petrꝰ comeſtor. Cū Herodes agrippa rome exiſtens incarceratꝰ fuit a Cyberio ceſare. ip̄o mortuoGaius ei ſuccedēs ī imꝑio eduxit eū ⁊ ſb̓limauit ī regem dās ei duas thetrarchias. ꝓpt̓ qd̓ herodes fmagni Nerodis qͥ cū vxore ſua herodia ml̓tū ꝯpaſiſūt incercerato. ⁊ laborauer̄t ad liberatiōem eius. ⁊poſtea inuidē ceper̄t. ⁊ cū q̄ſiſſent ei p̄ferri exilio lugduni deportati ſūt. ¶ Quīto hͨ domꝰ inuidie ſꝑ ē frigida. qꝛ ſꝑ caret igne charitatis. de qͦ dn̄s ait. Igneꝫveni mitte̓ īt̓rā. cū oppoſita ſit charitati. ¶ Sextoabūdat caligine. qꝛ ꝑſuadet ſibi mala .i. ſꝑ peiꝰ habeꝙͣ ꝓximꝰ et̓ ſi felitior ſit ꝓxīo videt̉ ſibi minꝰ hr̄e. Un̄Ouidiꝰ. Felicior ſeges alienis ſꝑ in aruis .ſ. reputat̉ex inuidia. ¶ Septio pallor ſedet ī ore .ſ. inuidi. qꝛ ſidetrahit boīs oꝑbꝰ diminuēdo vl̓ negādo vl̓ depreuando. ſic̄ Dathan ⁊ Abyron detrahebant Moyſiinuidētes ei de prīcipatu Numeri. vj. ¶ Octauo ēmaties ī inuido. qꝛ ē mr̄ auaritie ⁊ parcitatis. Nonem̄ vult alijs cōicare bonū qd̓ hꝫ ſcie vl̓ induſtrie nealius eq̄tur ſibi. Un̄ ⁊ Criẜ. dic̄ ꝙ ab hac egritudīeplura ſt̓ vicia. ab hac pecuniaꝝ ꝯcupīa. ⁊ prīcipatusamor. ⁊ vana gl̓ia nūꝙͣ recta aciēs hr̄. ¶ Nono rubigine dētes .ſ. hꝫ infectos. qꝛ ē infamatrix corrodēdovitā alienā. Nō .n. ſolū diminuit bona alioꝝ. et negat vt dictū ē. sͣ. ſꝫ et̓ falſa im poīt calūniādo. ſic̄ rana maris de qͣ Auicēna ait canon̄. iiij. ꝙ ē maliinuadēs aīalia ⁊ ex lōginqͦ currit ad ea vt mordeſi nō p̄t mordere: inſufflat v̓ſus ea vt noceat. de quop̄t exponi illd̓ Apoc̄. xvj. Uidi de ore draconis et deore beſtie tres ſpūs īmūdos exiſſe ad modū ranarū.Decīo pectora felle virēt. qꝛ .ſ. ſꝑ cogitat malū ⁊ iudicat pͣua de illo cui īuidet. De hac gre. ī moral̓. Dū.electi ꝓficiūt reprobi ī rabiē furoris excitāt̉. ⁊ bonanaſcētia q̄ nolūt imitari: ꝑſequūt̉ .ſ. ex īuidia.decīo lingua ē ſuffuſa veneno. qꝛ .ſ. ſꝑ murmūd̓ d̓o vl̓ de p̄lato ꝙ dat alijs plus ꝙͣ ſibi tāꝙͣ partial̓.hͦ ē beſtia q̄ habet tres ordines dentiū vt dicit̉ Dan̄.vij. quia ſcꝫ de deo. de p̄latis. ⁊ de parentibꝰ murmurat. ¶ Duodecimo nūꝙͣ ridet ſcꝫ niſi de malo alienoSed vt dicit̉ Ro. xij. Gaudere cum gaudētibꝰ flerecum flentibus .ſ. facit charitas. ¶ Tredecimo nūqͥē quieta. vt Cayn inuidus qui exijt a deo vagus et