.VIII.¶ Titulus

Un̄ Hiero. O inuidia primū tui mordax. Quidamꝓnephas noīe xp̄iani relicta trabe ī ocul̓ ꝓprijs ī alieno feſtucā q̄runt .ſ. male iudicātes de ꝑuis defectibꝰalioꝝ. Hec oꝑat̉ oēm crudelitatē. nec amico nec fratri ꝑcit. vt pꝫ ī primis frībꝰ Cayn ⁊ Abel. Nā cū ꝑ.pēdit Cayn abel frēm ſuū eē d̓o magis acceptū itainuidia ī eū exarſit ꝙ eū occidit. hoc āt fuit. qꝛ vt d̓rGen̄. iiij. Reſpexit deꝰ ad munera abel ⁊ ad muneraCayn nō reſpexit. qd̓ ita ꝑcepit vt dicit magiſter inhyſtorijs ſcholaſticis. qꝛ deſcedit ignis de celo ⁊ incēdit ſacrificiū. Abel qd̓ dn̄o de aīalibꝰ melioribꝰ obtulerat. nō āt deſcēdit ſuꝑ ſacrificiū Cayn qd̓ de frugibus t̓re offerebat ſꝫ corroſis et minꝰ bonis vt auarꝰ.⁊ iō non acceptauit deꝰ. Un̄ alia lr̄a hꝫ. Inflamauitdn̄s ſuꝑ munera abel ⁊cͣ .i. flamā ignis īmiſit. ⁊ nō ſuper munera Cayn. ⁊ ex hoc inuidit ⁊ occidit. ſꝫ acrit̉punitꝰ ē. Frēs Ioſeph inuidebāt ei. nec poterāt qͥcꝙͣ ei pacifice loqͥ ex eo ꝙ a pr̄e plꝰ amaret̉ cūctis filijsꝓpt̓ bonitatē ſuā ⁊ ſapīaꝫ. ⁊ ꝓpt̓ inuidiā voluer̄t occidere niſi ꝯtradixiſſet Rube. Demū eo abn̄te eū vendiderūt ī ẜuū yſmahelitis eūtibꝰ ī egyptū Gen̄. xxx.vij. Aman agagites inu idēs gl̓ie Mardochei queſiuit ab Aſſuero rege deleri totū genꝰ iudeoꝝ. ⁊ ipſuꝫmardocheū in ligno p̄parato ſuſpēdi. ſꝫ mediāte regina Heſter v̓ſa ē ſnīa ꝯtra eū vt illo die ip̄e ſuſpēdētur ī ligno ab eo ꝑato. ⁊ oē genꝰ ſuū ⁊ inimici iudeorū occiſi ſunt illo die. vt hr̄ in li. Heſter. vij. In li. dyalogoꝝ. iij. narrat Gre. de duobꝰ germaīs deo in heremo ẜuientibꝰ Eutitio ⁊ Florētio. Eutitiꝰ vt magis induſtriꝰ ⁊ lr̄atꝰ aſſumptꝰ fuit ī abbatē a monachis cuiuſdā abbatie. Cūqꝫ Florētiꝰ mire ſimplicitatis vir ſolꝰ ī cella remanſiſſet rogauit dn̄m vt ſibialiquā ſocietatē cōcederet. qd̓ ⁊ factum ē. Nā vrſuꝫab or̄one ſurgēs inuenit ad cellā veniſſe ſuā queꝫ vtſociū ſibi a deo datū ſuſcepit ⁊ eū vt domeſticuꝫ aīaltractabat. ⁊ ī cuſtodiā aliquaꝝ ouiculaꝝ ſuaruꝫ adpaſturā mittebat. aſſignās ſibi horā qn̄ ad cellā reuerti deberet .ſ. hora comeſtiōis. vt .ſ. cū eo comede̓tFama āt huiꝰ miraculi euolāte ꝑ patriā illā. monachi abbatis Eutitij germani huiꝰ vidētes Eutitiūtalia miracula nō face̓. ⁊ inuidentes vnadie aliqͥ exeis dormiētē vrſum occiderūt. Qd̓ demū Florētiusꝑpēdens multū doluit. ⁊ cū germanꝰ eiꝰ abbas Eutitius iuiſſet ad ꝯſolandū eū dixit vl̓ enunciādo velimp̄cādo ꝙ ad hͦ videret illos punitos. qd̓ ⁊ factū ē.Nā oēs illi qͥ occider̄t vrſum ex inuidia effecti ſt̓ leproſi. ⁊ p̄ dolore mēbra ſibi diſcerpebāt. Sic ⁊ ſacerdotes qͥ ex inuidia occiderunt xp̄m ptꝰ exterminiummaximū ſue ciuitatis ⁊ gentis amiſſa oī gl̓ia ſua diſperſi ſunt ꝑ orbē. de quibꝰ dictuꝫ ē. Zelus domꝰ tuecomedit me.Remedia ergo§. V.adhibēda ſunt ꝯtra tā horrendā peſtē. Quoꝝ primum ē vt amorē ſuū qͥs a t̓rena gl̓ia ⁊ rebꝰ trāſeunt.bus ſb̓trahat ⁊ ip̄m ad celeſtia erigat. Nā remota cāremouet̉ effectꝰ. Cū igit̉ gl̓ia tēꝑalis ſit occaſio inuidie vt dictum eſt. remoto affectu eiꝰ in ordinato.inuidia remouebit̉. Un̄ Gre. Qui fructibꝰ inuidiecarere deſiderat illā hēditatē appetat quā numeruspoſſidētiū nō anguſtat. Un̄ vir iuſtꝰ qꝛ nilī t̓ra appetit alienis ꝓfectibꝰ inuidere neſcit. Secundum ēconſideratio creature vniuerſalis. Omnis creaturacōicat ſeip̄am mō ſuo. ſol oībꝰ p̄bet lumē ſuū. ⁊ luna⁊ ſtelle. terra cōicat fructꝰ ſuos oībꝰ aīalibꝰ ⁊ nihil ſibi retinet. Mēbra ī corꝑe hūano ſeinuicē iuuāt. necinuidet pes oculo qꝛ nobilior ē eo ⁊ eminētiorē locūtꝫ .ſ. ī capite. Sꝫ vt dic̄ apl̓s. j. Choꝝ. xij. ⁊ exꝑientiadocet: ſi patit̉ vnū mēbrū cōpatiunt̉ oīa mēbra nō letant̉. ⁊ ecōtra de exaltatōe vniꝰ mēbri oīa gaudent.

Si em̄ caput honorat̉ vl̓ decorat̉ dya demate vel floribꝰ vl̓ alio ornatu: oīa alia mēbra letant̉. Angeliegaudēt ſuꝑ vno pctōre pnīam agēte Luc̄. xv. qꝛ indeilli p̄mium ꝓcurat̉ ſicut econtra triſtantur de ruinaalicuius modo ſuo iuxͣ illud Iſa. xxxiij. Angeli pacꝭamare flebūt. Et exēplū ī legēda Ioh̓is euāgeliſte:quō reſuſcitatꝰ ab eo retulit ſe āgelos illoꝝ diſcipuloꝝ Ioh̓is quos penituerat md̓m reliqͥſſe vidiſſe dolētes ⁊ lugiētes de ruina illoꝝ. ¶ Terciū remediū .ſ.ad tollēdum alijs occaſionē inuidie ē occultare bena ſua que nō ſunt neceſſaria vl̓ et̓ alioꝝ corā illiseſunt inclinati ad hͦ viciū vl̓ alio mō ꝓuidē. ſic̄ xp̄s dixit diſcipul̓ quibꝰ on̄dit ſe ī mōte trāſfiguratū. Nemini dixeritis viſionē hāc Math. xvij. ne .ſ. cū eſſentimꝑfecti ſocij eoꝝ ex hͦ mouerent̉ ad inuidiā qꝛ habuerāt illā viſionē ⁊ nō ip̄i. Legit̉ .n. ī vitis patruꝫ.cū qͥdam antiqͣtus ī hēmo vn̄ ⁊ magne famē hr̄et duas cellas adueniēte d̓ nouo qͦdā pr̄e valde noīato adhītādū ī illo hēmo. ille pr̄ ꝯmodauit ſibi cellā vnaꝫex ſuis donec ſibi alit̓ ꝓuidēt ⁊ ibi morāte ml̓ti ceperunt ad ip̄m venire ꝓ ꝯſilijs et̓ ex his qͥ ibāt prius adaliū pr̄em p̄fatū. Qd̓ cernens inuidia motꝰ dixit diſcipulo vt iret ad eū ⁊ dicet ꝙ ſibi reſtitueret cellamqꝛ volebat ea vti. Acceſſit ille ⁊ cū inueniſſet eū infirmū dixit ꝙ pr̄ ſuꝰ mittebat ad viſitandū euꝫ ⁊ nildixit de repetitiōe celle. Regratiatꝰ ē ille ei. ⁊ reuerſus ad pr̄em ſuū dixit ꝙ erat infirmꝰ. vn̄ patient̓ ferret quouſqꝫ melius ſe hr̄et. Inde ad paucos dies ſtimulāte inuidia miſit iteꝝ ad licētiādum eū d̓ cella.Et diſcipulꝰ v̓ba mutauit dicēs ſe miſſum ad viſitādum. demū vidēs ꝙ nō recedebat: acceſſit cū baculoexpulſurꝰ eum. Sꝫ diſcipulꝰ p̄uenit dicens ꝙ abbasſuꝰ veniebat ad viſitādum eū ex charitate nimia ꝓpter qd̓ place̓t ei occurre̓. qd̓ ⁊ fec̄. ⁊ occurrēs ꝓiecitſe ad pedes eiꝰ gr̄as agēs de ꝯmodata cella. Et ille īſe reu̓ſus ꝯpunctꝰ ē. ⁊ ſedata inuidie paſſione dilexieū. Int̓rogauit aūt diſcipulū ſeorſum ſi fecerat ambaſiatas ſibi ꝯmiſſas. Et cū intellexiſſet prudētiaꝫdiſcipuli ꝙ nō eas feciſſet ad tollēdum ſcādalū. ꝓiecit ſe ad pedes eiꝰ dicēs velle impoſteꝝ eū eē patremHic tn̄ ſi mēdacia dixit nō bn̄ fec̄. nec imitandus ī hͦ.ſꝫ de pietate intētionis.¶ Capl̓m. ij. de afflictōe ī ꝓſperis filia inuidie.Fflictio in proſperisponit̉ a Gre. filia inuidie q̄ ī hoc differt amr̄e ſua .ſ. inuidia. qꝛ cuꝫ inuidia doleat ettriſtet̉ de hoīs ꝓximi appetit ⁊ querit diminutōnemeoꝝ. Sꝫ cum hͦ nō euenit ſꝫ potiꝰ ꝯtrariū .i. ꝙ ꝓſperitas. in de magis triſtat̉. ⁊ ex hoc ponit̉ filia īuidie ẜmTho. vt dictum ē. sͣ. Dic̄ āt Salomō Ecc̄es. Cōtēplatꝰ ſum oēs labores hoīm ⁊ induſtrias ⁊ aīaduerti pate̓ īuidie ꝓximi. ⁊ ī hoc vanitas. Suꝑ quibꝰ verbis dic̄ Ioh̓es Dn̄ici ſuꝑ Ecc̄es poīt inuidia eē cāmvel occaſionē.Primo erroris ⁊ falſitatis.Secundo affectōnis cupiditatis.Tercio defectionis bonitatis.Quantum ad primum. Oēs errores hoīm ꝓceſſer̄t ex prīo errore primoꝝ parētū qd̓ ſemīauit dyabolꝰ ex īuidia. Un de d̓rSap̄. ij. Deꝰ creauit hoīem inext̓minabilē qͥ .ſ. nō potuiſſet errore decipi vl̓ corꝑe defice̓ ſi obediſſet. Inuidia āt dyaboli mors .ſ. aīe ⁊ corꝑis. introiuit ī orbē t̓raꝝ. Nā ex īuidia ſua vt hoīem deijcet. erroreꝫ ⁊falſitatē ꝓpoſuit. d. Nequaꝙͣ mori emī. Ecce falſitasScit .n. deus ⁊c̄. q. d. ex iuidia deus hoc ꝓhibuit ne eſ