¶ Capitulum.X.

deret alijs patiētiam ſuam ⁊ hmōi. Et ſic xp̄s tētauit Philippū dicēs. Un̄ em̄ emꝰ panes ⁊c̄. vt .ſ. on̄deret ip̄i ꝑuitatē fidei ſue. Ip̄e .n. xp̄s ſciebat qͥd eēt facturus Ioh. vj. Ignorare aūt vl̓ dubitare de his q̄ꝑtinent ad diuinā ꝑfectionē .ſ. ptātis ſapīe vl̓ bonitatis ē peccatū. Sic ergo tētare deuꝫ vt cogoſcat qͥseius virtutē peccatū eſt. Si qͥs aūt ad hoc exꝑimertum ſumat eoꝝ quę ꝑtinēt ad diuinā ꝑfectionē nonvt ip̄e cognoſcat ſꝫ vt alijs demōſtret. hoc non eſt tētare deū cū ſubeſt iuſta neceſſitas vel pia vtilitas etalia que ad hoc concurrere debent. Si .n. apl̓i petierunt a dn̄o vt in noīe ih̓u xp̄i fierent ſigna. vt diciturAct. iiij. vt .ſ. v̓tus xp̄i infidelibꝰ demoſtraret̉. Si qͥsaūt hoc attētaret face̓ .ſ. miracula eſto ꝙ facēt ad cōfirmationē fidei veritatis niſi ſuꝑ hoc haberet inſtizationē a ſpūſancto ſicut habuerūt ſancti. ꝑtinerehoc ad tētationē d̓i. Qd̓ aūt ait psͣ. Guſtate ⁊ videte qm̄ ſuauis eſt dn̄s. Et apl̓s Ro. xij. Probetis queſit volūtas dei bona bn̄ placēs ⁊ ꝑfecta non pertinethoc ad tētandū deū. nec ibi ē pctm̄ qꝛ intelligunt̉ decognitione affectiua dei ⁊ ꝓbationē ẜm quā qͥs experit̉ in ſe guſtū diuine dulcedinis ⁊ cōplacētiā diuinevolūtatis qd̓ ꝓuenit ex eo ꝙ qͥs total̓r ſe ſubijcit deivolūtati. ⁊ attēte ⁊ affectuoſe ꝯſiderat diuinā volūtatē. ⁊ ex hoc ſequit̉ in eo exꝑientia diuine dulcedīs.Sꝫ ꝓbare dei voluntatē vl̓ bonitatē cognitōne ſpeculatiua vtrū .ſ. ſit bona volūtas dei. vl̓ vtrū deus ſitſuauis hoc ꝑtinet ad tētandū deū. ſicut ⁊ ꝓbare vtꝝdeꝰ poſſit eū iuuare ⁊ ſibi ꝓuidere qd̓ fecerūt illi patres. Un̄ dicit. Quadragita annis ꝓximus fui genrationi huic .ſ. iudeoꝝ in deſerto adiuuādo. defendēdo ab inimicis. ꝓuidedo in neceſſitatibꝰ. Loquit̉ perſil̓itudinē hoīs qui cū eſt ꝓximus pōt iuuare. Et dixi ſemꝑ hi errāt corde eſtimādo vl̓ dubitādo vtrumpoſſim iuuare ⁊ eis ꝓuidere. ⁊ corde errāt .i. voluntate ⁊ malicia ſua. ꝙ aūt rex Achas rep̄hendit̉ cū queſitus ab Iſaia vt peteret ſignū dixit. Non petā ⁊ nōtētabo dn̄m Iſa .vij. ꝓpterea fuit qꝛ non ꝓ ip̄o ſoluꝫſꝫ ꝓ totius populi inſtructione monebat̉ pete ſignūquaſi impeditor cōis ſalutis. Neqꝫ .n. hoc petēdo tētabat deū. tū qꝛ hoc faciebat ex dei mādato. tum qͥahoc ꝑtinebat ad cōem vtilitatē ſignū .ſ. liberatōnishūani generis vt ibi pꝫ. Abrahā autē cuꝫ petijt ſibꝰſignum dari de terra ꝓmiſſionis dāda ſemini ſuo nōtētauit deum qꝛ hoc fecit ex inſtīctu dei. ⁊ ibi magnūmyſteriū incarnationis. Tho. vbi ſupra. Hoc auteꝫpeccatū opponit̉ virtuti religionis ẜm Tho. vbi. sͣ.arti. iij. qꝛ cum finis v̓tutis religionis ſit deo reueritiam exhibere. omnia illa que ꝑtinēt ad irreuerētiadei religioni opponunt̉. pertinet aūt ad irreuerētiāhoīs tētare eum. Nullus .n. p̄ſumit tētare eū de cuiꝰexcellentia certus eſt. Et cōiter eſt mortale. Un̄ dicitur Sap̄. j. Inuenit̉ dn̄s ab his qui non tētant eūꝘ aūt non inueniat̉ deus a creatura vt .ſ. cognoſcateum ⁊ poſſideat ꝑ gratiam non ē niſi ꝑ impedimentum mortalis peccati. hoc etiā ex punitione ipſiꝰ notatur in pſal. cum dicit̉. Ip̄i non cognouer̄t vias meas .i. opera mea ſeu mandata mea quibꝰ itur ad deū.Inter que mādata hoc ē. Non tētabis dn̄m deū tuum. ⁊ propter hoc iuraui eis .i. firmiter decreui ſi introibunt. ſi ꝓ non .i. ꝙ non introibunt in requiē meam .i. terram ꝓmiſſionis que figurabat vitam et̓nā.Et ſic fuit quia nullus eorū qui numerati ſunt ī egypto ſcꝫ ſexcentam ilia hoīm ad p̄lium aptoꝝ intrauerūt. ſꝫ mortui ſunt in deſerto exceptis Caleph ⁊ Io.ſue. Propt̓ quod hortatur apl̓s vt caueamꝰ ab iſtocum ſit multū graue dicēs .j. Chorin. x. Neqꝫ tentemus xp̄m ſicut quidā tētauerūt ⁊ a ẜpentibꝰ perier̄tvt habet̉ Numeri. xxij. Multis alijs vicibꝰ ⁊ modistētauerūt. Et nota ꝙ diuerſimode hoīes tētāt deū.

Aliqui videlicet dei potētiā ſeu ptātem. Aliqui deiſapīam vl̓ veritatem. Aliqͥ dei patīam vl̓ bonitateꝫ.Tentat dei pote.§. ij.ſtatem illi qͥ in periculo poſiti cū poſſint remediarevia hūana nolunt. expectantes effectum diuine poteſtatis .i. liberatōem a deo. ſicut Iudas machabecum reꝑiret ſe cū paucis ⁊ videret exercitū bachidismultum cū poſſet declinare certamē erubeſcētia ductus ne videret̉ fugiſſe hoſtes. ꝯmittēs ſe deo belluꝫinijt cōtra illū ⁊ ibi occiſus ē. j. Mach̓. ix. Siqͥs etiāinfirmaret̉ ⁊ nollet vti medicinis non ꝓpter abominationē ſtomachi ad eas vl̓ timorem nocumēti. velimpotētiam emendi. ſꝫ vt a dn̄o ſanaret̉ ſicut beataAgatha. dei potētiam tentaret niſi haberet ſuꝑ hocfamiliare conſiliū a ſpūſancto ſicut illa. vl̓ qꝛ velletillam penam ſuſtinere ꝓpter amorē feruētē ad xp̄mvt ſanctus Egydius vulnus gutturis retineri voluit abſqꝫ curatione. Pertinet etiā ad tētandum deiptātem ꝙ aliquis aggrediat̉ pericula abſqꝫ neceſſitate ſperās dei potētia adiuuari ſicut fecerūt Abyſai cum alijs duobꝰ qui acceſſerunt ad hauriendumaquā de ciſterna Bethleem vt afferrēt Dauid trāſeuntes ꝑ medios hoſtes philiſteos qui ⁊ Bethleemtunc tenebant. ij. Reg. xxiij. Duella etiam aſſumerevolūtarie ꝑtinet et̓ ad tētationē dei. Un̄ ⁊ ꝓhibent̉vt dicit Nicolaus papa. ij. q. iiij. Monomachiā. Dauid faciendo duellum cū Goliath. vt habet̉ .j. Reg.xvij. non tētauit deum. qꝛ vt dicit Nicolaus de lyraſuꝑ dicto. c. hoc fecit ex inſtinctu ſpūſſancti. Et ideꝫdicit glo. ſuꝑ. c. Monomachiā. Fuit etiaꝫ figura duelli qd̓ xp̄s fecit cum dyabolo ſignato in Goliathopotētia ⁊ malicia ſua oēs exterrebat. Sꝫ xp̄s figuratus in Dauid qui interp̄tat̉ manu fortis. funda hūilitatis ⁊ lapide fortitudīs totꝰ inermis malicia ſuſtinendo hūilimā paſſionē eū ꝓſtrauit. Qui etiā priin deſerto tētatus cū tribꝰ lapidibꝰ ſumptis d̓ flumine .i. tribꝰ autoritatibꝰ ſcripture. inimicū vicit tētātem. vt pꝫ Math. iiij.Tētant dei ſapien.§. iij.tiam qui inepti ⁊ inſcij ponunt ſe ad p̄dicandum vellegēdum vel diſputandū cum hereticis ſperantes adeo ſibi infundi ſcīam. ſicut factum eſt apl̓is. Sꝫ dic̄hiero. Qd̓ illis ſuggerebat ſpūſſanctus hoc alijs cōfert ſpūſſanctus. Tentāt dei ſapīam vel veritatē qͥfaciunt purgationes vulgares ꝓ aliquo manifeſtādo. puta cum hn̄t ſuſpectum aliquē de furto. adulterio vl̓ alio. ad ꝓbanduꝫ innocentiā ſuā ⁊ manifeſtādum ꝙ non fecerit illud volunt ꝙ tangat ferrū candens. vel bibat aquam bullientē ſperantes ꝙ deꝰ ſicmanifeſtet veritatē in hoc ꝙ non noceat ſi illud nōꝑpetrauit. al̓s noceat. hoc etiam ꝓhibet̉ exp̄ſſe cuiꝗꝫqꝛ eſt deū tētare. ij. q. iiij. c. j. ⁊. c. Conſuluiſti. UndeHenricus imꝑator cum ſuſpectā haberet vxorē quev̓go ⁊ ſancta erat de adulterio coegit eā nudis plantis ſuꝑ ferrum ignitum incedere. vn̄ in morte ſua cōram xp̄o accuſatꝰ ⁊ punitus fuit. Illa tamē quia cōacta fecit. illeſa euaſit cum innoces eſſet vt habet̉ incronicis. Similiter etiam ꝓhibetur dari alicui corpus xp̄i ad ꝓbatōnem alicuius ſceleris de quo ſuſpectus habetur. Unde illud. c. Sane. et. c. Sepe. ij. q.iiij. in quo ſtatuitur eſt abrogatum ẜm Gratianuꝫ⁊ be. Thomaꝫ. in. iiij. In veteri autem teſtamēto cūhabebatur vxor ſuſpecta de adulterio permiſſa fuitpurgatio que fiebat per aquas certo modo. vt habetur Numeri quinto. ad vitandum maius periculum. ſcꝫ vxoricidium. ſicut ⁊ quedam alia permiſſa