.IIII.¶ Capitulum

nas accedere ex bonitate ſua ⁊ ſcīa ⁊ doctrina ſua. cuꝫtamen aliqn̄ tales ſunt imꝑitiſſimi: nec ceteris meliores ⁊ ſi loq̄ciores. ſꝫ ſi hr̄ent zelū aīaꝝ nō ꝑſonaꝝ nōſe extollerēt. ꝓpt̓ qd̓ aliqn̄ emulant̉ ꝓhibentes ne adalios accedāt. ⁊ ſine cā rōnabili nō ſe extollerent cū requirat magnā prudentiā ⁊ nō modicā ſcīam. ⁊ caſtimoniā vera q̄ in ſe cognoſcere p̄ſumptuoſū vr̄. ml̓tuꝫhn̄t timere ne cecus ceco ducatū p̄ſtans ābo in foueācadant. Caueat ſpūalis iudex inqͥt Aug. de ꝯfeſſorevt ſicut nō cōmiſit crimen neqͥcie ita nō careat munere ſcīe. de pe. diſ. vj. Qui vult. Cognoſcat ſe igitur aitidem in eo. c. et purget in ſe qd̓ videt alios ſibi offerrei. pctā. Ꝙ ſi ab elatione nō cauerit de ſe p̄ſumēs ⁊ ſuapuritate et zelo ſine timore ꝯfidens. ſi nimiā familiaritatē cū ml̓ieribꝰ ēt ſpūalibꝰ ſumpſerit ⁊ cupiditatiintenderit vl̓ curioſitati. q̄rens que nō oꝑtet. deꝰ humiliabit eū. ⁊ in magnos incidet laqueos dyaboli cūſcandalo et ꝑditione pl̓imoꝝ qͣs ruinas freq̄nter auribꝰ noſtris vbiqꝫ audiuimꝰ. ¶ Quarto ſuꝑbiūt clerici magis regulares ꝙͣ ſeculares. qꝛ magis eis officiūexercent de actu p̄dicatōis cū vident eccīam impleri⁊ p̄cipue cū nō ſolū aures demulcēt ppl̓oꝝ ſed mouētet flectunt vſqꝫ ad ꝯuerſionē moꝝ qͣſi meritis ſuis hͦaſcribentes aut ingenio et eloquētie. ex hͦ ſuꝑ ceterosteneri cupientes et honorari. ⁊ dictis ſuis nō ꝯtradici pacientes. in hijs ēt q̄ minꝰ bn̄ vel falſo dicta ſuntNeſciunt hij ꝯſiderare ꝙ gr̄a ẜmonis etiā cū fructuꝯn̄is ē bonis et malis. qd̓ on̄dit apl̓us .j. Corint. xiij.Si linguis hoīm .ſ. placēdo. loquar. et angeloꝝ intꝰ.ſcꝫ mouēdo vel illuminādo inqͥt. charitatē nō habeāfactꝰ ſū ſicut es ſonans. me ꝯſumens. et alios ad bonū inducēs. ꝓpter qd̓ ipſe apl̓us p̄dicator vniuerſi raptus ad terciū celū caſtigaret corpus ſuū ⁊ in ſeruitutem redegit. nō in delicijs nutriret. ne forte cū alijs p̄dicaret ip̄e reprobꝰ inueniret̉. timēs ſi nō egerit q̄ docuerit. In iudicio ſedes (ait Criſꝰ) Si em̄ bene docueris et male vixeris. deū inſtruis qūo te debeat ꝯdēnare. diſ. xl. c. Multi. Solent hij gloriari d̓ filijs ſuisi. ꝯuerſis. ſed eos extinguunt malo exemplo vite ſue.Inſuꝑ aduertendū eſt ꝙ ẜm Greg. in moral̓. ſermodatur p̄dicanti frequēter ex merito nō ſuo ſed audiētis ſicut etiā ⁊ aufertur. vn̄ et dn̄s azinā cū voluit loqui fecit ad corripiendam veſaniā ꝓphete BalaamNumeri. xxij.e ſuperbia laico.§. iiij.rū. pōt intelligi illud Iſa. xxviij. Pedibꝰ ꝯculcabit̉corona ſuꝑbie .i. illud de qͦ maxime ſuꝑbiūt. et hec eſtquadruplex. ¶ Prima ē de diuicijs. j. Thimo. vj. Diuitibꝰ p̄cipe nō altū ſapere .i. nō ſuꝑbire. dic. n. AugꝰUermis diuitū ſuꝑbia. vr̄ em̄ eis rōne diuiciaꝝ oībꝰeſſe ſuꝑiores. ⁊ ꝙ oīa diuicijs poſſent hr̄e. Sꝫ attendant. qꝛ vt dic. Iob. xxvij. Diues cū dormierit nihiſecū affert. ¶ Secūda eſt de nobilitate generis. vndeSaluſtiꝰ. Cōmune malū nobilitatis eſt ſuꝑbia. vī̄em̄ eis qꝛ a nobilioribꝰ deſcenderūt p̄ alijs debere honorari et reputari. vn̄ datan ⁊ Abiron de nobilioritribu exorti ſuꝑbia eleuati ſunt ꝯtra Moyſen de ducatū ppl̓i. Numeri. xvj. Sꝫ ridiculoſa eſt iſta nobilitas q̄ attēdit̉ ex ꝑte corꝑis rōne generis. Oēs em̄ deluto originē trahimꝰ: ⁊ corpꝰ cuiuſlibet ẜuꝰ ē aīe. Nōaūt dr̄ magis nobilis vnꝰ ſeruꝰ ꝙͣ aliꝰ cū ſeruitꝰ nonſpectet ad nobilitatē. Unū tm̄ bonum eſt quod habet nobilitas q̄ carnis dr̄. qd̓ qͣſi quoddā frenū ē qd̓debet cohibere hoīes ne malefaciant. vn̄ Hiero. Nihil aliud video in nobilitate appetendū niſi ꝙ nobiles qͥdam neceſſitate aſtringunt̉ ne ab antiquoꝝ ꝓbitate degenerent. vn̄ cū q̄dam vituꝑaret aliū de genere ſuo dicens. Tu es caput tui generis. ille rn̄dit: ⁊ tues cauda tui generis. Sed vt ait qͥdaꝫ. Nobilitas ſo

la eſt animū que moribꝰ ornat. ¶ Tercio ſuꝑbiūt deoꝑbꝰ ex genere bonis. Nam cū faciant quedam ſuꝑficialia bona vt aliqn̄ ieiunare. dicere aliquas orationes. dare elemoſynas. audire predicatō nes. laborare ad gubernandū familiam. et forte ad regendū ciuitatem per diuerſa officia. reputant ſe dei amicos. ⁊in gloria recipiendos. preferendo ſtatū ſuum clericꝭet religioſis. cū non habeant tot labores ⁊ vexatōesSed cū hijs oꝑbꝰ īmiſceant multa mala et mortalia ⁊ in eis permaneant ꝑ totum annū. īmo et aliqn̄ꝑ annos debēt aduertere nulliꝰ valoris ſeu meriti eēilla bona que eis videntur tā magna. qꝛ extra charitatem facta. vt odium. fornicatio. ꝑiuriū. fraudulentia. et hmōi q̄ frequētāt. vn̄ d̓ eis verificat̉ illd̓ Aggej. Congregauerunt mercedes et miſerūt eas in ſacͣctꝑtuſum. in quo .ſ. nil remanet miſſum. labores qͦꝫ eoꝝꝓmundo ſunt. nō pro deo. et cū modica paciētia ⁊ timore dei. ¶ Quarto ſuꝑbiunt erubeſcendo de oꝑbꝰbonis eis incōſuetis .ſ. ſic dimittēdo. Ecc̄. iiij. Eſt cōfuſio adducēs. peccatum ſcꝫ quando quis ꝓpter verecundiā timens irrideri ab alijs dimittit bona facereqd̓ videtur ꝓcedere ex ſuꝑbia carnali. qꝛ dū appetithonorari ab alijs timet faciendo illa bona que nonſint eis grata nō eſſe in honore corā eis ſed in obprobrio. Hū certe vt ait p̄s. Timuerūt timore vbi n̄ erattimor .i. cauſa timoris. vn̄ ſunt quaſi ꝑuuli qͥ exterrētur latratu catuloꝝ qͥ mordere neſciunt Sene. Autoritatem habemus ſenū. ſed vicia pueroꝝ nec puerorum tm̄ ſed infantium. illi leuia formidant. hij falſa.nos vtraqꝫ. hec ille. Ille leuia formidat qͥ verba irriſionis formidat. falſa formidat qui reputat dedecusquod in veritate eſt honor. Pundus iſte eſt vt catulus irriſionibꝰ latrans contra eos qui bene faciunt.ſed mordere neſcit quia eos nō percutit et cū ſatis latrauerit: tacebit. Oqͣꝫ ſtrēnui milites ſunt qui ꝓpterſolum latratum derelinquunt dominū ſuuꝫ. bene relinquerent eū ſi armati milites inſequerent̉. Si aliquis de militibꝰ alicuius regis ipſo petente ab eo debitum ſeruitiū. diceret ſe nō audere ei ſeruire. qꝛ homines obloquerent̉ de eo. friuola ⁊ ridiculoſa reputaretur eius excuſatio. Sic̄ eſt friuola illoꝝ qͥ ꝓpt̓ verba hominū dimittunt facere que pertinent ad ſeruitium et honorem dei et ſalutem animarum. vt confiteri. audire diuina. facere elemoſynas. viſitare infirmos. et ſeruire eis. accipere euchariſtiaꝫ publice. cumalijs frequentare predicationes. dimittere veſtes pōpoſas. cauere a mendacijs. ingredi religionem. et huiuſmodi. Hij ſunt ſimiles lepori qͥ eſt aīal valde timidum. vtinā tamen eſſent ſimiles eī in alijs. De eo. em̄ſcribitur ꝓuer. xxx. Cepuſculꝰ plebs inualida qͥ collocat in petra cubile ſuum. Lepuſculus labia habet inmotu aures longas. pedes veloces. timor eniꝫ additalas pedibꝰ. Sic facere debet qui debilem ſe ꝯgnoſcitin petra fiduciam habet. et cubile collocat qui in criſto fiduciam habet. petra enim erat chriſtus ait apoſtolus .ſ. ſignificatiue. labia habet in motu qͥ frequenter orat. longas habet aures qui velox eſt ad audiendum. tardus ad loquendū. Iaco. j. i. ad reſpondendum obprobrijs que ſibi dicuntur. debet enim tacere. pedes veloces habet quē timor dei occupat quiaqui timet deumnihil negligit vt dicitur Eccleſiaſtesvij. Cauſa autem huius timoris eſſe poteſtamor placendi mundo Seneca. Deſines timere ſi ſperare deſieris. vel quia forſitan deus receſſit ab eo. vix poſſꝫ eēin eo tanta timiditas in quo deus eſſet. vnde pſalmi.Si ambulauero in medio tribulationis non timebo mala: qm̄ tu mecum es. Oſtenditur autem fatuitas eoꝝ qui erubeſcunt bene facere triplicit̓. ¶ Primo quia ipſi permittunt ſe vinci ab irriſoribus quos