Titulus

magna facilitate vincere pn̄t. ſola em̄ taciturnitatevincunt̉ irriſores yſa. xxx. In ſilentio et ſpe erit fortitudo vr̄a. Si em̄ illi qui irrident̉ tacerent et aīm haberent ad mercedē quā expectant. ꝯfuſi remanerentirriſores. ¶ Secūdo on̄dit̉ hec fatuitas ex eo qꝛ timent irrideri ab his qͥ irriſione digni ſunt. Qn̄ enimmali irrident bonos de bonis oꝑbꝰ ſuis. inde ē ac ſiceci irriderent videntes de hoc ꝙ vident. et claudi recte incedentes. et ideo ip̄a irriſio irridēda eſt Seneca. Equo aīo audienda ſunt ꝯuicia imꝑitoꝝ ⁊ ad honeſta tendēti ꝯtēnendꝰ ē ip̄e ꝯtēptꝰ. ¶ Tercio on̄ditur ꝑ hoc qꝛ erubeſcunt de hoc vnde gl̓iari deberent.vn̄ erubeſcunt bn̄ agere eo ꝙ ꝯſueuerūt male agere.vel qꝛ vident eos male agētes. Hoc em̄ valde glorioſum eſt cū aliqͥs bene agit inter male agētes vbi male agere ꝯſueuit. Tales ſunt ſimiles illis qͥ erubeſcūtꝙ de naufragio euaſerunt. vel de hoc ꝙ nō fecerīt qd̓ſoliti ſunt. vel de hoc ꝙ ſanus eſſꝫ alijs exn̄tibꝰ leproſis Sen̄. nondū eſt felix ſi turba nō te deridet. Xp̄usMath̓. v. Beati eritis dū maledixerint vobis homines ⁊cͣ. Sen̄. Nunqͣꝫ multis ſꝫ qͥbꝰ placeas cogites.¶ Capitulū qͥntū de ambitōne. et ibi de appetentibus vel ꝓcurantibꝰ dignitatē. vel officia. vl̓ bn̄ficiacurata. vel magiſteriuꝫ in theologia. vtrū ſit licitū.itijs deſcendentibus a ſuꝑbia magiſqͣꝫ ab alijs. Et pͥmo dambitione q̄ dicit̉ cathedra peſtilētie. ẜmillud pͣs. j. Beatus vir qͥ nō abijt in ꝯſilio impioꝝ. etin via peccatoꝝ nō ſtetit: et in cathedra peſtilētie nōſedit. Qd̓ intelligit̉ de chriſto et de qͦcunqꝫ iuſto euꝫimitante. vn̄ augꝰ. ſuꝑ p̄s. Noluit xp̄us regnū terrenū cū ſuꝑbia. q̄ cathedra peſtilentie recte dr̄. qꝛ nō fere qͥſqͣꝫ ē qui careat amore dn̄andi. ⁊ humanā nō appetat gloriā hec Augꝰ. Peſtilentia em̄ dr̄ morbꝰ latevagans ⁊ qͣſi oēs inuoluēs. Amor aūt dn̄andi ad ambitionē ꝑtinet Amb. quoqꝫ ſuꝑ Lucā inqͥt. Sepe qͦvitia nulla delectant. quos nulla potuit mouere lixuria. nulla auaricia ſubuertit. facit ambitio crmīoſos. ⁊ vt dn̄et̉ qͥs prius ſeruit. Et ꝓpter ea dyabolustemptans dixit xp̄o in monte hec omnia tibi dabo .ſ.regna mūdi q̄ on̄derat ſi cadens adoraueris me Mathe. iiij. Adorat em̄ ⁊ honorat ⁊ ẜuit ambitioſꝰ indebite eū a quo honorē et dignitatē ſꝑat. In p̄fato aūtv̓ſu p̄s. notat̉ triplex ꝓceſſꝰ qͥ pōt in quolibet reꝑiripeccato. Tres em̄ ſunt differentie pctī .ſ. mortalis aitAugꝰ. tanqͣꝫ tres mortes. Una in corde cū .ſ. rōe aſſētitur libidini vel cuicūqꝫ pctō mortali. tanꝙͣ puella īdomo mortua Math̓. ix. Altera in oꝑe. cū in factū ꝓcedit aſſenſꝰ. vt adoleſcens extra portā delatꝰ Luce.vij. Tercia cū mole male ꝯſuetudinis p̄mit̉ animustanꝙͣ Lazarꝰ fetēs in monumēto Ioh̓. xj. de peni. dij. Sicut tribꝰ. Denotant̉ iſte differentie ſeu gradꝰhos termīos. abire. ſtare. ⁊ ſedere. Et ſicut in abeundo .i. recedendo de loco importat̉ pͥncipiū motꝰ. ī ſtādo in via ꝓſecutio motꝰ. in ſedendo terminꝰ motus.Ita in mali aſſuefactōne eſt grauiꝰ pctm̄ ꝙͣ in oꝑatōne. ⁊ in oꝑatione .ſ. exteriori magiſqͣ in cogitatōe tartuꝫ. Beatꝰ gͦ in re fuit chriſtus et erit in futuro omīsiuſtus. Nūc aūt in ſpe vir virilit̓ agens ⁊ virtuoſe qͥnō abijt in ꝯſilio .i. nō receſſit a deo in regionē diſſil̓itudinis ꝑ pctm̄ deliberate cogitatōis. Ab ea em̄ qͥs īcipit a deo recedere. ī ꝯſilio impioꝝ reperiens ſe .i. demonū tractantiū et ꝑſuadentiū ambitōneꝫ. eis acqͥeſcens vt primi ꝑentes. Et in via pctōꝝ nō ſtetit .i. nōpeccauit oꝑe erectus ꝯtra deū que ē via qͣ itur ad inferos ſicut ipſi primi parentes oꝑe tranſgredientesdei mandatū. Et in cathedra peſtilentie nō ſedit. in

ꝯſuetudinem ducens actum ambitōnis vel alteriꝰpeccati. et freq̄nter iterans ac defendens vt licitumpctm̄ ſuū vt ip̄i pͥmi ꝑentes qͥ ſe excuſauerūt. ⁊ ſic ibiquieſcēs. Sicut in cathedra qͥs exaltat̉ ſuꝑ alios. itaꝑ ambitōem q̄rit̉ dignitas ⁊ platio ad quā ſequit̉ honor. Et ſicut in cathedra docet̉. ita talis ſuo exēplomalo inducit alios ad vitiū. qd̓ inficit ⁊ occidit aīaꝫſicut peſtilentia corpꝰ Ber. in ẜmone. Poteſtatꝭ ambitio angelū felicitate angelica ad quā erat creatuspriuauit. Scīe appetitus hoīem īmortalitatis gl̓iaſpoliauit: nō Euā cibo deflexerat. nō mandatoꝝ obliuio deſtituerat. ſed ꝓmiſſio honoris. ābicio illecebroſa decepit. Pōt ergo ꝯſiderari ambitio ꝓut ē in deliberata interius eius affectione. et hic abijt in ꝯſilioimpioꝝ. In ꝓcurata exteriꝰ oꝑatōne et hic ſtetit invia pctōꝝ. In ꝯtinuata vberiꝰ exercitatōne. ⁊ hic incathedra peſtilentie nō ſedit.De prima ſcꝫ ambi.§.tione ꝓut eſt in mente dic̄. ſaluator in rep̄henſionemſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ Math. xxiij. Amāt pͥmas cathedras in ſynagogis .i. p̄cipuas dignitates ad qͣs ſequitur honor. Eſt aūt ābitio ꝓut diffinitur a be. thomaſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxj. inordīatꝰ appetitꝰ honoris. Et ꝙad dignitate potentiā et p̄ſidētias ſequit̉ honor. iōinordinatus appetitus haꝝ ꝑtinet ad ambitionem.¶ Ꝙ aūt ambitio ſit pctm̄ ꝓbatur tripl̓r. Primo qꝛa mala radice ꝓpagat̉. Secūdo qꝛ charitati aduerſatur. Tercio quia magnanimitati ꝯtrariat̉. Primuꝫſic patet. Sicut fructꝰ ē infectꝰ qꝛ ex īfecta radice generatur. Ita ⁊ actus humanꝰ qͥ ꝓcedit ex pctō oꝑtetꝙ ſit pctm̄: ſꝫ ambitio q̄ eſt appetitꝰ inordinatꝰ honoris ꝓcedit ex peccato. Nam dicit Augꝰ. in li. de vera religione ꝙ ambitio ꝓcedit ex ſuꝑbia et ex ꝯcupiſcentia ſeu cupiditate. Sed ſuꝑbia ⁊ cupiditas ſuntpctā vt pꝫ ſupra. gͦ et ambitio eſt pctm̄. ꝓut em̄ ꝑ potentiam vel dignitatē intendit qͥs acquirere apitem et excellentē honorificentiā. ſic ābitio oritiſuꝑbia. Sed ꝓut intendit qͥs acquirere ꝑ hmōi ſufficientiam apparentē ſeu reꝝ habundantiā. ſic a cupiditate orit̉ ambitio Alexander in ſecunda ꝑte. Secūdo ambitio ꝓbatur eſſe pctm̄ qꝛ aduerſatur charitati. Nihil em̄ repugnat charitati q̄ ē vita aīe niſi peccatū: ſed ambitio repugnat charitati. Dic. em̄ apl̓uj. ad Corin. xiij. Charitas nō eſt ambitioſa vbi dicglo. i. n̄ vult alijs p̄poni. Charitas em̄ diligit ꝓximūſicut ſeip̄m et iō nō vult eum ſubijcere ſibi ſed ſociuꝫeſſe. Appetit ẜuire ꝓximo et nō ſibi ſeruiri. Sicut filius hoīs nō venit mīſtrari ſed mīſtrare Mathe. xxAmbitio igitur peccatū eſt. Tercio on̄ditur eē peccatū ex eo ꝙ magnanimitati ꝯtrariatur. Nā qd̓ ꝯtiriatur virtuti morali eſt pctm̄. q̄ virtus moralis ē ẜtregulā rōnis. ſed magnanimitati que ē virtꝰ moral̓.ẜm ph̓m. iiij. ethicoꝝ ꝯtrariat̉ ambitio. Ambitio em̄eſt inordinatus appetitus honoris. ⁊ magnanintas eſt ordinatus appetitus magni honoris. Inornatū aūt opponit̉ ordinato. igitur ambitio ē pctm̄.ro declaratōne aūt huius inordinatōnis apptus que reꝑitur in ambitōne. Nota ẜm bea. Thſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxj. ar. j. ꝙ honor importat quandāruerentiā exhibitā alicui in teſtimoniū excellentieevel virtutis. Circa aūt excellentiā homīs duo attendenda ſunt. Primū eſt ꝙ id in qͦ homo excellit nō habet homo in ſeipſo .ſ. a ſe ſed eſt qͣſi quoddaꝫ diuinūin eo. Et ideo nō debetur ſibi pͥncipalit̓ ex hoc honorſꝫ deo. Scd̓m ꝯſiderandū ē ꝙ id in qͦ hō excedit datur homini a deo vt ex eo alijs proſit. vnde intantuꝫdebet homini placere teſtimoniū ſue excellentie qd̓ab alijs exhibetur inqͣtū paratur ſibi via ex hoc vtalijs proſit. ¶ Triplicit̓ gͦ ꝯtingit appetitū honoriseſſe inordinatum. Uno mō qꝛ appetit honorem ſeu