.III.¶ Titulus

tiā in monaſterio. ¶ Quarto ſuꝑbia religioſoꝝ ē eorum qͥ in clauſtro ſuꝑbiūt de diuitijs qͣs habueruntin ſeculo. vel nobilitate generis. vel de his q̄ ſtrenuegeſſerunt in ſeculo. aut ꝙ multa dederint monaſter̄io. vl̓ qꝛ multa acquirant. qͣſi oēs ſint ſibi obligati⁊ debeant eū reuereri. vn̄ Aug. in regula. Nec extollantur ſi ꝯn̄i vite aliquid de ſuis facultatibꝰ ꝯtulerūnec de ſuis diuitijs magis ſuꝑbiant ſi eas in monaſtirio partiunt̉ ꝙͣ ſi eis in ſeculo fruerent̉. Quid em̄ prodeſt diſꝑgendo dare pauꝑibꝰ ſi aīa miſera ſuꝑbificitur diuitias ꝯtēnendo qͣꝫ fuerat poſſidendocerte de his ſuꝑbire nō habet. qꝛ bona que ſua dicebat ſua nō erant. vn̄ Dauid paralipo. dicebat domīoTua ſunt oīa dn̄e ⁊ que d̓ manu tua accepimꝰ tibi dedimꝰ. Sen̄. Nihil eſt omni bonū ſine ſe bono. Ambqn̄ hunc ingreſſus es lucē. qn̄ de ventre matris exiſtqͥbꝰ queſo facultatibꝰ. qͥbuſqꝫ ſtipendijs ꝯſtipatꝰ ingreſſus es. di. xlvij. Sicut hi. ⁊ ex hoc vr̄ eis ad placitum poſſe ſibi aliqua retinere ſed accidit eis ſpūalit̓qd̓ accidit Ananie et Saphire corꝑaliter qͥ retinētes ſibi aliqͥd ex ſuis occulte mortui ſunt Actuum.uinto.nclericis ſimiliter. §. iij.ſuꝑbia reperit̉. de qͥbꝰ pōt illud p̄s. intelligi. In labore hoīm nō ſunt. qꝛ nō habent artes facere. ⁊ cū hoībꝰnō flagellabunt̉. qꝛ nō vexant̉ impoſitōibꝰ et ẜuitutibꝰ hominū .ſ. dn̄oꝝ ⁊ cōitatuꝫ ẜm iura. ſecus eſt defacto. Iō tenuit eos ſuꝑbia. Et hͦ qͣdrupliciter. Fmo in ſuꝑfluo ornatu veſtiū. Amictꝰ hoīs enūciahomine. Ecc̄i. xix. qꝛ ſuꝑbus habitus ſuꝑbū aīm indicat. Baſiliꝰ. Omīs ornatꝰ p̄ter neceſſitatē .i. ꝯgruitatem. elationis hꝫ calūniaꝫ. vn̄ de Aug. legit̉ ꝙ dicre ſolitus erat. fateor de p̄cioſa veſte erubeſco. ⁊ iō cimihi offert̉ vendo eā. vt cū ipſa cōis eē nō poſſit. preciū ſit ꝯn̄e. Hīc ⁊ Bern̄. ad Eugeniū papā ait. Tu paſtor incedis deauratus tā multa circūdatꝰ varietateQues qͥd capiunt. Si auderē dicere demonū magꝭhec paſcua ꝙ ouiū ſunt hec. Sic faciebat petrꝰ. Sicpaulus ludebat. Petrus neſcitur ꝓceſſiſſe aliqn̄ velgēmis ornatus. vel ſericis. nō textus auro. nec vectꝰequo albo. nec ſtipatus milite: nec circūſtrepentibusſeptus miniſtris. abſqꝫ hoc tn̄ credit ſatis poſſe īpleri ſalutare mandatū. paſce oues meas. Sacerdoteseius inqͥt deus ꝑ p̄s. induant̉ iuſticiā. ⁊ iteꝝ. Sacerdotes eius induā ſalutari .i. ſaluatore. vicꝫ ornandoeos ꝯuerſatione xp̄i qui fuit humilis in veſtitu et inomnibꝰ actibꝰ ſuis. Solent aūt ſe qͥdam excuſare tripliciter vicꝫ qꝛ dn̄s intuetur cor. ⁊ humilitatē cordisreſpicit. et mgr̄m humilitatis interioris ſe fatet̉. dicens Math. xj. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humil̓ corde. Secundo quia debet quiſqꝫ ſe ꝯformare moribꝰeoꝝ cū qͥbꝰ viuit. vt dr̄ diſ. xlj. Quiſqͥs. tercio ꝙ ex hͦhonor eccīe q̄rit̉. ¶ Ꝙͣtū ad pͥmū rn̄deri pōt ꝙ a corde vere humili exterior ſuꝑbia nō ꝓcedit. Ex fructuinqͥt ſaluator cognoſcit̉ arbor Math. vij. Pretereanō vr̄ ſufficere clericis vel alijs humilitas ſola interor exteriori omiſſa. Phil̓. iiij. apl̓s. Modeſtia vr̄a nota ſit omnibꝰ homībꝰ. Rep̄hendit idem apl̓us comedentē ydoloticū. ⁊ ſi nō in veneratōne idoli corā infirmis mente .j. Cor. viij. ⁊ ad Ro. xiiij. ex eo vicꝫ ꝙ ſcādalizat infirmū cū ille eſtimet ſapientem hoc facerein venerationē idoli. vn̄ ad ſimilia trahit̉ ꝑ exemplū.Sic ppl̓us videns clericos deferre pompoſas veſtecogitat eos ex ſuꝑbia et inani gloria agere. vel in huiuſmodi nō eſſe peccatum. ¶ Preterea xp̄us nō ſoluꝫhumilitatem habuit interius ſed etiā exteriorē exhibuit vt in ablutōne pedū diſcipuloꝝ et alijs multisin exemplum. Ex eo autem quod dixit. Diſcite a me⁊cͣ. voluit oſtendere humilitatem cordis neceſſariaꝫ.

quia ſine ea nihil valeret exterior: quaꝫ pretenduntypocrite. non per hoc excludendo exteriorem. Itemab omni ſpecie mali abſtinete vos ait apoſtolus. qd̓permaxime debent ſeruare clerici. vt extra de vi. ⁊ hone. cleri. Cum ab omni. Sed portare veſtes pompoſas habet ſpeciem mali ſuꝑbie. ergo abſtinere debentab huiuſmodi. ¶ Ad ſecundū rn̄detur ꝙ qͥs debꝫ cōformare ſe moribꝰ eoꝝ cum qͥbꝰ viuit qn̄ tales moresſunt ideſt actus morigerati et honeſti. et hi ꝓprie dicunt̉ mores. nō aūt quando ſunt abuſiones. vn̄ ⁊ Augu. dic̄. Quod nec contra fidem nec cōtra bonos mores eſſe ꝯuincitur. indifferenter habendū eſt: ⁊ ꝓ eoꝝinter quos viuitur ſocietate ſeruandū eſt. diſ. xij. Iila. Non dicit ſimpliciter mores: ſed bonos mores.quomodo poſſunt dici boni mores qui a iure reintur et a ſanctis verbo et exemplo? Dicit̉ eniꝫdi. xlj. Elericus ꝓfeſſionem in habitu et inceſſu probet. Et ideo nec in veſtibꝰ nec in calciamentis decoInſuꝑ ꝯcluſio totius. iiij. q. xxj. cauſe hecī nec fulgidis nec claris veſtibꝰ debent.eſt. ꝙenari. et in pluribus. c. dicte. q. dicitur ꝙ priſcis tenporibus omnis ſacratus vir cū mediocri aūt vili veſte conuerſabatur. Audierant enim quia qui mollibus veſtiuntur ī domibus regū ſunt Mathei. xj. glo.tamen ſūmaria dic̄ ibi reprehendi iactantiam ⁊ abuſum et voluptatem in huiuſmodi. nō ipſum vſū p̄cioſaꝝ veſtiū qui pōt fieri ẜm ꝯſuetudine regionis verum qꝛ in his cōiter reꝑitur et iactantia ⁊ voluptas⁊ ſuperbia et ꝓdigalitas et ſcandalū ꝓximoꝝ videt̉ſimpliciter inherendum litere cum ſancti hoc dixerint et ſeruauerint. Nec ꝑ hmōi apparatū honorat̉eccleſia vt tangebatur in tercia excuſatione ſed pōtus dehonoratur. Uerus em̄ eius honor procuraturper virtutem miniſtroꝝ ſuoꝝ ⁊ p̄cipue per actū humilitatis et modeſtie. quod intelligentes ſancti egerūtvt Augꝰ. ⁊ Martinus. ⁊ alij. vnde Grego. Nihil inep̄ali ceruice ſplendidiꝰ fulget qͣꝫ humilitas. di. c. ca.contra morem. ¶ Secundo ſuperbiunt et gloriant̉clerici ſeculares et regulares ſed vani in amplitudine eccleſiaꝝ ſuarū ⁊ multitudine miniſtroꝝ in picturis. ⁊ ſculpturis. et marmoribꝰ et in ornamentis multiplicatis paramentoꝝ. et deauratis variatis vel polimitis. et in vaſis argenteis ⁊ cortinis. Superbia exterior ⁊ laicalis hec eſt et vana. Sed omnia iſta licet.ad dei honorem fiant et diuino cultui applicent̉ ciconuenit omne decus et eminens. tamen quo ad ſuꝑfluitates multas que ibi concurrūt melius ⁊ gratiusdeo vt in pauperum alimonias ꝯuerterentur. q⁊ ſancti fecerunt. vt Au gꝰ. ⁊ Amb. qui ait in librofficijs. Nōne dicturus eſt dn̄s Cur paſſus es tot inopes fame mori. et certe habebas aurū vnde mīſtraſſes alimoniam. ſcꝫ ſacroꝝ vaſoꝝ. cur tot captiui in captiuitatem ducti nec redempti abhoſte occiſi ſūt melius fuiſſet vt vaſa viuentium ſeruares ꝙͣ metallorū.Quid enim dices. Timui ne templo dei ornatus deeſſet. Reſpondet. Aurū ſacra non querunt: nec placent auro que auro non emuntur. Ornatus ſacrorūeſt redemptio captiuoꝝ Augꝰ. xij. q. ij. Aurum. Necaliquis mihi opponat inquit Hiero. diues fuiſſe inHieroſolimis templū. menſam. lucernam. thuribulapatellas. ciphos. mortariola et cetera ex auro fabricata. Tunc hec probabantur a domino quando ſacerdotes hoſtias īmolabantur et ſanguis pecudumerat remiſſio peccatorū. ꝙͣꝙͣ hec omnia in figuram p̄ceſſerint. Nunc v̓o cum paupertatem domus ſue deminus dedicauerit portemus crucem: et delicias lutum putemus. xij. q. ij. ca. Gloria. ¶ Tercio ſuperbiunt clerici tam ſeculares ꝙͣ regulares de audientiaꝯfeſſionum cum habent magnū concurſum et precipue de nobilibꝰ ⁊ potentibꝰ eſtimātes ad eos perſo-