¶ Capitulum.IIII.

jͣ. vij. ca. Teſtes. §. Ecce oſtenſum eſt.In religioſis qua§. ijdruplex inuenit̉ ſuꝑbia ¶ Prima eſt eoꝝ qͥ deſpiciūtſeculares etiā peccatores credentes ſe inqͥnari ex cōſortio eoꝝ. Similes hi ſunt iudeis qͥ (vt dr̄ Iohānisxviij.) nolebant introire in p̄toriū Pilati ne ꝯtaminarent̉. timētes coinqͥnari cohabitatione infideliū:nec ſibi ꝯſcīam facientes de ꝓcuratōne mortis xp̄i innocentis. Cōtra quos dicit dn̄s Deutro. xxiij. Nonabhominaberis egyptiū qꝛ et ip̄e aduena fuiſti ītera eius. Egyptiꝰ interp̄tatur tenebre ⁊ ſignificat ſecūlarē. Ad qd̓ etiā facit illud Hiero. Diſcedite inqͥunt.ſcꝫ illi qͥ p̄ſumunt de ſua bonitate ad peccatores polluti: recedite a nobis. nolite nos tangere. nolite nobis cōicare. Hec locutio nō illuminat cecū. nō ſaegrotū. nō curat infirmū. ſed magis occidit. et inſꝑationē deijcit. diſ. xliij. Recedite. Debent qͦꝫ religioſi ꝯſiderare ꝙ aliqn̄ in ſeculo ſunt aliqͥ habētes meritū ⁊ ꝑfectionē religioſoꝝ. et e contrario in religionequi deſides ⁊ mali tenentes vitā maloꝝ ⁊ mūdaꝝ. In cuiꝰ figurā legit̉ Ioſue. iiij. ꝙ dn̄s tranſitoiordane voluit ꝙ. xij. lapides de ipſo fluuio ſumerent̉⁊ ponerent̉ in terra ſicca in medio caſtroꝝ. ⁊ ecōtra.xi. alij de terra extra fluuiū ſumpti ponerent̉ in medio fluuij iordanis. Iordanis fluuiꝰ ſignificat ſtatūfluiduꝫ ſecularē. ⁊ terra arida ſtatū religioſū. ſed inexamine recti iudicij xp̄i. mutat merita ordinū qualitas actionū. Quidā in ſeculo faciunt oꝑa religioſoꝝ⁊ ecōtra. Exemplū ī vitiſpatrū quo ad pͥmū de Pannutio. qui cū oraret ſibi reuelari cui aſſociaret̉ in celis. audiuit a dn̄o ꝙ cuidā ſimphoniaco qui querebat ſibi victū ex arte cantandi quē cū queſiſſet Pānutiꝰ ⁊ inueniſſet interrogauit qͥd boni egiſſet in mūdo iſto. Rn̄dit ꝙ ſemel cū eēt latro ⁊ q̄dam ml̓r fuiſſꝫrapta quā ſocij eius volebāt opprimere ip̄e defenditeā ⁊ liberauit de manibꝰ eoꝝ. Et alia vice cū inueniſſet ꝑ heremū diſcurrentē ⁊ lamentantē quandā mulierē eo ꝙ maritꝰ eius et filij tenerent̉ ex debito captꝭui. ipſe errantē reduxit ⁊ refectioneꝫ dedit. ⁊. ccc. ſolidos qͥbꝰ redimeret maritū ⁊ filios. Cum auteꝫnutiꝰ hortaret̉ eū ad deſerendū mundū ac qͥeurctus religioſꝰ ſancte vixit et obijt Itē poſt hͦ rogauitPānutiꝰ cui ſil̓is haberet̉ ſcōꝝ. ⁊ fuit ei dcm̄ ꝙ ſil̓iserat pͥmario cuiuſdā vici qͥ erat in ꝓximo. ⁊ cū veniſſet Pānutius ad eū ⁊ diligēter inqͥſiſſet de vita eiusdixit ſe eſſe ꝯiugatū et vxorē nō ꝯgnoſcere niſi cā ꝓlis. nō raptorē. nō ledentē ꝑ famulos ſuos greges vl̓fruges alioꝝ. lites ſedantē ⁊ hoſpitalē. qͥ demū hortatu Pānutij ītrauit heremū ⁊ ſancte vitā finiuit. Iterū tercio orauit Pānutiꝰ cui aſſimilaret̉ in ſctīs Etrn̄ſum fuit ꝙ cuidā mercatori qͥ iuſte lucrans pauꝑibus ſubueniebat. ⁊ hortatu eius oībꝰ pauꝑibꝰ elargitis intrans heremū ſancte deceſſit. poſtmodū reuelatū eſt ei ꝙ aſſumendꝰ eēt in celo. Et ne in ſuꝑbiā eleuaret̉ ꝓpterea pͥus illa ſibi oſtenſa ſunt. Ecōtra legitur in vitiſpatrū de quodā religioſo ſolitario qͥ erattante opinionis in populo. vt eſtimaret̉ patria illameritis ꝯſeruari ſuis. et tn̄ in morte fuit aīa eius violenter a demonibꝰ de corꝑe educta ⁊ ad infernū delata. qꝛ fuerat ypocrita ⁊ ſuꝑbus. Ꝙͣuis aūt religioſꝰnō debeat deſpicere ſecularē vitā vel abhorrere ꝯſortiū cū expedit. nō tn̄ debet extra neceſſitatē multū ſecularibꝰ familiaris exiſtere vel ꝯuerſari. qꝛ nimia familiaritas parit ꝯtemptū ait Seneca. ⁊ quies etiammentis reſoluit̉ ex hoc. vt dixit Anthoniꝰ. ¶ Secūdo ſuꝑbiunt religioſi aliqn̄ ex ſua religione ⁊ patribꝰſe iactantes. alijs oībꝰ p̄ferentes ſtatuꝫ ſuū. quinīmo⁊ alios deſpicientes et multa mendacia fingētes ad

exaltandum ſuam religionē. et alias deprimendumEt monachi quidē gloriantur ſe patrē habere Benedictum patrem omniū religioſoꝝ in occidēte. multoſqꝫ ſanctos ac ſummos potifices ex monachis extitiſſe vt Gregoriū magnum Eugeniū Urbanū ⁊ ml̓tos alioſqꝫ doctores optimāqꝫ partem elegiſſe vt ſcꝫcum maria ſedeant ſecus pedes domini ad audiendūverbū illius ⁊ contemplandum: ſed vtinam tales vtbona Martha ſatagerent circa frequens miniſteriūdomini. ⁊ nō ocio torperent et ignauia. neqꝫ .n. qͥs valet eſſe bonus iſrl̓ita .i. videns deū ꝑ ꝯtemplatōem. niſi pͥus fuerit iacobita .i. ſupplantator vicioꝝ ſuꝑatorpaſſionū. Unde in figuram dictū fuit Exo. xix. Beſtia que tetigerit montem .ſ. ꝯtēplatōis lapidabaturſcꝫ erroribꝰ ꝑcutietur. qꝛ aīal homo .i. paſſionibꝰ ſubditus nō percipit ea que dei ſunt .j. Corinth̓. ij. c. Predicatores v̓o ⁊ mīores ⁊ auguſtinenſes iactant ſe vxores habere ſimul Lyam fecundiā ⁊ Racheleꝫ ꝑ pulchram immixtaqꝫ exactione p̄dicatōnis ⁊ doctrine.et ꝯtemplatione orationis ⁊ meditatōis. xp̄m imitari cū apoſtolis eius. ſicqꝫ ceteros p̄cellere. Et predicatores quidē Dn̄icuꝫ quaſi dn̄o Ieſu ſimillimū ſuperceteros predicant. Minores ſeraphicū Franciſcuextollunt ſedem Luciferi amiſſam replentem. Metiuntur eqͥdem ip̄m omni anno purgatoriū expoliareſuis deuotis. Auguſtinuꝫ ſūme venerātur heremitani vt gēmā doctoꝝ induentes euꝫ habitu ſuo. Canonici etiam regulares et ſeruite. Nam carmelite a mōte carmelo ſub Helya initiū habuiſſe ſuſpicant̉ partem regule Baſilij ſuſcipientes. Sed attendant omnes quod Petrus dixit Act. x. In veritate ꝯperi qͦniā non eſt acceptor ꝑſonarum deus. ſed in omni gēte qui timet deum acceptus eſt illi. Recogitent illd̓Hiero. Non ſunt filij ſanctoꝝ qui tenent loca eoruꝫ:ſed qui exercent opera eoꝝ. diſ. xl. c. Nō eſt facile. Notent dictū Grego. Non loca vel ordines nos creatori noſtro reddunt acceptos ſed nos aut merita noſtra coniungūt aut mala diſiungūt. diſ. xl. c. Non loca. Quāto quis habuerit nobiliorē patrē ⁊ ꝑfectiorem ſtatum et degeneret tanto ſibi maior ꝯfuſio ⁊ iudicium. Ita gͦ quis afficiatur ad patres ſuos et religionē ꝙ alios nō ꝯtemnat vl̓ alijs ſe preferat. ¶ Tercio ſuperbiunt aliqui religioſi in eo ꝙ ſe ſapiētes eſtimantes ſenſu ſuo ſe regere volunt et ſequi ꝓpriā voluntatem. Bern̄. Superbia ꝙͣta vis prudens videat̉dimittenda eſt et abigenda. Si enim admittitur ſuperbus. prima die qua incipit habitare vult leges dare. Prouer. xxvj. Uidiſti hominē ſapiētē ſibi viderimagis illo ſpem habebit ſtultus. Tales nolunt facere quod eis dicitur. etiam ſi prius habebant voluntatem faciendi illud permaxime hoc eſt reprehenſibile et periculoſum nouellis in religionę. vnde Ber.Nouitiū prudentem inſipienter ſapientem in celladiu poſſe ꝯſiſtere īpoſſibile eſt. Stultus fiat vt ſit ſapiens. et hec ſit omnis diſcretio eius vt in hoc nullaſit ei diſcretio. hec omnis eius ſapīa vt in hͦac partenulla ſit hec ꝓpria voluntas. vt dicit bea. Benedictꝰin regula. Eſt illa via de qua dicit̉ ꝓuer. xiiij. Eſt viaque videtur homini recta et nouiſſima eius ducuntad mortem. Hec figuratur ꝑ arborem ſcientie boniet mali in paradyſo voluptatis .i. religionis cuiꝰ fructum interdictū a dn̄o qui comedit ſcꝫ ſequendo ſuūvelle. quod nō debet habere. mortem anime incurritGen̄. iij. Narrat Grego. in ſecundo dyalogorum debeato Benedicto ꝙ cum cellerarius nō dediſſet parū olei quod erat in monaſterio pauꝑi vt mandauerat ductus ꝯpaſſione fratrum ne ipſi eo carerent. p̄cepit vt vas illud cū oleo ꝓijceret̉ extra feneſtrā d̓ ſūmo in terraꝫ ne remaneret aliquid contra obedien-