2
JodocusGallus sicquoque om-nia assig-nare solebat
Matternus
Hatto
sed posthabens semper Divinis, quibus intellexi me dicatum a Do-mino a juventute mea. Quorum usum et fructum intellexi mihiper Dei gratiam profuisse multum usque in senectam et senium,ut me Deus nunquam dereliquerit, sed verbi sui admiratorem stu-diosum continuit et servavit a multis hujus mundi calamitatibus etpromovit ad vitae commoditatem, satis, sua gratia, felicem, id quodpromisit omnibus diligentibus nomen suum et meditantibus legemsuam die et nocte. Quamvis vero temporis maximam partem per-didi, rebus et studiis inanibus, exemplo communi multorum, cumquibus vixi, tamen, aliorum comparatione, haud parum insudavisacris et satis profeci pro mea vocatione, quam sum secutus satis,sed non super quam satis diligenter, temporum malitia haud parumpraepeditus. Quo tempus tibi felicius ad studia literarum illuxit,utinam sic quoque tibi vitae innocentia contingat et pacis tranquillae,quemadmodum mihi Dei dono contigisse et gratia, gratias Deodebeo et ago pro viribus.
Sequor quidem in Chronica privata hac mea et meorumexemplum doctoris nostri Jodoci Galli 1 ) Rubeaquensis, qui Heidel-bergae praesidens universitati studiosorum prime, deinde Spirae Ca-thedralis ecclesiae pastor et praedicator, studuit annotare diligenter,sed brevius, cognationis suae genealogias et sua quoque fata, passimadscripta coopertoriis librorum, maxime cuidam libro Terentiano,quem ex omnibus suis libris post mortem ejus testamento legatisfiliis sororis meae unicum indolui cum aliis non inventum, sed afamiliaribus suis amicis subtractum, ob multa hujus modi annotatatemporaria gesta, quamvis arbitrer talia reperienda multa in librismanu sua scriptis, inveniendis adhuc intra Bibliothecam suorumlibrorum in Bibliotheca Franciscanorum, 2 ) in qua eos ad tempusconservandos ordinaverat per me, teste, adhuc si vivat, MatternoHattone, praebendario ad S. Thomam Argentorati, qui ipse, vel
B Ueber Jodokus Gallus, Pellikans Oheim, vergleiche die im Registeraufgeführten Stellen und Haut^, Geschichte der Universität Heidelberg. WelchesAnsehen derselbe in Heidelberg genoss, kann man daraus ersehen, wie deralte Chorherr Hofmann sich auf der zweiten Züricher Disputation 1523 aufihn sich berief; s. Christoffcl; Huldreich Zwingli, S. 114.
s ) In Ruffach. Auf die ganze Angelegenheit kommt P. weiter unten zusprechen.