Lin.XXlII.CAP. 41. 42. [U.C.53 7 . A.C.ai5.] 427

tcs, quae ad llampsicoram Pocnosque defecerant,ubsidibus datis, dediderunt sese. Quibus stipendiofrumentoque imperato, pro cuiusque aut viribus autdelicto, Carales exercitum reduxit. Ibi navibus lon-gis deductis, impositoque, quem secum advexerat,milite, ltomam navigat, Sardiniamque perdomitamnuntiat Patribus: et stipendium quaestoribus, fru-mentum aedilibus, captivos Q. Fulvio praetori tra-didit. Per idem tempus T. Otacilius praetor, quin-quaginta navium ab Lilybaeo classe in Africam trans-vectus, depopulatusque agrum Carthaginiensem,quum Sardiniam inde peteret, quo fama erat Hasdru-balem a Haliaribus nuper traiecis.se, classi Africamrepetenti occurrit, levique certamine in alto commis-so, septem inde naves cum sociis navalibus cepit: ce-teras metus haud secus, quam tempestas, passim dis-iecit. Per eosdem forte dies et Homilcur cum mili-tibus, ad supplementum Carthagine missis, elephan-tisque. et commeatu, Locros accessit. Quem ut in-cautum opprimeret Ap. Claudius, per simulationemprovinciae circumeundae Messanam raptim exercituducto, aestu secundo Locros traiocit. iam inde Ho-milcar ad Hannonem in Hruttios profectus erat; etLocrenses portas Romanis clauserunt. Appius magnoconatu nulla re gesta, Messanam repetit. Eadem ae-state Marcellus ab Nola, quam praesidio obtinebat,crebras excursiones in agrum Hirpinum et .SamnitesCaudinos fecit: adeoque omnia ferro atque igni va-stavit, ut antiquarum cladium Samnio memoriamrenovaret.

XL11. Itaque extemplo legati, ad Hannibalemmissi simul cx utraque gente, ita Poenum allocutisunt: Hostes populi Romani, Hannibal, fuimus pri-mum per nos ipsi, quoad nostra arma, nostrae viresnos lutari poterant. Postquam iis parum fidebamus,Pyrrho regi nos adiunximus; a quo relicti pacem ne-