274

T. LIVII [U. C. 554. A. C.aiS-J

sane multum lingua moribusque abhorrentes, quumse immiscuissent colloquiis montanorum, edoctus in-terdio tantum obsideri saltum, nocte in sua quemquedilabi tecta; luce prima subiit tumulos, ut ex apertoatque interdio vim per angustias facturus. Die dein-de simulando aliud, quam quod parabatur, consum-pto, quum eodem, quo constiterant, loco castra com-munissent, ubi primum degre.ssos tumulis montanoslaxatasque sensit custodias, pluribus ignibus, quampro numero manentium, in speciem factis, impedi-mentisque cum equite relictis, et maxima parte pe-ditum ; ipse cum expeditis, acerrimo quoque viro,raptim angustias evadit: iisque ipsis tumulis, quoshostes tenuerant, consedit.

XXXIII. Prima deinde luce castra mota, etagmen reliquum incedere coepit. lam montani si-gno dato ex castellis ad stationem solitam convenie-bant; quum repente conspiciunt alios, arce occupa-ta sua, super caput imminentes, alios via transirehostes. Ulraque simul obiecta res oculis animisqueimmobiles parumper eos defixit. Deinde, ut trepi-dationem in angustiis,-suoque ipsum tumultu misce-ri agmen videre, equis maxime consternatis, quic-quid adiecissent ipsi terroris, satis ad perniciem fo-re rati, diversis rupibus, iuxta invia ac devia assueti,decurrunt. Tum vero simul ab hostibus, simul abiniquitate locorum Pqeni oppugnabantur; plusqueinter ipsos, sibi quoque tendente, ut periculo priusevaderet, quam cum hostibus, certaminis erat. Equimaxime infestum agmen faciebant, qui et clamori-bus dissonis, quos nemora etiam repercussaeque val-les augebant, territi trepidabant, et icti forte autvulnerati adeo consternabantur, ut stragem ingen-tem simul hominum ac sarcinarum omnis generis fa-cerent: multosque turba, quum praecipites deruptae-que utrimque angustiae essent, in immensum ait i tu-