254

T. liTVII [TT. C. 534. A. C. 218 .] _i

in ipsa urbe relut arcem imminentem haberent, murocircumdant: et Saguntini murum interiorem ab non-dum capta urbis parte ducunt. Utrimque summa ri jet muniunt, et pugnant: sed, interiora tuendo, mi-norem in dies urbem Saguntini faciunt. Simul ere- {scit inopia omnium longa obsidione, ot minuitur ex-spectatio externae opis; quum tam procul Romani,unica spes, circa omnia hostium essent. Paullispertamen affectos animos recreavit repentina profectioHannibalis in Oretanos Carpetanosque: qui duo po-puli, delectus acerbitate consternati, retentis con-quisitoribus, metum defectionis quum praebuissent,oppressi celeritate Hannibalis, omiseruntmotaarma.

XII. Nec Sagunti oppugnatio segnior erat, Ma-harbale, Himilconis filio, (eum praefecerat Hanni-bal) ita impigre rem agente, ut ducem abesse nec 1cives, nec hostes sentirent. Is et proelia aliquot se- (eunda fecit, et tribus arietibus aliquantum muri dis-cussit; strataque omnia recentibus ruinis advenientiHannibali ostendit. Itaque ad ipsam arcem extem-plo ductus exercitus, atroxque proelium cum multo-rum utrimque caede initum, et pars arcis capta est.Tentata deinde per duos est exigua pacis spes, AI- 'conem Saguntinum, et Alorcum Hispanum. Alcon,insciis Saguntinis, precibus aliquid moturum ratus,quum ad Hannibalem noctu transisset, postquam ni-hil lacrimae movebant, conditionesque tristes, ut abirato victore, ferebantur, transfuga ex oratore factus,apud hostem mansit; moriturum affirmans, qui sub iconditionibus his de pace ageret. Postulabatur au-tem, redderent res Turdetanis; traditoque omni au-ro atque argento, egressi urbe cum singulis vesti-mentis ibi habitarent, ubi Poenus iussisset. Has pa-cis leges abnuente Alcone accepturos Saguntinos,Alorcus, vinci animos, ubi alia vincantur, affirmans,se pacis eius interpretem fore pollicetur. Erat au